II SA/Po 1150/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Asesor WSA Jan Szuma Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2019 r. sprawy ze skargi J. K. na zarządzenie [...] Okręgowej Rady Lekarskiej [...] z dnia 15 października 2018r. Nr [...] w przedmiocie ograniczenia w wykonywaniu zawodu lekarza I. Uchyla zaskarżone zarządzenie, II. Zasądza od [...] Okręgowej Rady Lekarskiej [...] na rzecz skarżącego kwotę 697,- zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wniesioną w dniu 26 listopada 2018 r. skargą J. K. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, zaskarżył zarządzenie nr [...] [...] Okręgowej Rady Lekarskiej z dnia 15 października 2018 r. w przedmiocie ograniczenia wykonywania zawodu lekarza przez skarżącego na podstawie wyroku sądu orzekającego środek karny w postaci zakazu zajmowania określonych stanowisk. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucono naruszenie: art. 49 ust. 5 pkt 32) ustawy Ustawa o izbach lekarskich z dnia 02 grudnia 2009 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 168, ze zm.) w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2) zw. z § 4 ust. 2 pkt 3 uchwały Nr 1/17/VII Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia 13 stycznia 2017 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowań w sprawach przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza i lekarz dentysty oraz prowadzenia rejestru lekarzy i lekarzy dentystów poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowani skutkujące przyjęciem, że orzeczony wobec skarżącego środek karny w postaci zakazu zajmowania jakichkolwiek stanowisk funkcyjnych w publicznej służbie zdrowia, związanych z podejmowaniem decyzji administracyjnych w przedmiocie wydatkowania środków publicznych, stanowił ograniczenie w wykonywania zawodu lekarza podlegające ujawnieniu w Okręgowym Rejestrze Lekarzy i Lekarzy Dentystów, podczas gdy katalog informacji umieszczanych w tym rejestrze nie obejmuje swym zakresem innych ograniczeń w wykonywaniu zawodu, niż wynikające ze środka karnego w postać zakazu wykonywania zawodu lekarza; art. 2 ust. 1, 2 i 3 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty z dnia 5 grudnia 1996 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 617, ze zm.) poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji błędne przyjęcie, że orzeczenie wobec lekarza środka karnego w postaci zakazu zajmowania określonego stanowiska stanowi ograniczenie wykonywania zawodu lekarza podlegające ujawnieniu w Okręgowym Rejestrze Lekarzy i Lekarzy Dentystów, podczas gdy wykonywanie zawodu lekarza polega przede wszystkim na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, a orzeczony wobec skarżącego środek karny pozostaje bez jakiegokolwiek związku z przysługującym mu prawem wykonywania zawodu lekarza. Uzasadniając skargę wskazano, że w ocenie skarżącego, zarządzenie z dnia 15 października 2018 r. w sprawie ograniczenia w wykonywaniu zawodu lekarza, będące podstawą wpisu do Okręgowego Rejestru Lekarzy i Lekarzy Dentystów, o zastosowaniu środka karnego, stanowi czynność materialnoprawną, a zatem przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Na podstawie przedmiotowego zarządzenia do Okręgowego Rejestru Lekarzy i Lekarzy Dentystów, prowadzonego przez Okręgową Radę Lekarską [...] Izby Lekarskiej, zlecono wpisanie wzmianki o zastosowaniu wobec skarżącego środka karnego w postaci zakazu zajmowania jakichkolwiek stanowisk funkcyjnych w publicznej służbie zdrowia, związanych z podejmowaniem decyzji administracyjnych w przedmiocie wydatkowania środków publicznych w okresie od dnia 18 września 2018 r. do dnia 18 września 2023 r., jak również zlecono przekazanie informacji dotyczącej wpisania wzmianki o ograniczeniu lekarza do Centralnego Rejestru Lekarzy! i Lekarzy Dentystów. W ocenie skarżącego wpis powyższy jest wadliwy, gdyż zgodnie z art. 49 ust. 5 pkt 32 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 roku o izbach lekarskich - stanowiącym podstawę wydania zarządzenia - w okręgowym rejestrze lekarzy i lekarzy dentystów, umieszcza się informację o ograniczeniach w wykonywaniu zawodu lekarza. Jak natomiast stanowi § 12 ust. 1 pkt 2 uchwały Nr 1/17A/II Naczelnej Rady Lekarskiej w sprawie szczegółowego trybu postępowań w sprawach przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza i lekarz dentysty oraz prowadzenia rejestru lekarzy i lekarzy dentystów, lekarz jest ograniczany w wykonywaniu zawodu poprzez ograniczenie w wykonywaniu określonych czynności medycznych lub w określonym zakresie lub w niektórych formach wykonywania zawodu, na podstawie orzeczenia sądu o zastosowaniu środka karnego albo środka zabezpieczającego w postaci zakazu wykonywania zawodu. Orzeczony wobec skarżącego środek karny nie stanowi zakazu wykonywania zawodu. Dotyczy on zakazu zajmowania określonego stanowiska w rozumieniu art. 39 pkt 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1600, ze zm.), który to zakaz pozostaje bez jakiegokolwiek związku z prawem wykonywania zawodu lekarza. Zakaz wykonywania określonego zawodu stanowi odrębny środek karny względem zakazu zajmowania określonego stanowiska. Zarówno kara, jak i środek karny orzeczone wyrokiem z dnia 10 września 2018 r., podlegają ujawnieniu w innym rejestrze publicznym - Krajowym Rejestrze Karnym, z którego to rejestru informacje podlegają udostępnieniu m. in. pracodawcom, w zakresie niezbędnym dla zatrudnienia pracownika, co do którego z przepisów ustawy wynika wymóg niekaralności, korzystania z pełni praw publicznych, a także ustalenia uprawnienia do zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej. Zdaniem skarżącego enumeratywny katalog informacji umieszczanych w okręgowym rejestrze lekarzy i lekarzy dentystów (zawarty w art. 49 ust. 5 ustawy o izbach lekarskich w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej w sprawie szczegółowego trybu postępowań w sprawach przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza i lekarz dentysty oraz prowadzenia rejestru lekarzy i lekarzy dentystów) nie obejmuje swym zakresem innych ograniczeń w wykonywaniu zawodu, niż wynikające ze środka karnego w postaci zakazu wykonywania określonego zawodu, który to środek karny nie został wobec skarżącego zastosowany. Tym samym zarządzenie nr [...] [...] Okręgowej Rady Lekarskiej [...] z dnia 15 października 2018 r. powinno zostać niezwłocznie uchylone, zaś wszelkie wydane na jego podstawie dyspozycje skutecznie cofnięte lub sprostowane, co w szczególności dotyczy sformułowanej wobec skarżącego wzmianki o ograniczeniu w wykonywaniu zawodu lekarza, zamieszczonej w Centralnym Rejestrze Lekarzy i Lekarzy Dentystów Rzeczypospolitej Polskiej. W Centralnym Rejestrze zawarta została bowiem informacja, zgodnie z którą skarżący pozostaje lekarzem wykonującym zawód ograniczonym w wykonywaniu zawodu (ograniczonym w wykonywaniu określonych czynności medycznych w określonej formie, zajmowania określonych funkcji lub stanowisk). Skarżący zwrócił uwagę, że wykonywanie zawodu lekarza zostało zdefiniowane w art. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Zasadniczym zadaniem lekarza jest udzielanie świadczeń zdrowotnych, natomiast przepis art. 2 ust. 3 ustawy, uznający za wykonywanie zawodu lekarza także czynności lekarza niepolegające na udzielaniu świadczeń zdrowotnych - został wprowadzony w celu umożliwienia lekarzom, którzy tymczasowo zajmują się wyłącznie pracą naukową, dydaktyczną czy promocją zdrowia, lub też pełnią tylko funkcje administracyjne (co dotyczy lekarzy zatrudnionych w podmiotach zobowiązanych do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych lub urzędach te podmioty obsługujących, a także lekarzy kierujących podmiotami leczniczymi), powrotu do udzielania świadczeń zdrowotnych bez konieczności odbycia obowiązkowego przeszkolenia po przerwie w wykonywaniu zawodu, przewidzianego w art. 10 przedmiotowej ustawy. Odpowiadając na skargę organ wskazał, że w myśl przepisu art. 8 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty uzyskanie przez lekarza prawa wykonywania zawodu bądź ograniczonego prawa wykonywania zawodu podlega wpisowi do rejestru prowadzonego przez właściwą okręgową radę lekarską. Na podstawie upoważnienia zawartego w ust. 2 przywołanego przepisu, szczegółowy tryb postępowania w sprawach przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza i prowadzenia rejestru lekarzy, określony został przez Naczelną Radę Lekarską w uchwale nr 1/17/VII z dnia 13 stycznia 2017 r. Zgodnie z § 12 wskazanej wyżej uchwały, lekarz jest ograniczany w wykonywaniu zawodu przez ograniczenie w wykonywaniu określonych czynności medycznych, w określonym zakresie lub w niektórych formach wykonywania zawodu, na jednej z następujących podstaw: orzeczenia albo postanowienia sądu lekarskiego; orzeczenia sądu o zastosowaniu środka karnego lub środka zabezpieczającego w postaci zakazu wykonywania zawodu; orzeczenia sądu lub postanowienia prokuratora o zastosowaniu środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia w wykonywaniu zawodu. W przypadku, o którym mowa w § 12 ust. 1 pkt 3, dotyczącym ograniczenia lekarza w wykonywaniu zawodu, w myśl § 4 ust. 2 pkt 3 uchwały, okręgowa rada lekarska przeprowadza z urzędu postępowanie w sprawie. Szczegółowy tryb postępowania w sprawach przyznawania i utraty prawa wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty oraz prowadzenia okręgowego rejestru lekarzy i lekarzy dentystów, a także Centralnego Rejestru Lekarzy i Lekarzy Dentystów Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z § 1 ust. 3 uchwały, określa Regulamin szczegółowego trybu postępowania w sprawach przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty, wpisywania na listę członków okręgowej izby lekarskiej i wpisu do okręgowego rejestru lekarzy oraz prowadzenia rejestru lekarzy i lekarzy dentystów, który to Regulamin stanowi załącznik do uchwały. Regulamin zawiera wyczerpujące opisy procedur, wzory wniosków kierowanych do okręgowej rady lekarskiej, a także podejmowanych przez nią uchwały. W przedmiotowym stanie faktycznym dotyczącym wpisu do okręgowego rejestru lekarzy i lekarzy dentystów prowadzonego przez Okręgową Radę Lekarską [...] Izby Lekarskiej wzmianki o zastosowaniu wobec skarżącego środka karnego w postaci zakazu zajmowania jakichkolwiek stanowisk funkcyjnych w publicznej służbie zdrowia, związanych z podejmowaniem decyzji administracyjnych w przedmiocie wydatkowania środków publicznych w okresie od dnia 18 września 2018 r. do dnia 18 września 2023 r. [...] Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej działał prawidłowo, na podstawie wyraźnych, szczegółowych dyspozycji zawartych w obowiązujących aktach prawnych. Organ wskazał następnie, że zgodnie z literalnym brzmieniem art. 49 ust. 5 pkt 32 ustawy o izbach lekarskich, w rejestrze lekarzy i lekarzy dentystów umieszcza się informację o ograniczeniach w wykonywaniu zawodu lekarza. Zgodnie z § 12 ust. 1 uchwały nr 1/17/VII Naczelnej Rady Lekarskiej, lekarz jest ograniczany w wykonywaniu zawodu przez ograniczenie w wykonywaniu określonych czynności medycznych, w określonym zakresie lub w niektórych formach wykonywania zawodu. W myśl przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, wykonywanie zawodu lekarza może polegać na udzielaniu przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje świadczeń zdrowotnych. Określenie zakresu pojęcia świadczenia zdrowotnego, możliwe jest w ramach przykładowego wyliczenia działań mieszczących się w definicji świadczeń zdrowotnych, a także na podstawie analizy przepisów ustawy o działalności leczniczej, w szczególności art. 2 ust. 1 pkt 11, art. 9 ust. 1 oraz art. 11 ustawy. W tym stanie rzeczy należy uznać, że świadczenia zdrowotne mogą polegać na: diagnozowaniu; leczeniu; pielęgnacji i rehabilitacji; zapewnianiu pacjentom produktów leczniczych i wyrobów medycznych, pomieszczeń i wyżywienia odpowiednich do stanu zdrowia; prowadzeniu edukacji zdrowotnej dla pacjentów i członków ich rodzin oraz przygotowaniu tych osób do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych; udzielaniu świadczeń zdrowotnych polegających na działaniach usprawniających, które służą zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia; sprawowaniu wszechstronnej opieki zdrowotno), psychologicznej i społecznej nad pacjentami znajdującymi się w stanie terminalnym oraz opieki nad rodzinami tych pacjentów oraz badaniach diagnostycznych wykonywanych w celu rozpoznania stanu zdrowia i ustalenia dalszego postępowania leczniczego. Katalog świadczeń medycznych udzielanych przez lekarzy został określony przez ustawodawcę jedynie w sposób przykładowy. Nadto, wyznaczając zakres wykonywania zawodu lekarza, ustawodawca wskazuje w art. 2 ust. 3 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, że za wykonywanie zawodu lekarza uważa się także inne działania niż udzielanie świadczeń zdrowotnych. W myśl powyższego przepisu, za wykonywanie zawodu lekarza uważa się także prowadzenie przez lekarza prac badawczych w dziedzinie nauk medycznych lub promocji zdrowia, nauczanie zawodu lekarza, kierowanie podmiotem leczniczym lub zatrudnienie w podmiotach zobowiązanych do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych lub urzędach te podmioty obsługujących, w ramach którego wykonuje się czynności związane z przygotowywaniem, organizowaniem lub nadzorem nad udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej. Wobec powyższego, orzeczenie wobec skarżącego, na podstawie art. 41 § 1 Kodeksu karnego zakazu zajmowania jakichkolwiek stanowisk funkcyjnych w publicznej służbie zdrowia związanych z podejmowaniem decyzji administracyjnych w przedmiocie wydatkowania środków publicznych przez okres pięciu lat, stanowi istotne ograniczenie wykonywania zawodu lekarza w myśl art. 2 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. W tym stanie rzeczy, twierdzenie Skarżącego jakoby celem przepisu art. 2 ust. 3 ustawy było jedynie zagwarantowanie lekarzom okresowo poświęcającym się wyłącznie pracy naukowej, dydaktycznej czy promocji zdrowia, możliwości powrotu do udzielania świadczeń zdrowotnych, pozostaje całkowicie bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz, 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. W realiach przedmiotowej sptawy bezsprzecznie zaskarżone zarządzenie dotyczy aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., a zatem podlaga kognicji sądu administracyjnego, zaś sama skarga została wniesiona z dochowanuem wymogów formalnych. Okolicznoscią bezsporną, nie kwestionowaną przez strony pozostaje, ze wyrokiem z dnia 10 września 2018 r. Sąd Rejonowy P. w P., Wydział [...] Karny, sygn. akt: VI K [...] w pkt. 7, na podstawie art. 41 § 1 Kodeksy karnego orzekł wobec prof. dr. hab. n. med. J. K. zakaz zajmowania jakichkolwiek stanowisk funkcyjnych w