II OZ 987/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SA/Łd 484/19 o odrzuceniu skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wykonania sztucznego zbiornika wody postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SA/Łd 484/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wykonania sztucznego zbiornika wody. Podstawę odrzucenia skargi stanowił art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.". W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarżąca Spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. W terminie otwartym do uzupełnienia braku Spółka przedłożyła pisma niebędące tożsame z oryginałem. W tej sytuacji Sąd uznał, że Spółka nie uzupełniła braków skargi w terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca Spółka, zarzucając Sądowi pierwszej instancji: - powołanie się na art. 47 § 1 pkt 4 p.p.s.a., podczas gdy przepis ten nie istnieje, a co za tym idzie nie zawiera w sobie normy nakazującej, aby każde pismo strony zawierało podpis strony, albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; - naruszenie art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że Spółka nie usunęła braków formalnych skargi, podczas gdy do pisma z dnia [...] lipca 2019 r. Spółka dołączyła potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi i odpisy skargi, a w konsekwencji nieprawidłowe wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi; - naruszenie art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez wezwanie Spółki do uzupełnienia braków formalnych w sposób nieprecyzyjny, uniemożliwiający stwierdzenie w sposób niebudzący wątpliwości, o jakie braki chodzi, w sytuacji gdy Spółka wniosła skargi na kilka decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...], co w konsekwencji oznacza, że Sąd nie był uprawniony do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.; - naruszenie art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji poprzez odrzucenie skargi w sytuacji gdy wezwanie sformułowane było nieprecyzyjnie, a Spółka działająca bez profesjonalnego pełnomocnika wykonała zobowiązanie Sądu. Mając na uwadze powyższe Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zawarto argumenty na poparcie ww. podstaw. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle przepisów ustawy nie jest sporne, że pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, jeżeli nie spełnia określonych warunków formalnych. Z treści art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika, iż skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymagań pisma jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika – art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Wezwanie do uzupełnienia braków pisma powinno być sformułowane w sposób na tyle jasne i niedwuznaczny, aby po stronie podmiotu, do którego zostało skierowane, nie powstała wątpliwość co do przedmiotu wezwania i rygorów grożących w razie niezastosowania się do jego treści. Dlatego też gdy wezwanie do usunięcia braków formalnych pisma budzi wątpliwości co do treści, to nie można z tego wyprowadzać skutków niekorzystnych dla strony. Innymi słowy, niezachowanie któregokolwiek z tych wymagań pozbawia wezwania sankcji (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 49 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyd. VII, zamieszony w systemie LEX). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie niniejszej odrzucenie skargi z powodu nieusunięcia braków skargi należy uznać za przedwczesne. Jak wskazuje Spółka skierowane do niej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w tej sprawie nie było wystarczająco precyzyjne. Wezwanie dotyczyło bowiem "postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r." W odpowiedzi na to wezwanie Spółka przedłożyła podpisane egzemplarze skargi na postanowienia [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] nr [...]z dnia [...] kwietnia 2019 r. oraz na postanowienie ww. organu z dnia [...] marca 2019 r. znak [...]. O ile to ostatnie pismo nie ma wpływu na wynik sprawy, gdyż dotyczy skargi na postanowienie z innej daty i o innym oznaczeniu (znaku sprawy), o tyle wyjaśnienia wymaga twierdzenie Spółki, że niezrozumienie treści wezwania i nadesłania wadliwego egzemplarza skargi wynika z tego, że Spółka złożyła dwie skargi na postanowienia organu z dnia [...] kwietnia 2019r. znak [...], a Sąd nie wskazał uzupełnienia której ze skarg się domaga. W sprawie niniejszej skargą z dnia [...] maja 2019 r. zaskarżone zostało postanowienie ww. organu z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia na Spółkę grzywnę w celu przymuszenia. Natomiast treść przedłożonego, w wyniku wezwania do usunięcia braków skargi, egzemplarza skargi z dnia [...] kwietnia 2019 r. zdaje się wskazywać, że skarga dotyczy postanowienia tego samego organu, z tej samej daty i o takim samym znaku, ale wydanego w innym przedmiocie - zarzutów co do postępowania egzekucyjnego. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji winien wyjaśnić tę kwestię i ustalić, czy Spółka złożyła także skargę na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak [...], ale o innym przedmiocie niż zaskarżone postanowienie w sprawie niniejszej, a w konsekwencji czy w realiach tej sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków skargi z powołaniem tylko nazwy organu, daty postanowienia i znaku sprawy mogło okazać się dla strony niewystarczająco precyzyjne, co doprowadziło do wadliwego wykonania wezwania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.