I SA/Gd 1114/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 18 września 2019 r. sprawy ze skargi A.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 28 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę. Organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] - prowadził postępowanie egzekucyjne do majątku A. i K.K. m.in. na podstawie wystawionych przez wierzyciela Naczelnika Urzędu Skarbowego [...]w dniu 21 kwietnia 2017r. tytułów wykonawczych nr [...] (obejmującego należność z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2013) i nr [...]oraz nr [...] (obejmujących należność z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2012 oraz odsetek za zwłokę), dokonał zawiadomieniem z dnia 18 czerwca 2018r. zajęcia w Urzędzie Skarbowym [...] wierzytelności z przysługującej zobowiązanej nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-37 za 2017r. Wydruk powyższego zawiadomienia doręczony został stronie w trybie w art. 43 K.p.a. w dniu 2 lipca 2018r. Odpisy przedmiotowych tytułów wykonawczych doręczono zobowiązanej w dniu 30 czerwca 2017r. (wraz z odpisem zawiadomienia z dnia 22 czerwca 2017r. o zajęciu wynagrodzenia za pracę w Zespole Szkół w S.). Korzystając z przysługującego prawa pismem z dnia 6 lipca 2018r. skarżąca wniosła skargę na w/w czynność egzekucyjną z dnia 18 czerwca 2018r., zarzucając organowi egzekucyjnemu naruszenie art. 35 § 1, art. 57 § 1 i art. 89 § 1 - § 3 u.p.e.a, poprzez niewłaściwe ich zastosowanie, wnosząc o uwzględnienie skargi oraz uchylenie skarżonej czynności, a nadto o wstrzymanie prowadzonego postępowania do czasu rozpatrzenia skargi. Postanowieniem z dnia z dnia 24 lipca 2018r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] odmówił wstrzymania przedmiotowego postępowania egzekucyjnego do czasu rozpoznania skargi na czynności egzekucyjne, w tym samym dniu skargę oddalił. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu egzekucyjnego, pismem z dnia 14 sierpnia 2018r. strona złożyła zażalenie, w którym zarzuciła wydanemu postanowieniu naruszenie przepisów: - art. 54 § 1, § 2, §4, § 5, § 5a, § 6 w związku z art. 89 § 1-3 u.p.e.a., art. 54 § 1, § 2, §4, § 5, § 5a, § 6 w związku z art. 35 § 1, art. 57 § 1 u.p.e.a., art. 124 § 1 i 2 K.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., poprzez niewłaściwe ich zastosowanie oraz wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej czynności egzekucyjnej. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej ( dalej: DIAS, organ odwoławczy) - po analizie akt sprawy - wydał w dniu 27 września 2018 r. postanowienie, którym utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Analizując dokonaną przez organ egzekucyjny czynność egzekucyjną, w postaci zajęcia z dnia 18 czerwca 2018 r. w Urzędzie Skarbowym [...] wierzytelności z przysługującej stronie nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017r. - DIAS nie dopatrzył się nieprawidłowości i naruszenia przepisów prawa przez organ egzekucyjny. Wskazano, że Naczelnik Urzędu Skarbowego zastosował jeden ze środków egzekucyjnych, do którego stosowania upoważniła go ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wskazany środek egzekucyjny wymieniony jest w art. 1a pkt 12 lit. a w/w ustawy, tj. egzekucja z innych wierzytelności pieniężnych (art. 89- 92 tej ustawy). Z akt sprawy wynikało, że w ramach zastosowanego środka egzekucyjnego zostały wykonane wszystkie czynności przewidziane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ egzekucyjny przesłał do dłużnika zajętej wierzytelności zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej, wzywając jednocześnie dłużnika, aby należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności. Zawiadomienie z dnia 18 czerwca 2018 r. o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej zostało doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności - Urzędowi Skarbowemu [...] - w tym samym dniu. Jednocześnie, organ egzekucyjny zawiadomił stronę o zajęciu w/w wierzytelności, doręczając w trybie art. 43 K.p.a. wydruk tego zawiadomienia w dniu 2 lipca 2018r. DIAS nie dopatrzył się również uchybień formalnych. Zawiadomienie z dnia 18 czerwca 2018 r. zawiera wszystkie niezbędne elementy, określone w art. 67 § 2 u.p.e.a., w tym - wbrew stanowisku strony - oznaczenie rodzaju zajętej wierzytelności. Ponadto, przedmiotowe zawiadomienie sporządzone jest według wzoru określonego przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 22 sierpnia 2016 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych określił stosowny wzór zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej w załączniku nr 5 do w/w rozporządzenia. W kwestii pozostających w toku postępowań sądowych w sprawach ze skarg na będące podstawą wystawienia przedmiotowych tytułów wykonawczych decyzje wymiarowe, organ odwoławczy zauważył, że poza zakresem badania w niniejszym postępowaniu pozostaje podniesiona przez stronę ta okoliczność. Odnosząc się natomiast do zarzutu dotyczącego niedopuszczalności zastosowania przedmiotowego środka egzekucyjnego z uwagi na nieprawidłowe pod względem formalnym podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego tj. bez wydania stosownego postanowienia, organ odwoławczy wyjaśnił, że zastosowanie w dniu 18 czerwca 2018r. skarżonego środka egzekucyjnego miało miejsce już po podjęciu zawieszonego postępowania, które nastąpiło z mocy prawa w dniu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zarzutów (postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...]z dnia 27 lutego 2018r. i nr [...]z dnia 28 lutego 2018r.), a o którym to - wbrew twierdzeniu strony - organ powiadomił wydanym w dniu 6 marca 2018r. postanowieniem o nr [...] (doręczonym skarżącej – w trybie art. 43 K.p.a. - w dniu 26 marca 2018r.). Podsumowując, DIAS stwierdził, że zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 lipca 2018 r., oddalające skargę na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia innej wierzytelności pieniężnej, dokonaną na podstawie zawiadomienia z dnia 18 czerwca 2018 r., jest prawidłowe i zgodne z prawem. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego, strona wniosła o jego uchylenie, jak również o uchylenie poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia 24 lipca 2018 r. W uzasadnieniu złożonej skargi zobowiązana podtrzymała swoje stanowisko zaprezentowane w zażaleniu, w którym zakwestionowała prawidłowość sporządzenia w/w zawiadomienia pod względem formalnym, z uwagi na wskazanie w nim w sposób błędny i ogólnikowy przedmiotu zajęcia - " z tyt. PIT 37 Paczka [...]. Strona podniosła także kwestię wpływu na przedmiotową sprawę innych rozstrzygnięć - dotyczących decyzji będącej podstawą wystawienia tytułów wykonawczych z dnia 21 kwietnia 2017 r. oraz zarzutów w sprawie prowadzenia na jego podstawie egzekucji administracyjnej. Postanowieniom obu instancji strona zarzuciła, poprzez niewłaściwe zastosowanie, naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a., art. 54 § 1, § 2, § 4, § 5, § 5a i § 6 w zw. z art. 89 § 1 - § 3 u.p.e.a., -art. 124 §1 i § 2 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a.. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. 2018 r. poz. 2107) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych aktów z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W wyniku takiej kontroli decyzja (postanowienie) może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Dokonując kontroli Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą, powinien jednak rozstrzygać w granicach danej sprawy, co wynika wprost z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu powodującym wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Sprawa została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia. Zgodnie z art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a. sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Jak wynika z akt sprawy, Naczelnik Urzędu Skarbowego zastosował jeden ze środków egzekucyjnych, do którego stosowania upoważniła go ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wskazany środek egzekucyjny wymieniony jest w art. 1a pkt 12 lit. a w/w ustawy, tj. egzekucja z innych wierzytelności pieniężnych (art. 89 w zw. z art. 92 tej ustawy). Z akt sprawy wynika także, że w ramach zastosowanego środka egzekucyjnego zostały wykonane wszystkie czynności przewidziane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ egzekucyjny przesłał do dłużnika zajętej wierzytelności - Urzędu Skarbowego [...] - zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej, wzywając jednocześnie dłużnika, aby należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności. Zawiadomienie z dnia 18 czerwca 2018 r. o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej zostało doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności - Urzędowi Skarbowemu [...] - w dniu 18 czerwca 2018 r.. Jednocześnie, organ egzekucyjny zawiadomił A.K. o zajęciu w/w wierzytelności, doręczając jej w dniu 2 lipca 2018 r. w trybie art. 43 K.p.a. - skutecznie i w sposób prawidłowy - odpis przedmiotowego zawiadomienia o zajęciu. Organ egzekucyjny dopełnił zatem wszystkich wymogów wynikających z przepisów art. 89 § 1 i § 3 u.p.e.a.. Wbrew treści skargi, w sprawie nie zaistniały również uchybienia formalne. Zawiadomienie z dnia 18 czerwca 2018 r. zawierało, wszystkie niezbędne elementy, określone w art. 67 § 2 u.p.e.a., m.in. numer tytułu wykonawczego, kwotę należności głównej oraz okres, za który należność została określona, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę naliczonych odsetek, a także kwotę należnych kosztów egzekucyjnych. Ponadto, przedmiotowe zawiadomienie sporządzone zostało według wzoru określonego przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 22 sierpnia 2016 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych, określił stosowny wzór zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej w załączniku nr 5 do w/w rozporządzenia. W w/w zawiadomieniu Naczelnik Urzędu Skarbowego w sposób jednoznaczny wskazał z jakiego tytułu zajmuje wierzytelność. Odnosząc się natomiast do podnoszonego przez A.K. w złożonej skardze argumentu co do toczących się postępowań dotyczących: decyzji, na podstawie której wystawiono tytuły wykonawcze, prawidłowości nadania jej rygoru natychmiastowej wykonalności, czy też zarzutów wniesionych w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, Sąd wskazuje, że powyższe postępowania nie mają wpływu na postępowanie w zakresie rozpatrzenia środka zaskarżenia, jakim jest skarga wniesiona w oparciu o art. 54 § 1 u.p.e.a.. Przedmiotem postępowania prowadzonego w sprawie skargi na czynność organu egzekucyjnego może być bowiem wyłącznie ocena kwestii odnoszących się jedynie do przebiegu postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora w oparciu o przepisy regulujące sposób i formę dokonania tej czynności (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 53/2018; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1117/17; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3048/15). Tym samym uznać należy, że Dyrektor Izby prawidłowo stwierdził w zaskarżonym postanowieniu, że rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia 24 lipca 2018 r. oddalające skargę strony i odmowy uchylenia czynności egzekucyjnej w postaci zajęcia innej wierzytelności pieniężnej w Urzędzie Skarbowym [...], dokonaną na podstawie zawiadomienia z dnia 18 czerwca 2018 r., jest prawidłowe i zgodne z prawem. W ocenie Sądu, argumenty podnoszone w złożonej skardze nie znajdują uzasadnienia w przedmiotowej sprawie, bowiem kwestionowana czynność egzekucyjna była prawidłowa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi (art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 119 pkt 3 p.p.s.a.).