II SA/Wr 274/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 14 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na czynność Dyrektora Zarządu Geodezji, Kartografii i Katastru Miejskiego we W. nr [...] nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o zebraniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z nim postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 kwietnia 2019 r. D. W. (dalej: skarżąca) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora Zarządu Geodezji, Kartografii i Katastru Miejskiego we W. (dalej: organ). W treści skargi skarżąca wskazała jedynie przedmiot skargi: decyzja z dnia [...], wskazując przy tym, że granica nieruchomości została bezprawnie przesunięta, a teren zawłaszczony przez Państwa L. Skarżąca wniosła zarazem o wyłączenie pracownika organu, o wyznaczenie Biura Geodezji w W. do prowadzenia sprawy, wyznaczenie terminu oględzin granicy i zawiadomienie stron o terminie wizji lokalnej, wystąpienie do Straży Miejskiej i Prezydenta Miasta w sprawie zakłócania porządku i zastawiania wejścia przez Państwo L., a także o nakazanie murowania otworów okiennych od granicy działki w budynkach Państwa L. Pismem z dnia 14 maja 2019 r. tutejszy sąd wezwał skarżącą do wskazania w terminie 7 dni, czy przedmiotem skargi jest pismo organu z dnia [...] nr [...]. Zarazem poinformowano skarżącą, że zaniechanie udzielenia odpowiedzi w terminie będzie skutkowało przyjęciem, że skarżąca wniosła skargę na wskazane wyżej pismo. Pismem z dnia 21 maja 2019 r. skarżąca potwierdziła, że skarga przez nią złożona dotyczy pisma z 2 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Zgodnie z art. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2018 poz. 2107 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest skontrolowanie działalności administracji publicznej. Poddanie kontroli sądu administracyjnego wykonywania administracji publicznej nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej objęta została taką kontrolą. Taka kontrola obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach wymienionych w art. 3 § 2, 2a i 3 p.p.s.a. W związku z tym ustalenie, że przedmiotem skargi jest akt lub czynność, które nie zostały wymienione w przywołanych przepisach, jest negatywną przesłanką procesową, stanowiącą bezwzględną podstawę odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., a obarczone taką wadą postępowanie jest nieważne (vide: art. 183 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Rolą sądu administracyjnego jest wstępne zbadanie dopuszczalności każdej z wniesionych skarg. Dopiero stwierdzenie, że zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej może być przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej otwiera drogę do merytorycznej oceny skargi. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest zawiadomienie skarżącej przez organ o zebraniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z nim. W podstawie prawnej wydanego zawiadomienia organ powołał się nadto na art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., dalej: k.p.a.), zgodnie z którym o wszczęciu postępowania z urzędu lub na żądanie jednej ze stron należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie. Na zawiadomienie o wszczęciu postępowania nie przysługuje jednak zażalenie, w przeciwieństwie do postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania (por. art. 61a § 2 k.p.a.). Ponadto, zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania przewidziane przez przepis art. 61 § 4 k.p.a. ma formę pisemną, nie jest jednak postanowieniem czy decyzją, o których mowa w k.p.a. W podstawie prawnej zaskarżonej czynności w postaci zawiadomienia organ powołał się zarazem na art. 10 § 1 k.p.a., w myśl którego organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Wskazać przy tym należy, że ustawodawca nie wskazuje przy tym formy, w której organ zwraca się w myśl zacytowanego przepisu do stron. Tym samym forma ta jest odformalizowana i nie stanowi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, które zgodnie z art. 3 § 2, 2a i 3 p.p.s.a. mogłyby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego. Zauważyć należy, że jedynie brak zawiadomienia zarówno o wszczęciu postępowania, jak i o zebraniu dowodów i możliwości wypowiedzenia się co o nich mogą stanowić przesłankę uchylenia końcowego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej tj. postanowienia lub decyzji przez sąd administracyjny, jednakże samoistnie nie mogą stanowić przedmiotu skargi, a tym samym kontroli sądowoadministracyjnej. W tym stanie rzeczy zawiadomienie z dnia 2 kwietnia 2019 r. jest niedopuszczalne z przyczyn o charakterze przedmiotowym. Skarżąca bowiem zaskarżyła pisemne powiadomienie o wszczęciu postępowania przewidziane przez przepis art. 61 § 4 k.p.a. oraz informację o zebraniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z nim, na które nie służy zażalenie. Z powyższych względów, skarga złożona w niniejszej sprawie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.