II SA/Lu 434/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 maja 2019 r., nr [...], w przedmiocie świadczenia "Dobry start" postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z 28 maja 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego, po rozpatrzeniu odwołania K. M. (dalej jako: skarżący), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z 22 stycznia 2019 r., odmawiającą skarżącemu przyznania świadczenia "Dobry start" na córkę. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 31 maja 2019 r. W dniu 28 czerwca 2019 r. K. M. wniósł skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego. Pismo zostało złożone osobiście, w biurze obsługi interesanta Urzędu Miasta Z.. W dniu 1 lipca 2019 r. pismo zostało przekazane do Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie w Z., a następnie, w dniu 10 lipca 2019 r., do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu niezachowania ustawowego terminu do jej wniesienia. W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z kolei w świetle art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy (k. 96) zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 31 maja 2019 r. Skarżący osobiście pokwitował odbiór przesyłki pocztowej. W tej sytuacji 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 1 lipca 2019 r. (uwzględniając treść art. 83 § 2 p.p.s.a.). Skarżący wniósł skargę w dniu 28 czerwca 2019 r., ale pomimo pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, że skargę należy wnieść za pośrednictwem Kolegium, pismo złożył w Urzędzie Miasta Z.. Skarga została przekazana do Kolegium dopiero w dniu 10 lipca 2019 r. (jak wynika z prezentaty na skardze i informacji zawartych w odpowiedzi na skargę). Nie można przyjąć, że datą wniesienia skargi jest dzień 28 czerwca 2019 r. Pismo zawierające skargę zostało w tym dniu złożone do organu niewłaściwego, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji. Nie ulega żadnych wątpliwości, że datą wniesienia skargi do sądu jest dzień złożenia skargi do organu właściwego bądź nadania jej w odpowiedniej placówce pocztowej (art. 54 § 1 i art. 83 § 3 p.p.s.a.). Ustawodawca uregulował wprawdzie niektóre sytuacje, w których skierowanie pisma do organu niewłaściwego pozwala na przyjęcie fikcji prawnej zachowania terminu, jednakże żaden z tych przepisów nie może znaleźć zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Takim przepisem jest art. 65 § 2 k.p.a. (podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu), jednakże ma on zastosowanie w postępowaniu administracyjnym, a nie sądowoadministracyjnym i nie można go zastosować do oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu. Z kolei w postępowaniu sądowoadministracyjnym zastosowanie ma art. 53 § 4 p.p.s.a., w świetle którego termin do wniesienia skargi do sądu uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Treść tego przepisu jest jasna – dotyczy on sytuacji, gdy skarżący omyłkowo wniósł skargę bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem skargi. Nie można zatem zastosować tego przepisu w sytuacji zupełnie innej – kiedy skarżący wniósł skargę do organu I instancji. Jeszcze raz trzeba podkreślić, że zaskarżona decyzja zawierała precyzyjne, jasne w swej treści pouczenie co do trybu wniesienia skargi. Skądinąd skarżący musiał znać treść pouczenia, o czym świadczy sposób sformułowania nagłówka skargi, skierowanej prawidłowo do Sądu za pośrednictwem Kolegium. Złożenie skargi w Urzędzie Miasta Z. należy uznać w tej sytuacji za brak dochowania minimalnej, należytej staranności w zakresie dbałości o swoje sprawy. Nie zmienia tej oceny fakt, że skarga została przekazana do Kolegium dopiero po kilku dniach (1 lipca została przekazana do MCPR w Z., a dopiero 10 lipca 2019 r. przekazana do Kolegium). Podstawowym problemem w sprawie pozostaje fakt, że to skarżący błędnie, wbrew jasnemu pouczeniu, złożył skargę w niewłaściwym urzędzie. Strona, która chce skutecznie dochodzić ochrony prawnej przed sądem musi wykazać podstawową dbałość i staranność w prowadzeniu swoich spraw. W tej sytuacji za datę wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie należy przyjąć dzień 10 lipca 2019 r., kiedy to skarga została przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W konsekwencji trzeba stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu ustawowego, co musi skutkować jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.