VI SA/Wa 406/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na czynność Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego w przedmiocie ustalenia wyników egzaminu kwalifikacyjnego dla kandydatów na diagnostów postanawia: odrzucić skargę G. S. przedmiotem skargi z dnia 19 listopada 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił czynność Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego związaną z ustaleniem wyników egzaminu kwalifikacyjnego dla kandydatów na diagnostów, przeprowadzonego w dniu [...] lipca 2018 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga G. S. jest niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych wyżej przepisach. Oceniając kwestie dopuszczalności zaskarżenia do sądu administracyjnego wyników egzaminu kwalifikacyjnego dla kandydatów na diagnostów wskazać należy, że akt lub czynność, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, charakteryzuje się tym, że jest podejmowany w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisach prawa powszechnie obowiązującego. Wynik egzaminu kwalifikacyjnego dla kandydatów na diagnostów nie ma takiego charakteru, ponieważ komisja egzaminacyjna, o której mowa w art. 84 ust. 2a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, nie rozstrzyga w sposób władczy o przyznaniu określonego prawa. Rolą komisji egzaminacyjnej powoływanej przez Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego do przeprowadzania egzaminu kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 84 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, jest sprawdzenie przygotowania teoretycznego osoby egzaminowanej oraz jej umiejętności praktycznych weryfikowanych poprzez przeprowadzenie - w ramach egzaminu kwalifikacyjnego - badania technicznego pojazdu w zakresie określonym przez komisję egzaminacyjną, na wydaniu oceny z zakresu stanu technicznego badanego pojazdu i wypełnieniu dokumentów stosowanych w przypadku tego badania, w zależności od zakresu uzupełnianego uprawnienia. Komisja egzaminacyjna ustalając wynik egzaminu w protokole, o którym mowa w § 11 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 28 listopada 2014 r. w sprawie szkolenia i egzaminowania diagnostów oraz wzorów dokumentów z tym związanych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1836 ze zm.), nie kreuje żadnego stosunku prawnego. Powyższe oznacza, że wynik egzaminu kwalifikacyjnego nie stanowi decyzji administracyjnej ze względu na brak bezpośredniego oddziaływania zewnętrznego. Nie jest również wydawany w postępowaniu administracyjnym. Ne może być także uznany za inną czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie ma on bowiem charakteru władczego rozstrzygnięcia o prawach i obowiązkach strony. Wynik egzaminu kwalifikacyjnego dla kandydatów na diagnostów stanowi wyłącznie rezultat sprawdzenia wiedzy i umiejętności praktycznych egzaminowanej osoby. Nie kreuje się w ten sposób żadnego stosunku administracyjnoprawnego. Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarga jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.