II SAB/Wa 95/19
WyrokWSA w Warszawie2019-06-11
Skład orzekający: Ewa Radziszewska - Krupa, Stanisław Marek Pietras, Konrad Łukaszewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych pozostawał w bezczynności w przedmiocie rozpoznania skargi na przetwarzanie danych osobowych, pomimo podejmowania czynności wyjaśniających i wezwań do uzupełnienia braków formalnych?Ratio decidendi
Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie pozostawał w bezczynności, ponieważ podejmował czynności zmierzające do zebrania materiału dowodowego niezbędnego do rozpatrzenia skargi na przetwarzanie danych osobowych. Okresy związane z wezwaniami do uzupełnienia braków formalnych i oczekiwaniem na odpowiedzi nie wliczały się do trzymiesięcznego terminu na rozpatrzenie skargi, zgodnie z art. 78 ust. 2 rozporządzenia 2016/679 i art. 35 § 5 k.p.a.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na przetwarzanie jego danych osobowych do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Organ wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych, a następnie wszczął postępowanie wyjaśniające, występując o ustosunkowanie się do skargi do spółki, której dane dotyczyły. Po otrzymaniu wyjaśnień od spółki, organ wezwał ją do usunięcia braków formalnych pisma. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu, zarzucając mu podejmowanie pozornych działań po upływie terminów. Sąd uznał, że organ nie pozostawał w bezczynności, ponieważ podejmowane czynności mieściły się w ramach prawnych i nie przekroczyły terminów.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Protokolant, Ewa Radziszewska - Krupa, , Sędzia WSA, Sędzia WSA, Stanisław Marek Pietras, Konrad Łukaszewicz (spr.), , Protokolant, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi W. G. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] września 2018 r. oddala skargę
W. G. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (zwanego dalej: "Prezesem UODO") w rozpatrzeniu jego skargi na przetwarzanie danych osobowych.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
Skarżący wystąpił ze skargą z dnia [...] września 2018 r. do Prezesa UODO na przetwarzanie jego danych osobowych przez [...] S.A. z siedzibą w W. (zwane dalej: "Spółką").
Pismem z dnia 29 października 2018 r. Prezes UODO wezwał Skarżącego – w trybie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; zwanej dalej: "k.p.a.") – do usunięcia braków formalnych jego skargi poprzez jej sprecyzowanie polegające na wyjaśnieniu jakiego rodzaju czynności oczekuje on zarówno od Spółki, jak i Prezesa UODO. Organ wyjaśnił przy tym Skarżącemu, jakiego rodzaju czynności może on podjąć po wniesieniu skargi na przetwarzanie danych osobowych. Pismo to zostało odebrane przez Skarżącego dnia 5 listopada 2018 r.
Skarżący udzielił odpowiedzi w piśmie z dnia 9 listopada 2018 r., wskazując zakres żądania skargi z dnia [...] września 2018 r.
Pismem z dnia 21 listopada 2018 r. Prezes UODO poinformował Skarżącego, iż wszczął postępowanie wyjaśniające, o wynikach którego zostanie on poinformowany.
Jednocześnie, pismem z tego samego dnia, Prezes UODO wystąpił do Spółki o ustosunkowanie się do treści skargi oraz złożenie wyjaśnień. Pismo to zostało podjęte przez Spółkę w dniu 26 listopada 2018 r.
Spółka złożyła wyjaśnienia w piśmie z dnia 3 grudnia 2018 r., które wpłynęło do organu w dniu 5 grudnia 2018 r.
Pismem z dnia 8 stycznia 2019 r. organ wezwał Spółkę do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 3 grudnia 2018 r. poprzez jego podpisanie zgodnie z zasadami jej reprezentacji, a jednocześnie zwrócił się o złożenie dodatkowych wyjaśnień w sprawie, o czym poinformował Skarżącego w piśmie z tego samego dnia.
W odpowiedzi, Spółka nadesłała pismo z dnia 15 stycznia 2019 r., do którego załączyła odpowiedź z dnia 3 grudnia 2018 r. podpisaną przez osobę uprawniona do jej reprezentacji.
Ponadto, w dniu 23 stycznia 2019 r. do organu wpłynęło pismo Spółki z dnia 21 stycznia 2019 r., stanowiące dodatkowe wyjaśnienia udzielone zgodnie z wezwaniem z dnia 8 stycznia 2019 r.
W skardze z dnia 7 stycznia 2019 r. na bezczynność Prezesa UODO, Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie tygodnia, uznanie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także zasądzanie zwrotu kosztów postępowania.
Zdaniem Skarżącego, organ nie dochował obowiązujących go terminów do załatwienia jego sprawy, natomiast po ich upływie podejmował działania pozorne, które miały usprawiedliwić jego bezczynność.
W odpowiedzi na skargę Prezes UODO wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż od dnia 25 maja 2018 r. bezpośrednie zastosowanie w polskim porządku prawnym znajduje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 4 maja 2016 r., str. 1 ze zm.; zwane dalej: "rozporządzeniem 2016/679"), w którym prawodawca unijny przewidział termin 3 miesięcy na rozpatrzenie przez organ nadzorczy skargi bądź poinformowanie osoby, której dane dotyczą, o postępach lub efektach rozpatrywania skargi. Dopiero po upływie tego terminu – wobec braku ww. działań po stronie organu nadzorczego – osoba, której dane dotyczą, ma prawo do skutecznego środka ochrony prawnej przed sądem (art. 78 ust. 2). Prezes UODO zauważył, iż nie uchylał się od działania, bowiem podjął czynności służące wnikliwemu i rzetelnemu ustaleniu okoliczności faktycznych sprawy, informując Skarżącego na każdym etapie o podjętych działaniach. Wskazał przy tym, iż podjął działania w związku z wniesionym przez Skarżącego podaniem, jeszcze przed upływem terminu dwóch miesięcy.
Pismem z dnia 31 maja 2019 r. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu wyrażonym w odpowiedzi na skargę oraz podtrzymał stanowisko o bezczynności organu w rozpatrzeniu jego sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Bezczynność organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; zwanej dalej: "p.p.s.a."), ma miejsce wówczas, gdy organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a.
Przypomnieć również należy, iż od dnia 25 maja 2018 r. w polskim porządku prawnym obowiązuje ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1000 ze zm.; zwana dalej: "u.o.d.o."), jak również rozporządzenie 2016/679, które stosuje się bezpośrednio. Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.o.d.o., w postępowaniach prowadzonych przez Prezesa UODO, stosuje się przepisy k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w u.o.d.o.
W myśl art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki, przy czym – w myśl § 3 tego przepisu – załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postepowania. Jednocześnie, zgodnie ze szczególnym przepisem art. 78 ust. 2 rozporządzenia 2016/679, termin rozpatrzenia skargi dotyczącej ochrony danych osobowych bądź poinformowania osoby, której dane dotyczą o postępach lub efektach rozpatrywania skargi – wynosi trzy miesiące.
W świetle tak nakreślonych ram prawnych, Sąd obowiązany był dokonać kontroli, czy Prezes UODO pozostawał w bezczynności, bowiem nie załatwił wniosku Skarżącego do dnia złożenia skargi do sądu administracyjnego, co nastąpiło w dniu 7 stycznia 2019 r.
Wskazać zatem należy, iż z niespornych okoliczności faktycznych sprawy wynika, iż Skarżący złożył wniosek o ochronę danych osobowych w dniu [...] września 2018 r., zaś organ dokonał pierwszej czynności w postępowaniu w dniu 29 października 2018 r. (wezwanie do usunięcia braków wniosku), zatem jeszcze przed upływem terminu wynikającego z przepisu art. 78 ust. 2 rozporządzenia 2016/679. Ponadto, pismem z dnia 21 listopada 2018 r. – sporządzonym również przed upływem powyższego terminu – Prezes UODO poinformował Skarżącego o wszczęciu postępowania wyjaśniającego oraz o podjętych czynnościach w sprawie. Następnie, organ wystosował do Spółki wezwanie do złożenia wyjaśnień w sprawie (doręczone w dniu 26 listopada 2018 r.), jak również do usunięcia braku formalnego pisma z dnia 3 grudnia 2018 r., nadesłanego w odpowiedzi na wezwanie (doręczone w dniu 14 stycznia 2019 r.), w następstwie których, zebrał materiał dowodowy niezbędny dla rozpatrzenia wniosku Skarżącego.
Z kolei Skarżący, wystąpił z ponagleniem z dnia 28 grudnia 2018 r., a następnie ze skargą do sądu administracyjnego z dnia 7 stycznia 2019 r. na bezczynność organu.
Podnieść więc trzeba, iż w myśl art. 35 § 5 k.p.a., który znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 7 ust. 1 u.o.d.o., a o którym zdaje się nie wiedzieć, bądź zapominać Skarżący, do terminów określonych w przepisach poprzedzających (tj. art. 35 § 1-4) nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu.
W ocenie Sądu, za terminy takie – których nie można wliczyć do trzymiesięcznego terminu przewidzianego do załatwienia wniosku Skarżącego z dnia [...] września 2018 r. – uznać należało następujące okresy:
1) od dnia wezwania Skarżącego pismem z dnia 29 października 2018 r. (k. 8 akt adm.) do dnia wpływu odpowiedzi na wezwanie – tj. 9 listopada 2018 r. (k. 11 akt adm.);
2) od dnia wezwania Spółki pismem z dnia 21 listopada 2018 r. (k. 13 akt adm.) do dnia wpływu odpowiedzi na wezwanie – tj. 5 grudnia 2018 r. (k. 14 akt adm.);
3) od dnia wezwania Spółki pismem z dnia 8 stycznia 2019 r. (k. 33 akt adm.) do dnia wpływu odpowiedzi na wezwanie – tj. 15 stycznia 2019 r. (k. 34 akt adm.).
W konsekwencji, nie sposób było stwierdzić, by Szef UODO pozostawał w niniejszej sprawie w bezczynności, skoro podejmował czynności zmierzające do zebrania materiału dowodowego niezbędnego do jej załatwienia, które nie przekroczyły terminów przewidzianych we wskazanych wyżej przepisach rozporządzenia 2016/679 oraz k.p.a., przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązany był skargę oddalić, o czym orzekł – na podstawie art. 151 p.p.s.a. – w sentencji wyroku. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do przepisu art. 119 pkt 4 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło