III SAB/Gl 207/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi M. P. na bezczynność ,,A’’ w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę. M. P. (dalej: wnioskodawca, strona lub skarżący) [...] r. wystąpił do ,,A’’ w O. (dalej: organ, ,,A’’) o udostępnienie informacji publicznej na podstawie art. 61 Konstytucji RP w trybie art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej, dotyczącej łącznej kwoty wypłaconych w 2018 roku diet, wskazania imienia i nazwiska oraz wypłaconej kwoty, wskazanie z imienia i nazwiska oraz zajmowanego stanowiska osób, które otrzymały w ,,A’’ nagrody, premie wraz z uzasadnieniem przyznania tej gratyfikacji. Organ pismem z [...]r. udzielił częściowej odpowiedzi w zakresie wskazania łącznej kwoty wypłaconych w 2018 roku diet odwołując się przy tym do strony internetowej, a w pozostałym zakresie nie udzielił odpowiedzi. W zakresie punktu drugiego wniosku wnioskodawca nie sprecyzował jakie lub czyje imiona i nazwiska miał na myśli oraz jaka wypłacona kwota ma być przedmiotem informacji. W zakresie punktu trzeciego wnioskodawca nie sprecyzował jakiego okresu ma dotyczyć udostępniona informacja. Wnioskodawca wystąpił o poprawne wykonanie odpowiedzi na zapytanie podając przykładowe nazwiska osób, co do których o informację wystąpił. Podkreślił, że odesłanie do stron Biuletynu Informacji Publicznej nie spełnia warunku jej udzielenia. Organ pismem z [...]r. poinformował, że zakres wniosku stanowi informacje publiczną przetworzoną i wezwał wnioskodawcę do wykazania, że udostępnienie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego wskazując 2 miesięczny termin załatwienia wniosku tj. do [...]r. Powtórnie wskazano łączną kwotę diet wypłaconych w 2018 roku, podkreślając, że w ,,A’’ nie ma osób, które dostały nagrody czy premie. Pismem z [...] r. wnioskodawca złożył skargę na bezczynność ,,A’’ domagając się zobowiązania Przewodniczącego Zarządu ,,A’’ do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi, orzeczenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenia grzywny, za przyznaniem kosztów postępowania. W uzasadnieniu zarzutów podkreślono, że bezczynność należy rozumieć jako nie podjęcie w terminie żadnych czynności (art. 10 ust. 1 udip), podjęcie czynności, ale nie zakończenie ich w sposób prawem przewidziany w terminie (art. 16 ust. 1 udip) lub też nie informowanie o trybie dostępu do informacji publicznej (Art. 1 ust. 2 udip). Wnioskodawca odniósł się również do pojęcia informacji publicznej przetworzonej i jej definicji wynikającej z powołanego orzecznictwa sądów administracyjnych. Nadto wskazano, że skarga do sądu administracyjnego nie wymaga uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę ,,A’’ wniosła o oddalenie skargi. W postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej wniosek strony wyznacza zakres postępowania. Odnosząc tę regułę do treści wniosku w punkcie 2 i 3 podkreślono, że nie określa on zakresu podmiotowego i przedmiotowego, co uniemożliwiało sformułowanie precyzyjnej odpowiedzi na wniosek. W dniu [...] r. skarżący złożył wniosek nadając mu cechy wniosku o udzielenie informacji publicznej, a dwumiesięczny termin do jego załatwienia upływał [...]r., zaś skarga została złożona już [...]r., a zatem przed upływem terminu. ,,A’’ jest żywotnie zainteresowana jak najszerszym udostępnieniem informacji o sobie i przedmiocie działania, jednakże trudno się oprzeć wrażeniu, że nie ten cel przyświecał skarżącemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która według art. 1 § 2 tej ustawy, co do zasady, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a cytowanego art. 3 § 2 tej ustawy. W art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. zostały wymienione inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie Sąd na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Skarga dotyczyła bezczynności ,,A’’, a to w związku z wnioskiem z [...]r. oraz jego kontynuacją z [...]r. Stwierdzić należało, że wniosek z [...]r. w zakresie punktu 1 został załatwiony w terminie ustawowym tj. [...]r., a to zgodnie z dyspozycją art. 13 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W tym samym dniu tj. [...]r. skarżący ponownie domagał się dostępu do informacji publicznej przy czym wniosek ten w swej treści był rozbudowany i uzupełniony w stosunku do pierwotnego żądania. W odpowiedzi na powyższe ,,A’’ pismem z [...]r. poinformował w odpowiedzi na punkt 2 wniosku, że zgodnie z art. 3 ust.1 pkt 1 udip prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jednocześnie wezwano wnioskodawcę o wykazanie tej okoliczności, stwierdzając, że gdy nie zostanie ona wykazana to wydana zostanie decyzja o odmowie udzielenia informacji publicznej. Termin do jej wydania wynika z art. 13 ust. 2 udip i wynosi 2 miesiące tj. do [...]r. W odpowiedzi na punkt trzeci wniosku wskazano, że nie ma osób, które otrzymały nagrody lub premie. W tym miejscu należy podkreślić, że skarga na bezczynność została sporządzona i złożona [...]r., zatem przed upływem wyżej wskazanego terminu, a skarga w tym zakresie nie zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępniania informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ w terminach wskazanych w art. 13 ust. 1 w związku z ust. 2 u.d.i.p. nie komunikuje stronie w żaden sposób, jak zakwalifikował żądanie, jak zamierza w stosunku do niego procedować oraz tego, co strona powinna uzupełnić, wyjaśnić i wskazać, aby nadać wnioskowi prawidłowy bieg, ewentualnie (gdy powziął wątpliwości) nie wzywa strony do określenia rodzaju trybu, w jakim występuje ona o udostępnienie informacji publicznej ( wyrok WSA w Białymstoku z 19.06.2019r. sygn. akt II SAB/Bk 33/19). Z opisanego wyżej uprawnienia organ może skorzystać także wówczas, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest nieprecyzyjny i zachodzi potrzeba wyjaśnienia jego zakresu z wnioskodawcą. Należy jednak pamiętać, że wątpliwości organu, co do zakresu informacji publicznej objętej wnioskiem, muszą być uzasadnione (wyrok WSA w Łodzi z 16.11.2018r. sygn. akt II SAB/Łd 99/18). Powyższe warunki zostały spełnione w rozpoznawanej sprawie, gdyż wnioskodawca nie sprecyzował w punkcie drugim jakich osób i jakich kwot dotyczy żądanie informacji, zaś ,,A’’ w informacji z [...]r. domagał się uzupełnienia tych danych. Podobnie uczyniono w punkcie trzecim wniosku, jednakże w piśmie z [...]r. ,,A’’ udzieliła informacji poprzez stwierdzenie, że nie ma osób spełniających wskazane przez skarżącego kryterium. Wobec powyższego należało stwierdzić, że ,,A’’ nie naruszyło wskazanych w skardze przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Żądania skargi nie zasługiwały zatem na uwzględnienie, a skarga uległa oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.