II SA/Wa 484/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Janusz Walawski, Protokolant specjalista Ewa Kielak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2019 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Prezesa Najwyższej Izby Kontroli z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę A. B. wnioskiem z dnia [...] stycznia 2019 r. zwrócił się do Najwyższej Izby Kontroli (dalej także jako "NIK") o udostępnienie w siedzibie NIK (z możliwością wykonania fotokopii) informacji publicznej - protokołu Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego (dalej także jako "UKNF") z inspekcji problemowej przeprowadzonej w [...] Bank S.A., który stanowi element akt kontroli NIK. Prezes Najwyżej Izby Kontroli decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...], działając na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330 ze zm. – dalej jako "u.d.i.p.") odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że prawo dostępu do informacji publicznej, w tym do dokumentów urzędowych nie jest prawem bezwzględnym. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Organ stanął na stanowisku, że wnioskowana informacja zawiera dane objęte tajemnicą ustawowo chronioną, a mianowicie tajemnicę zawodową, o której mowa w art. 10a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2187. ze zm.). Zgodnie z wymienionym przepisem tajemnicę zawodową osób wchodzących w skład Komisji Nadzoru Finansowego (dalej także jako "KNF") oraz zatrudnionych w UKNF, stanowią wszystkie uzyskane lub wytworzone w związku ze sprawowaniem nadzoru bankowego informacje, których udzielenie, ujawnienie lub potwierdzenie mogłoby naruszyć chroniony prawem interes podmiotów, których te informacje bezpośrednio lub pośrednio dotyczą lub utrudnić sprawowanie nadzoru bankowego. Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej dotyczy ponadto osób, które uzyskały dostęp do informacji chronionych. Ponadto w myśl art. 10a ust. 9 ustawy Prawo bankowe osoby spoza KNF/UKNF, które zapoznały się z informacjami stanowiącymi tajemnicę zawodową obowiązane są do zachowania tej tajemnicy, o ile z przepisów odrębnych nie wynika obowiązek dalszego udzielania tych informacji. Zatem przekazanie NIK informacji zawierających tajemnicę zawodową nie oznacza, że przestają one być objęte tajemnicą lub że osoba zainteresowana zyskuje do nich szerszy dostęp, niż w przypadku, gdyby zwróciła się o te dokumenty bezpośrednio do UKNF. Jednocześnie organ podniósł, że wnioskowana informacja objęta jest także tajemnicą kontrolerską, o której mowa w art. 73 ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz.U. z 2017 r. poz. 524 ze zm.). W myśl tego przepisu pracownicy NIK są obowiązani do ochrony informacji uzyskanych w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych, z zastrzeżeniem art. 10 tej ustawy. Wskazane zastrzeżenie dotyczy upubliczniania przez Prezesa NIK określonych dokumentów (wymienionych w art. 7 ust. 1 i 1a, art. 8 i art. 9 ustawy o NIK oraz wystąpień pokontrolnych). Zgodnie z art. 73 ust. 4 ustawy o NIK z zachowania tajemnicy kontrolerskiej pracownika NIK może zwolnić Prezes NIK albo sąd właściwy do rozpoznania sprawy. Ponadto zgodnie z art. 35a ust. 4 ustawy o NIK akta kontroli lub poszczególne dokumenty wchodzące w ich skład mogą być udostępniane innym osobom niż kierownik jednostki kontrolowanej za zgodą Prezesa NIK z zachowaniem przepisów o tajemnicy ustawowo chronionej. Organ zaznaczył, że w niniejszej sprawie, działający z upoważnienia Prezesa NIK Wiceprezes NIK, zgodnie z opinią Pełnomocnika ds. Ochrony Informacji Niejawnych w Najwyższej Izbie Kontroli - nie zwolnił pracownika NIK z obowiązku zachowania tajemnicy kontrolerskiej w zakresie udostępnienia protokołu UKNF z inspekcji problemowej w [...] Bank. S.A. Przyczyną odmowy zwolnienia był fakt, iż dokument, o którego udostępnienie wystąpił wnioskodawca zawiera dane objęte ustawowo chronioną tajemnicą zawodową KNF/UKNF. Prezes NIK podkreślił, że każdorazowe rozpatrzenie wniosku skierowanego do NIK o udostępnienie informacji publicznej wymaga szczegółowej analizy pod kątem możliwości je] udostępnienia w świetle obowiązujących przepisów, w tym dotyczących ochrony informacji ustawowo chronionych. Ochrona takich danych może polegać niekiedy na anonimizacji, jednakże jeśli takiej anonimizacji podlegałaby znaczna część dokumentu, powodując jego nieczytelność, czy wręcz utratę przymiotu informacyjnego, to wskazanym jest wydanie decyzji odmawiającej udostępnienia wnioskowanej informacji. Uregulowana w ustawie Prawo bankowe tajemnica zawodowa ma szeroki zakres przedmiotowy, ponieważ odwołuje się do wszelkich uzyskanych lub wytworzonych w związku ze sprawowaniem nadzoru bankowego informacji, w tym także ustaleń dokonanych w ramach inspekcji przeprowadzonej w banku przez upoważnionych pracowników UKNF, których udzielenie, ujawnienie lub potwierdzenie mogłoby naruszyć chroniony prawem interes podmiotów, których te informacje bezpośrednio lub pośrednio dotyczą lub utrudnić sprawowanie nadzoru bankowego. Organ zaznaczył ponadto, że zgodnie z art. 266 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1600 ze zm.) odpowiedzialności karnej podlega ten, kto wbrew przepisom ustawy lub przyjętemu na siebie zobowiązaniu, ujawnia lub wykorzystuje informację, z którą zapoznał się w związku z pełnioną funkcją wykonywaną pracą działalnością publiczną społeczną gospodarczą lub naukową. Mając powyższe na względzie, w ocenie Prezesa NIK, należało w drodze decyzji odmówić udostępnienia wnioskowanej informacji z uwagi na konieczność ochrony tajemnic ustawowo chronionych. A. B. pismem z dnia [...] lutego 2019 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa NIK z dnia [...] stycznia 2019 r., wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że w dniu [...] maja 2018 r. jako klient [...] Bank S.A. złożył zawiadomienie do KNF o działalności [...] Bank S.A. bez uprawnień w zakresie pośrednictwa przy oferowaniu oraz dokonywaniu zapisu na swoich klientów obligacji Spółki [...] S.A. Następnie pismami z dnia [...] lipca 2018 r. oraz z dnia [...] lipca 2018 r. zgłoszone zostały nieprawidłowości w [...] Bank S.A., który w dniu [...] listopada 2018 r. został wpisany przez KNF na listę ostrzeżeń. Nadto skarżący wskazał, że protokół pokontrolny, który posiada NIK opisuje wszystkie nieprawidłowości w zakresie praktyk stosowanych względem klientów [...] Bank S.A. – osób fizycznych. W ocenie skarżącego wnioskowany protokół pokontrolny jest niezbędny do wystąpienia, przez poszkodowanych, na drogę sądową przeciwko [...] Bank S.A. Skarżący wniósł o przeprowadzenie przez Sąd dowodu z przesłuchania Prezesa NIK [...] oraz Wicedyrektora Departamentu [...] NIK [...], który opiniował decyzję nr [...]. Prezes Najwyżej Izby Kontroli w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] marca 2019 r. skarżący wniósł o przeprowadzenie przez Sąd dowodu z protokołu UKNF z przeprowadzonej inspekcji problemowej w [...] Bank S.A. W kolejnym piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2019 r. skarżący podniósł, iż Departament [...] NIK, który przygotował odpowiedź na skargę nie miał dostępu do dokumentu będącego przedmiotem niniejszego postępowania, a tym samym nie mógł ocenić, czy dokument ten może mu zostać udostępniony, czy też nie. Organ w piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2019 r. wniósł o przeprowadzenie przez Sąd w trybie art. 106 § 3 P.p.s.a. dowodu z dokumentu. tj. pisma Dyrektora Departamentu [...] UKNF z dnia [...] kwietnia 2019 r. stanowiącego odpowiedź na pismo Departamentu [...] NIK z dnia [...] marca 2019 r. w przedmiocie występowania w protokole UKNF z inspekcji problemowej przeprowadzonej w [...] Bank S.A. tajemnic ustawowo chronionych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej – dalej u.d.i.p. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1830 ze zm.) służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Przy czym owo "każdy" należy rozumieć jako każdy człowiek (osoba fizyczna) lub podmiot prawa prywatnego. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywiście ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. W sprawie niniejszej nie było kwestią sporną, że spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ww. ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prezes NIK jest bowiem podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia posiadanej informacji, mającej walor informacji publicznej, jak również wnioskowana przez skarżącego informacja – protokół Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego z inspekcji problemowej przeprowadzonej w [...] Bank S.A., stanowiący element akt kontroli NIK, mieści się w pojęciu informacji publicznej. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia zasadności odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej z uwagi na objęcie jej tajemnicą ustawowo chronioną w rozumieniu art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 10a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2187. ze zm.) oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej izbie Kontroli (Dz. U. z 2019 r. poz. 489 ze zm.). Wyjątki od generalnej zasady dostępu do informacji o sprawach publicznych wprowadza art. 5 u.d.i.p., który w ust. 1 stanowi, iż prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Oznacza to, że przepisy o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych mają pierwszeństwo przed uregulowaniami ustawy o dostępie do informacji publicznych. Innymi słowy, na podstawie ww. przepisu informacje, które spełniają wymogi informacji publicznej, podlegają wyłączeniu od udostępnienia na gruncie przepisów szczególnych. Przy czym "ograniczenie wskazane w art. 5 ust. 1 u.d.i.p., z punktu widzenia normatywnego, jest ograniczeniem ex lege niepoddanym żadnej uznaniowości osoby stosującej ten przepis. Nie zależy ono od woli stosującego prawo, ponieważ nie jest ono dowolne, lecz zależy od treści stosowanych przepisów" (v. P. Sitniewski, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wrocław 2011, s. 93). Wśród "innych tajemnic ustawowo chronionych" wymienia się tajemnicę zawodową, której treść i zakres w stosunku do podmiotów i osób wymienionych w art. 10a ust. 1 ustawy Prawo bankowe zdefiniowana została w ust. 2 tego artykułu. Przepis art. 10a ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, jego zastępcy, członkowie Komisji, pracownicy Urzędu Komisji i osoby zatrudnione w Urzędzie Komisji na podstawie umowy o dzieło, umowy zlecenia albo innych umów o podobnym charakterze, są obowiązani do zachowania tajemnicy zawodowej. Przy czym punktem wyjścia dla regulacji tajemnicy zawodowej w zakresie wykonywania nadzoru bankowego jest art. 16 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 98), który odnosi się do tajemnicy zawodowej rynku finansowego. Zgodnie z tym przepisem Przewodniczący Komisji, jego Zastępcy, członkowie Komisji, pracownicy Urzędu Komisji i osoby zatrudnione w Urzędzie Komisji na podstawie umowy o dzieło, umowy zlecenia albo innych umów o podobnym charakterze są obowiązani do nie ujawniania osobom nieupoważnionym informacji chronionych na podstawie odrębnych ustaw. Obowiązek ten trawa również po ustaniu pełnienia funkcji, rozwiązania stosunku pracy lub rozwiązaniu umowy o dzieło, umowy zlecenia albo innych umów o podobnym charakterze. Granice przedmiotowe obowiązku przestrzegania tajemnicy zawodowej, określone w art. 10a Prawa bankowego odnoszą się tylko do części rynku finansowego tj. rynku bankowego. Przepis ten stanowi uszczegółowienie zakazu ujawniania informacji stanowiących "tajemnicę zawodową rynku finansowego", o której mowa w ustawie o nadzorze nad rynkiem finansowym, w zakresie odnoszącym się do wykonywania nadzoru bankowego. Stosownie do art. 10a ust. 2 ustawy Prawo bankowe tajemnicę zawodową stanowią wszystkie uzyskane lub wytworzone w związku ze sprawowaniem nadzoru bankowego informacje, których udzielenie, ujawnienie lub potwierdzenie mogłoby naruszyć chroniony prawem interes podmiotów, których te informacje bezpośrednio lub pośrednio dotyczą lub utrudnić sprawowanie nadzoru bankowego. Definicja ta ma bardzo szeroki zakres przedmiotowy, w jej zakres wchodzą m. in. informacje objęte innymi tajemnicami prawnie chronionymi, w których posiadanie mogą wejść osoby zobowiązane do zachowania tajemnicy (np. dane osobowe, tajemnica bankowa, informacje niejawne), ponieważ odwołuje się do wszelkich uzyskanych lub wytworzonych z związku ze sprawowaniem nadzoru bankowego informacji. W świetle powyższego uzasadnione jest stanowisko, że tajemnicą zawodową objęte są wszelkie informacje dotyczące chronionych prawem interesów podmiotów w stosunku do których podejmowane są czynności nadzoru bankowe uzyskane lub wytworzone w związku ze sprawowaniem tego nadzoru. Z punktu widzenia rozpatrywanej sprawy informacje zawarte w protokole z inspekcji problemowej przeprowadzonej przez Urząd Komisji Nadzoru Finansowego w [...] Bank S.A. objęte są zatem tajemnicą zawodową, o której mowa w art. 10a Prawa bankowego, a tym samym ich udostępnienie jest wyłączone na podstawie art. 5 ust. 1 u.d.i.p. Należy przy tym zwrócić uwagę, że dookreślenie granic podmiotowych obowiązku przestrzegania tajemnicy zawodowej, o której mowa w art. 10a ust. 2 Prawa bankowego następuje w ust. 9 tego artykułu. Obowiązek ten obejmuje również "inne osoby", które zapoznały się z informacjami stanowiącymi tajemnicę zawodową. Są one obowiązane do zachowania tajemnicy zawodowej, o ile z przepisów odrębnych nie wynika obowiązek dalszego udzielania tych informacji. Ma zatem rację organ, że przekazanie NIK protokołu z inspekcji problemowej przeprowadzonej przez Urząd Komisji Nadzoru Finansowego w [...] Bank S.A. nie oznacza, że informacje w nim zawarte przestały być objęte tajemnicą zawodową o której mowa w art. 10a Prawa bankowego lub, że osoba zainteresowana zyskuje do nich szerszy dostęp, niż w przypadku, gdyby zwróciła się o ten dokumenty bezpośrednio do UKNF. Udostępnienie wnioskowanej informacji wyłączone jest także z uwagi na tajemnicą kontrolerską, o której mowa w art. 73 ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli. Tajemnica kontrolerska może bowiem obejmować także inne tajemnice ustawowo chronione jak np. tajemnica bankowa, tajemnica skarbowa, czy tajemnica zawodowa. Fakt uzyskania przez Najwyższą Izbę Kontroli informacji chronionych na podstawie innych przepisów ustawowych nie uprawnia Izby do ujawniania ich innym podmiotom. Informacje takie, po wykorzystaniu w postępowaniu kontrolnym, mogą być udostępnione jedynie podmiotom, które na podstawie przepisów statuujących dany rodzaj tajemnicy, są uprawnione do ich uzyskania. W przeciwnym bowiem razie ochrona tych informacji byłaby osłabiona, a zasady ustalone w przepisach dotyczących poszczególnych tajemnic mogłyby być z łatwością omijane. NSA w wyroku z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 191/13 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) wskazał, iż kontrola sądowa podejmowanych działań w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, z uwagi na tajemnice ustawowo chronione musi być pełna, a zatem musi być prowadzona na podstawie dokumentów źródłowych. Ewentualne przedstawienie sądowi administracyjnemu dokumentów, których udostępnienia odmawia się wnioskodawcy, nie oznacza, że strona będzie mogła się z nimi zapoznać w ramach prawa do przeglądania akt sprawy w sądzie. W przypadku, w którym istota sporu sprowadza się do odmowy udostępnienia konkretnych dokumentów (w ramach żądania udostępnienia informacji publicznej), dokumenty te nie podlegają udostępnieniu zainteresowanemu w trakcie postępowania sądowego. Realizując powyższy obowiązek Sąd zapoznał się z treścią protokołu UKNF z inspekcji problemowej przeprowadzonej w [...] Bank S.A. Przeprowadzona przez Sąd analiza treści tego protokołu prowadzi do wniosku, iż organ prawidłowo uznał, że wyłączeniu z jawności - ze względu na obowiązek przestrzegania tajemnicy zawodowej - podlega cały ten dokument. Informacje te - jako całość - ze względu na stopień szczegółowości i charakter posiadają walor poufności. Wobec powyższego, anonimizacja protokołu, czego domaga się skarżący, polegałaby w istocie na wyłączeniu z jawności całej jego treści. W takim jednak przypadku - stosownie do art. 16 ust. 1 u.d.i.p. - zastosowanie znajduje odmowa udostępnienia informacji publicznej w procesowej formie decyzji administracyjnej. Zaistniała bowiem potrzeba ochrony tajemnicy zawodowej, która rozciąga się na treść całego protokołu z inspekcji problemowej przeprowadzonej w [...] Bank S.A., a ochrony tej w należyty sposób nie zapewniłoby dokonanie anonimizacji dokumentu. W ocenie Sądu, w świetle powyższych ustaleń jako prawidłowe należy uznać stanowisko organu, że informacja o którą wystąpił A. B. we wniosku z dnia [...] stycznia 2019 r. pomimo, iż ma charakter informacji publicznej, nie mogła zostać udostępniona z uwagi na ograniczenie wynikające z art. 5 ust. 1 u.d.i.p. Sąd zobowiązany jest jednocześnie wyjaśnić, iż oddalając na rozprawie w dniu 4 lipca 2019 r. wnioski dowodowe skarżącego o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania Prezesa NIK [...] oraz Wicedyrektora Departamentu [...] NIK [...], działał na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a., który stanowi, że sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W świetle powyższego przepisu, w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie jest dopuszczalne przeprowadzanie dowodu z przesłuchania świadków oraz stron postępowania. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.