IV SA/Po 256/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 07 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2018 r nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz [...] Sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w [...] kwotę [...]( [...] złotych) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2018r. T. M. reprezentujący [...] Sp. z o. o. S.K.A z siedzibą w [...]dalej: "skarżąca spółka") wystąpił o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na: "zatwierdzeniu projektu/dokumentacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego z jednym lokalem usługowo - biurowym w parterze stanowiącym 30% powierzchni całkowitej budynku - dla celów postępowania w PINB ( sygn. [...] 201518445), zamiennie do zatwierdzonego projektu obejmującego budynek mieszkalny jednorodzinny z lokalem o funkcji biuro usługa" na działce o nr ewid. [...], położonej w gminie [...], w miejscowości [...], przy ulicy [...]. Pismem nr [...], z dnia [...] czerwca 2018r. zobowiązano inwestora do uzupełnienia braków w/w wniosku, w tym wyjaśnienie tytułu wniosku i przedłożenie dokumentu potwierdzającego prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Pismem z dnia [...] lipca 2018r. wnioskodawca uzupełnił w części wniosek dostarczając brakujące dokumenty, lecz nie zmienił tytułu wniosku zgodnie z postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W postanowieniu PINB z [...] maja 2018 r. wskazano, że obecnie budynek użytkowany jest jako budynek handlowy i wynajmu pomieszczeń mieszkalnych. W dniu [...] lipca 2018r. zawiadomiono wnioskodawcę o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na pismo T. M. stwierdził, że wszelkie braki wniosku uzupełnił i prosi o nadanie sprawie biegu zgodnie z uzupełnionym wnioskiem. Wójt Gminy [...] postanowieniem z [...].09.2018r. nr [...] wydanym na podstawie art. 61 a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej k.p.a.) odmówił wnioskodawcy wszczęcia postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na: "zatwierdzeniu projektu/dokumentacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego z jednym lokalem usługowo - biurowym w parterze stanowiącym 30% powierzchni całkowitej budynku dla celów postępowania w PINB (sygn. [...]), zamiennie do zatwierdzonego projektu obejmującego budynek mieszkalny jednorodzinny z lokalem o funkcji biuro usługa" na działce o nr ewid. [...], położonej w gminie [...], w miejscowości [...], przy ulicy [...] z uwagi na to, że złożony wniosek przez T. M. jest tożsamy z wydaną decyzją o warunkach zabudowy dla przedmiotowej działki nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 na podstawie, której inwestor wybudował budynek mieszkalny z lokalem usługowym w parterze stanowiącym 30% powierzchni całkowitej budynku. Organ wskazał, że złożony wniosek przez T. M. jest tożsamy z wydaną decyzją o warunkach zabudowy dla przedmiotowej działki nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 na podstawie, której inwestor wybudował budynek mieszkalny z lokalem usługowym w parterze stanowiącym 30% powierzchni całkowitej budynku. W ocenie organu inwestor na wezwanie o uzupełnienie braków powinien zmienić tytuł wniosku zgodnie z toczącym postępowaniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Zażalenie na powyższe postanowienie w ustawowym terminie wniosła [...] Sp. z o. o. S.K.A z siedzibą w [...] wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, a także na podstawie art. 138 § 2a k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. o określenie wytycznych w zakresie wykładni przepisu art. 63 ust. 1 u.p.z.p. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 63 ust. 1 u.p.z.p. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że wnioskodawcy nie może zostać wydana ponowna decyzja o warunkach zabudowy dla tego samego terenu z uwagi na uprzednie wydanie dla tego samego terenu decyzji z dnia [...] kwietnia 2014 r., [...], podczas gdy w obrocie może równolegle funkcjonować wiele decyzji o warunkach zabudowy, a ponadto obowiązek przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nałożył na wnioskodawcę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r., [...] W ocenie skarżącej fakt pozostawania w obrocie prawnym kilku decyzji o warunkach zabudowy dla tego samego terenu lub wszczęcia kolejnego postępowania w sprawie jej wydania nie uprawnia do wniosku, iż zachodzi kolizja, uzasadniająca zarzut naruszenia prawa. Rozstrzygnięcie, na podstawie której z takich decyzji będzie zrealizowanie planowana inwestycji zapada dopiero na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 kwietnia 2011 r., II SA/Wr 74/11, LEX nr 1128730). Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...].12.2018r. nr [...] utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie zakres przedmiotowy wniosku złożonego przez inwestora nie jest jasny i mimo wezwania organu nie został przez wnioskodawcę sprecyzowany. Treść złożonego przez spółkę [...] Sp. z o.o. S.K.A. wniosku, nie tylko nie odpowiada swym zakresem przedmiotowym postanowieniu PINB dla powiatu [...] z dnia [...] maja 2018 r., ale dodatkowo jej zakres przedmiotowy pokrywa się z zakresem przedmiotowym wydanej już decyzji o warunkach zabudowy, a nadto wniosek ten zawiera żądanie prowadzenia postępowania w sprawie nie należącej do kompetencji Wójta Gminy [...] W ocenie organu II instancji Wójt Gminy [...] prawidłowo - w myśl zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej - wzywał wnioskodawcę do sprecyzowania wniosku, a podtrzymanie w całości przez niego treści wniosku musiało spowodować konsekwencje w postaci odmowy wszczęcia postępowania w tej sprawie. Organ wskazał, że jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy kopii postanowienia PINB dla powiatu [...] z dnia [...] maja 2018 r., organ ten prowadzi postępowanie w sprawie użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego z usługą w parterze na działce nr ewidencyjny [...] położonej przy ul. [...] w [...], przy czym podstawa prawna tegoż postanowienia wskazuje, iż PINB dla powiatu [...] prowadzi postępowanie w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Organ II instancji wskazał, że umknęło uwadze skarżącego, że przywoływane przezeń orzeczenia odnoszą się zawsze do sytuacji kiedy to dwie decyzje różnią się od siebie - jeśli nie zakresem przedmiotowym (w sensie opisu zamierzenia inwestycyjnego), to stroną podmiotową (w sensie osoby składającej wniosek). Konsekwentnie, to zarówno w nauce prawa jak i w orzecznictwie, w oparciu o jednoznaczne brzemiennie przepisu art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. prezentowane jest stanowisko, że wydanie drugiej decyzji w tej samej sprawie jest przesłanką do stwierdzenia nieważności drugiej decyzji w tej samej sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło stanowisko organu I instancji, iż w świetle przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie jest możliwe wszczęcie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie tak sformułowanego wniosku i w związku z tym utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2018 ., znak [...] Skargę na powyższe postanowienie w ustawowym terminie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu [...] Sp. z o. o. S.K.A z siedzibą w [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2018 r., [...] o odmowie wszczęcia postępowania, w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wójtowi Gminy [...], a także o zasądzenie od organu na rzecz strony zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1. naruszenie art. 63 ust 1 u.p.z.p., poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że wnioskodawcy nie może zostać wydana ponowna decyzja o warunkach zabudowy dla tego samego terenu z uwagi na uprzednie wydanie dla tego samego terenu decyzji z dnia [...] kwietnia 2014 r., [...], podczas gdy w obrocie może równolegle funkcjonować wiele decyzji o warunkach zabudowy, a ponadto na wnioskodawcę obowiązek przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nałożył Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r., [...] [...]; 2. naruszenie art 6 k.p.a., art. 9 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. poprzez uzasadnienie utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia Wójta Gminy [...] jedynie poprzez lakoniczne i ogólnikowe odniesienie się do przepisów ustawy Prawo budowlane, podczas gdy organy administracji publicznej mają obowiązek działania na podstawie przepisów prawa, pogłębiania zaufania obywateli, należytego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, a także przekonywania, tj. wyjaśniania stronom zasadności przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że w niniejszej sprawie PINB dla powiatu [...] prowadzi postępowanie naprawcze w innej sprawie niż inwestycja będąca przedmiotem wniosku T. M. z dnia [...] kwietnia 2018 r. W ocenie SKO należy dopuścić założenie, że nawet gdyby Wójt Gminy [...] wydał żądaną przez wnioskodawcę decyzję, byłaby ona zupełnie nieprzydatna dla celów postępowania naprawczego prowadzonego przez PINB dla powiatu [...], który prowadzi postępowanie w sprawie zmian wprowadzonych przez inwestora w odniesieniu do zatwierdzonego projektu budowlanego, opracowanego na podstawie decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skargę należało uwzględnić, jednak nie wszystkie jej zarzuty są zasadne. Na wstępie należy wskazać, że przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji/postanowienia. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.- dalej zwanej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...].12.2018r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z [...].09.2018r. nr [...], wydane na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a., odmawiające wnioskodawcy wszczęcia postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na: "zatwierdzeniu projektu/dokumentacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego z jednym lokalem usługowo - biurowym w parterze stanowiącym 30% powierzchni całkowitej budynku dla celów postępowania w PINB (sygn. [...]), zamiennie do zatwierdzonego projektu obejmującego budynek mieszkalny jednorodzinny z lokalem o funkcji biuro usługa" na działce o nr ewid. [...], położonej w gminie [...], w miejscowości [...], przy ulicy [...] z uwagi na to, że złożony wniosek przez T. M. jest tożsamy z wydaną decyzją o warunkach zabudowy dla przedmiotowej działki nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 na podstawie, której inwestor wybudował budynek mieszkalny z lokalem usługowym w parterze stanowiącym 30% powierzchni całkowitej budynku. W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że skarżąca spółka nieprawidłowo interpretuje możliwość wydania kilku decyzji o warunkach zabudowy dla zabudowy tego samego terenu. W kontekście niniejszej sprawy należy wskazać, że jest to możliwe, o ile decyzje te różnią się zakresem. Nie można dopuścić do sytuacji, w której w obrocie prawnym funkcjonowałyby równolegle dwie decyzje o warunkach zabudowy, wydane dla tego samego podmiotu i obejmujące ten sam przedmiot. Sąd podkreśla, że w odniesieniu do tego samego terenu decyzję o warunkach zabudowy można wydać więcej niż jednemu wnioskodawcy, doręczając odpis decyzji do wiadomości pozostałym wnioskodawcom i właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości. Zasada ta wynika z treści art. 63 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz U. z 2017r., poz. 1073 ze zm., dalej u.p.z.p.). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że podmiot, któremu wydano decyzję o warunkach zabudowy dla danego terenu, ma prawo ponownie ubiegać się o wydanie tego rodzaju decyzji w odniesieniu do tego samego terenu, z tym zastrzeżeniem, że wniosek dotyczyć będzie innej inwestycji. Wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy z kolejnego wniosku tego samego wnioskodawcy w stosunku do tej samej działki i tej samej inwestycji powodowałoby, że byłaby ona nieważna na podstawie art. 156 §1 pkt 3 k.p.a. W przypadku, gdy przed organem nadzoru budowlanego toczy się postępowanie legalizacyjne w sprawie obiektu wykonanego samowolnie, a w innym, toczącym się równolegle postępowaniu ten sam inwestor ubiega się o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, która niezbędna jest do przedłożenia właśnie w wyżej wskazanym postępowaniu legalizacyjnym, to zakres inwestycji określonej we wniosku o decyzję o warunkach zabudowy powinien być identyczny, jak zakres określony przez organ nadzoru budowlanego w postępowaniu legalizacyjnym. W niniejszej sprawie zakres inwestycji określonej we wniosku o ustalenie warunków zabudowy nie pokrywa się z zakresem wskazanym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w postanowieniu z [...] maja 2018 r, nr [...] PINB nakazał wstrzymać użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z usługą w parterze na działce nr ewidencyjny [...] położonej przy ul. [...] w [...] obecnie użytkowanego jako budynek handlowy i wynajmu pomieszczeń mieszkalnych. Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, że skarżąca spółka powinna wnioskować o ustalenie warunków zabudowy dla budynku handlowego i wynajmu pomieszczeń mieszkalnych. W treści wniosku o ustalenie warunków zabudowy skarżąca nie wskazała takiego charakteru budynku. Wskazała, że chodzi o budynek mieszkalny jednorodzinny z usługą w parterze, czyli niezgodnie z treścią w/w postanowienia PINB. Sąd wskazuje, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy w stosunku inwestycji już zrealizowanych lub będących w toku dopuszczalne jest wyjątkowo - w sytuacji nałożenia na inwestora przez organ nadzoru budowlanego obowiązku przedłożenia tej decyzji w ramach postępowania zmierzającego do doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Nie jest dopuszczalne, aby inwestor inicjował postępowanie, co do ustalenia warunków zabudowy niezależnie od działań podejmowanych przez organ nadzoru budowlanego (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2017 r., II OSK 2162 16, LEK nr 2345617). W niniejszej sprawie to Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r., [...] nałożył na wnioskodawcę obowiązek m.in. przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Sąd wskazuje, że skarżąca spółka nie podjęła działań, które mogłyby skutecznie zmierzać do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy wymaganej przez organ nadzoru budowlanego. Sąd podziela stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 04.11.2015 r. sygn. akt IV SA/Po 460/15, zgodnie z którym "Organ winien mieć na uwadze, że możliwość ubiegania się przez inwestora o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla obiektu wybudowanego lub będącego w budowie pozostaje w ścisłym związku z postępowaniem legalizacyjnym, w ramach którego wydawane jest postanowienie w tym przedmiocie. Nie jest natomiast dopuszczalne, aby inwestor inicjował postępowanie co do ustalenia warunków zabudowy niezależnie od działań organów nadzoru budowlanego podejmowanych co do robót budowlanych rozpoczętych bądź prowadzonych bez wymaganego pozwolenia na budowę. Ze względów systemowych wykluczyć należy sytuację, aby w przedmiocie tej samej inwestycji bądź inwestycji częściowo zrealizowanej w sposób niezależny od siebie toczyły się dwa odrębne postępowania: jedno - nadzorcze o charakterze naprawczym lub legalizacyjnym, a drugie w przedmiocie warunków zabudowy. W razie gdy organ nadzoru budowlanego prowadzi postępowanie legalizacyjne lub naprawcze w przedmiocie zrealizowanych robót budowlanych, to do jego kompetencji należy ocena, czy zachodzi potrzeba uzyskania przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy". Niemniej w ocenie Sądu organ odwoławczy nie podjął wystarczających działań w celu ustalenia i określenia tożsamości zakresu podmiotowego i przedmiotowego decyzji nr [...] z [...] kwietnia 2014 r. z zakresem wniosku skarżącej spółki o ustalenie warunków zabudowy z dnia [...] czerwca 2018 r. Organ wskazał, że niezrozumiałym jest dla niego sformułowane przez wnioskodawcę żądanie ustalenia warunków zabudowy dla przedsięwzięcia budowlanego raz już zatwierdzonego przez właściwy organ w projekcie budowlanym. W tym miejscu Sąd wskazuje, że organ powinien w sposób szczegółowy ustalić określić, czy faktycznie zakres ww. decyzji z [...] kwietnia 2014 r. i wniosku z dnia [...] czerwca 2018 r. jest tożsamy. Przede wszystkim w ocenie Sądu wyjaśnienia wymaga kwestia tożsamości podmiotowej wnioskodawców. Należy podkreślić, że wniosek z dnia [...] stycznia 2014 r. został złożony przez [...] Sp. z o.o. Mimo, że wniosek został podpisany przez T. M. (Prezesa Zarządu [...] Sp. z o.o. SKA), to z akt sprawy nie wynika, żeby spółka [...] była następcą prawnym [...] Sp. z o.o. W świetle akt sprawy i ustaleń dokonanych przez organ należy te dwie spółki traktować jako odrębne podmioty. Kolejną wątpliwość Sądu budzi treść decyzji z [...] kwietnia 2014 r. [...] W decyzji tej organ ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na "budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego". W decyzji tej nie wspomina się o żadnej funkcji usługowej. Natomiast we wniosku złożonym przez skarżącą spółkę w dniu [...] czerwca 2018 r. wnioskowano o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na: "zatwierdzeniu projektu/dokumentacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego z jednym lokalem usługowo - biurowym w parterze stanowiącym 30% powierzchni całkowitej budynku - dla celów postępowania w PINB ( sygn. [...]), zamiennie do zatwierdzonego projektu obejmującego budynek mieszkalny jednorodzinny z lokalem o funkcji biuro usługa" na działce o nr ewid. [...], położonej w gminie [...], w miejscowości [...], przy ulicy [...]. Sąd podkreśla więc, że decyzja z 2014 r. dotyczy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a wniosek z 2018 r. dotyczy budynku mieszkalnego jednorodzinnego z jednym lokalem usługowo - biurowym w parterze. Wnioskując przy pomocy prostej wykładni językowej należy wskazać, że nie sposób przyjąć ww. zakresy przedmiotowe za tożsame. Również kwestia podmiotów wnioskujących nie pozwala z całą pewnością uznać ich za tożsame. Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 136 § 1 k.p.a. organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. W niniejszej sprawie organ odwoławczy powinien z takiej możliwości skorzystać i szczegółowo wyjaśnić kwestię tożsamości podmiotowej i przedmiotowej decyzji z 2014 r. i wniosku z 2018 r. o ustalenie warunków zabudowy. Nie zostało to w sposób wystarczający przez organ wyjaśnione. Organ odwoławczy w ten sposób naruszył przepisy postępowania (art. 7, art. 8, art. 77 k.p.a) w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z wyżej wymienionych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c postanowił uchylić zaskarżone postanowienie. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 p.p.s.a. Organ ponownie rozpoznając sprawę dokona ustaleń i analizy, co do tożsamości przedmiotowej i podmiotowej decyzji z [...] kwietnia 2014 r., nr [...] i wniosku z 2018 r. o ustalenie warunków zabudowy. Swoje ustalenia organ szczegółowo opisze w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia z poszanowaniem art. 107 § 3 k.p.a. Na marginesie Sąd (nie przesądzając o wyniku sprawy) wskazuje, że w sytuacji ustalenia, że nie zachodzi tożsamość pomiędzy ww. decyzją i wnioskiem, organ będzie zobowiązany do rozpoznania wniosku skarżącej spółki pod kątem merytorycznym z uwzględnieniem wykładni wskazanej w niniejszym uzasadnieniu wyroku. Nie będzie wtedy możliwe zastosowanie instytucji odmowy wszczęcia postępowania i konieczne będzie uchylenie postanowienia organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.