VI SA/Wa 689/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie: Sędzia Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 2 lipca 2019 r. w trybie uproszczonym w sprawie ze skargi "C." sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego oddala skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej "Prezes UKE"), zaskarżonym postanowieniem, utrzymał w mocy swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie, którym ograniczył C. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej "Skarżąca") oraz Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w P. (dalej "Spółdzielnia") prawo wglądu do materiału dowodowego, w zakresie informacji objętych klauzulą tajemnicy przedsiębiorstwa - załączników do pisma I. SA z siedzibą w P. (dalej "I.") z dnia [...] września 2018 r., tj.: umowy ramowej zawartej między I. a O. SA z siedzibą w W. dotyczącej komercyjnego dostępu do infrastruktury sieciowej [...] i udostępnienia przestrzeni instalacyjnej w szafkach dostępowych I. z dnia [...] grudnia 2016 r. (dalej "Umowa"), a także dokumentacji powykonawczej z wykonania instalacji światłowodowej w budynkach objętych zasobami Spółdzielni (dalej "Dokumentacja"), zgromadzonego w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji ustalającej warunki dostępu do nieruchomości oraz posadowionych na nich budynków znajdujących się w zasobach Spółdzielni. Jako podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazano art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 oraz art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096), dalej "k.p.a." w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1954 ze zm.), dalej "Pt"). Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego dotyczącego wydania decyzji ustalającej warunki dostępu do nieruchomości oraz posadowionych na nich budynków znajdujących się w zasobach Spółdzielni, w którym stronami są I., Skarżąca oraz Spółdzielnia, I. przekazała do akt Umowę i Dokumentację wskazując, że stanowią ona tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 419 ze zm.), dalej "u.z.n.k."). Wobec powyższego Prezes UKE, mając na uwadze wyjątek od zasady jawności postępowania administracyjnego wynikający z art. 74 k.p.a. oraz tajemnicę przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 11 ust. 2 u.z.n.k., ograniczył, zarówno Skarżącej i Spółdzielni, prawo wglądu do materiału dowodowego stanowiącego tajemnicę przedsiębiorstwa. Uzasadniając swoją decyzję Prezes UKE podał, że dane ujawnione w Umowie i Dokumentacji są ściśle związane z prowadzoną przez I. działalnością gospodarczą na rynku telekomunikacyjnym i mają dla niej niewątpliwą wartość gospodarczą w zakresie danych technologicznych i organizacyjnych. Umowa i Dokumentacja zawiera m.in. dane dotyczące finansowych aspektów działania I., dotyczących warunków na jakich podpisuje umowy z innymi przedsiębiorcami. Dokumentacja zawiera szczegółowe informacje odnośnie technologii wykorzystywanej przez I. oraz sposobu budowy infrastruktury telekomunikacyjnej. Tym samym organ uznał, że dane te stanowią informacje, które mogą umożliwić innym operatorom pozyskanie w sposób bezkosztowy informacji umożliwiających im podjęcie określonych decyzji biznesowych. Informacje przekazane przez I. mogą mieć zatem istotne znaczenie oraz wartość gospodarczą, a ich wykorzystanie może przykładowo dać możliwość redukcji kosztów we własnym przedsiębiorstwie. Wobec powyższego Prezes UKE uznał, że wypełniona została pierwsza przesłanka wskazana w art. 11 ust. 4 u.z.n.k. Następnie organ ustalił, że ww. dane nie zostały podane do wiadomości publicznej, zatem nie utraciły one ochrony prawnej. Wyjaśnił, że informacje zawarte w Umowie oraz Dokumentacji zostały mu przekazane celem ustalenia stanu faktycznego sprawy i z ich charakteru wynika, że nie mogą dotrzeć do wiadomości osób trzecich. Uznał więc, że w sprawie ziściła się także druga przesłanka wskazana w art. 11 ust. 2 u.z.n.k. Prezes UKE ustalił, że w sprawie spełniona została także trzecia przesłanka z art. 11 ust. 2 u.z.n.k., gdyż podjęto w stosunku do ww. danych niezbędne działania w celu zachowania ich poufności, tj. I. zastrzegła, że zarówno Umowa, jak i Dokumentacja stanowią dane poufne i zawierają tajemnicę przedsiębiorstwa, zabezpieczając tym samym wgląd do tych informacji. Skarżąca wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie ograniczenia wglądu do akt, zarzuciła naruszenie: 1. art. 74 § 2 w zw. z art. 74 § 1 i w zw. z art. 73 § 1 k.p.a. i w zw. z art. 206 ust. 1 Pt poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i objęcie postanowieniem informacji mających stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa I., podczas gdy wyjątek od zasady jawności akt postępowania dotyczy wyłącznie informacji niejawnych o klauzuli tajności "tajne" lub "ściśle tajne", a także innych akt, które organ administracji publicznej może wyłączyć ze względu na ważny interes państwowy, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie; 2. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 Pt poprzez brak wszechstronnego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy w kontekście oceny, czy zachodzi konieczność ograniczenia wglądu do akt sprawy w zakresie objętym skarżonym postanowieniem; 3. art. 74 § 2 w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. i w zw. z art. 206 ust. 1 Pt poprzez ograniczenie prawa wglądu do Umowy i Dokumentacji już po upływie terminu do zaznajomienia się z materiałem stanowiącym podstawę wydania decyzji i tym samym, pozbawienie możliwości zaznajomienia się z całością materiału dowodowego stanowiącego podstawę wydania decyzji w sprawie i zajęcia ostatecznego stanowiska w tym względzie; 4. art. 11 ust. 4 u.z.n.k. przez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że Dokumentacja i Umowa stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa Ineii, podczas gdy informacje te nie spełniają przesłanki posiadania przez nie wartości gospodarczej i nie mogę być uznane za stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, a nadto informacje te nie mogą być uznane za nieujawnione. Prezes UKE ponownie rozpoznając sprawę stwierdził, że przepis art. 74 § 2 k.p.a. znajduje zastosowanie w każdym przypadku, w którym zachodzą podstawy do ograniczenia prawa strony (uczestnika postępowania na prawach strony) wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, ze względu na prawnie chroniony interes. Jednym z przypadków, w którym zachodzą podstawy do ograniczenia prawa strony (uczestnika postępowania na prawach strony) wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, ze względów innych niż wymienione w art. 74 § 1 k.p.a., jest sytuacja, w której akta sprawy zawierają informacje objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Na potwierdzenie organ przywołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 sierpnia 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 592/16. Tym samym zarzut naruszenia art. 74 § 2 w zw. z art. 74 § 1 w zw. z art. 73 § 1 k.p.a. i w zw. z art. 206 ust. 1 Pt organ uznał za niezasadny. Zdaniem organu zarzut naruszenia art. 74 § 2 w zw. z art. 10 § 1 k.p.a., także nie jest zasadny bowiem Skarżąca miała możliwość zapoznania się z całą dokumentacją, która stanowiła podstawę do wydania rozstrzygnięcia, a ograniczenie przeglądania Umowy i Dokumentacji nie naruszało tego prawa. Mając na uwadze art. 11 ust. 2 u.z.n.k. Prezes UKE stwierdził, że w sprawie ziściły się wszystkie trzy przesłanki uzasadniające ograniczenie Skarżącej prawo wglądu do Umowy i Dokumentacji. Organ wyjaśnił, że Dokumentacja zawiera nie tylko dane technologiczne wskazujące na sposób wykonywania instancji telekomunikacyjnej, wykorzystywanej technologii świadczenia usług, ale i organizacyjne. Z Umowy zaś wynikają warunki na jakich I. podpisuje umowy ze swoimi kontrahentami. To, w połączeniu z faktem, że Skarżąca i I. prowadzą działalność na tym samym rynku oraz wykorzystują analogiczną technologię budowy instalacji telekomunikacyjnych, powoduje, że uzyskanie przez Skarżącą informacji dotyczących sposobu budowy światłowodowej instalacji telekomunikacyjnej przez I. mogłoby dawać jej nieuzasadnioną przewagę konkurencyjną. Prezes UKE podał także, że zarówno informacje dotyczące sposobu budowy światłowodowej instalacji telekomunikacyjnej przez I., jak i szczegółowe warunki dostępu do jej sieci nie zostały przez nią ujawnione do wiadomości publicznej, gdyż z charakteru tych informacji wynika, że nie mogą one dotrzeć do wiadomości osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez żadnych specjalnych starań z ich strony. Nadto I. podjęła działania zabezpieczające wgląd do ww. informacji, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, opatrując je klauzulą "Tajemnica przedsiębiorstwa". Skarżąca – C. sp. z o.o. z siedzibą w P., z zachowaniem trybu i terminu zaskarżyła postanowienie Prezes UKE do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o uchylenie obu postanowień Prezesa UKE zarzuciła: I. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynika sprawy, tj.: a. art. 74 § 2 w zw. z art. 74 § 1 i w zw. z art. 73 § 1 k.p.a. (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257) i w zw. z art. 206 ust. 1 Pt (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1954 ze zm.), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i objęcie skarżonym postanowieniem informacji mających stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa I., co doprowadziło do nieuzasadnionego pozbawienia jej prawa do wglądu do dokumentacji, podczas gdy wyjątek od zasady jawności akt postępowania dotyczy wyłącznie informacji niejawnych o klauzuli tajności "tajne" lub "ściśle tajne", a także innych akt, które organ administracji publicznej może wyłączyć ze względu na ważny interes państwowy, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie; b. art. 74 § 2 w zw. z art. 74 § 1 i w zw. z art. 73 § 1 k.p.a. w zw. z art. 207 i w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, poprzez przyjęcie, że materiały przedstawione przez I. stanowią w całości tajemnicę przedsiębiorstwa, podczas gdy w jej ocenie z treści uzasadnienia skarżonego postanowienia nie wynika, aby informacjom tym mógł być w całości nadany walor tajemnicy przedsiębiorstwa, które to informacje w konsekwencji nie mogłyby zostać ujawnione jej oraz Spółdzielni; c. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, poprzez brak wszechstronnego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy w kontekście oceny, czy zachodzi konieczność ograniczenia wglądu do akt sprawy w zakresie objętym zaskarżonym postanowieniem; d. art. 74 § 2 w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. i w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, poprzez ograniczenie Skarżącej prawa wglądu w przedmiotowe materiały dowodowe już po upływie terminu do zaznajomienia się z materiałem stanowiącym podstawę wydania decyzji i tym samym, pozbawienie jej możliwości zaznajomienia się z całością materiału dowodowego stanowiącego podstawę wydania decyzji w sprawie i zajęcia ostatecznego stanowiska w tym względzie; II. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: a. art. 11 ust. 2 u.z.n.k. (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 419 ze zm.), przez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że informacje zastrzeżone przez I. stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, podczas gdy informacje te nie spełniają przesłanki posiadania przez nie wartości gospodarczej i nie mogę być uznane za stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, a nadto informacje te nie mogą być uznane za nieujawnione; b. art. 207 Pt, poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji ograniczenie stronom postępowania prawa wglądu w całość dokumentacji przedłożonej przez I. jako załącznik do pisma z 10 września 2018 r., podczas gdy obligatoryjne zastosowanie tego przepisu wymagałoby od Prezesa UKE udostępnienia stronom postępowania takich wersji dokumentów przedłożonych przez I., które nie zawierałyby informacji objętych ograniczeniami. Prezes UKE w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Spółdzielnia nie zajęła stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), dalej "p.p.s.a.", skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. W świetle przepisu art. 206 ust. 1 Pt postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Co do zasady, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego zapewniają stronie postępowania czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 10 k.p.a.), co oznacza m.in. możliwość przeglądania akt sprawy oraz umożliwienia sporządzania z nich notatek (art. 73 § 1 k.p.a.). Zgodnie z poglądami doktryny oraz orzecznictwem sądów administracyjnych udostępnianie akt jest przejawem tzw. jawności wewnętrznej postępowania administracyjnego, a więc jawności wobec stron oraz uczestników na prawach strony (tak m.in. G. Łaszczyca /w:/ G. Łaszczyca, Cz. Marzysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I, Zakamycze 2005, s. 655). Stosownie do art. 73 k.p.a. strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Jednakże w art. 74 k.p.a. prawo to zostało ograniczone w odniesieniu do akt zawierających informacje niejawne o klauzuli tajności "tajne" lub "ściśle tajne", a także do innych akt, które organ administracji publicznej wyłączy ze względu na ważny interes państwowy. W przedmiotowej sprawie zasadniczą kwestią sporną jest prawidłowość zastosowania przez organ wyłączenia, wspomnianej wyżej, generalnej zasady jawności wewnętrznej postępowania administracyjnego, poprzez ograniczenie, m.in. Skarżącej, prawa wglądu do części materiału dowodowego, tj. przedłożonej przez I. Dokumentacji i Umowy, obejmującego – zgodnie z oświadczeniem I., tajemnicę jej przedsiębiorstwa. Spornym jest także postawa prawa, na której Prezes UKE ograniczył Skarżącej ww. prawo. Organ wskazał bowiem art. 74 § 2 k.p.a., zaś zdaniem Skarżącej w sprawie winien być zastosowany art. 207 Pt. Ustosunkowując sie do tego zarzutu należy podzielić stanowisko organu, który wyjaśnił, że postępowanie administracyjne, wszczęte na wniosek Skarżącej dotyczące ustalenia warunków dostępu Spółki do nieruchomości położonych w P. prowadzone było na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz, 2062. z późn. zm., dalej "ustawa o wspieraniu rozwoju"), a nie przepisów Pt. W ustawie o wspieraniu rozwoju brak jest natomiast uregulowań prawnych, które pozwoliłyby Prezesowi UKE na zastosowanie w prowadzonych na podstawie tej ustawy postępowaniach przepisu art. 207 Pt. Tym samym trafnie organ przyjął, że w rozpoznawanej sprawie przepis art. 207 Pt nie mógł stanowić podstawy prawnej rozstrzygnięcia w przedmiocie ograniczenia Skarżącej i Uczestnikowi prawa wglądu do materiału dowodowego. W konsekwencji Prezes UKE słusznie stanął na stanowisku, że w niniejszej sprawie zachodzą wszelkie podstawy do zastosowania art. 74 § 2 k.p.a., a to w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, albowiem udostępnienie Skarżącej wskazanej wyżej Dokumentacji i Umowy groziłoby nieuprawnionym ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa I. Zdaniem Sądu, Prezes UKE prawidłowo uznał, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa, o której mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć tajemnicę zdefiniowaną w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W art. 11 ust.4 u.z.n.k. określono bowiem, że tajemnicą przedsiębiorstwa są nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Należy zauważyć, że informację można uznać za chronioną na podstawie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji tylko wówczas, jeśli jest ona poufna. Pozostałe przesłanki, w postaci braku ujawnienia informacji i podjęcia działań zabezpieczających, są jedynie konsekwencją przesłanki poufności. W rezultacie, interpretując przepis art. 11 u.z.n.k., można powiedzieć, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna (tak m.in. A. Michalak /w:/ M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło, M. Wyrwiński, Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz, LEX, 2011). Według Sądu, organ prawidłowo uznał, że informacje zastrzeżone przez I., zawarte w Dokumentacji, tj. dotyczące wykorzystywanej technologii oraz sposobu budowy infrastruktury telekomunikacyjnej, poprzez dostęp do tych informacji osoby trzecie, w tym Skarżącej, dałoby im nieuprawnioną wiedzę nie tylko o trasach kablowych, ale również stosownych przez I. sposobach okablowania budynków, sposobach oznakowywania kabli, miejscach zagięcia kabli, czy połączeniach, a także innych rozwiązaniach technicznych i technologicznych wykorzystywanych przez nią przy wykonywaniu instancji telekomunikacyjnej. Jak wskazał organ, celem przeprowadzenia w toku postępowania, przywołanych przez Skarżącą, Oględzin było ustalenie, czy I. wybudowała infrastrukturę telekomunikacyjną w budynkach będących w zasobach Spółdzielni, do których dostępu domagała się Skarżąca. W toku tych Oględzin wprawdzie ustalono umiejscowienie skrzynki kablowej, czy też ułożenie kabla światłowodowego w rurach i pionach kablowych, jednakże osoby biorące w niej udział nie uzyskały wiedzy co do techniki rozprowadzania światłowodów, stosowanej przez I., z którymi mogłyby się zaznajomić na podstawie Dokumentacji. W świetle powyższego oraz tego, że Skarżąca i I. prowadzą działalność na tym samym rynku, wykorzystują analogiczną technologię budowy instalacji telekomunikacyjnych, Sąd stwierdza, że Prezes UKE zasadnie ograniczył Skarżącej dostęp do informacji dotyczących sposobu budowy światłowodowej instalacji telekomunikacyjnej przez I.. Pozyskanie ich bowiem przez Skarżącą mogłoby dać jej nieuzasadnioną przewagę konkurencyjną. Tym samym informacje zawarte w Dokumentacji, jako ściśle związane z prowadzoną przez I. działalnością gospodarczą, mają dla niej niewątpliwą wartość gospodarczą, którą ma prawo chronić i była uprawniona do ich zastrzeżenia. Zdaniem Sądu także warunki, na jakich I. podpisała Umowę z innym podmiotem niż Skarżąca, są danymi chronionymi. Przedmiotowa Umowa, jak wskazał organ, zawiera bowiem szczegółowe warunki organizacyjne dotyczące komercyjnego dostępu do infrastruktury sieciowej [...] i udostępnienia przestrzeni instalacyjnej w szafach dostępowych I. (takie jak zobowiązania i uprawnienia stron Umowy, rodzaj usług świadczonych przez I. na rzecz jej kontrahenta, procedury i terminy związane ze składaniem i rozpatrywaniem reklamacji lub usuwaniem awarii itp.), w tym warunki finansowe. Nie ma przy tym znaczenia, co podnosi Skarżąca, czy umowa ta została sporządzona na ujednoliconym wzorze. Fakt ujednolicenia wzoru umowy nie dowodzi, że każda zawiera te same dane. Dane te, z uwagi na przywołaną już okoliczność konkurowania przez Skarżącą i I. na tym samym rynku, stanowią zatem informacje, które mogłyby umożliwić Skarżącej pozyskanie, w sposób bezkosztowy, informacji umożliwiających jej podjęcie określonych, korzystnych dla siebie, decyzji biznesowych, co dawałoby jej nieuprawnioną przewagę. Wobec powyższego zasadnie przyjął organ, że dostęp do Dokumentacji i Umowy powinien był zostać ograniczony. Każdy przedsiębiorca telekomunikacyjny dąży bowiem do optymalizacji swych korzyści, poprzez minimalizację kosztów działalności, co nie jest zakazane. Nie może jednak mieć miejsca sytuacja, w której jakiś przedsiębiorca ową optymalizację uzyska w oparciu o dane podlegające ochronie. Wobec powyższego ww. dokumenty, zawierające dane technologiczne i organizacyjne, dotyczące procesów stosowanych w przedsiębiorstwie I. oraz jej informacje finansowe i warunki współpracy z kontrahentem, mające strategiczne znaczenie dla prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, niewątpliwie przedstawiają wartość handlową dla Skarżącej, bezspornie umożliwiającą zdobycie przewagi konkurencyjnej, a co za tym idzie, dane takie I. ma prawo chronić. Ze sprawy nie wynika, jakoby ww. dane, zawarte w Dokumentacji i Umowie, zostały przez I. ujawnione do wiadomości publicznej, przez co utraciłyby wspomnianą ochronę prawną. Słusznie zauważył organ, że tajemnica nie traci swego charakteru przez to, że wie o niej ograniczony krąg osób, zobowiązanych do dyskrecji, jak pracownicy przedsiębiorstwa lub inne osoby, które przedsiębiorca wtajemnicza. Bezspornym w sprawie jest, że I. podjęła działania mające na celu zachowanie poufności Dokumentacji oraz Umowy, poprzez stworzenie sytuacji, w której chronione informacje nie mogą dotrzeć do wiadomości osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez żadnych specjalnych starań z ich strony. Jak wynika z jej pisma z [...] września 2018 r., dostęp do Dokumentacji ma jedynie ograniczone grono jej pracowników, którzy zobowiązani są do zachowania tajemnicy, zgodnie z odpowiednimi instrukcjami zawierającymi klauzule o zachowaniu tajemnicy. Ponadto wobec innych osób niż pracownicy (np. kontrahentów) I. posługuje się wszelkimi, rozsądnymi w danych okolicznościach środkami ochrony, takimi jak wprowadzenie do Umowy klauzuli o poufności, oznaczenie wszelkich materialnych nośników poufnych informacji (Dokumentację) odpowiednimi ostrzeżeniami, stosowanie odpowiednich zastrzeżeń w komunikacji. Bezspornie także Prezes UKE ww. dane uzyskał z zastrzeżeniem nieujawniania ich, zgodnym z zasadami przypisanymi ochronie tajemnicy przedsiębiorstwa przez przepisy u.z.n.k. Mając na uwadze powyższe, nie sposób zgodzić się z zarzutem Skarżącej, jakoby Prezes UKE, bez merytorycznego rozpatrzenia zastrzeżenia oraz prawa Skarżącej w uzyskaniu informacji zawartych w ww. dokumentach, ograniczył jej dostęp do akt, a także nie uzasadnił podstaw owego zastrzeżenia. Sąd nie podziela zarzutu, jakoby organ regulacyjny nie zbadał wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi, Prezes UKE dokonał analizy informacji zawartych w spornych aktach, co do których ostatecznie ograniczono prawo wglądu. Organ zbadał, czy zostały spełnione jednocześnie trzy przesłanki wynikające z przepisu art. 11 ust. 4 u.z.n.k., których zaistnienie stanowi wystarczający argument do tego, aby informacje zawarte w Dokumentacji i Umowie potraktować jako poufne. W tym stanie rzeczy, Prezes UKE, ograniczając prawo wglądu do materiału dowodowego, obejmującego informacje zawarte w Dokumentacji i Umowie, nie naruszył zarzucanych mu w skardze przepisów procesowych oraz prawa materialnego. Zdaniem Sądu, organ regulacyjny wydając sporne postanowienie prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego oraz regulacje zawarte w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego. Podstawa prawna zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika z obowiązującego prawa materialnego, tym samym wydane w sprawie rozstrzygniecie odpowiada prawu. Z tych względów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa, a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy – skargę należało oddalić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.