III SA/Wa 499/19
PostanowienieWSA w Warszawie2019-06-10
Skład orzekający: Katarzyna Owsiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest właściwy miejscowo do rozpoznania skargi na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, gdy strona skarżąca ma siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość miejscową do rozpoznania skargi na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ponieważ strona skarżąca miała siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W takiej sytuacji nie stosuje się rozporządzenia określającego właściwość miejscową sądów administracyjnych dla spraw dotyczących interpretacji indywidualnych, gdy strona ma siedzibę w Niemczech. Właściwym sądem jest ten, na którego obszarze właściwości znajduje się siedziba Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, czyli WSA w Gliwicach.Stan faktyczny
C. GmbH & Co. KG z siedzibą w Niemczech złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącą podatku od towarów i usług. Organ w pouczeniu wskazał WSA w Gliwicach jako właściwy miejscowo. Sąd w Warszawie rozpoznał kwestię swojej właściwości miejscowej.Rozstrzygnięcie
Stwierdzono niewłaściwość miejscową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazano sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach jako sądowi właściwemu miejscowo.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Owsiak po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. GmbH & Co. KG z siedzibą w Niemczech na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 grudnia 2018 r. nr 0114-KDIP1-2.4012.571.2018.2.MC w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach jako sądowi właściwemu miejscowo do rozpoznania sprawy
C. GmbH & Co. KG z siedzibą w Niemczech (dalej zwana "Skarżącą"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 14 stycznia 2019 r., wniesionym tego samego dnia, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 grudnia 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Ww. organ w treści pouczenia o środku zaskarżenia zawarł informację o prawie do złożenia skargi na ww. interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej zwana "P.p.s.a"), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z treścią § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. z 2017 r., poz. 367) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Zauważenia wymaga, że z treści art. 13 § 3 P.p.s.a. wynika możliwość ustanawiania przez Prezydenta RP w drodze rozporządzenia wyjątków od ogólnych zasad dotyczących właściwości. Taki wyjątek został ustanowiony w § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. Powyższa regulacja odnosi się jednak tylko do spraw dotyczących wydawania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacji indywidualnych i do sytuacji, gdy na podstawie miejsca siedziby (lub miejsca zamieszkania) podmiotu będącego stroną skarżącą, możliwe jest ustalenie właściwego miejscowo wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zaskarżona w niniejszej sprawie interpretacja indywidualna została wydana wobec podmiotu mającego siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (tj. osobę prawną mającą siedzibę na terytorium Niemiec).
Mając powyższe na uwadze, do ustalenia właściwości miejscowej wojewódzkiego sądu administracyjnego nie ma zastosowania ww. rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. Należy bowiem zauważyć, iż na podstawie przepisów przedmiotowego rozporządzenia nie sposób ustalić żadnego z wojewódzkich sądów administracyjnych, jako właściwego do rozpoznania sprawy, gdyż siedziba strony skarżącej znajduje się na terytorium Niemiec ([...]). Rozporządzenie nie przewiduje sytuacji podmiotów niemających miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium RP. Jednocześnie, pomimo modyfikacji właściwości ogólnej wskazanej w przepisach P.p.s.a. poprzez ww. rozporządzenie w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnych, wykluczyć należy sytuację pozbawienia podmiotu zagranicznego możliwości kontroli interpretacji indywidualnej przez sąd administracyjny tylko wobec faktu, iż ww. rozporządzenie nie zawiera stosownych w tym zakresie regulacji (tj. nie przewiduje przepisów o właściwości miejscowej sądu, w przypadku skargi złożonej przez podmiot posiadający siedzibę za granicą). Jednocześnie, irrelewantną dla ustalenia właściwości miejscowej sądu w niniejszej sprawie pozostaje okoliczność posiadania przez osobę prawną z siedzibą za granicą oddziału na terytorium Polski. Zarówno w obrocie jak i w postępowaniu sądowym występuje sama osoba prawna będąca przedsiębiorcą i mająca swój oddział. Stroną postępowania jest bez wątpienia osoba prawna, nie zaś jej oddział (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Gl 898/15, LEX nr 1984846).
Uwzględniając powyższe oraz mając na uwadze fakt, iż zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib dyrektorów izb administracji skarbowej, naczelników urzędów skarbowych i naczelników urzędów celno-skarbowych oraz siedziby Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (Dz. U. z 2017 r., poz. 393), siedzibą Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jest Bielsko-Biała, sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest zatem, zgodnie ze wskazaną powyżej regułą ogólną wynikającą z art. 13 § 2 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, będący właściwym dla obszaru województwa śląskiego.
Z powyższego wynika, iż niniejsza sprawa rozpoznawana być zatem musi zgodnie z przytoczonymi powyżej ogólnymi zasadami co do właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych.
Zgodnie z treścią art. 59 § 1 P.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
W zaistniałej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z powodów przytoczonych powyżej za zasadne uznał stwierdzenie swojej niewłaściwości miejscowej i przekazanie sprawy sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach, którego obszar właściwości wynika z treści § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r., Nr 72, poz. 652).
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło