VII SA/Wa 2717/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2016 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w O. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę obiektu budowlanego zlokalizowanego na terenie objętym ochroną konserwatorską oddala skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją z dnia [...] sierpnia 2015r. znak: [...] na podstawie art. 7 pkt 1, art.36 ust.1 pkt 1, art. 89 pkt 1 i art.93 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 2014 poz. 1446, j.t. ze zm.) oraz art. 17 pkt 2, art. 127§ 2 i art. 138 § 1 pkt i Kodeksu Postępowania Administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w O. od decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. pozwalającej firmie "F." sp. z o.o. z siedzibą w K. na prowadzenie robót budowlanych polegających na rozbiórce budynku warsztatu mechanicznego położonego na terenie byłych Z. w C. przy ul. [...], działka nr [...] obręb [...], zlokalizowanego w granicach prawej ochrony byłych Z.w C.przy ul. [...] według projektu budowalnego: "Projekt prac rozbiórkowych - rozbiórka budynków dawnej Rzeźni miejskiej przy ul. [...] w C. dz. Nr [...], obr. [...] – Obiekt nr [...]", utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając rozstrzygniecie organ wyjaśnił, iż zespół budynków Z. z lat 1900-1901 w C. przy ul. [...], wraz z nieruchomością zapisaną w księdze wieczystej [...] został wpisany do rejestru zabytków decyzją [...] z dnia [...] czerwca 1985r., pod nr [...]. Zakres prawnej ochrony konserwatorskiej obejmuje obiekty wymienione w decyzji indywidualnie, tj. dwa dawne budynki administracyjne, portiernię oraz mur ogrodzenia (fragment) z narożną altanką, znajdujące się na terenie zamkniętym w linii ogrodzenia dawnego Zakładu. Na tym terenie są także inne obiekty dawnych Z. w tym budynek warsztatu mechanicznego oznaczony na mapie nr [...], z którego pozostały wyłącznie niewielkie partie ścian i nieczytelne fragmenty murów. Budynek warsztatu mechanicznego (oznaczony na mapce usytuowania nr [...]) został skreślony z rejestru zabytków decyzją Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego nr [...] z dnia [...] września 2009 r. Pismem z dnia 10 września 2013 r. "F." sp. z o. o. z siedzibą w K. wystąpiła o pozwolenia na rozbiórkę warsztatu mechanicznego oznaczonego na mapce usytuowania nr [...] W toku wszczętego postępowania odrębnymi postanowieniami z dnia [...] grudnia 2013 dopuszczono do udziału w nim Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w B. oraz Stowarzyszenie " [...]" z siedzibą w O.. Organ dalej wskazał , że jego kompetencji do orzekania w sprawie pozwolenia na rozbiórkę budynku warsztatu mechanicznego wynikają z faktu, że wnioskowany do rozbiórki obiekt położony jest nadal na terenie zabytkowej nieruchomości gruntowej (działka nr [...]) wpisanej do rejestru zabytków wraz z pozostałym zespołem budynków Z. w C. . Sam obiekt warsztatu z uwagi na zawansowaną degradację zabytkowej tkanki i tym samym utratę indywidualnej wartości zabytkowej został skreślony z rejestru zabytków. Odnosząc się do argumentacji odwołania Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wyjaśnił, że w przypadku obiektu, który nie jest zabytkiem, brak jest podstaw przy rozstrzyganiu sprawy pozwolenia na jego rozbiórkę uwzględniania stanu technicznego obiektu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z danie [...] sierpnia 2015 r. wniosło Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w O. wnosząc o jej uchylenie. W ocenie skarżącego pomimo zauważalnego zniszczenia warsztatu mechanicznego posiada on wartości zabytkowe związane z faktem, iż znajduje się na terenie dawnych Z. w C., które przed II wojną światową były jednym najnowocześniejszych i największych zakładów w Polsce. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko Wojewódzki Sąd administracyjny zaważył co następuje: Skarga podlega oddaleniu albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stosowanie do art.36 ust.1 pkt.2 ustawy o ochronie zabytków i opiece na zabytkami, stanowiącym materialnoprawną podstawę pozwolenia na rozbiórkę warsztatu mechanicznego, zgody Wojewódzkiego Konserwatora zabytków wymaga wykonywanie robót budowalnych w otoczeniu zabytku. W sprawie nie jest sporne, że budynek warsztatu mechanicznego decyzją Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2009 r skreślony został z rejestru zabytków z uwagi na katastrofalny stan techniczny obiektu. Nie mniej jednak obiekt ten położony jest na terenie byłych Z. w C. przy ul. [...] dz. nr [...], którego budynki wraz z ogrodzeniem i portiernią zostały wpisane do rejestru zabytków decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia [...] czerwca 1985 r. pod nr [...]. W uzasadnieniu decyzji określono, które obiekty wybudowane w latach 1900 – 1901 tworzą zabytkowy zespół budynków. Wydając pozwolenie na prowadzenie robót rozbiórkowych w otoczeniu zabytku organ jednocześnie nałożył na inwestora dodatkowe obowiązki związane z koniecznością zapewnienia fachowego nadzoru nad wykonywanymi pracami. Z akt sprawy wynika, że dopuszczone do udziału w postępowaniu administracyjnym Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w O. wniosło o ponowne wpisanie budynku warsztatu mechanicznego do rejestru zabytków. Ostatecznym postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji odmawiające wszczęcia postępowania w tym przedmiocie Podsumowując stwierdzić należy, iż uzgodnienie konserwatorskie udzielone zaskarżoną decyzją dotyczyło budynku warsztaty mechanicznego, który nie jest wpisany w rejestr zabytków, ale jest położony na terenie były Z. w C. przy ul. [...], wpisanych do rejestru zabytków decyzją z dnia [...] czerwca 1985 r. Organ udzielając pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych w otoczeniu zabytku niewadliwie uznał, iż roboty te nie będą mieć negatywnego wpływu na obszar objęty ochroną konserwatorską. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał, iż zaskarżona decyzje odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 poz 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.