II SAB/Go 145/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi G.P. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (dotyczy wniosku z dnia [...]r. o podanie, kto wydał opinię o braku możliwości zainstalowania filtra na kominie kotłowni) I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Burmistrza [...] do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...]r., II. stwierdza, że Burmistrz [...] dopuścił się bezczynności , która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Burmistrza [...] na rzecz skarżącego G.P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z [...] maja 2019 r. G.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. (dalej: WSA) skargę na bezczynność Burmistrza [...]. Skarga ta dotyczy bezczynności Burmistrza w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z [...] lutego 2019 r. Jak wskazał w skardze G.P., pismem z ww. daty zwrócił się do Burmistrza z prośbą o udzielenie informacji dotyczącej "faktu z IV sesji Rady Miejskiej". Wyjaśnił, że zwrócił się z prośbą o uszczegółowienie informacji którą w imieniu Burmistrza na pytanie radnej U.W. udzieliła Prezes Przedsiębiorstwa [...] sp. z o.o., która poinformowała wówczas pytających oraz zebranych, że na kominie kotłowni przy [...] nie ma możliwości zainstalowania żadnego filtra ograniczającego emisje trującego i uciążliwego dymu. W związku z powyższym skarżący poprosił o informację kto (czyt. jaki podmiot, instytucja itp.) wydał taką opinię i przesłanie dokumentu potwierdzającego słowa Pani Prezes. Jak wskazał skarżący do dnia złożenia skargi nie otrzymał wiarygodnej odpowiedzi. Odpowiadając na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie, wskazując, że pomimo, że wniosek powinien być skierowany bezpośrednio do Prezes PUK a nie do Burmistrza, odpowiedzi na zadane pytania zostały skarżącemu przesłane w pismach z [...].02.2019 r. i [...].03.2019 r., przygotowanych przez Prezes Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność Burmistrza w zakresie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2019 r. złożonego przez skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. W świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie ulega wątpliwości, że Burmistrz jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, zaś żądane we wniosku informacje stanowiły informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Podkreślenia wymaga, że skarżący domagał się nie tylko udzielenia informacji kto (jaki podmiot, instytucja, itp.) wydał opinię, że na kominie kotłowni przy [...] nie ma możliwości zainstalowania filtra ograniczającego emisję "trujących związków" ale także o przesłanie dokumentu potwierdzającego to stanowisko. Organ poinformował skarżącego, iż opinię taką wydała "J." sp. z o.o., która to spółka dokonała – [...] grudnia 2016 r. – wizji lokalnej. Organ nie przesłał jednak skarżącemu opinii spółki "J.". Opinia ta przesłana została skarżącemu – jak wynika z pisma Prezesa Zarządu PUK (dołączonego przez skarżącego do pisma procesowego z [...] czerwca 2019 r.) - dopiero w dniu 28 maja 2019 r. a więc już po wniesieniu skargi na bezczynność (przesyłka zawierająca skargę na bezczynność wpłynęła do Burmistrza 21 maja 2019 r.). Dla oceny zasadności skargi na bezczynność istotny jest moment jej wniesienia. W sytuacji, gdy bezczynność istniała w tej dacie, lecz ustała po wniesieniu skargi, czyli tak, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega postępowanie w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania żądanej czynności (o czym orzeczono w punkcie I wyroku). Jednocześnie (jeśli skarga nie została cofnięta w całym zakresie) sąd ma obowiązek z urzędu orzec, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd uznał, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy stwierdzona bezczynność podmiotu zobowiązanego nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa (punkt II wyroku). Orzeczenie rażącego naruszenia prawa jest zastrzeżone dla najbardziej jaskrawych przypadków długotrwałej bierności organów. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Zwłoka w rozpoznaniu wniosku skarżącego nie była skutkiem celowego działania, czy lekceważenia podmiotu wnioskującego. O należnych skarżącemu kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Koszty te stanowi wpis od skargi w wysokości 100 zł.