I OZ 1127/19

Dnia 26 listopada 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2019 r., sygn. akt II SO/Wa 21/19 o wymierzeniu grzywny [...] z siedzibą w [...] w sprawie wniosku P. W. o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 18 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył [...] z siedzibą w [...] grzywnę w wysokości 200 zł, za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że P. W. w dniu 20 maja 2019 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-10 akt) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny [...] z siedzibą w [...] za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 30 stycznia 2019 r. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 11 grudnia 2018 r. Wnioskodawca podniósł, że [...] była już karana grzywną za nieprzekazanie skarg w terminie (sygn. akt II SO/Wa 43/16, I OZ 1097/17), jednak w dalszym ciągu łamie prawo w tym zakresie. Zdaniem P. W. konieczne jest zatem surowe ukaranie [...], działającej w warunkach powtarzającego się naruszania prawa. Organ udzielił w niniejszej sprawie odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia 4 czerwca 2019 r. Pismo to zostało zwrócone pełnomocnikowi [...], stosownie do treści art. 66 § 1 w zw. z art. 66 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzając grzywnę wskazał, że w rozpoznawanej sprawie, mając na względzie treść przepisów art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a." w związku z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm. dalej u.d.i.p.), [...] winna przekazać do Sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do dnia 15 lutego 2019 r. Sąd wskazał, że z akt sprawy II SA/Wa 1697/19 wynika, iż skarga z dnia 30 stycznia 2019 r. wraz z odpowiedzią na skargę i kserokopią akt administracyjnych została przekazana przez [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 15 lutego 2019 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-15 akt sprawy o sygn. II SA/Wa 1697/19), a więc w ustawowym terminie. Sąd zwrócił jednak uwagę, że w sprawie II SA/Wa 1697/19 odpowiedź na skargę nie została podpisana przez ustanowionego pełnomocnika, a kserokopię akt administracyjnych zwrócono [...], zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 lipca 2019 r., celem nadesłania uporządkowanych, ponumerowanych, oryginalnych (bądź poświadczonych za zgodność z oryginałem) akt administracyjnych. Powyższe wezwanie zostało doręczone [...] w dniu 12 sierpnia 2019 r. i wykonane w dniu 27 sierpnia 2019 r. Tak więc [...] nie wykonała ciążącego na niej obowiązku przekazania do Sądu wraz ze skargą P.W. z dnia 30 stycznia 2019 r. kompletnych i uporządkowanych akt sprawy, a zatem zaistniały podstawy do wymierzenia jej grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Powyższe, w ocenie Sądu Wojewódzkiego uzasadniało wymierzenie grzywny w kwocie 200 zł. Przy czym Sąd wskazał, iż miarkował jej wysokość, z jednej strony biorąc pod uwagę kilkumiesięczną zwłokę w realizacji obowiązku przekazania kompletnych i uporządkowanych akt sprawy, charakter sprawy o sygn. akt II SA/Wa 1697/19, reprezentowanie przez profesjonalnego pełnomocnika, a z drugiej - fakt, że [...] w ustawowym terminie przesłała do Sądu posiadane dokumenty, charakter działalności [...], finalne przekazanie skargi do Sądu wraz z wymaganymi dokumentami oraz to, że [...] jest organem w znaczeniu jedynie funkcjonalnym. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła [...] z siedzibą w [...], zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie art. 55 § 1 p.p.s.a. poprzez nałożenie na [...] grzywny, w sytuacji gdy nie było podstaw do jej nałożenia. [...] wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że WSA w Warszawie przytoczył przebieg postępowania w sprawie II SA/Wa 1697/19 w sposób wybiórczy oraz pozbawiony istotnych szczegółów mających wpływ na kwestię nałożenia grzywny. Odpowiedź na zażalenie złożył P. W., domagając się jego oddalenia oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ zobligowany jest przekazać skargę wniesioną za jego pośrednictwem do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. Natomiast jeśli sprawa dotyczy udostępnienia informacji publicznej, termin przekazania sądowi skargi jest krótszy i wynosi, na podstawie z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., 15 dni. Z kolei w świetle art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wskazać trzeba, że przekazanie skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, co wynika wprost z treści art. 54 § 2 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji uznał, że w niniejszej sprawie ziściły się przesłanki do wymierzenia organowi grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. wynikające z nieprzekazania Sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę. Analiza akt sprawy II SA/Wa 1697/19 w sposób jednoznaczny dowodzi bowiem, że Sąd dwukrotnie wzywał organ do nadesłania uporządkowanych akt administracyjnych (zarządzenie z dnia 30 lipca 2019 r. i z dnia 27 sierpnia 2019 r.), zaś odpowiedź organu na skargę, która wpłynęła do Sądu w dniu 15 lutego 2019 r. nie zawierała podpisu autora pisma. W związku z tym Sąd mógł w ramach przyznanego mu przez ustawodawcę uznania zdecydować o wymierzeniu grzywny. Przy czy wpływu na powyższą ocenę nie mogły mieć podnoszone w zażaleniu okoliczności dotyczące kierowania do organu wielokrotnych wezwań do uzupełnienia różnych braków w tej samej sprawie. Istotne bowiem z punktu widzenia możliwości zastosowania art. 55 § 1 p.p.s.a. jest sam fakt nieprzekazania w terminie kompletnych i uporządkowanych akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę. Odnośnie zaś wysokości grzywny wskazać należy, iż została ona wymierzona w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a. Prawidłowo również Sąd ten uzasadnił symboliczną wręcz jej wysokość, uznając, że kwota 200 zł uwzględnia okoliczność kilkumiesięcznej zwłoki w realizacji obowiązku przekazania kompletnych i uporządkowanych akt sprawy, charakter sprawy o sygn. akt II SA/Wa 1697/19, reprezentowanie przez profesjonalnego pełnomocnika, a z drugiej - fakt, że [...] w ustawowym terminie przesłała do Sądu posiadane dokumenty, charakter działalności [...] oraz finalne przekazanie skargi do Sądu wraz z wymaganymi dokumentami, a także to, że [...] jest organem w znaczeniu jedynie funkcjonalnym. Wysokość grzywny jest więc uzasadniona okolicznościami niniejszej sprawy i odzwierciedla naruszenie prawa, którego dopuścił się organ. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Odnośnie wniosku P. W. o zasądzenie kosztów postępowania wskazać należy, iż przepisy o kosztach postępowania zawarte w p.p.s.a. nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji.