II SA/Rz 1236/18
WyrokWSA w Rzeszowie2019-06-18
Skład orzekający: Ewa Partyka, Elżbieta Mazur - Selwa, Maciej Kobak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o nakazie rozbiórki rozbudowanej części budynku mieszkalnego, wykonanej bez wymaganego pozwolenia na budowę, jest prawidłowa, jeśli skarżąca nie podjęła działań w celu legalizacji samowoli budowlanej w wyznaczonym terminie?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały przepisy prawa budowlanego. Skoro skarżąca nie przedłożyła wymaganych dokumentów do legalizacji samowoli budowlanej w wyznaczonym terminie, organ I instancji miał podstawy do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę rozbudowanej części budynku, zgodnie z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego. Bierność procesowa skarżącej uniemożliwiła merytoryczne odniesienie się do kwestii legalizacji.Stan faktyczny
Skarżąca dokonała rozbudowy budynku mieszkalnego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (PINB) nakazał rozbiórkę rozbudowanej części. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB) utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżąca nie przedłożyła wymaganych dokumentów do legalizacji samowoli budowlanej w wyznaczonym terminie. Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa WSA Maciej Kobak /spr./ Protokolant sekretarz sądowy Patryk Rak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki rozbudowanej części budynku mieszkalnego -skargę oddala-
Przedmiotem skargi B. J. (dalej w skrócie: "skarżąca"), jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej w skrócie: "[...]WINB") z dnia [...] września 2018 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej w skrócie: "PINB") z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] o nakazie rozbiórki rozbudowanej części budynku mieszkalnego.
Kwestionowana decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.
W trakcie oględzin w dniu 12 września 2017 r. pracownicy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdzili, że na działce ew. nr 2509 w N. stanowiącej własność skarżącej, wykonana została rozbudowa budynku mieszkalnego. Rozbudowa o wymiarach w rzucie 3,44 m x 9,78 m, konstrukcji murowanej, dwukondygnacyjna, usytuowana została w wolnej przestrzeni pomiędzy budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym oraz w odległości około 0,92 m od granicy z sąsiednią działką ew. nr 2506. W rozbudowanej części na poziomie parteru znajduje się garaż na samochód osobowy, natomiast na poziomie piętra znajduje się pomieszczenie mieszkalne. W ścianie zewnętrznej, od strony działki ew. nr 2506, na poziomie parteru znajdują się dwa otwory okienne o wym. 0,40 m x 0,60 m, a na poziomie piętra jeden otwór okienny o wym. 2,0 m x 1,40 m. Wykonana rozbudowa posiada dach dwuspadowy kryty blachą i jest połączona z budynkiem mieszkalnym na poziomie parteru oraz piętra. Roboty zostały zakończone. Na wykonanie rozbudowy budynku mieszkalnego skarżąca nie posiada wymaganego prawem pozwolenia na budowę.
W dniu 10 października 2017 r. PINB wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Następnie decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 – dalej w skrócie: "k.p.a."), oraz art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 – dalej w skrócie: "u.p.b."), PINB nakazał skarżącej rozebrać rozbudowaną dwukondygnacyjną część budynku mieszkalnego ( o wym. w rzucie 3,44 m x 9,78 m) usytuowaną na działce ew. nr 2509 położonej w N., wybudowaną bez wymaganego pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu decyzji PINB wyjaśnił, że rozbieżności pomiędzy skarżącą a R. T. (właścicielem sąsiedniej działki ew. nr 2505) w datach dotyczących okresu budowy nie mają istotnego znaczenia przy rozpatrywaniu powyższej sprawy, z uwagi na to, iż wykonana zabudowa przestrzeni pomiędzy budynkiem mieszkalnym a budynkiem gospodarczym (w obecnym stanie połączona funkcjonalnie z budynkiem mieszkalnym) była wykonana w ramach samowoli budowlej i bez wymaganego pozwolenia na budowę. W związku z powyższym sprawa została rozpatrzona w oparciu o przepisy art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. PINB wyjaśnił, że pomimo, iż usytuowanie wykonanej rozbudowy budynku mieszkalnego narusza przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 – dalej w skrócie: "rozporządzenie z dnia 12 kwietnia 2002 r.") w zakresie odległości od granicy z działką sąsiednią, umożliwiono właścicielce legalizację samowoli. Dlatego też postanowieniem z dnia [...] października 2017 r. nr [...], na podstawie art. 48 ust. 2 u.p.b. PINB wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z wykonaną rozbudową budynku mieszkalnego i jednocześnie nałożył na skarżącą obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 30 kwietnia 2018 r. dokumentów w oparciu o które możliwa będzie legalizacja rozbudowanej części.
PINB wskazał, że skarżąca nie wywiązała się z nałożonego obowiązku i nie przedłożyła żądanych dokumentów w wyznaczonym terminie.
W związku z powyższym, uwzględniając art. 48 ust. 4 u.p.b. PINB nakazał rozebrać część budynku mieszkalnego rozbudowaną bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Po rozpoznaniu odwołania skarżących, [...]WINB decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji [...]WINB stwierdził, że bezspornym jest, iż dokonana na działce ew. nr 2509 w N. rozbudowa budynku mieszkalnego jest samowolą budowlaną. [...]WINB wskazał, że zgodnie z zeznaniami S. J., podtrzymanymi przez skarżącą, rozbudowy dokonano w latach 1999 - 2007 (lub 2008). Data rozpoczęcia budowy kwestionowana jest przez M. T., która zeznała, że rozbudowa została rozpoczęta w czasie późniejszym, a zakończona w 2007 r. [...]WINB stwierdził jednak, że niezależnie od istniejących rozbieżności dotyczących daty dokonania przedmiotowej rozbudowy, z brzmienia przepisów u.p.b. obowiązujących w latach 1999- 2007 wynika, że realizacja przedmiotowej inwestycji w całym tym okresie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Inwestycja rozbudowy przedmiotowego obiektu nie kwalifikuje się bowiem pod żaden w wymienionych w art. 29 - 30 u.p.b. przypadków zwalniających inwestora z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia. Wobec powyższego zastosowanie ma art. 28 u.p.b. w brzmieniu obowiązującym w dacie budowy, zgodnie z którym roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30 ustawy. Dlatego tez w ocenie [...]WINB, organ I instancji zastosował prawidłowy tryb postępowania w oparciu o przepisy art. 48 u.p.b.
[...]WINB wyjaśnił, że ustawodawca określił uwarunkowania, przy zaistnieniu których możliwa jest legalizacja samowolnie wybudowanego obiektu lub jego części. Zgodnie z art. 48 ust. 2 u.p.b. jednym z warunków jest zgodność samowolnej budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym a w szczególności z: ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego. Ponadto budowa nie może naruszać przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem.
Następnie [...]WINB wskazał, że dokonana samowolnie rozbudowa budynku mieszkalnego narusza przepisy § 12 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w zakresie zachowania odległości od granicy z działką sąsiednią. PINB zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą (wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2016 r., sygn. akt II OSK 2530/14), umożliwił skarżącej legalizację dokonanej samowoli i zobowiązał ją do przedłożenia wymaganych do legalizacji dokumentów.
[...]WINB wyjaśnił, że niedotrzymanie terminu przedstawienia dokumentów wymienionych w art. 48 ust. 3 u.p.b. stanowi przesłankę wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego. W wyniku uchybienia terminu strona traci przyznane jej prawo do legalizacji samowoli budowlanej. [...]WINB wyjaśnił przy tym, iż możliwość legalizacji jest uprawnieniem a nie obowiązkiem. Jeśli inwestor nie chce podjąć działań legalizujących organ nie podejmuje działań przymuszających.
[...]WINB stwierdził, że nakazana rozbiórka rozbudowanej części budynku mieszkalnego jest technicznie wykonalna bez ingerencji w elementy konstrukcyjne budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego. Z zeznań S. J. złożonych w trakcie rozprawy administracyjnej w dniu 24 sierpnia 2018 r. wynika, że rozbudowana część obiektu wybudowana została tak, aby miała osobną konstrukcję i nie zagrażała budynkowi mieszkalnemu i gospodarczemu. W części parterowej rozbudowana część obejmuje dwie ściany: frontową i tylną (wymurowane na dodatkowym fundamencie wylanym pod te ściany) oraz strop. Część obiektu nad parterem została wykonana jako konstrukcja stalowa przymocowana do budynku gospodarczego, budynku mieszkalnego i stropu. Do konstrukcji stalowej przymocowano styropian, a następnie całość otynkowano. Zadaszenie rozbudowanej części budynku stanowi konstrukcja stalowa pokryta blachą trapezową. Według oświadczenia S. J., rozbudowana część obiektu nie ingeruje w elementy konstrukcyjne sąsiedniego budynku gospodarczego i mieszkalnego.
[...]WINB wyjaśnił ponadto, że zgłoszenie z dnia [...] sierpnia 2007 r. na budowę budynku gospodarczego, przyjęte bez sprzeciwu pismem Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] nie zostało skonsumowane. Nie można przyjąć, jakoby zgłoszenie to samoistnie legalizowało istniejący już obiekt budowlany (przedmiotowa rozbudowę), gdyż zgodnie z zapisami u.p.b. zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Ponadto realizacja przedmiotowej inwestycji wymagała uzyskania pozwolenia na budowę - przed rozpoczęciem robót. Z chwilą zaistnienia samowoli budowlanej, jak w rozpatrywanym przypadku, postępowanie legalizacyjne prowadzone jest przez organy nadzoru budowlanego, nie zaś przez organy administracji architektoniczno- budowlanej. Odnośnie podnoszonego w odwołaniu zarzuty, że wcześniejsze kontrole nadzoru budowlanego w 2008 r. nie zakwestionowały legalności dokonanej budowy, a budynek do dnia dzisiejszego pozostaje bez zmian, [...]WINB wyjaśnił, że przeprowadzone przez PINB postępowanie w 2007 r. (nie 2008 r.) dotyczyło składowiska obornika na działce ew. nr 2509, a dokonana rozbudowa nie była przedmiotem kontroli organu powiatowego.
W ustawowym terminie skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję, zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy:
a) art. 48 ust. 1 u.p.b. przez jego błędną wykładnię, polegającą na nieprawidłowej interpretacji użytego w tym przepisie pojęcia "część obiektu budowlanego", zgodnie z którym za część obiektu budowlanego można w kontekście powołanego przepisu nazwać część większego obiektu budowlanego (dobudowa, nadbudowa), która jest jednak wystarczająco samodzielna i od niego niezależna. Samodzielność i niezależność przejawiają się w tym, że właśnie taka część obiektu może być rozebrana bez istotnej ingerencji w pozostałą jego część;
b) art. 49 u.p.b. w brzemieniu obowiązującym do dnia 10 lipca 2003 r. poprzez jego niezastosowanie. Zgodnie z powołanym przepisem nie można było nakazać rozbiórki, o której mowa w art. 48 u.p.b., jeżeli upłynęło 5 lat od dnia zakończenia budowy obiektu budowlanego lub jego części, a jego istnienie nie naruszało przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tym samym organy obu instancji nie uwzględniły zmian przepisów jakie zachodziły na przestrzeni całego okresu jaki upłynął od rozbudowy budynku. W ocenie skarżącej upłynął już 5-letni termin przedawnienia orzekania na podstawie art. 48 u.p.b. i w związku z tym nie można orzec rozbiórki.
2) mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania:
a) art. 7, art. 77, 80 oraz 107 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez brak ustaleń co do odległości rozbudowanej części budynku od granicy działki ew. nr 2506, a poprzestanie jedynie na ustaleniu odległości od ogrodzenia, które jak wskazano w samej decyzji nie jest granicą działki;
b) art. 7, 8, 80 i 107 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez brak jakichkolwiek ustaleń oraz uzasadnienia, iż rozbudowana część budynku może być rozebrana bez istotnej ingerencji w pozostałą jego część. Organ oparł się w tej kwestii wyłącznie na twierdzeniach S. J., który nie ma wiedzy budowlanej potrzebnej żeby to ocenić;
c) art. 7, 8, 77 i 80 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez brak ustalenia jednoznacznej daty rozbudowy budynku, co ma znaczenie dla zastosowania przepisów obowiązujących w określonej dacie.
Mając na uwadze powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji, a także o zasądzenie od [...]WINB zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę [...]WINB podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu. Organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny, realizując przy tym rygory normatywne w zakresie gromadzenia i oceny dowodów. Prawidłowo również dokonały oceny prawnej poczynionych ustaleń, zestawiając je z poprawnie zrekonstruowanymi normami prawnymi.
W ocenie Sądu nie ma wątpliwości, że na działce skarżącej dokonano rozbudowy budynku mieszkalnego. Cechą dystynktywną rozbudowy jest zmiana charakterystycznych parametrów takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji, która jednak nie prowadzi do powstania żadnego nowego obiektu, lecz do modyfikacji obiektu wcześniej istniejącego.
W wyniku rozbudowy nie powstaje nowy obiekt budowlany, czy też nowa substancja budowlana.
Poczynione przez organy ustalenia nie pozostawiają przestrzeni na wątpliwości: na działce ew. nr 2509 w N. stanowiącej własność skarżącej, wykonana została rozbudowa budynku mieszkalnego o wymiarach w rzucie 3,44 m x 9,78 m, konstrukcji murowanej, dwukondygnacyjna, usytuowana została w wolnej przestrzeni pomiędzy budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym oraz
w odległości około 0,92 m od granicy z sąsiednią działką ew. nr 2506.
W rozbudowanej części na poziomie parteru znajduje się garaż na samochód osobowy, natomiast na poziomie piętra znajduje się pomieszczenie mieszkalne.
W ścianie zewnętrznej, od strony działki ew. nr 2506, na poziomie parteru znajdują się dwa otwory okienne o wym. 0,40 m x 0,60 m, a na poziomie piętra jeden otwór okienny o wym. 2,0 m x 1,40 m. Wykonana rozbudowa posiada dach dwuspadowy kryty blachą i jest połączona z budynkiem mieszkalnym na poziomie parteru oraz piętra. Prace prowadzono etapami w latach 1999 - 2007 (lub 2008). Rozbudowana część, na przestrzeni czasu, zmieniała funkcje, by ostatecznie w części parterowej ostać się jako garaż, a na kondygnacji – od 2014 roku – jako pomieszczenie mieszkalne połączone z budynkiem mieszkalnym ("bawialnia dla wnuków"). Jak właściwie rozstrzygnął organ, w całym okresie realizacji rozbudowy, inwestor powinien legitymować się pozwoleniem na budowę.
Rozbudowa – adekwatnie do postanowień art. 3 pkt 6 i 7 u.p.b. stanowi budowę i tym samym prowadzona jest w ramach robót budowlanych. Rozpoczęcie robót budowlanych wymaga uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę – art. 28 ust. 1 u.p.b. Zrealizowane na działce skarżącej roboty budowlane nie kwalifikują się do ustawowych zwolnień z konieczności uzyskania pozwolenia na budowę, o jakich mowa w art. 29 i 30 u.p.b. In concreto nie stanowiły one budowy budynku gospodarczego. Ocenę tę determinuje fakt funkcjonalnego połączenia (otworem drzwiowym) górnej kondygnacji rozbudowy z budynkiem mieszkalnym i urządzenie
w niej pomieszczenia do zabawy dla dzieci.
W ustalonym układzie faktycznym organy prawidłowo wdrożyły procedurę legalizacyjną, regulowaną art. 48 u.p.b. Postanowieniem z dnia [...] października 2017 roku, działając na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 u.p.b. organ I instancji wstrzymał prowadzenie robót budowlanych i jednocześnie nałożył na skarżącą obowiązek przedłożenia – do dnia 30 kwietnia 2018 roku - dokumentów niezbędnych do zalegalizowania zrealizowanych robót. Skarżąca odebrała postanowienie osobiście
w dniu 30 października 2017 roku; postanowienie nie zostało zakwestionowane
w trybie zażaleniowym. Wobec niepodjęcia przez skarżącą jakiejkolwiek reakcji realizującej nałożony na nią obowiązek organ I instancji nie mógł postąpić inaczej, jak wydać decyzję nakazującą rozbiórkę zrealizowanej rozbudowy – art. 48 ust. 4 u.p.b. Należy wyeksponować, iż bierność procesowa skarżącej uniemożliwiła organowi merytoryczne odniesienie do uwarunkowań legalizacji rozbudowy w tym
i do podnoszonej w skardze kwestii odległości rozbudowy od granicy wobec wątpliwości co do jej przebiegu.
Bez zastrzeżeń Sąd odnosi się także do oceny, że dokonane w roku 2007 zgłoszenie nie zostało skonsumowane, albowiem: 1) na owy czas, rozbudowa została już zrealizowana; 2) zrealizowane pracy powinny zostać objęte pozwoleniem na budowę, a nie zgłoszeniem; 3) zgłoszenie może dotyczyć wyłącznie prac realizowanych pro futuro.
W sprawie nie mógł mieć zastosowania art. 49 ust. 1 w brzmieniu sprzed 11 lipca 2003 roku. Stosownie do postanowień przejściowych ustawy nowelizującej – art. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz
o zmianie niektórych ustaw, Dz. U. 2003r. nr 80, poz. 718, przepisy dotychczasowe (sprzed 11 lipca 2003 roku) stosuje się wyłącznie do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną.
Nie można również podzielić zarzutu, że organy nie rozważyły konstrukcyjnej dopuszczalności częściowej (rozbudowanej) rozbiórki budynku. W tej materii obszerne uwagi znajdują się na stronie 4 uzasadnienia skarżonej decyzji. Sąd nie znajduje podstaw do ich kwestionowania.
W tym stanie rzeczy Sąd skargę oddalił – art. 151 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło