II FZ 285/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 lutego 2020 r. sygn. akt I SA/Sz 705/18 w zakresie odrzucenie zażalenia w sprawie ze skargi P. P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia 18 lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: ,,WSA") postanowieniem z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Sz 705/18, odrzucił skargę kasacyjną w sprawie ze skargi P. P. sp. z o.o. (zwany dalej: ,,Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu powyższego orzeczenia WSA wskazał, iż Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 18894 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. W odpowiedzi na powyższe, Skarżąca dokonała wpłaty 1000 zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej - oraz wniosła wniosek o uzupełnienie kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2020 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie odmówił zmiany prawomocnego postanowienia referendarza sądowego odmawiającego przyznania Spółce prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu sprzeciwu od powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 26 lutego 2020 r. utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 15 stycznia 2020 r. Postanowienie to jest prawomocne na podstawie art. 168 § 1 w związku z art. 260 § 2 zdanie 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.". W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie uiści należnej opłaty od takiego pisma, sąd nie podejmie żadnych czynności. Wniesioną przez Skarżącego skargę należy uznać za pismo, o którym jest mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a. Strona postępowania ma prawo do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na każdym etapie postępowania, a obowiązkiem sądu administracyjnego jest jego rozpoznanie – należy pamiętać, że jeżeli w obrocie prawnym pozostaje prawomocne rozstrzygnięcie sądu, ma ono charakter wiążący dla strony i sądu, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Oznacza to, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może mieć wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek ten nie uchyla bowiem skutków wynikających z prawomocnego orzeczenia sądu. Należy też zauważyć, że przyjęcie stanowiska, zgodnie z którym złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, w sytuacji gdy w obrocie prawnym pozostaje prawomocne postanowienie sądu, wstrzymuje bieg terminu do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi – oznaczałoby, że strona mogłaby uniemożliwić prowadzenie postępowania i rozpoznanie sprawy co do jej meritum poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy za każdym razem, gdy otrzymałaby wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. W świetle powyższego, skoro Skarżąca nie uiścił wskazanego w zarządzeniu wpisu, WSA nie mógł rozpoznać wspomnianej skargi i zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. zobowiązany był do jej odrzucenia. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji