I SA/Wa 89/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) Sędziowie WSA Dariusz Pirogowicz WSA Przemysław Żmich Protokolant sekretarz sądowy Justyna Kobylarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2019 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego oddala skargę. Decyzją [...] z [...] listopada 2018 r. Minister Inwestycji i Rozwoju (dalej jako organ/minister) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 - dalej jako kpa) oraz na podstawie art. 34 i art. 35 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. z 2000 r. Nr 84, poz. 948 ze zm., dalej jako ustawa), § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 stycznia 2001 r. w sprawie sposobu potwierdzania posiadania przez przedsiębiorstwo państwowe "Polskie Koleje Państwowe" gruntów będących własnością Skarbu Państwa, w tym rodzajów dokumentów stanowiących dowody w tych sprawach (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 29) - utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 27 października 2000 r. przez [...] w [...] prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w [...], obręb [...], oznaczonego jako działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha ([...]) poprzednio dz. nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z art. 34 ustawy grunty będące własnością Skarbu Państwa, znajdujące się w dniu 5 grudnia 1990 r. w posiadaniu [...], co do których [...] nie legitymowało się dokumentami o przekazaniu mu tych gruntów w formie prawem przewidzianej i nie legitymuje się nimi do dnia wykreślenia z rejestru przedsiębiorstw państwowych, stają się z dniem wejścia w życie ustawy (tj. z dniem 27 października 2000 r.), z mocy prawa, przedmiotem użytkowania wieczystego [...] zaś budynki, inne urządzenia i lokale znajdujące się na tych gruntach stają się z mocy prawa, nieodpłatnie, własnością [...]. Organ podał, iż podstawową przesłanką wynikającą z tego przepisu jest prawo własności Skarbu Państwa do nieruchomości objętej postępowaniem, tymczasem Wojewoda [...] ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 1999 r. znak: [...], na podstawie art. 18 ust. 1 i art. 17a ust. 3 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 1990 r. Nr 32, poz. 191, Nr 43, poz. 253 ze zm.), stwierdził nabycie przez Miasto [...] z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. nieodpłatnie prawa własności nieruchomości, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...] o pow. [...] ha (aktualnie działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha), położonej w jednostce ewidencyjnej [...], obręb ewidencyjny [...], uregulowanej w księdze wieczystej [...] (aktualnie księga wieczysta nr [...]). W konsekwencji skoro ww działki nie stanowiły w 2000r. własności skarbu Państwa lecz gminy- to nie ziściły się przesłanki z art. 34 ustawy. W skardze na ww. decyzję [...] SA w [...] zarzuciła organowi: 1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1) i 2) kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja r. pomimo tego, iż ww. decyzja powinna zostać uchylona; 2) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 7, 8, art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez zastosowanie normy prawa materialnego do nienależycie ustalonego stanu faktycznego oraz uznanie, iż decyzja dotycząca ustanowienia opłat za zarząd nie stanowi dowodu na istnienie prawa zarządu; 3) naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 34 ustawy poprzez nieuwzględnienie, iż zaszły przesłanki uwłaszczenia [...] S.A. przedmiotowym gruntem; 4) naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 80 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. z dnia 28 lutego 1991 r., Nr 30, poz. 127 ze zm.) poprzez nieuwzględnienie, iż grunty, które w dniu wejścia w życie ww ustawy znajdowały się w posiadaniu przedsiębiorstwa państwowego [...] przeszły z mocy prawa w zarząd tego przedsiębiorstwa; 5) naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 16 ustawy z dnia 27 kwietnia 1989 r. o przedsiębiorstwie państwowym "Polskie Koleje Państwowe" (Dz.U. nr 26. poz.138, ze zm.) w zw. z art. 42 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (jt. z dnia 18 czerwca 2002 r., Dz.U. Nr 112, poz. 981. ze zm) poprzez nieuwzględnienie, że przepisy prawa przewidywały wyposażanie przedsiębiorstwa państwowego przez organ założycielski w środki niezbędne do prowadzenia działalności określonej w akcie prawnym o jego utworzeniu, a przedsiębiorstwo, gospodarując wydzielonym mu i nabytym mieniem, zapewniało jego ochronę oraz że z przepisów prawa wynika, iż przedsiębiorstwo państwowe [...] gospodarowało wydzielonym mu mieniem Skarbu Państwa, jak również, że mienie [...] stanowi wydzieloną część mienia ogólnonarodowego, w skład którego wchodzą środki będące w dyspozycji [...] w dniu wejścia w życie ustawy o PP PKP oraz środki nabyte przez przedsiębiorstwo państwowe [...] w toku jego dalszej działalności. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z będącym podstawą ww. negatywnego rozstrzygnięcia organu art. 34 ustawy - z dniem 27 października 2000 r. grunty będące własnością Skarbu Państwa, znajdujące się w dniu 5 grudnia 1990 r. w posiadaniu PKP stały się przedmiotem użytkowania wieczystego PKP. W kontrolowanej sprawie organ ustalił jednak, iż mocą ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1999 r. znak: [...] ww nieruchomość stanowiąca poprzednio działkę nr [...] została skomunalizowana z dniem [...] maja 1990r. Decyzja komunalizacyjna wydawana na podstawie art. 5 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych posiada charakter deklaratoryjny i stanowi wiążące potwierdzenie dokonanych ex lege zmian odnośnie do prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa ze skutkiem na [...] maja 1990 r. Oznacza to, że objęte kontrolowaną decyzją działki w wymaganej ustawą dacie 5 grudnia 1990r. nie stanowiły własności Skarbu Państwa, zarówno według stanu na dzień 5 grudnia 1990 r. jak i na dzień 27 października 2000 r. W związku z powyższym negatywna decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r., znak: [...] nie naruszała prawa, a w konsekwencji nie naruszała prawa także decyzja ministra utrzymująca ją w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa. Zasadnie zatem organ przyjął, iż kwestia pozostawania przedmiotowego gruntu w posiadaniu [...] S.A. według stanu na dzień 5 grudnia 1990 r. w realiach niniejszej sprawy pozostaje bez znaczenia - skoro działki nr [...] i nr [...] (powstałe z podziału działki nr [...]), nie stanowiły własności Skarbu Państwa zarówno na dzień 5 grudnia 1990 r. jak i na dzień 27 października 2000 r. Wobec tego niezrozumiałe i bezprzedmiotowe są zarzuty skargi wskazujące na prawo zarządu [...] w stosunku do ww. gruntu. Zarzuty te nie są związane z istotą sprawy ani gdy chodzi o jej stan prawny ani gdy chodzi o stan faktyczny. Kwestia prawa zarządu czy też jego dowodzenia jest całkowicie poza przedmiotem kontrolowanego postępowania. W sprawie nie doszło do naruszenia art. 7, 8 czy art. 80 ustawy a także do naruszenia prawa materialnego w postaci art. 34 ustawy. Dalsze zarzuty skargi wskazujące na naruszenie przepisów ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości – również pozostają bezprzedmiotowe dla wyniku sprawy. W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ppsa