publicznej służbie zdrowia, związanych z podejmowaniem decyzji administracyjnych w przedmiocie wydatkowania środków publicznych przez okres pięciu lat. W następstwie powyższego, Prezes Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej wydał zarządzenie nr [...] z dnia 15 października 2018 r., w sprawie ograniczenia w wykonywaniu zawodu lekarza na podstawie wyroku sądu orzekającego środek karny w postaci zakazu zajmowania określonych stanowisk. Zarządzeniem tym zlecono wpisanie do okręgowego rejestru lekarzy i lekarzy dentystów, prowadzonego przez Okręgową Radę Lekarską [...] Izby Lekarskiej, wzmianki o zastosowaniu wobec skarżącego środka karnego w postaci zakazu zajmowania jakichkolwiek stanowisk funkcyjnych w publicznej służbie zdrowia, związanych z podejmowaniem decyzji administracyjnych w przedmiocie wydatkowania środków publicznych w okresie od dnia 18 września 2018 r. do dnia 18 września 2023 r. Jak wskazuje analiza akt sprawy oraz wniesionej skargi, istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy zarządzenie powyższe było uzasadnione, a więc czy usprawiedliwiało je prawomocne orzeczenie środka karnego w postaci zakazu zajmowania jakichkolwiek stanowisk funkcyjnych w publicznej służbie zdrowia, związanych z podejmowaniem decyzji administracyjnych w przedmiocie wydatkowania środków publicznych przez okres pięciu lat. Niewątpliwie, jak zasadnie wywiedziono w odpowiedzi na skargę zgodnie z treścia art. 8 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty uzyskanie przez lekarza prawa wykonywania zawodu bądź ograniczonego prawa wykonywania zawodu podlega wpisowi do rejestru prowadzonego przez właściwą okręgową radę lekarską. Na podstawie upoważnienia zawartego w ust. 2 przywołanego przepisu, szczegółowy tryb postępowania w sprawach przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza i prowadzenia rejestru lekarzy, określony został przez Naczelną Radę Lekarską w uchwale nr 1/17/VII z dnia 13 stycznia 2017 r. Zgodnie z § 12 wskazanej wyżej uchwały, lekarz jest ograniczany w wykonywaniu zawodu przez ograniczenie w wykonywaniu określonych czynności medycznych, w określonym zakresie lub w niektórych formach wykonywania zawodu, na jednej z następujących podstaw: orzeczenia albo postanowienia sądu lekarskiego; orzeczenia sądu o zastosowaniu środka karnego lub środka zabezpieczającego w postaci zakazu wykonywania zawodu; orzeczenia sądu lub postanowienia prokuratora o zastosowaniu środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia w wykonywaniu zawodu. Zgodnie z treścią art. 49 ust. 5 pkt 32 ustawy o izbach lekarskich, w rejestrze lekarzy i lekarzy dentystów umieszcza się informację o ograniczeniach w wykonywaniu zawodu lekarza. W myśl przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, wykonywanie zawodu lekarza polega na udzielaniu przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami, świadczeń zdrowotnych, w szczególności: badaniu stanu zdrowia, rozpoznawaniu chorób i zapobieganiu im, leczeniu i rehabilitacji chorych, udzielaniu porad lekarskich, a także wydawaniu opinii i orzeczeń lekarskich. Ponadto ust. 3 art. 2 ustawy dodaje do tego pojęcia również prowadzenie przez lekarza prac badawczych w dziedzinie nauk medycznych lub promocji zdrowia, nauczanie zawodu lekarza, kierowanie podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 2190 ze zm.) lub zatrudnienie w podmiotach zobowiązanych do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1510, ze zm.) lub urzędach te podmioty obsługujących, w ramach którego wykonuje się czynności związane z przygotowywaniem, organizowaniem lub nadzorem nad udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej. W ocenie Sądu przepis powyższy określa w sposób szczegółowy pojęcie wykonywanie zawodu lekarza. Ustawa wymienia bowiem szczególowo, jakie elementy wchodzą w skład tego pojęcia, co niewątpliwie wynika z faktu wieloaspektowości pracy lekarza. W przedmiotowej sprawie wobec skarżącego, na podstawie art. 41 § 1 Kodeksu Karnego zakazu zajmowania jakichkolwiek stanowisk funkcyjnych w publicznej służbie zdrowia związanych z podejmowaniem decyzji administracyjnych w przedmiocie wydatkowania środków publicznych przez okres pięciu lat. Zauważć przy tym należy, że podstawą nałożenia powyższego zakazu był przepis art. 41 § 1 Kodeksu karnego, zgodne z którym sąd może orzec zakaz zajmowania określonego stanowiska albo wykonywania określonego zawodu, jeżeli sprawca nadużył przy popełnieniu przestępstwa stanowiska lub wykonywanego zawodu albo okazał, że dalsze zajmowanie stanowiska lub wykonywanie zawodu zagraża istotnym dobrom chronionym prawem. Z treści art. 41 § 1 ustawy wynika, że w powyższym środku karnym chodzi o określone stanowisko, określony zawód lub określoną działalność gospodarczą. Oznacza to, że sąd jest zobligowany określić zakres przedmiotowy zakazu w taki sposób, by wskazywał konkretne stanowisko, oznaczone przez wskazanie pełnionej funkcji bądź zajmowanej pozycji w ściśle określonej dziedzinie życia państwowego, społecznego, a także konkretny zawód lub działalność (por. wyroki Sądu Najwyższego: z 14 stycznia 2009 r., V KK 245/08, KZS 2009, z. 6, poz. 16; z 20 lutego 2006 r., IV KK 18/06, Prok. i Pr.-wkł. 2006, nr 6, poz. 6; z 4 sierpnia 2008 r., IV KK 206/08, OSNSK 2008, poz. 1559; wyrok SN z 7 maja 2012 r., V KK 449/11, Prok. i Pr.-wkł. 2012, nr 9, poz. 10). Mieć przy tym nalezy, że ustawodawca rozróżnił stanowisko, a więc pozycję zajmowana przez określoną osobę w określonych jednostkach organizacyjnych. (postanowienie SN z 5 lipca 2006 r., IV KK 177/06, Prok. i Pr.-wkł. 2006, nr 11, poz. 5) oraz zawód, a więc zajęcie, na którego wykonywanie konieczne jest uzyskanie określonego upoważnienia władzy, gdyż ustawa dotyczy profesji, z którą związane jest określone zaufanie społeczne. Przez pojęcie zawodu - jak wskazał Sąd Najwyższy - rozumie się zajęcie zarobkowe wymagające określonych umiejętności, najczęściej potwierdzonych urzędowo (postanowienie SN z 28 maja 2001 r., III KKN 152/99, LEX nr 52000). Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, choć niewątpliwie wykonywanie zawodu lekarza obejmuje też, jak powyżej wskazano, pełnienie określonych funkcji, to jednak w świetle Kodeksu karnego czym innym jest środek karny w posaci zakazu zajmowania okresłonego stanowiska, a czym innym jest środek karny w postaci zakazu wykonywania okresłonego zawodu. Niewątpliwie intencją Sądu nakładającego środek karny było ukaranie skarżącego poprzez orzeczenie o zakazie zajmowania jakichkolwiek stanowisk funkcyjnych w publicznej służbie zdrowia, związanych z podejmowaniem decyzji administracyjnych w przedmiocie wydatkowania środków publicznych przez okres pięciu lat. W następstwie powyższego, tym samym zaskarżona czynność, mocą której ograniczono skarżącemu możliwość wykonywania zawodu lekarza w myśl art. 2 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, nie miał swojego oparcia w orzeczonym wobec skarżącego środku karnym. Mając powyzsze na względzie Wojewódkzi Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 146 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną czynność. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 li. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.). Na wysokość zasądzonej od organu odwoławczego kwoty składają się: koszty sądowe (wpis 200 zł), wynagrodzenie adwokata (480 zł) oraz wydatki związane z udzieleniem pełnomocnictwa (17 zł).