VI SA/Wa 2175/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant st. sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2019 r. sprawy ze skargi R. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu niesporządzenia sprawozdań finansowych na dzień otwarcia likwidacji funduszy inwestycyjnych postanawia odrzucić skargę R. S.A. pismem z dnia 17 października 2018 r. złożyła skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia na R. S.A. z siedzibą w Warszawie kary pieniężnej w wysokości 50 000 000 zł (słownie: pięćdziesiąt milionów złotych). W dniu 1 października 2018 r. również został nadany w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego wniosek o ponowne rozpatrzenie spraw od decyzji z dnia [...] września 2018 r. W wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Komisja Nadzoru Finansowego decyzją z dnia [...] października 2018 roku (sygn. akt: [...]) utrzymała w mocy decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] września 2018 r. (sygn. akt: [...]) w przedmiocie nałożenia na R. S.A. z siedzibą w W. kary pieniężnej. W odpowiedzi organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że w przypadku wydania decyzji, od której stronie służy prawo zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona ma możliwość wyboru środka zaskarżenia. Strona ta może bowiem złożyć od takiej decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Trzeba jednak podkreślić, że w przypadku, gdy strona skorzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie jest dopuszczalnie zaskarżenie tej samej decyzji do sądu administracyjnego. Art. 52 § 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego od takiej decyzji jest możliwe bez skorzystania z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jeżeli zatem strona wystąpi z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, to traci możliwość wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na tego typu decyzję. W przypadku zaś złożenia obydwu tych środków, skarga będzie podlegała rozpoznaniu przez sąd jedynie wówczas, gdy zostanie wniesiona jako pierwsza. Niedopuszczalne bowiem jest aby ta sama decyzja były przedmiotem oceny organu administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym oraz sądu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W niniejszej sprawie skarżący w dniu 1 października 2018 r. nadał w polskiej placówce pocztowej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] września 2018 r. Jednocześnie w dniu 21 listopada 2018 r. skarżący wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Nie można zatem uznać, że wniesienie skargi nastąpiło w tym przypadku bez skorzystania z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarga na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] września 2018 r., nr [...] jest, w świetle art. 52 § 3 P.p.s.a., niedopuszczalna. Przedmiotem skargi w takiej sytuacji mogłaby być wyłącznie decyzja wydana w wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, tj. decyzja Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] października 2018 roku (sygn. akt: [...]), która utrzymała w mocy decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] września 2018 r. (sygn. akt: [...]). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia