II SAB/Wa 738/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Konrad Łukaszewicz (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 maja 2019 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2018 r. oddala skargę K. J. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji (zwanego dalej: "Komendantem Głównym") w rozpatrzenia jego wniosku. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Pismem z dnia [...] października 2018 r. zatytułowanym "Wniosek uchylenie/zmiana decyzji" Skarżący wystąpił do Komendanta Głównego o uchylenie i ponowne rozpatrzenie, względnie o zmianę decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. o numerze [...], utrzymującej w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. w przedmiocie przeniesienia służbowego. Wniosek ten został złożony w formie elektronicznej przy wykorzystaniu profilu e-puap. Pismem z dnia [...] października 2018 r. Zastępca Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia i Obsługi Prawnej wezwał Skarżącego – na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; zwanej dalej: "k.p.a.") – do uzupełnienia wniosku poprzez jednoznaczne określenie zakresu i przedmiotu żądania (wraz ze wskazaniem podstawy prawnej), informując jednocześnie, iż nieusunięcia braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje pozostanie wystąpienia Skarżącego bez rozpoznania. W wezwaniu wyjaśniono również Skarżącemu, iż niejednoznaczne określenia przez niego treści żądania stanowi brak formalny skutkujący niemożnością ustalenia przedmiotu postępowania. Wezwanie to zostało przesłane drogą elektroniczną i doręczone Skarżącemu w dniu 19 października 2018 r. Pismem z dnia [...] października 2018 r. Skarżący wystąpił z ponagleniem. W jego ocenie, organ w sposób nieuprawniony wystąpił do niego pismem z dnia [...] października 2018 r., zamiast niezwłocznie rozpatrzyć jego wniosek. Pismem z dnia [...] października 2018 r. Zastępca Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia i Obsługi Prawnej poinformował Skarżącego, iż w związku z nieusunięciem braku formalnego wniosku z dnia [...] października 2018 r. w zakreślonym terminie, wystąpienie Skarżącego pozostawiono bez rozpoznania. Skarżący wystąpił z zażaleniem (ponagleniem) z dnia 13 listopada 2018 r. w związku z pozostawieniem jego wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi przesłano Skarżącemu pismo z dnia [...] listopada 2018 r., w którym wskazano, iż aktualne pozostaje stanowisko organu wyrażone w piśmie z dnia [...] października 2018 r. W skardze z dnia [...] listopada 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zarzucił Komendantowi Głównemu bezczynność w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] października 2018 r. Jego zdaniem organ w sposób niedopuszczalny zastosował tryb określony w art. 64 k.p.a. Skarżący wniósł o uznanie bezczynności organu, zobowiązanie do niezwłocznego rozpoznania jego sprawy, stwierdzenie rażącego naruszenia prawa, a także przyznanie na jego rzecz kwoty pieniężnej w maksymalnej wysokości przewidzianej prawem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż nie pozostaje w bezczynności, bowiem załatwił sprawę poprzez pozostawienie wniosku bez rozpoznania, zachowując 30-dniowy termin. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Skarżący wystąpił do organu z wnioskiem, w którym zawarł żądanie uchylenia bądź zmiany decyzji ostatecznej. Mając na uwadze to, iż organ uznał, że żądanie Skarżącego nie pozwalało na nadanie sprawie dalszego biegu, Skarżącego wezwano do uzupełnienia braku formalnego wniosku – w trybie art. 64 k.p.a. – poprzez jednoznaczne określenie zakresu i przedmiotu żądania. Wobec zaś nieuzupełnienia braku formalnego wniosku w zakreślonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, co nastąpiło w dniu 19 października 2018 r., organ pozostawił wniosek Skarżącego bez rozpoznania – na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. – o czym poinformował go pismem z dnia [...] października 2018 r. W pierwszej kolejności przypomnieć zatem trzeba, iż zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r. o sygn. akt I OPS 2/13, pozostawienie podania bez rozpoznania następuje w drodze czynności materialno-technicznej, o podjęciu której należy powiadomić wnoszącego podanie na piśmie. W uchwale tej wyjaśniono także, iż od czynności takiej nie przysługuje żaden ze zwyczajnych środków zaskarżenia regulowanych w k.p.a. (odwołanie, zażalenie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy). Pismo takie nie jest, bowiem ani decyzją, ani postanowieniem. Ponadto przesądzono w niej, iż pozostawienie podania bez rozpoznania jest formą zakończenia postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy strona nie usunęła braków podania w terminie, mimo prawidłowego wezwania i pouczenia. Jeżeli więc organ prowadzący postępowanie pozostawia podanie bez rozpoznania, mimo że nie zachodzą przesłanki warunkujące podjęcie tej czynności materialno-technicznej, to pozostaje on w bezczynności, bo odmawia rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji. Przenosząc powyższe na grunt kontrolowanej sprawy, stwierdzić należało, iż Skarżący w sposób uprawniony skorzystał z możliwości wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, zaś do Sądu należało w pierwszej kolejności ustalenie tego, czy w stanie faktycznym niniejszej sprawy zachodziły przesłanki do skorzystania przez Komendanta Głównego z trybu określonego w art. 64 § 2 k.p.a. Zbadanie bowiem tego, czy organ dopuścił się bezczynności pomimo wystosowania wezwania w omawianym trybie, wymaga dokonania oceny zasadności takiego wezwania w świetle przepisów prawa. W myśl art. 63 § 2 k.p.a., podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Nie może zatem budzić wątpliwości, iż to na stronie wnoszącej pismo (wniosek) spoczywa ciężar wskazania przedmiotu żądania, zaś jego brak stanowi brak formalny podlegający usunięciu w trybie przewidzianym w art. 64 § 2 k.p.a. Jednocześnie, zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa, analogicznie należy traktować sytuacje, gdy żądanie strony jest niewystarczająco precyzyjne, czy też niewłaściwie sformułowane. W takich przypadkach, obowiązkiem organu jest również wezwanie do usunięcia występujących zdaniem organu braków lub nieścisłości w sformułowaniu żądania, z informacją o przyczynach prezentowanej oceny wniosku w świetle obowiązującego prawa i pouczeniem, o konsekwencjach takiego stanu rzeczy w razie niezastosowania się do wezwania organu przy rozstrzyganiu sprawy (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2006 r. o sygn. akt I OSK 1134/05; dostępny w internetowej bazie orzeczeń: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd podziela stanowisko Komendanta Głównego, iż złożony przez Skarżącego wniosek z dnia [...] października 2018 r. nie zawierał jednoznacznego żądania. Skarżący wystąpił bowiem o uchylenie bądź zmianę decyzji ostatecznej. Wskazane tryby nadzwyczajnego postępowania administracyjnego stanowią tryby odrębne i nie mogą być stosowane zamiennie. Natomiast nie budzi wątpliwości, iż określenie przedmiotu żądania należy wyłącznie do strony. Za niedopuszczalną uznać należałoby zatem sytuację, by to Komendant Główny zadecydował za Skarżącego, który ze wskazanych trybów faktycznie chciał on zainicjować. W konsekwencji za prawidłowe uznać należało stwierdzenie przez organ braku wniosku, który nie pozwalał na nadanie mu dalszego biegu, a w konsekwencji zastosowanie trybu przewidzianego w art. 64 § 2 k.p.a. Mając zatem na uwadze to, iż Skarżący nie zastosował się do treści wezwania z dnia 18 października 2018 r. w zakreślonym terminie, pozostawienie wniosku bez rozpoznania zawarte w piśmie z dnia [...] października 2018 r. wyklucza bezczynność Komendanta Głównego w niniejszej sprawie. Podnieść bowiem należy, iż organ wyczerpał swoje obowiązki w sytuacji, gdy wezwał Skarżącego do usunięcia braku formalnego wniosku na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., a w wezwaniu tym wskazał przewidziany ustawą termin dla dokonania tej czynności i prawidłowo pouczył o skutkach prawnych niezastosowania się do wezwania. Z bezczynnością organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), mamy do czynienia wówczas, gdy organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Wobec tego, iż jak to na wstępnie wskazano, pozostawienie podania bez rozpoznania jest formą zakończenia postępowania administracyjnego, Sąd nie mógł stwierdzić bezczynności organu, skoro dokonał on tej czynności w ustawowym terminie. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż skarga i zawarte w niej wnioski nie zasługują na uwzględnienie, co obligowało do oddalenia skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji wyroku. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do przepisu art. 119 pkt 4 p.p.s.a.