I SA/Gd 52/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Alicja Stępień, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 21 marca 2017 r. sprawy ze skargi W. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 października 2016 r., nr [...], [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 28 października 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że odwołanie pana W. W. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 sierpnia 2016 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Uzasadniając przedmiotowe rozstrzygnięcie Dyrektor wyjaśnił, że decyzją z dnia 5 sierpnia 2016r. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osiągniętego w 2010 r. dochodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych lub wybudowanych po 31 grudnia 2008r. w kwocie 46.098,00 zł. Decyzja została przesłana do podatnikowi za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres: O., ul. [...], [...] L. Przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję była dwukrotnie awizowana: w dniu 9 sierpnia 2016r. oraz w dniu 17 sierpnia 2016 r. Wobec niepodjęcia przez stronę korespondencji, została zwrócona do organu, który działając na podstawie art. 150 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) uznał, że skuteczne doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 23 sierpnia 2016 r. W dniu 3 października 2016r. do Urzędu Skarbowego wpłynęło odwołanie pana W. W. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 sierpnia 2016r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia 28 października 2016r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 sierpnia 2016r. Przywołując treść art. 228 § 1 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 sierpnia 2016r. została skutecznie doręczona podatnikowi w dniu 23 sierpnia 2016r. Powyższe oznacza, że aby odwołanie od tej decyzji mogło zostać uznane za wniesione w terminie określonym w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, to winno być złożone w Urzędzie Skarbowym (lub nadane w urzędzie pocztowym) w nieprzekraczalnym terminie do dnia 6 września 2016r. Tymczasem pan W. W. złożył odwołanie od w dopiero w dniu 3 października 2016r. a więc 26 dni po terminie. W związku z powyższym decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 sierpnia 2016r. stała się ostateczna w dniu 7 września 2016r., co powoduje bezskuteczność odwołania skutkującą pozostawieniem tego środka zaskarżenia bez rozpatrzenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pan W. W. wniósł o uchylenie w całości postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 października 2016 r., zasądzenie kosztów postępowania oraz o połączenie do wspólnego rozpoznania niniejszej sprawy ze sprawą wszczętą wskutek wniesionej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 października 2016 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik postępowania, tj. przepisów: - art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez bezzasadne stwierdzenie, że odwołanie skarżącego zostało wniesione z uchybieniem terminu, - art. 121 ustawy Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady prowadzenia sprawy w sposób budzący zaufanie do organu podatkowego, - art. 122 ustawy Ordynacji podatkowej poprzez niespełnienie wymogów określonych powyższymi przepisami i brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego pozwalającego na prawidłowe wyjaśnienie stanu faktycznego oraz rozstrzygnięcie sprawy, - art. 123 Ordynacji podatkowej poprzez uniemożliwienie stronie czynnego udziału w sprawie oraz uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań, - art. 187 w zw. z art. 192 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie obowiązku zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego przy jednoczesnym uznaniu, że okoliczność doręczenia decyzji została udowodniona pomimo iż skarżący nie miał możliwości wypowiedzenia się co do tej okoliczności. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację i stanowisko, jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych orzeczeń z prawem. Zaskarżone postanowienie zostało wydane jako konsekwencja odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 5 sierpnia 2016 r. W sprawie sygn. akt I SA/Gd 51/17 wyrokiem z dnia 21 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi pana W. W., uchylił postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W świetle powyższego, wobec braku rozstrzygnięcia co do skutecznego wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, w obrocie prawnym nie może pozostać postanowienie w przedmiocie stwierdzenia, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej. W świetle powyższego badanie przeprowadzone na podstawie art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej należy uznać za przedwczesne. Organ ponownie rozpoznając sprawę uwzględni rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku pana W. W. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z tych względów uznając skargę za uzasadnioną Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji.