II SAB/Wa 338/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra – Błaszczykowska, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 września 2019 r. sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z [...] kwietnia 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. K. B. zwrócił się do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330, z późn.zm.); zwanej dalej u.d.i.p., o przekazanie kopii sprawozdań finansowych Polskiej Fundacji Narodowej (PFN) za 2017 i 2018 r. W odpowiedzi z dnia [...] kwietnia 2019 r. na powyższy wniosek organ wskazał, że zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz. U. z 1984 r. Nr 21 poz. 97) to fundacja udostępnia do publicznej wiadomości sprawozdanie ze swojej działalności, które składa corocznie właściwemu ministrowi. Tym samym w celu uzyskania powyższych dokumentów należy zwrócić się do PFN z prośbą o ich udostępnienie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. B.zarzucił Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego bezczynność polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia [...] kwietnia 2019 r., a tym samym naruszenie art. 13 i art. 14 u.d.i.p. W związku z powyższym wniósł o: zobowiązanie organu do rozpatrzenia powyższego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, dopuszczenie dowodu uzupełniającego z dokumentów, tj. wniosku o udostępnienie informacji publicznej, odpowiedzi organu, informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu KRS dotyczącej PFN na okoliczność treści wniosku przesłania go Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz tego, że PFN sprawuje nadzór nad PFN, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych z uwzględnieniem wynagrodzenia pełnomocnika procesowego. W uzasadnieniu wskazał, że organ jest zobowiązany do rozpoznania złożonego wniosku poprzez poinformowanie go, że informacji nie posiada (jeśli organ nie dysponuje tą informacją) natomiast jeśli jest w posiadaniu żądanej informacji wówczas powinien ją udostępnić niezależnie od okoliczności, że sam jej nie wytworzył. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że fundacja, której dotyczy zapytanie nie jest organizacją pożytku publicznego, a fundatorami są osoby prawne. Fundacja nie mieści się w katalogu podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej, zgodnie z art. 4 u.d.i.p. Biorąc pod uwagę oba te aspekty, a także przepis art. 12 ust. 2 i 3 ustawy o fundacjach wątpliwym jest, aby minister właściwy był uprawniony do udostępniania sprawozdania fundacji osobie trzeciej na jej wniosek złożony na podstawie u.d.i.p. Z tej właśnie przyczyny skarżący został poinformowany o prawie żądania informacji bezpośrednio od fundacji. Jednocześnie organ podniósł, że rozważenia wymaga kwestia czy żądana informacja stanowi informację publiczną. Zaznaczył, że z przepisu prawa wynika, iż fundacja udostępnia do publicznej wiadomości sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2 art. 12 ustawy o fundacjach. Przepis nie stanowi o publicznym udostępnieniu sprawozdania finansowego. Biorąc zatem pod uwagę, że fundatorami Fundacji są osoby prawne, fundacja prowadzi własną działalność i ma prawo pozyskiwania środków finansowych nie tylko ze środków przekazywanych corocznie przez fundatorów, ale także z innych źródeł nie można uznać, aby sprawozdanie finansowe stanowiło informację publiczną lub aby stanowiło informację publiczną w całości. Tymczasem skarżący we wniosku nie wskazał jakich informacji oczekuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przy czym zgoda stron na rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym nie jest wymagana. Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w pkt 1 - 4a. Celem skargi na bezczynność jest zwalczanie zwłoki w załatwieniu sprawy. Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej na kanwie u.d.i.p. oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w art. 13 tej ustawy, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 ustawy). Decyzja o odmowie udostępnienia informacji jest przewidziana dla sytuacji, gdy informacja publiczna istnieje, ale nie może być udostępniona na skutek ograniczeń prawa do informacji publicznej, określonych w art. 5 ustawy. Nie ma natomiast podstaw do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji w sytuacji, gdy organ żądanych informacji nie posiada. O tym fakcie organ winien jednak powiadomić wnioskodawcę pisemnie, wskazując – jeśli posiada taką wiedzę – gdzie zainteresowany żądane informacje może uzyskać. Nie ma również podstaw do wydania decyzji odmownej w sytuacji, gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, która nie stanowi informacji publicznej. Wówczas organ powinien pisemnie zawiadomić wnoszącego, że żądane dane nie posiadają charakteru publicznego i jako takie nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym ustawy. Ponadto ustawa o dostępie do informacji publicznej w art. 1 ust. 2 stanowi, iż przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw, określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Przepis art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1491) stanowi, iż fundacja składa corocznie właściwemu ministrowi sprawozdanie ze swojej działalności. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, jest przez fundację udostępnianie do publicznej wiadomości (ust. 3). To z kolei przesądza o tym, że przedmiotowe sprawozdanie uzyskuje walor informacji publicznej. Żądana przez skarżącego informacja publiczna, na mocy powyższej regulacji prawnej, funkcjonuje w przestrzeni publicznej. Polska Fundacja Narodowa realizując obowiązek publikowania sprawozdań opublikowała na stronie internetowej Fundacji sprawozdania z działalności PFN za rok 2016 i 2017 (sprawozdania za rok 2016: [...]). Z tego trybu dostępu do informacji, będącej informacją publiczną, skarżący może skorzystać. Zatem wnioskowane przez skarżącego sprawozdania były i nadal są powszechnie dostępne, gdyż podlegają rygorom art. 12 ust. 3 ustawy o fundacjach. Wobec tego wnioskodawca może pozyskać interesujące go informacje poprzez dostęp do treści sprawozdań zamieszczonych pod podanymi powyżej adresami strony internetowej PFN. Tym samym nie można zarzucić Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego bezczynności w udzieleniu informacji publicznej, skoro poinformował on wnioskodawcę o innym niż u.d.i.p. trybie dostępu do informacji publicznej, a bezsprzecznie żądana informacja funkcjonuje w domenie publicznej. W tym stanie rzeczy nie zachodzi więc bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. i w konsekwencji nie ma podstaw do uwzględnienia skargi oraz zawartych w niej wniosków. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.