II GZ 256/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Ż.K. na postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 516/19 w sprawie ze skargi Ż. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 516/19 i w tym zakresie przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 516/19 – uwzględnił skargę Ż. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia - uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] stycznia 2019 r. (punkt I sentencji wyroku). W punkcie II sentencji wyroku Sąd I instancji orzekł w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego zasądzając od organu na rzecz skarżącej kwotę 1093 zł. Jak wynika z uzasadnieniu wyroku - o zwrocie kosztów sądowych, na które składają się wpis od skargi w kwocie 579 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (2 x 17 zł) - Sąd I instancji orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 – dalej: rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie). Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawarte w pkt II wskazanego wyżej wyroku, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie poprzez jego zastosowanie w sprawie w sytuacji, gdy zastosowanie winien znaleźć § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 5 ww. rozporządzenia, a w konsekwencji zasądzenie na rzecz skarżącej wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 480 zł, podczas gdy przedmiotem sprawy bała należność pieniężna w związku z czym wynagrodzenie pełnomocnika winno zostać zasądzone w kwocie 3600 zł. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca przedstawiła argumenty na poparcie podniesionych zarzutów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie zaś do art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Odrębne przepisy, o których mowa w art. 205 § 2 p.p.s.a., to odpowiednie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości określające opłaty za czynności zawodowych pełnomocników. Zgodnie z treścią § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 2, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 1200 zł, c) w innej sprawie - 480 zł. Wedle § 2 pkt 5 ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł - 3600 zł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uwzględniając skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w błędnej wysokości zasądził na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 1093 zł. Nieprawidłowo Sąd I instancji bowiem przyjął, że w niniejszej sprawie, oprócz zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 579 zł oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 34 zł (2 x 17 zł) - skarżącej przysługuje zwrot kosztów wynagrodzenia pełnomocnika będącego adwokatem, w wysokości 480 zł na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie. Wyjaśnić należy, że przedmiotem sprawy rozpatrywanej przez Sąd I instancji była skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy S., którą nałożono na skarżącą karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia w wysokości 19.286,40 zł. Zaskarżona decyzja odnosiła się zatem do konkretnej należności pieniężnej. Skoro zatem w przedmiotowej sprawie skarga odnosiła się do należności pieniężnej, Sąd I instancji - mając na uwadze, że skarżąca reprezentowana jest przez adwokata - winien orzec o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie i tym samym uznać, że wynoszą one 3600 zł, a nie 480 zł. Ponownie rozpoznając wniosek skarżącej o zwrot kosztów postępowania, Sąd I instancji weźmie pod uwagę powyższe rozważania i orzekając w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zastosuje właściwe przepisy rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Na uwzględnienie nie zasługuje jednak zawarte w zażaleniu żądanie zasądzenia kosztów postępowania. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 powołanej ustawy. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach. Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 527).