II SAB/Wa 481/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w przedmiocie rozpatrzenia odwołania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę J. C. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów (dalej: "organ") w przedmiocie rozpatrzenia jego odwołania od uchwały Rady Wydziału [...] Uniwersytetu S. z [...] października 2017 r. odmawiającej nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk humanistycznych, w dyscyplinie historia. Pismami z [...] lipca 2019 r. wezwano skarżącego oraz organ do podania, czy przed wniesieniem skargi, skarżący złożył ponaglenie (tj. pismo, z którego wynika, że nie załatwiono sprawy w terminie określonym w przepisach prawa). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z [...] lipca 2019 r. poinformował, że nie wnosił ponaglenia. Uznał, że "oficjalne pismo" mogłoby mieć dla niego negatywne konsekwencje. Jednakże trzykrotnie stawiał się w biurze organu z zapytaniem o przebieg sprawy. Organ w piśmie z [...] lipca 2019 r. (stanowiącym odpowiedź na skargę) wskazał, iż ze zgromadzonych w sprawie akt nie wynika, aby skarżący wnosił ponaglenie. Wobec powyższego organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: " k.p.a."), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Zważywszy, że brak jest organu wyższego stopnia nad Centralną Komisją do Spraw Stopni i Tytułów, skarżący, przed wniesieniem skargi na bezczynność, obowiązany był wnieść do ww. organu ponaglenie. Z analizy akt administracyjnych, potwierdzonej zarówno informacją od organu, jak i oświadczeniem skarżącego, jednoznacznie wynika, że przed wniesieniem skargi na bezczynność skarżący nie wystąpił do organu z ponagleniem, czyli nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Skoro przedmiotowa skarga została wniesiona bez wyczerpania środka zaskarżenia, to jest ona niedopuszczalna z innych przyczyn, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.