II GZ 88/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 1364/18 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi R.P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 31 lipca 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 1364/18, Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał R.P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z [...] maja 2018 r., w kwocie 100 zł, stosowanie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; dalej rozporządzenie RM). Przewodniczący Wydziału wskazał, że ww. kwotę należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu zarządzenia o wezwaniu, pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości jako niezgodnego z prawem i stanem faktycznym oraz budzącego niezadowolenie u strony skarżącej, gdyż żądany wpis jest wygórowany i nielegalny. Skarżący wniósł również o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Art. 220 § 3 p.p.s.a. wprowadza inny rygor nieuiszczenia wpisu od m.in. skargi pomimo wezwania, tj. odrzucenie tego środka zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie na wezwanie do uiszczenia wpisu, bada jego zgodność z prawem, tj. prawidłowość wskazania podstawy prawnej żądanego wpisu oraz jego wysokość. W ocenie NSA, Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie zasadnie przyjął, że skarga na postanowienie Ministra Sprawiedliwości podlega wpisowi stałemu określonemu w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Prawidłowo również określono wysokość żądanego wpisu –100 zł. Mając na uwadze powyższe, NSA uznał, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w zakresie określenia zarówno podstawy prawnej, jak i wysokości żądanego wpisu odpowiada prawu. Tym samym zażalenie zostało uznane za niezasadne. Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie nie zachodzi wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania – ani na mocy ustawy (art. 239 i następne p.p.s.a.), ani postanowienia sądu w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy był bowiem przedmiotem rozpoznania WSA w Warszawie, który odmówił przyznania prawa pomocy. Wobec tego nie zachodzą wyjątki od zasady ponoszenia przez strony kosztów postępowania. Na marginesie można również wskazać, że nieuzasadnione są twierdzenia skarżącego o "wyrógowanym i nielegalnym" charakterze żądanego wpisu. Należy bowiem wskazać, że wysokość wpisu określa rozporządzenie Rady Ministrów, wydane na podstawie i w granicach delegacji ustawowej. Wobec tego rozporządzenie to zostało wydane zgodnie z prawem. Określa ono wysokość wpisu, która – na etapie wezwania do uiszczenia wpisu – nie podlega miarkowaniu przez sąd. Ponadto, wpis w wysokości 100 zł jest najniższym wpisem od pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym, więc twierdzenia skarżącego, że jest on "wygórowany" jest niezrozumiałe. Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.