II SA/Go 239/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odrzucić skargę. A.J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...], którą umorzone zostało postępowanie odwoławcze wszczęte wskutek złożonego przez A.J. odwołania od decyzji Burmistrza nr [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej O. S.A. [...] dz. nr [...]położonej w miejscowości [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 maja 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Odrębnym zarządzeniem z dnia 10 maja 2019 r. Przewodniczący wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi własnoręcznie podpisanego lub potwierdzonego za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Powyższe wezwania zostały przesłane na adres A.J. podany w skardze i odebrane w dniu 20 maja 2019 r. przez dozorcę domu. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd siedmiodniowego terminu, skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi; nie uiścił też wymaganego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Przystąpienie do merytorycznej oceny zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – zwanej dalej p.p.s.a.) oraz czy została prawidłowo opłacona. Według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Mając na względzie powyższe przepisy, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 10 maja 2019 r. wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, przepis art. 32 p.p.s.a. stanowi, że stronami w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 33 § 1 ustawy uczestnikiem postępowania na prawach strony jest osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik sprawy dotyczy jej interesu prawnego. Na podstawie akt administracyjnych sprawy Sąd przyjął, że stroną w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie, oprócz skarżącego i organu są również: O. S.A., B.K. i K.K. – uczestnicy postępowania administracyjnego. Wobec tego, że do skargi zostały załączone dwa jej odpisy, zarządzeniem z 10 maja 2019 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie w terminie 7 dni jednego odpisu skargi własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem, w celu doręczenia uczestnikom postępowania, również pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą oba wezwania – do uiszczenia wpisu i do uzupełnienia braku formalnego skargi – przesłano na adres skarżącego wskazany w skardze. Jak wynika z adnotacji doręczyciela zamieszczonych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłkę powyższą odebrał w dniu 20 maja 2019 r. dozorca domu. Zgodnie z art. 72 § 2 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. W świetle tego przepisu doręczenie w dniu 20 maja 2019 r. przesyłki zawierającej oba wezwania należało uznać za skuteczne. Z ustaleń dokonanych przez Sąd wynika, że pomimo upływu z dniem 27 maja 2019 r. wyznaczonego terminu, skarżący nie wywiązał się z nałożonych nań obowiązków, co uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.