VI SA/Wa 327/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Jakub Linkowski Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2019 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia świadectwa kierowcy oraz zawieszenia wydawania świadectw kierowcy na okres jednego roku oddala skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD") decyzją z "(...)" grudnia 2018 r. nr "(...)", na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, z późn. zm., dalej: "K.p.a."), art. 4 pkt 22, art. 32a, art. 32f ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2200 ze zm., dalej: "u.t.d."), art. 5 ust. 1, art. 7 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz.U.UE.L.2009.300.72 ze zm., dalej: "rozporządzenia (WE) nr 1072/2009"), po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez M. G. (dalej: "Strona", "Skarżący"), utrzymał w mocy decyzję z"(...)"lipca 2018 r. o cofnięciu świadectwa kierowcy oraz zawieszenia wydawania Stronie nowych świadectw kierowców przez okres jednego roku. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GITD wskazał, że 28 września 2017 r. wezwał Stronę do przedłożenia w terminie 21 dni dokumentów wskazanych w wezwaniu niezbędnych do stwierdzenia spełniania wymagań do otrzymania świadectwa kierowcy, określonych w art. 32b ust. 5 u.t.d. Świadectwo to, o "(...)", zostało Stronie udzielone 29 czerwca 2017 r. i uprawniało ono kierowcę, obywatela Ukrainy, S. A. do wykonywania na rzecz Strony przewozów drogowych rzeczy na podstawie licencji wspólnotowej. W wyznaczonym terminie Strona przedłożyła informacje miesięczną z 23 października 2017 r. dotyczącą należnych składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne oraz wypłaconych świadczeń kierowcy S. A., świadectwo kwalifikacji zawodowej nr "(...)" z "(...)" października 2017 r., orzeczenie lekarskie nr "(...)"z "(...)" marca 2017 r. i orzeczenie psychologiczne nr "(...)"z "(...)" marca 2017 r. wydane dla wymienionego kierowcy. Mimo ponownego wezwania organu z 6 listopada 2017 r, o przedłożenie dokumentu potwierdzającego ukończenie przez w. kierowcę szkolenia okresowego ważnego na dzień złożenia wniosku o świadectwo kierowcy strona takiego dokumentu nie przedłożyła. Pismem z 24 stycznia 2018 r. GITD zawiadomił Stronę o wszczęciu postępowania z urzędu, które zakończył ww. decyzją z "(...)" lipca 2018 r., nr "(...)", o cofnięciu świadectwa kierowcy o numerze "(...)"udzielonego "(...)" czerwca 2017 r, dotyczącego kierowcy S. A. oraz zawieszenia wydawania Stronie nowych świadectw kierowców przez okres jednego roku. Rozpoznając wniosek Strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, GITD wskazał, że z materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że w dniu złożenia wniosku o wydanie świadectwa dla kierowcy S. A., Strona nie tylko nie spełniała warunków określonych w art. 32b ust. 5 u.t.d., ale również we wniosku potwierdziła spełnianie tych warunków. Wniosek o wydanie kolejnego świadectwa dla ww. kierowcy Strona złożyła osobiście 19 czerwca 2017 r. Do wniosku Strona dołączyła oświadczenie OD z 13 czerwca 2017 r., zawierające oświadczenie o świadomości grożącej odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. W tym oświadczeniu Strona oświadczyła, iż dane zawarte w dotychczas złożonych dokumentach, tj. w paszporcie, prawie jazdy, dokumencie potwierdzającym ubezpieczenie społeczne, zaświadczeniu o zatrudnieniu kierowcy oraz spełnianiu przez kierowcę wymagań określonych w art. 39a u.t.d., i licencji wspólnotowej dotyczące kierowcy S. A. są nadal aktualne. Natomiast z dokumentów przedłożonych na wezwanie organu z 28 września 2017 r. wynika, że Strona nie spełniała warunków do otrzymania świadectwa kierowcy dla w. kierowcy. W dniu złożenia wniosku o wydanie tego świadectwa kierowca nie posiadał świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego. Dokument ten został wydany 17 października 2017 r. Zatem oświadczenie OD z 13 czerwca 2017 r. złożone przez Stronę, w którym oświadczyła, że kierowca spełnia wymagania określone w art. 39a u.t.d., zawierało nieprawdziwe informacje. Konsekwencje niespełniania warunków do otrzymania świadectwa kierowcy lub podania we wniosku o to świadectwo nieprawidłowych informacji określają art. 7 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1072/2009 i art. 32f ust. 2 u.t.d. Niespełnianie warunków do otrzymania świadectwa kierowcy lub podania we wniosku o to świadectwo nieprawidłowych informacji jest podstawa do cofnięcia świadectwa kierowcy, a także zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowcy na okres jednego roku. Strona w dacie wydania świadectwa kierowcy o numerze "(...)"nie spełniała warunków do jego otrzymania, ponieważ nie posiadał świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie przez kierowcę szkolenia okresowego. Taki dokument został wydany 17 października 2017 r., a więc kilka miesięcy po dniu złożenia wniosku o wydanie ww. świadectwa. Wymienione świadectwo zostało wydane na skutek podania przez Stronę we wniosku o świadectwo nieprawidłowych informacji. Zatem Strona niewłaściwie wykorzystywała ww. świadectwo, a skutkiem takiego postępowania jest stosownie do treści art. 32f ust. 2 u.t.d., cofnięcie świadectwa kierowcy i zawieszenie wydawania nowych świadectw kierowcy przez okres roku. GITD wyjaśnił następnie, że kierowca zatrudniony przez przewoźnika jak i kierowca, z którego usług przewoźnik korzysta może być zatrudniony albo pozostawać do dyspozycji przewoźnika tylko zgodnie z warunkami zatrudnienia i kształcenia określonymi w państwie członkowskim, w którym przewoźnik zatrudnia kierowcę lub korzysta z jego usług. Zatem kierowca powinien uzyskać kwalifikację wstępną lub odbyć szkolenie okresowe na warunkach określonych w państwie członkowskim, w którym przewoźnik będzie zatrudniał kierowcę albo korzystał z jego usług. Przepisy dyrektywy 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób zmieniająca rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 oraz dyrektywę Rady 91/439/EWG i uchylająca dyrektywę Rady 76/914/EWG (Dz.Urz.UE L Nr 226, str. 4., dalej: "dyrektywa 2003/59/WE"), dopuszczają możliwość uzyskania kwalifikacji wstępnej lub odbycia okresowego szkolenia kierowców w innym państwie członkowskim Unii, niż państwo, w którym kierowca jest zatrudniony lub, z którego usług przewoźnik korzysta. W przypadku kierowców obywateli państw trzecich zatrudnionych przez przedsiębiorstwo z siedzibą w państwie członkowskim Unii lub wykonujących pracę na rzecz takiego przedsiębiorstwa miejsce uzyskania kwalifikacji wstępnej lub odbycia szkolenia okresowego określa art. 9 tej dyrektywy. Zgodnie z tym artykułem mogą oni uzyskać kwalifikację wstępną w państwie członkowskim, w którym znajduje się przedsiębiorstwo lub w państwie członkowskim, które wydało im pozwolenie na pracę, a szkolenie okresowe odbywają w państwie członkowskim będącym miejscem ich stałego zamieszkania lub w państwie członkowskim, w którym pracują. Zatem w przypadku przewoźników zatrudniających kierowców albo korzystających z usług kierowców spoza Unii Europejskiej warunki ich zatrudnienia i kształcenia określają przepisy obowiązujące w Polsce. Zgodnie z przepisami rozdziału 7A u.t.d., kierowca jest zobowiązany uzyskać kwalifikację wstępną lub odbyć szkolenie okresowe przeprowadzane przez uprawnione polskie ośrodki szkolenia. W niniejszej sprawie Strona przedłożyła certyfikat kompetencji zawodowych kierowcy S. A. potwierdzający uzyskanie przez kierowcę kwalifikacji wstępnej. Certyfikat został wydany na Ukrainie 29 listopada 2016 r. Kierowca jest obywatelem Ukrainy, która nie jest państwem członkowskim Unii Europejskiej. Dlatego wymieniony certyfikat nie spełnia wymogów ww. przepisów i nie mógł stanowić podstawy do wydania Stronie świadectwa kierowcy dla ww. kierowcy. Z tych względów GITD utrzymał w mocy decyzję I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję GITD z "(...)"grudnia 2018 r., Skarżący wniósł o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji, a także o zasądzenie od organu na Jego rzecz zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 32b ust. 1 oraz art. 32f ust. 1 i ust. 2 u.t.d., w związku z art. 5 ust. 1 oraz art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009, poprzez ich błędną interpretacje polegającą na niewłaściwym uznaniu, iż zachodzą przesłanki do cofnięcia świadectwa kierowcy dla A. S. oraz zawieszenia wydawania nowych świadectw na okres roku, 2) art. 7 w zw. art. 77, art. 80, art. 81 K.p.a., poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całokształtu materiału dowodowego, co spowodowało brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i błędne przyjęcie iż strona w sposób nieprawidłowy wykorzystywała świadectwo kierowcy, 3) art. 8 K.p.a., poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, 4) art. 6 K.p.a., poprzez wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów prawa, 5) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że Jego zdaniem S. A. posiada wszystkie wymagane dokumenty oraz uprawnienia, aby było możliwym wykonywanie przez niego pracy w charakterze kierowcy międzynarodowego, a wydane świadectwo kierowcy było w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującymi zasadami wykorzystywane. Przedstawione dokumenty dotyczące tego pracownika jednoznacznie to potwierdzają. Zgodnie z treścią przesłanego do GITD Certyfikatu (CPC Certificate) potwierdzającego odbycie odpowiedniego szkolenia przez tego kierowcę i umożliwiającego wykonywanie pracy kierowcy w transporcie międzynarodowym, na tym dokumencie znajduje się informacja, iż szkolenie odbyło się w pełnej zgodności z przepisami prawa dyrektywy 2003/59 Parlamentu Europejskiego i Rady. A zatem, skoro na wydanym dokumencie znajduje się taka informacja, to zasadne są twierdzenia strony, iż S. A. odbył szkolenie zgodnie z przepisami prawa europejskiego i na dzień złożenia wniosku, spełniał wszystkie wymogi wskazane w ustawie o transporcie drogowym, aby możliwym było wydanie dla niego świadectwa kierowcy. Zdaniem Skarżącego, nie sposób również przyjąć, że wydane przez GITD świadectwo kierowcy zostało w sposób niewłaściwy wykorzystywane. Kierowca na dzień złożenia wniosku o wydanie świadectwa kierowcy spełniał wszystkie wymogi, a dane wskazane we wniosku były również prawdziwe. GITD, zdaniem Skarżącego, wydając dwukrotnie świadectwo kierowcy dla tego pracownika również nie miał jakiejkolwiek wątpliwości w zakresie spełnienia przez S. A. wymogów wskazanych w art. 39a u.t.d. Do każdego złożonego wniosku zostały przedstawione przedmiotowe dokumenty i za każdym razem organ uznał, iż są prawidłowe. Z ostrożności Skarżący dodał, że działanie przedsiębiorcy nie było w żaden sposób zawinione. Z informacji uzyskanych przez kierowcę wynikało, iż posiadane przez niego dokumentu wystarczą do uzyskania świadectwa kierowcy i wykonywania pracy w tym charakterze. Również organ pomimo złożenia dwukrotnie wniosku o wydanie świadectwa kierowcy, nie zwrócił uwagi, iż w niniejszej sytuacji należałoby spełnić dodatkowe wymogi. W związku z powyższym należy uznać, iż ewentualny brak posiadania szkolenia okresowego było ewidentnym błędem organu, za który Strona nie powinna ponosić jakichkolwiek ujemnych konsekwencji. Skarżący dodał, że GITD dopiero 1 marca 2018 r. zmienił praktyki przy rozpatrywaniu wniosków o wydanie świadectwa kierowcy, w celu zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. W niniejszej sprawie wydaje się koniecznym również wyjaśnienie przedmiotowej kwestii i ustalenie, dlaczego pomimo braku jakiejkolwiek zmiany w przepisach organ zmienił swoje praktyki dopiero tak późno, zaś na inne firmy, w dalszym ciągu nakłada decyzje o cofnięciu świadectwa kierowcy i zawieszeniu wydawania nowych świadectw kierowcy na okres roku. Taka praktyka w konsekwencji powoduje nierówne traktowanie wszystkich przedsiębiorców i narusza podstawowe zasady prawa. Ponadto, zdaniem Strony, decyzja o braku możliwości wydania świadectw kierowcy na okres 1 roku, powinna dotyczyć tylko i wyłączenie tego jednego kierowcy. Zakaz wydawania świadectw kierowcy nie powinien zostać rozszerzony na pozostałych zatrudnionych przez Stroną pracowników spoza Unii Europejskiej. Przemawia za tym chociażby treść przepisów prawa. Dokonując ich interpretacji należałoby jednoznacznie uznać, iż przepisy prawa nie dają organowi możliwości podjęcia rozstrzygnięcia, zgodnie z którym zakaz wydawania nowych świadectw kierowców obejmie innych pracowników. Skarżący dodał, że organ bezwzględnie powinien wziąć pod uwagę okoliczności, które zmieniły się w toku trwania postępowania administracyjnego, w tym przypadku, ustanie stosunku pracy S. A. i zaprzestanie wykorzystywania wydanego na jego rzecz świadectwa kierowcy. W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. Zgodnie z art. 32b ust. 1 u.t.d. GITD, w drodze decyzji administracyjnej, wydaje, odmawia wydania, zmienia, cofa świadectwo kierowcy lub zawiesza wydawanie świadectw kierowców. W niniejszej sprawie GITD udzielił 29 czerwca 2017 r. Stronie świadectwa kierowcy o nr "(...)", uprawniającego kierowcę, obywatela Ukrainy – S.A., do wykonywania na rzecz Strony przewozów drogowych rzeczy na podstawie licencji wspólnotowej. Jak wynika natomiast z art. 32f ust. 1 u.t.d., GITD może w każdym czasie wezwać przedsiębiorcę posiadającego świadectwo kierowcy do przedstawienia dokumentu potwierdzającego spełnianie wymagań, o którym mowa w art. 32b ust. 5. Na tej podstawie prawnej, GITD wezwał Stronę pismem z 28 września 2017 r. do przedłożenia w terminie 21 dni dokumentów wskazanych w wezwaniu niezbędnych do stwierdzenia spełniania wymagań do otrzymania świadectwa kierowcy, określonych w art. 32b ust. 5 u.t.d. Zgodnie z art. 32f ust. 2 u.t.d., w przypadku niewłaściwego wykorzystywania przez przedsiębiorcę świadectwa kierowcy polegającego na: 1) niespełnianiu warunków stanowiących podstawę wydania świadectwa kierowcy lub 2) podaniu nieprawidłowych informacji we wniosku o wydanie świadectwa kierowcy - właściwy organ, o którym mowa w art. 32b, cofa świadectwo kierowcy i zawiesza wydawanie nowych świadectw kierowcy przez okres roku. Jak wynika natomiast z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009, właściwe organy cofają licencję wspólnotową lub świadectwo kierowcy, gdy posiadacz: a) przestał spełniać warunki określone w art. 4 ust. 1 lub te, o których mowa w art. 5 ust. 1; lub b) podał nieprawidłowe informacje we wniosku o licencję wspólnotową lub świadectwo kierowcy. Ponadto, zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009, w przypadku poważnego naruszenia, obejmującego wszelkie przypadki niewłaściwego wykorzystywania świadectw kierowców, właściwe organy państwa członkowskiego siedziby przewoźnika, który dopuścił się takiego naruszenia, nakładają na niego odpowiednie sankcje, takie jak: a) zawieszenie wydawania świadectw kierowców; b) cofnięcie świadectw kierowców; c) uzależnienie wydania świadectw kierowców od dodatkowych warunków w celu zapobieżenia niewłaściwemu wykorzystaniu; d) czasowe lub trwałe cofnięcie niektórych lub wszystkich uwierzytelnionych wypisów z licencji wspólnotowej; e) czasowe lub trwałe cofnięcie licencji wspólnotowej. Sankcje te mogą być określone po podjęciu ostatecznej decyzji w danej sprawie i uwzględniają wagę naruszenia, którego dopuścił się posiadacz licencji wspólnotowej. GITD cofając decyzją z "(...)" lipca 2018 r. sporne świadectwo kierowcy i zawieszając wydawanie Stronie nowych świadectw kierowców przez okres jednego roku uznał, że Strona nie spełniła warunków stanowiących podstawę wydania świadectwa kierowcy, ponieważ kierowca – S. A., nie posiadał w dniu wydania tego świadectwa, a więc 29 czerwca 2017 r., dokumentu potwierdzającego ukończenia kwalifikacji wstępnej/szkolenia okresowego ważnego w państwie członkowskim. Badając prawidłowość tego stanowiska, należy wskazać, że zgodnie z art. 32b ust. 5 pkt 2 u.t.d., do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się m.in. zaświadczenie o zatrudnieniu kierowcy oraz spełnieniu przez kierowcę wymagań, o których mowa w art. 39a. Zaświadczeniem o spełnieniu przez kierowcę wymagań, o których mowa w art. 39a u.t.d., jest oświadczenie przedsiębiorcy wnioskującego o wydanie świadectwa kierowcy o spełnieniu przez kierowcę tych wymagań. Z powyższego wynika, że wydając na wniosek przedsiębiorcy świadectwo kierowcy dla kierowcy niebędącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zatrudnionego przez tego przedsiębiorcę, GITD oceniając spełnienie przez kierowcę wymagań, o których mowa w art. 39a u.t.d., opiera się na oświadczeniu przedsiębiorcy wnioskującego o wydanie świadectwa kierowcy o spełnieniu przez kierowcę tych wymagań. Dlatego też organ mógł wydać świadectwo kierowcy opierając się na ww. oświadczeniu Skarżącego, pomimo niespełniania przez kierowcę wszystkich wymagań. Na podstawie bowiem, cyt. powyżej art. 32f ust. 1 u.t.d., GITD może w każdym czasie wezwać przedsiębiorcę do przedstawienia dokumentu potwierdzającego spełnianie tych wymagań, a więc w każdym czasie może zweryfikować prawidłowość powyższego oświadczenia przedsiębiorcy. W niniejszej sprawie, Skarżący 13 czerwca 2017 r., złożył oświadczenie, że kierowca – S. A., spełnienia wymagania, o których mowa w art. 39a u.t.d. Jak wynika z art. 39a ust. 1 pkt 6 u.t.d., przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy może zatrudnić kierowcę, jeżeli osoba ta, spełniając szereg wymogów wymienionych w tym ustępie, również ukończyła szkolenie okresowe. Ponadto zgodnie z art. 32a u.t.d., do kierowcy niebędącego obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zatrudnionego przez przedsiębiorcę mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wykonującego międzynarodowy transport drogowy rzeczy, stosuje się przepisy Unii Europejskiej dotyczące świadectwa kierowcy. Zgodnie natomiast z art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009, świadectwo kierowcy jest wydawane przez państwo członkowskie każdemu przewoźnikowi, który: a)jest posiadaczem licencji wspólnotowej; oraz b)albo legalnie zatrudnia w tym państwie członkowskim kierowcę, który nie jest obywatelem państwa członkowskiego ani rezydentem długoterminowym w rozumieniu dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi(13), albo w sposób legalny korzysta z usług kierowcy, który nie jest obywatelem państwa członkowskiego ani rezydentem długoterminowym w rozumieniu dyrektywy 2003/109/WE, pozostającego w dyspozycji tego przewoźnika zgodnie z warunkami zatrudnienia i kształcenia zawodowego określonymi w tym państwie członkowskim: (i) na mocy przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych; oraz, w odpowiednich przypadkach, (ii) na mocy układów zbiorowych, zgodnie z regułami stosowanymi w tym państwie członkowskim. Z przytoczonej regulacji wynika że wśród wymogów określonych w tym przepisie warunkujących wydanie przedsiębiorcy świadectwa kierowcy, znajduje się wymóg aby kierowca zatrudniony przez przewoźnika, lub z którego usług przedsiębiorca korzysta, pozostawał w dyspozycji tego przewoźnika zgodnie z warunkami zatrudnienia i kształcenia zawodowego określonymi w państwie członkowskim, w którym przedsiębiorca tego kierowcę zatrudnia lub z w którym z jego usług korzysta. Warunki zatrudnienia i kształcenia zawodowego powyższych kierowców regulują przepisy ustawy o transporcie drogowym. Jak wynika z art. 39a ust. 1 pkt 5 i 6 u.t.d., przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy może zatrudnić kierowcę, jeżeli osoba ta uzyskała kwalifikację wstępną lub kwalifikację wstępną przyśpieszoną oraz ukończyła szkolenie okresowe. Z art. 39e ust. 1 u.t.d., wynika natomiast, że potwierdzeniem ukończenia wymaganych zajęć w ramach szkolenia okresowego, jest świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzające ukończenie szkolenia okresowego wydawane przez kierownika ośrodka szkolenia. Przedłożony przez Skarżącego certyfikat kompetencji zawodowych kierowcy S. A. potwierdzający uzyskanie przez kierowcę kwalifikacji wstępnej, został wydany na Ukrainie 29 listopada 2016 r., nie jest w związku z tym wymaganym świadectwem kwalifikacji zawodowej potwierdzającym ukończenie szkolenia okresowego wydawane przez kierownika ośrodka szkolenia, o którym mowa w art. 39e ust. 1 w związku z art. 39a ust. 1 pkt 5 i 6 u.t.d. GITD słusznie zatem uznał, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione warunki stanowiące podstawę wydania świadectwa kierowcy dla A. S., co w świetle art. 32f ust. 2 u.t.d., uzasadniało cofniecie świadectwa kierowcy i zawieszenie wydawanie nowych świadectw kierowcy przez okres roku. Użyta w tym przepisie liczba mnoga: "zawiesza wydawanie nowych świadectw kierowcy przez okres roku" oznacza, że nie chodzi o zawieszenie wydawania nowego świadectwa kierowcy przez okres roku, kierowcy który nie spełnia wymagań z art. 39a u.t.d., lecz o świadectwa kierowcy dotyczące kierowców zatrudnianych przez przedsiębiorcę. Nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, że kierowca A. S. przed wydaniem decyzji przez organ I instancji, rozwiązał 28 marca 2018 r. łączący go ze Skarżącym stosunek pracy. Okoliczność ta nie stanowi podstawy do niezastosowania przez organ art. 32f ust. 2 u.t.d. Podkreślenia wymaga, że sankcja wynikająca z tego przepisu pełni przede wszystkim funkcję prewencyjną, służy zatem mobilizowaniu podmiotów organizujących transport drogowy do wymuszenia takiej organizacji pracy przedsiębiorstwa, by transport drogowy odbywał się w sposób bezpieczny, bez zagrożenia życia, zdrowia i mienia innych osób. Skarżący jako profesjonalista wykonujący usługi transportowe miała pełną świadomość co do zatrudniania kierowców i dokumentów jakimi winni się legitymować zatrudniani kierowcy niebędący obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej. To przedsiębiorca odpowiada za zatrudnianych pracowników, za złożone przez nich dokumenty i ponosi w tym przedmiocie odpowiedzialność. Określone w ustawie wymogi powinny być spełnione w dniu składania wniosku o wydanie świadectwa kierowcy obowiązujące bowiem przepisy nie przewidują konwalidowania tej czynności w okresie późniejszym. W świetle powyższego Sąd stwierdza, że nie jest zasadny zarzut podniesiony w skardze dotyczący naruszenia przez GITD art. 32b ust. 1 oraz art. 32f ust. 1 i ust. 2 u.t.d., w związku z art. 5 ust. 1 oraz art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1072/2009, poprzez ich błędną interpretacje polegającą na niewłaściwym uznaniu, iż zachodzą przesłanki do cofnięcia świadectwa kierowcy dla A. S. oraz zawieszenia wydawania nowych świadectw na okres roku. Niezasadne są również zarzuty dotyczące naruszenia przez GITD przepisów postępowania art. 7 w zw. art. 77, art. 80, art. 81 K.p.a., a także art. 6, art. 8 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Organ zgromadził dowody niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Dokonał wszechstronnej analizy całokształtu materiału dowodowego i wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne sprawy służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej. Strona miała możliwość czynnego uczestniczenia w każdym stadium postępowania i na bieżąco była informowana o podejmowanych przez organ działaniach. Przeprowadzone zatem postępowanie administracyjne odpowiadało wymogom prawa, w tym zasadzie przeprowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. W świetle powyższego, decyzja I instancji została wydana zgodnie z prawem, co uzasadniało jej utrzymanie w mocy zaskarżoną decyzją. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, jak również przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) orzekła jak w sentencji.