VII SA/Wa 1659/16
WyrokWSA w Warszawie2017-06-08
Skład orzekający: Bogusław Cieśla, Renata Nawrot, Joanna Gierak-Podsiadły
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego, oparty na przesłankach z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 KPA, został złożony z zachowaniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 KPA, jeśli strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia znacznie wcześniej niż data złożenia wniosku?Ratio decidendi
Wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego złożony z uchybieniem miesięcznego terminu od dnia dowiedzenia się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia, jest niedopuszczalny. Nawet jeśli organ wydał postanowienie o wznowieniu postępowania, a następnie ustalił, że przesłanki wznowienia nie zostały spełnione, powinien wydać decyzję odmawiającą uchylenia dotychczasowej decyzji.Stan faktyczny
J. K. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, wskazując jako podstawę art. 145 § 1 pkt 1 i 5 KPA. Twierdził, że dowody (mapa do celów projektowych) okazały się fałszywe lub ujawniły nowe okoliczności dotyczące budowy na jego działce. Organ pierwszej instancji odmówił uchylenia decyzji, a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (GINB) uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej przesłanek z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 KPA (nowa okoliczność), a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. WSA oddalił skargę J. K., uznając ją za nieuzasadnioną.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, , Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak [...], [...] w przedmiocie wznowienia postępowania oddala skargę
Sygnatura akt VIISA/Wa 1659/16
UZASADNIENIE
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2010 r. Nr [...], po rozpoznaniu odwołania J. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Przedsiębiorstwu Handlowo-Usługowemu "[...]" [...], pozwolenia na budowę budynku usługowo-mieszkalnego na działkach ewidencyjnych o numerach: [...] i [...] w [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
J. K. wnioskiem z dnia [...] listopada 2014r., wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2010r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2010r.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2015 r., na podstawie art. 151 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 oraz art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 267 z późn. zm.) - dalej Kpa, po wznowieniu na wniosek J. K. postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] października 2010r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2010r., odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2010r.
W uzasadnieniu Wojewoda [...] podał, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015r., wznowił postępowanie administracyjne w sprawie, w której zapadła ostateczna decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2010r.
Zgodnie z art. 148 § 1 Kpa strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia.
Zgodnie z art. 151 Kpa postępowanie w sprawie wznowienia postępowania kończy się wydaniem decyzji, która w zależności od rezultatów przeprowadzonego postępowania wznowieniowego może przybrać jedną z możliwych, wymienionych w powyższym przepisie postaci. Celem wznowionego postępowania jest ustalenie, czy poprzednie postępowanie, w wyniku którego wydana została zaskarżona decyzja, było dotknięte określonymi wadami, a jeśli tak, to jaki wpływ wady te miały na treść zaskarżonej decyzji. W zależności od rezultatów tego ustalenia, organ będzie zobowiązany do podjęcia odpowiedniej decyzji, w granicach określonych w art. 151 K.p.a.
Po wznowieniu postępowania organ może na nowo ukształtować rozstrzygnięcie dopiero po wykluczeniu istnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 146 § 2 Kpa, tj. po zbadaniu czy dotychczasowa decyzja, odpowiadając prawu materialnemu może zostać zachowana.
Złożenie przez określony podmiot wniosku o wznowienie postępowania powoduje wszczęcie tzw. postępowania wstępnego, które ogranicza się do sprawdzenia przez organ, czy wniosek pochodzi od strony, czy strona powołała się na przyczyny wznowienia postępowania wymienione w art. 145 § 1, art. 145 a i b Kpa oraz czy został zachowany termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania. W przypadku zaistnienia łącznie ww. przesłanek organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania, natomiast brak spełnienia któregokolwiek z w/w warunków skutkuje wydaniem decyzji odmawiającej wznowienia postępowania.
Przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 Kpa oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 Kpa. Tylko w przypadku ujawnienia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 K.p.a., bądź nie zachowany został termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 Kpa - organ administracji może na podstawie art. 149 § 3 Kpa wydać decyzję odmawiającą wznowienia postępowania.
Zgodnie z art. 148 § 1 K.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Wnoszący o wznowienie postępowania administracyjnego ma obowiązek udowodnić, iż podanie wniósł przed upływem jednego miesiąca od dnia dowiedzenia się o powoływanych okolicznościach. Organ jednakże zobowiązany jest do weryfikacji twierdzeń wnioskodawcy i wyjaśnienia wszelkich wątpliwości, jakie przy tej okazji mogą się pojawić.
Wnioskodawca wskazał jako podstawę do wznowienia art. 145 § 1 pkt 1 i 5 Kpa, a mianowicie, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe oraz że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. ,
Wnioskodawca uprawdopodobnił zachowanie miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 148 Kpa. Wskazał, że o przyczynach wznowienia postępowania dowiedział się [...] listopada 2014r., kiedy otrzymał w Urzędzie Miasta [...] kserokopię mapy do celów projektowych, dotyczącą zadania inwestycyjnego pn. "Wykonanie projektu zagospodarowania Placu [...] i ulicy [...] oraz [...] w [...]". Dokumentacja obejmowała między innymi przebudowę ulicy [...], przy której zlokalizowana jest zarówno działka J. K. oraz działka B. D. Natomiast wniosek o wznowienie został nadany w placówce Poczty Polskiej dnia [...] grudnia 2014r.
W zakresie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 Kpa ustalono, że zostały spełnione warunki zawarte w art. 148 Kpa, dające podstawę do wznowienia postępowania w sprawie, w której zapadła ostateczna decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2010r.
J. K. w swoim wniosku podnosił, iż na mapie do celów projektowych na której został sporządzony projekt zagospodarowania terenu, błędnie zostały przedstawione granice i w wyniku tego, budynek B. D. został wybudowany na działce wnioskodawcy.
Strona, która domaga się wznowienia postępowania na tej podstawie, że dowód okazał się fałszywy (art. 145 § l pkt 1 kpa), musi przedłożyć właściwemu organowi dowód w postaci orzeczenia sądowego stwierdzającego, że dokument był sfałszowany. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie przedstawił takiego dowodu.
Powoływana mapa do celów projektowych będąca załącznikiem stanowiącym integralną część decyzji o pozwoleniu na budowę, została zatwierdzona w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej oraz potwierdzona przez geodetę uprawnionego, w związku z brakiem prawomocnego orzeczenia Sądu o jej fałszywości, nie można uznać iż stwierdza nieprawdę.
Poza twierdzeniami J. K., brak jest jakiegokolwiek orzeczenia sądu lub innego uprawnionego organu stwierdzającego fałszywość dowodów, w oparciu o które ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne. Materiał dowodowy nie wskazuje ponadto na istnienie okoliczności określonych w art. 145 § 2 i 3 Kpa.
Ponadto, jako przesłankę wznowienia J. K., wskazał art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, zgodnie z którą: w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.
Wnioskodawca wskazał, że "Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę stwierdził, że inwestycja nie jest realizowana na moim gruncie, gdyż zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza zaistnienia takiej sytuacji. WSA rozpatrując skargę podtrzymał stanowisko Wojewody [...]. W wydanym wyroku sygn. akt VIII SA/Wa 40/11 z dnia 23 listopada 2011r. Sąd wykazał: Niezasadne są zarzuty skarżącego odnośnie naruszenia jego granic przez inwestora. W tym zakresie postępowanie adm. w szczególności oględziny z dnia [...] lipca 2010r. nie potwierdziły tej okoliczności. Dlatego też wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 KPA uznaję za uzasadnione, gdyż wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne i dowody które to uzasadniają".
Odnosząc się do przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, dotyczącej wyjścia na jaw nowej okoliczności, nieznanej organowi w chwili wydania decyzji, Wojewoda uznał, iż okolicznością faktyczną istotną dla sprawy jest taka okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie mogłaby zapaść decyzja, co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego.
Postępowanie wykazało brak zaistnienia okoliczności wskazanej w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Musiałaby to być okoliczność faktyczna lub dowód, które istniały, lecz nie były znane organowi wydającemu pozwolenie na budowę w dacie wydawania tej decyzji. Przedłożona przez J. K. kserokopia mapy do celów projektowych, dotyczącą zadania inwestycyjnego pn. "Wykonanie projektu zagospodarowania Placu [...] i ulicy [...] oraz [...] w [...]", nie potwierdza wystąpienia przesłanki o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa.
Wobec powyższego Wojewoda [...] odmówił uchylenia ostatecznej decyzji własnej z dnia [...] października 2010r., utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2010r.
Od decyzji organu wojewódzkiego z dnia [...] lipca 2015 r., odwołanie złożył J. K.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2016 r., poz. 23), po rozpatrzeniu odwołania J. K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r., odmawiającej uchylenia, po wznowieniu postępowania na wniosek J. K., ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r.:
1. uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r., w zakresie dotyczącym postępowania wznowionego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w części dotyczącej "nowej istotnej okoliczności") i umarzył postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie;
2. w pozostałym zakresie, dotyczącym postępowania wznowionego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w części dotyczącej "nowego dowodu"), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że J.K. pismem z dnia [...] listopada 2014 r., wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r.
Jako podstawę wznowienia postępowania J. K. wskazał art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. (w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe) oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw nowe istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję).
W ocenie skarżącego powyższe przesłanki wypełniała wskazana przez niego okoliczność, o której dowiedział się podczas przeglądania w dniu [...] listopada 2014 r. mapy do celów projektowych dotyczącej przebudowy ulicy [...] w [...] (sporządzonej w sierpniu 2010 r. na podstawie mapy zasadniczej znajdującej się w zasobach Urzędu Miejskiego w [...]),
Wskazał, że "z mapy tej wynika, że został na nią naniesiony wcześniej zamierzony budynek w budowie na działkach nr ew. [...] i [...] (...) Naniesiony budynek w budowie wykazuje bezsprzecznie, że jest budowany w granicach mojej działki nr ew. [...] (...) budowany budynek stanowił istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu (...) linia zabudowy budowanego budynku jest niezgodna z linią zabudowy zatwierdzonego projektu (...)"
W zakresie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. skarżący podnosił, że "(...) Naczelnik Wydziału Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego w [...] dokonując bezprawnie oględzin budowy w dniu [...] lipca 2010 r. świadomie zatuszował w sporządzonym protokole fakty niezgodności prowadzonej budowy z projektem budowlanym."
Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
J. K. wnosząc o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w części dotyczącej "nowej istotnej okoliczności"), uchybił jednomiesięcznemu terminowi do skutecznego wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania.
Wnioskodawca wiedział bowiem o wskazanych przez siebie okolicznościach faktycznych znacznie wcześniej niż data wniesienia o wznowienie postępowania.
Jak wynika z pisma J. K. z dnia [...] sierpnia 2010 r., wnioskodawca podnosił w nim kwestie m. in. niezgodnego z prawem sporządzenia protokołu oględzin prac budowlanych spornej inwestycji w dniu [...] lipca 2010 r., jak również okoliczność "posadowienia budynku niezgodnie z rzeczywistymi granicami działek".
Okoliczności te były również przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w prawomocnym wyroku z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt VIII SA/Wa 40/11 oddalił skargę Pana J. K. na ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r., uznając za bezzasadne zarówno zarzuty dotyczące nieprawidłowości ww. protokołu, jak i "naruszenia jego granicy przez inwestora".
J. K. wniosek o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie (z dnia [...] listopada 2014 r.) wniósł w dniu [...] grudnia 2014 r., a więc z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.
Ponadto aby skutecznie wykazać zaistnienie podstawy wznowienia z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. muszą łącznie wystąpić trzy przesłanki: 1) w decyzji ostatecznej organ administracyjny rzeczywiście poczynił ustalenia faktyczne z powołaniem się na sfałszowany dowód, 2) sfałszowanie musi zostać stwierdzone orzeczeniem sądu lub innego organu (chyba, że zajdą okoliczności, o których mowa w art. 145 § 2 lub 3 k.p.a., 3) na sfałszowanym dowodzie oparte zostało takie ustalenie, które miało wpływ na rozstrzygnięcie decyzją ostateczną.
W analizowanej sprawie J. K. do wniosku o wznowienie postępowania m. in. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. nie przedłożył żadnego orzeczenia stwierdzającego fałszywość ww. protokołu oględzin prac budowlanych spornej inwestycji w dniu [...] lipca 2010 r.
Z informacji posiadanych przez GINB wynikało, że prowadzone przez Prokuraturę Rejonową w [...] postępowanie w tej sprawie zostało prawomocnie umorzone postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r., sygn. akt Ds. [...] - wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego.
Zatem nie zostały również spełnione przesłanki określone w art. 145 § 2 i 3 k.p.a. Niedopuszczalne było wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Nie można bowiem przyjąć takiej wykładni przepisów dotyczących wznowienia postępowania, by każde żądanie strony obligowało organ do działań zgodnych z wnioskiem.
Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w części dotyczącej "nowej istotnej okoliczności") z przyczyn wskazanych przez J. K., było niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych.
W tym zakresie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.
W zakresie dotyczącym postępowania wznowionego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w części dotyczącej "nowego dowodu") J. K. wnosząc w dniu [...] listopada 2014 r., podanie o wznowienie postępowania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w części dotyczącej "nowego dowodu"), zachował ustawowy termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r.
Jednocześnie przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. może mieć zastosowanie, gdy ujawnione zostały nowe dowody istotne dla sprawy, istniały one w dniu wydania decyzji ostatecznej, nie były znane organowi, który wydał decyzję.
Przedstawiony przez wnioskodawcę dowód w postaci mapy do celów projektowych dotyczącej przebudowy ulicy [...] w [...] (sporządzonej w sierpniu 2010 r. na podstawie mapy zasadniczej znajdującej się w zasobach Urzędu Miejskiego w [...]) w żadnym razie nie potwierdza podnoszonych przez wnioskodawcę okoliczności.
Z mapy tej nie wynika, że sporny budynek zaprojektowano na działce skarżącego, obrazuje ona bowiem istniejący stan faktyczny, nie projektowany, więc może z niej ewentualnie wynikać jedynie, że obiekt zrealizowano na danej działce. Wszczęte na wniosek strony postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania nie ma na celu poszukiwania dowodów na poparcie twierdzeń strony, że zaistniały przesłanki wznowienia wymienione w art. 145 § 1 k.p.a.
To strona ma wskazać dowody świadczące o tym, że postępowanie zakończone decyzją ostateczną dotknięte było jedną z wad określonych w powyższym przepisie.
Przedłożona przez J. K. mapa do celów projektowych dotycząca przebudowy ulicy [...] w [...] (sporządzonej w sierpniu 2010 r. na podstawie mapy zasadniczej znajdującej się w zasobach Urzędu Miejskiego w [...]) nie stanowi nowego, istotnego dowodu w sprawie.
Ustalenie przez organ orzekający w postępowaniu wznowieniowym, że nie zachodzi przesłanka z art. 145 § 1 k.p.a., pomimo powołania jej we wniosku o wznowienie i wydania postanowienia o wznowieniu, skutkuje wydaniem decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej (art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a.).
Stąd też GINB uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r., w zakresie dotyczącym postępowania wznowionego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w części dotyczącej "nowej istotnej okoliczności") i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie. Natomiast w zakresie dotyczącym postępowania wznowionego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w części dotyczącej "nowego dowodu"), utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r.
J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2016 r.
Skarżący domagał się uchylenia wydanych decyzji i wskazał na naruszenie szeregu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (art. 6, 8, 9, 11, 7, 77, 80, 75, 136 145 § 1 pkt 1 i 5), a zwłaszcza wadliwe uznanie, iż uchybił terminowi z art. 148 k.p.a. W jego ocenie były podstawy do wznowienia postępowania oraz do uchylenia decyzji ostatecznej, gdyż przedmiotowy budynek zaprojektowano z naruszeniem granic jego własności oraz z naruszeniem ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.)
Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Rozpoznając sprawę w świetle tych kryteriów, skarga nie mogła być uwzględniona.
Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia [...] listopada 2014 r., J. K. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r.
Jako podstawę wznowienia postępowania J. K. wskazał art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. (w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe) oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw nowe istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję).
W ocenie skarżącego powyższe przesłanki wypełnia wskazana przez niego okoliczność, o której dowiedział się podczas przeglądania w dniu [...] listopada 2014 r. mapy do celów projektowych, dotyczącej przebudowy ulicy [...] w [...] (sporządzona w sierpniu 2010 r. na podstawie mapy zasadniczej znajdującej się w zasobach Urzędu Miejskiego w [...]).
Skarżący wskazał, że "Z mapy tej wynika , że został na nią naniesiony wcześniej zamierzony budynek w budowie na działkach nr ew. [...] i [...] (...) Naniesiony budynek w budowie wykazuje bezsprzecznie, że jest budowany w granicach mojej działki nr ew. [...] (...) budowany budynek stanowił istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu (...) linia zabudowy budowanego budynku jest niezgodna z linią zabudowy zatwierdzonego projektu (...)"
W zakresie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. skarżący podnosił, że "(...) Naczelnik Wydziału Budownictwa i Architektury Starostwa Powiatowego w [...] dokonując bezprawnie oględzin budowy w dniu [...] lipca 2010 r. świadomie zatuszował w sporządzonym protokole fakty niezgodności prowadzonej budowy z projektem budowlanym."
Dokonując oceny wniosku o wznowienie postępowania, organ musiał wpierw zbadać formalną dopuszczalność wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją administracyjną, zwłaszcza to czy zachowano termin do wniesienia żądania i czy wnoszący żądanie wskazał przesłankę wznowienia określoną przepisem art. 145 § 1 k.p.a.
Dopiero po stwierdzeniu formalnoprawnej dopuszczalności wznowienia postępowania, można merytorycznie badać przesłanki wznowieniowe określone w art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a., a następnie wydać jedno z rozstrzygnięć przewidzianych przez art. 151 k.p.a. W przeciwnym przypadku organ musiał odmawić wznowienia postępowania, w oparciu o przepis art. 149 § 3 k.p.a.
J.K. wnosząc o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w części dotyczącej "nowej istotnej okoliczności"), postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r., uchybił ww. jednomiesięcznemu terminowi do skutecznego wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. Stosownie do art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Skarżący wiedział o wskazanych przez siebie okolicznościach faktycznych znacznie wcześniej niż data wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.
W piśmie J. K. z dnia [...] sierpnia 2010 r., wnioskodawca podnosił kwestie m. in. niezgodnego z prawem sporządzenia protokołu oględzin prac budowlanych spornej inwestycji w dniu [...] lipca 2010 r., jak również okoliczność "posadowienia budynku niezgodnie z rzeczywistymi granicami działek".
Okoliczności te były również przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w prawomocnym wyroku z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt VIII SA/Wa 40/11 oddalił skargę J. K. na ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r., uznając za bezzasadne zarówno zarzuty dotyczące nieprawidłowości ww. protokołu, jak i "naruszenia jego granicy przez inwestora".
Natomiast wniosek o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie (z dnia [...] listopada 2014 r.) J. K. wniósł dopiero w dniu [...] grudnia 2014 r., a więc z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.
Ponadto aby skutecznie wykazać zaistnienie podstawy wznowienia z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. muszą łącznie wystąpić trzy przesłanki: 1) w decyzji ostatecznej organ administracyjny rzeczywiście poczynił ustalenia faktyczne z powołaniem się na sfałszowany dowód, 2) sfałszowanie musi zostać stwierdzone orzeczeniem sądu lub innego organu (chyba, że zajdą okoliczności, o których mowa w art. 145 § 2 lub 3 k.p.a., 3) na sfałszowanym dowodzie oparte zostało takie ustalenie, które miało wpływ na rozstrzygnięcie decyzją ostateczną.
Skarżący do wniosku o wznowienie postępowania m. in. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. nie przedłożył żadnego orzeczenia stwierdzającego fałszywość ww. protokołu oględzin prac budowlanych spornej inwestycji w dniu [...] lipca 2010 r. Prowadzone przez Prokuraturę Rejonową w [...] postępowanie w tej sprawie zostało prawomocnie umorzone postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r., sygn. akt Ds. [...] wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego. Tym samym nie zostały również spełnione przesłanki określone w art. 145 § 2 i 3 k.p.a.
Niedopuszczalne było zatem wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.
Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w części dotyczącej "nowej istotnej okoliczności") z przyczyn wskazanych przez J. K., było w tym przypadku niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych i dlatego słusznie GINB uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.
Natomiast w zakresie dotyczącym postępowania wznowionego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w części dotyczącej "nowego dowodu") J. K. wnosząc w dniu [...] listopada 2014 r., podanie o wznowienie postępowania, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w części dotyczącej "nowego dowodu"), zachował ustawowy termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r.
Warunkiem wznowienia postępowania na podstawie tej przesłanki jest, aby nowy dowód miał istotne znaczenie dla sprawy i istniał w dniu wydania decyzji oraz nie był znany organowi, który wydal decyzję. O istotności nowych dowodów można mówić tylko wtedy, jeżeli dotyczą one przedmiotu sprawy i mają wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych, co oznacza, że w sprawie mogłaby zapaść decyzja co do istoty odmienna od dotychczasowej.
Przedstawiony przez wnioskodawcę dowód w postaci mapy do celów projektowych dotyczącej przebudowy ulicy [...] w [...] (sporządzonej w sierpniu 2010 r. na podstawie mapy zasadniczej znajdującej się w zasobach Urzędu Miejskiego w [...]) nie potwierdza podnoszonych przez wnioskodawcę okoliczności. Z mapy tej nie wynika, że sporny budynek zaprojektowano na działce skarżącego, obrazuje ona istniejący stan faktyczny (a nie projektowany).
Przedłożona przez J. K. mapa do celów projektowych dotycząca przebudowy ulicy [...] w [...] (sporządzona w sierpniu 2010 r. na podstawie mapy zasadniczej znajdującej się w zasobach Urzędu Miejskiego w [...]) nie stanowi nowego, istotnego dowodu w sprawie.
Ustalenie przez organ orzekający w postępowaniu wznowieniowym, że nie zachodzi przesłanka z art. 145 § 1 k.p.a., pomimo powołania jej we wniosku o wznowienie i wydania postanowienia o wznowieniu, skutkuje wydaniem decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej (art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a.).
Stąd też zasadnie GINB uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r., w zakresie dotyczącym postępowania wznowionego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w części dotyczącej "nowej istotnej okoliczności") i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie. Natomiast w zakresie dotyczącym postępowania wznowionego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (w części dotyczącej "nowego dowodu"), utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r.
W ocenie Sądu, nie można zarzucić organom naruszenia przepisów prawa procesowego, wskazanych w skardze, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Dokonano prawidłowej oceny materiału dowodowego, zgodnie z obowiązującymi przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016r., poz. 718), skargę jako nieuzasadnioną oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło