III SA/Wa 709/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz T. L. kwotę 359 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt dziewięć złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżący – T. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2019 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 19 marca 2019 r., pełnomocnik skarżącego – W. A. – został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302., dalej: p.p.s.a.) poprzez: 1) złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; 2) własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarz skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego przedstawił podpisaną przez siebie skargę, dowód uiszczenia wpisu sądowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, lecz nie przedstawił pełnomocnictwa procesowego. Wobec faktu, iż pełnomocnik nie przedstawił dokumentu pełnomocnictwa, Sąd uznał, że W. A. nie jest pełnomocnikiem skarżącego oraz na podstawie zarządzenia z 23 kwietnia 2019 r. wezwano bezpośrednio skarżącego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do podpisania skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 9 maja 2019 r. (k. 31 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie W. A. oświadczył, że pełnomocnictwo złożył wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, wpisem sądowym oraz podpisanym egzemplarzem skargi. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie oraz powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogiem formalnym skargi jest m.in. podpis strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wynika z treści art. 46 par. 1 pkt 4 p.p.s.a. Z kolei zgodnie z dyspozycją art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przy czym, zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. Wezwanie do usunięcia ww. braków formalnych skargi wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach niedochowania obowiązku zostało doręczone skarżącemu 9 maja 2019 r. W zakreślonym przez sąd terminie nie podpisano skargi. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.