IV SAB/Wa 442/19

PostanowienieWSA w Warszawie2019-07-02

Skład orzekający: Asesor WSA Paweł Dańczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykazała wyczerpania środków zaskarżenia, w tym wniesienia ponaglenia?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykaże, że wyczerpała środki zaskarżenia, w tym wniosła ponaglenie do właściwego organu. Brak wykazania tego warunku formalnego skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący C. K. złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wyczerpania środków zaskarżenia, w tym wniesienia ponaglenia. Skarżący nie uzupełnił braków w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Dańczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 02 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia odrzucić skargę. Wobec wątpliwości co do wyczerpania przez C. K. trybu zaskarżenia przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, wezwano Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dowodu wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę C. K. należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie zaś z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wezwanie do wykazania wyczerpania środków zaskarżenia zostało prawidłowo doręczone Skarżącemu w dniu 13 czerwca 2019 r. Ostatni dzień terminu do jego wykonania przypadał zatem na dzień 21 czerwca 2019 r. Termin ten upłynął jednak bezskutecznie, ponieważ Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Z treści cyt. przepisów wynika zaś, że uprzednie wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek skutecznego wniesienia skargi na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Mając to na względzie, Sąd zobligowany więc był uznać, że skarga C. K. jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło