VII SA/Wa 1055/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska ( spr.), Protokolant Starszy referent Grażyna Dmitruk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2019 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych. oddala skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: PINB) decyzją nr [...] z [...] listopada 2018 r. na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm., dalej: Prawo budowlane) nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w W. (dalej: skarżąca): 1. wykonanie robót budowlanych polegających na kapitalnym remoncie tarasu przynależnego do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. S. w W. (działka o nr. ew. [...] z obrębu [...]) poprzez: - zerwanie wszelkich warstw tarasowych do poziomu warstwy spadkowej, łącznie z demontażem wpustów, - skucie pasów tynku na ścianie budynku i barierce tarasu dla wyprowadzenia izolacji na powierzchnie pionowe, - osuszenie podłoża oraz sprawdzenie poprawności wykonania spadków na płycie konstrukcyjnej tarasu i w razie potrzeby wykonać reprofilację spadków; po uprzednim zerwaniu wszystkich warstw oraz oczyszczeniu podłoża, - osadzenie wpustów dachowych w systemie Dallmer – 62 Dalbit tak, aby kołnierze z papą znalazły się na poziomie warstwy spadkowej (po przygotowaniu warstwy spadkowej), - ułożenie paraizolacji i izolacji przeciwwodnej na warstwie spadkowej (papa z wkładką aluminiową), należy zgrzać papę z kołnierzami wpustów, - ułożenie na papie – paraizolacji maty drenażowej Dorken Delta Drain o grubości 4 mm, - ustawienie na wpuście pierścienia odwadniającego z mufą do przedłużki 630 Dalbit; po odpowiednim docięciu przedłużki należy ją ustawić, - ułożenie na macie styroduru (styropianu XPS 300) o grubości 10 cm, - ułożenie na styrodurze izolacji przeciwwodnej z membrany EPDM Restrix z wyprowadzeniem na ścianę budynku i barierkę oraz zgrzaniem z kołnierzami przedłużek, - ułożenie na EPDM maty drenażowej Dorken Delta Drain 4 mm, - zamknięcie wpustów tarasowych rusztami płaskimi S 15, - uzupełnienie zerwanych warstw na ścianach, - wykonanie nawierzchni tarasu z płyt na podstawkach; zgodnie z ekspertyzą techniczną z września 2017 r. sporządzoną przez rzeczoznawcę budowlanego dr inż. L. H. 2. wykonanie robót budowlanych polegających na remoncie balkonu przynależnego do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. S. w W. poprzez: - rozebranie wszystkich warstw na balkonie do poziomu izolacji papy, - naprawienie, uzupełnienie izolacji z papy wraz z wymianą krawędziowej obróbki blacharskiej, - ułożenie na izolacji cienkiej warstwy drenażowej (maty drenażowej 4mm), - ułożenie na macie drenażowej izolacji termicznej z płyty PIR grubości 5cm, - wykonanie na płycie PIR podkładu dociskowego z betonu klasy C 30/37 grubości 5cm lub z gotowego podkładu podłogowego klasy min. C35, - zamontowanie na krawędzi drugiej obróbki blacharskiej, zatopionej w warstwie podkładu cementowego, - zabezpieczenie antykorozyjne obróbki poprzez nałożenie powłoki z żywicy epoksydowej przesypanej na świeżo suchym piaskiem kwarcowym, - wykonanie izolacji podpłytkowej z elastycznej powłoki mineralnej na przygotowanym podłożu, - ułożenie płytek na izolacji (przyklejając je na elastycznej zaprawie klejowej metodą kombinowaną), - zwiększenie wysokości barierki tak, aby jej wysokość wynosiła co najmniej 110 cm od powierzchni balkonu po remoncie, zgodnie z ekspertyzą techniczną z października 2018 r. sporządzoną przez rzeczoznawcę budowlanego dr inż. L. H. Organ zakreślił na wykonanie ww. robót termin 12 miesięcy od dnia w którym decyzja stanie się ostateczna, a także nakazał prowadzenie robót pod nadzorem osoby uprawnionej posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane i zobowiązał skarżącą do zawiadomienia organu o wykonaniu obowiązku. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, decyzją nr [...] z [...] lutego 2019 r. utrzymał decyzję organu powiatowego w mocy. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że 21 maja 2018 r. do PINB wpłynęło pismo M. R., stanowiące wniosek o interwencję w sprawie tarasu i balkonu przynależnego do jego lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. S. w W. Do pisma dołączył kopię "Ekspertyzy technicznej na temat stanu technicznego tarasu przynależnego do lokalu nr [...], [...], [...] w Osiedlu [...] przy ul. S. w W.", sporządzoną we wrześniu 2017 r. przez rzeczoznawcę budowlanego L. H., wpisanego do Centralnego Rejestru Rzeczoznawców Budowlanych pod pozycją [...] oraz wpisanego na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa pod numerem [...]. Upoważniony przedstawiciel PINB 3 lipca 2018 r. dokonał oględzin tarasu i balkonu przynależnego do lokalu nr [...], podczas których ustalono, iż przedmiotowy balkon jest w złym stanie technicznym z uwagi na odspojone płytki, ponad połowę płytek "głuchych", ubytki fug i widoczne wysolenia. Ponadto po zapoznaniu się ze stanem technicznym tarasu stwierdzono, że wnioski zawarte w ekspertyzie z września 2017 r sporządzonej przez dr. inż. L. H. są zgodne ze stanem faktycznym. Oryginał ekspertyzy został złożony w trakcie kontroli przez członka zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...]. W związku z powyższym organ powiatowy postanowieniem nr [...] z [...] lipca 2018 r. nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej określającej stan techniczny balkonu przynależnego do lokalu nr [...] w przedmiotowym budynku. W wykonaniu tego postanowienia Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej [...] przedłożył "Ekspertyzę techniczną stanu technicznego balkonu przynależnego do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym usytuowanym na działce ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. S. w W.", sporządzoną w październiku 2018 r. przez tego samego rzeczoznawcę budowlanego dr. inż. [...]. Po analizie zgromadzonego materiału dowodowego PINB uznał, iż stan techniczny balkonu i tarasu przynależnego do lokalu mieszkalnego [...] w ww. budynku wymaga wykonania robót budowlanych polegających na kapitalnym remoncie tarasu oraz remontu balkonu i decyzją z [...] listopada 2018 r. nakazał skarżącej wykonanie w terminie dwunastu miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna, określonych w tym rozstrzygnięciu robót budowlanych. [...]WINB stwierdził, że nie ulega wątpliwości – czego również nie kwestionuje strona skarżąca – iż zarówno przedmiotowy taras, jak i balkon znajdują się w nieodpowiednim stanie technicznym. Okoliczność te potwierdza protokół nr [...], sporządzony podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych 3 lipca 2018 r., a także obie ekspertyzy techniczne. Organ podkreślił, że we wnioskach ekspertyzy technicznej stanu technicznego balkonu z października 2018 r. stwierdzono m. in., iż "Przedmiotowy balkon jest w złym stanie technicznym, wymagającym przeprowadzenia remontu (...) Obecny stan balkonu jest skutkiem zsumowania się błędów projektowych, wykonawczych oraz niewłaściwej eksploatacji. W obecnym stanie przedmiotowy balkon wymaga przeprowadzenia prac remontowych w zakresie podanym w pkt 10. Przeprowadzenie remontu jest niezbędne z uwagi na zapewnienie trwałości budynku i bezpieczeństwa jego użytkowania" (str. 17). Jednocześnie ekspertyza zawiera zalecenia, które należy wykonać "w celu przywrócenia walorów użytkowych i zapewnienia bezpieczeństwa eksploatacyjnego" przedmiotowego balkonu, powtórzone w decyzji PINB. Treść obowiązków wymienionych w zaskarżonym rozstrzygnięciu, dotyczących tarasu przynależnego do lokalu mieszkalnego nr [...] w przedmiotowym budynku jest z kolei zgodna z zaleceniami ekspertyzy technicznej z września 2017 r. W opracowaniu tym stwierdzono: "Przedmiotowe tarasy są obciążone wadami wykonawczymi, które powodują ich przyspieszoną destrukcję i zagrażają zawilgoceniem budynku oraz wystąpieniem w nim korozji biologicznej, która z kolei w przyszłości może stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzi przebywających w budynku, higieny jego użytkowania; przyspieszona destrukcja i korozja biologiczna spowodują z kolei obniżenie trwałości budynku (...) Stwierdzona obecność wilgoci na poziomie paroizolacji i warstwy spadkowej w tarasie wymusza przeprowadzenie remontu kapitalnego i wykonanie nowych warstw izolacji przeciwwodnej" (str. 41-42). W powyższej sytuacji, zdaniem [...]WINB, w pełni zasadne jest skorzystanie w niniejszym postępowaniu z dyspozycji art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. W myśl tego przepisu w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Organ stwierdził, że skarżąca nie kwestionuje złego stanu technicznego ww. tarasu i balkonu, lecz zarzuca organowi powiatowemu błędne uznanie jej za jedynego adresata obowiązków, mających na celu usuniecie tego stanu, twierdząc, że prace ujęte w zakresie "robót nawierzchniowo-wykładzinowych" nie są elementem nieruchomości wspólnej. W związku z powyższym [...]WINB wyjaśnił, że obowiązki przewidziane w Rozdziale VI Prawa budowlanego, związane z utrzymaniem obiektów budowlanych, obciążają w myśl art. 61 właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego. Natomiast obowiązki wynikające z art. 66 Prawa budowlanego, związane z utrzymaniem należytego stanu technicznego obiektu budowlanego, w którym istnieje wspólnota mieszkaniowa, powinny być nałożone właśnie na ten podmiot, albowiem wyodrębniony lokal mieszkalny w budynku wielorodzinnym nie jest obiektem budowlanym i dlatego na podstawie art. 66 Prawa budowlanego organ nie może nałożyć obowiązków w nim wymienionych na właściciela tego lokalu. Nawet więc w sytuacji, gdy całość lub część obowiązków dotyczy usunięcia nieprawidłowości występujących w lokalu mieszkalnym, winny być one nałożone na zarządcę obiektu budowlanego lub wszystkich współwłaścicieli obiektu budowlanego. Organ powołał się w tym zakresie na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 334/11. [...]WINB nie podzielił wyrażonego w odwołaniu poglądu, że taras i balkon przynależące do lokalu mieszkalnego nr [...] w przedmiotowym budynku nie stanowią równocześnie części wspólnej obiektu. Jakkolwiek bowiem są one wykorzystywane przez właścicieli lokalu nr 56, to jednak stanowią także wspólne elementy konstrukcyjne budynku. Balkony, tarasy, komin, klatka schodowa oraz fundamenty – z uwagi na powiązanie funkcjonalne z konstrukcją obiektu – stanowią jego element wspólny. Sam fakt korzystania z tarasu i balkonu przez właścicieli lokalu nr [...] nie przesądza o przynależności tych części do tego lokalu w znaczeniu prawnym, a przede wszystkim o wyłącznej przynależności w znaczeniu technicznym. Tym samym za zasadne organ odwoławczy uznał nałożenie na Wspólnotę Mieszkaniową [...] obowiązków mających doprowadzić omawiany budynek do odpowiedniego stanu technicznego. Organ zaznaczył przy tym, iż balkon oraz taras stanowią widoczne i istotne elementy elewacji budynku. Z uwagi więc na powiązanie funkcjonalne z konstrukcją obiektu stanowi jego element wspólny. Nieodpowiedni stan techniczny tarasu i balkonu (w tym ich izolacji) wpływa negatywnie nie tylko na lokal nr [...], lecz także na trwałość całego budynku i bezpieczeństwo jego użytkowania, w szczególności jego zewnętrznych elementów konstrukcyjnych i lokali poniżej. Ponadto art. 66 Prawa budowlanego nie wyklucza nakazania wykonania określonych czynności również w lokalu położonym w obiekcie budowlanym w sytuacji, gdy niewłaściwy stan techniczny lokalu oddziałuje na cały obiekt budowlany – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – a nakazane czynności mają na celu utrzymanie w należytym stanie całego obiektu. Organ podkreślił przy tym, że ocena, który podmiot ponosi winę czy odpowiedzialność za stan wyczerpujący dyspozycję art. 66 Prawa budowlanego, nie należy do materii regulowanej przepisami prawa budowlanego i wykracza poza granice właściwości organów administracji. Wszelkie więc spory wynikłe na tym tle, łącznie z kwestią rękojmi czy rozliczenia kosztów związanych z usunięciem nieprawidłowości, nie należą do administracyjnej drogi postępowania i mogą być dochodzone na gruncie prawa cywilnego przed sądem powszechnym. Odnosząc się zaś do kwestii położenia warstw wykończeniowych [...]WINB stwierdził, że nawet przyjmując argumentację skarżącej w tym zakresie, niezasadnym z punktu widzenia racjonalności nałożonych obowiązków byłoby wykonanie wszystkich robót wskazanych w skarżonej decyzji poza położeniem wierzchniej warstwy płytek. Nieprawidłowości dotyczą bowiem w szczególności poszczególnych warstw tarasu znajdujących się pod płytkami, a więc w celu ich gruntownej naprawy koniecznym jest demontaż warstwy wierzchniej tarasu. Tym samym z punktu widzenia sprawiedliwości społecznej niezasadnym byłoby obarczanie właściciela lokalu kosztami położenia wierzchniej warstwy z płytek, jeżeli inny podmiot jest zobowiązany do dokonania gruntownych napraw pozostałych warstw tarasu i balkonu, a aby tego dokonać należy zdemontować te płytki. Ponadto wykonanie wymienionych w decyzji robót z wyłączeniem wierzchniej warstwy zdaniem [...]WINB nie spełniłoby celu usunięcia nieprawidłowości, bowiem bez wykonania tej warstwy zarówno taras, jak i balkon nie będą mogły być bezpiecznie użytkowane zgodnie z przeznaczeniem, co z kolei jest sprzeczne z art. 61 Prawa budowlanego. Organ odwoławczy nie stwierdził także naruszenia przez PINB art. 80 i 80a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej: k.p.a.) Skargę na wyżej opisane rozstrzygnięcie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W., zarzucając naruszenie: 1. obrazę przepisów prawa procesowego - art. 7 k.p.a., albowiem organy administracji nie wzięły pod uwagę słusznego interesu skarżącej i związanego z nim interesu społecznego, - art. 8 k.p.a., albowiem zamiast pogłębiania zaufania strony do organów administracyjnych wzbudza jej nieufność i obniża świadomość i kulturę prawną obywateli, - art. 11 k.p.a., albowiem organy administracji nie uwzględniły całokształtu okoliczności sprawy, - art. 7, art. 77 i 80 k.p.a., albowiem nie zebrano i nie rozpatrzono w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, nie podjęto wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz przekroczono zasadę swobodnej oceny dowodów, 2. obrazę przepisów prawa materialnego – art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali, poprzez uznanie, że balkon przynależny do lokalu nr [...] położony w przedmiotowym budynku stanowi nieruchomość wspólną, co w konsekwencji powoduje wadliwe przyjęcie, że to skarżąca jest obowiązana do dokonywania jego konserwacji technicznej i do przeprowadzenia generalnego remontu. Skarżąca podkreśliła, powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z 7 marca 2008 r., sygn. akt III CZP 10/08, że taras i balkon nie są elementami części wspólnej nieruchomości, wobec czego nie odpowiada ona za ich stan techniczny. Podnosząc powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą ostateczną decyzją organu administracji publicznej z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. W niniejszej sprawie organy ustaliły w sposób niebudzący wątpliwości zły stan techniczny tarasu i balkonu przynależnego do lokalu mieszkalnego [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Okoliczność tą potwierdza protokół nr [...], sporządzony podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych 3 lipca 2018 r., a także ekspertyzy techniczne złożone do akt sprawy. Ekspertyzy zostały sporządzone przez dr inż. L. H., rzeczoznawcę budowlanego wpisanego do Centralnego Rejestru Rzeczoznawców Budowlanych pod pozycją [...] oraz wpisanego na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa pod numerem [...]. We wnioskach ekspertyzy technicznej stanu technicznego balkonu z października 2018 r. stwierdzono m. in., iż "Przedmiotowy balkon jest w złym stanie technicznym, wymagającym przeprowadzenia remontu (...) Obecny stan balkonu jest skutkiem zsumowania się błędów projektowych, wykonawczych oraz niewłaściwej eksploatacji. W obecnym stanie przedmiotowy balkon wymaga przeprowadzenia prac remontowych w zakresie podanym w pkt 10. Przeprowadzenie remontu jest niezbędne z uwagi na zapewnienie trwałości budynku i bezpieczeństwa jego użytkowania" (str. 17). Jednocześnie ekspertyza zawiera zalecenia, które należy wykonać "w celu przywrócenia walorów użytkowych i zapewnienia bezpieczeństwa eksploatacyjnego". Z kolei w ekspertyzie technicznej z września 2017 r stwierdzono: "Przedmiotowe tarasy są obciążone wadami wykonawczymi, które powodują ich przyspieszoną destrukcję i zagrażają zawilgoceniem budynku oraz wystąpieniem w nim korozji biologicznej, która z kolei w przyszłości może stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzi przebywających w budynku, higieny jego użytkowania; przyspieszona destrukcja i korozja biologiczna spowodują z kolei obniżenie trwałości budynku (...) Stwierdzona obecność wilgoci na poziomie paroizolacji i warstwy spadkowej w tarasie wymusza przeprowadzenie remontu kapitalnego i wykonanie nowych warstw izolacji przeciwwodnej" (str. 41-42). W rozpatrywanej sprawie problem sprowadza się do tego, kto powinien wykonać roboty budowlane wskazane w zaskarżonej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z [...] listopada 2018 r. Należy przyznać rację organom nadzoru budowlanego, że nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku, winien być skierowany do właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, na którym zgodnie z art. 61 pkt. 1 w związku z art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego, ciąży obowiązek utrzymywania obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym oraz niedopuszczenia do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Trudno w ocenie Sądu uznać, aby wymienione w zaskarżonej decyzji roboty budowlane dotyczyły wierzchnich warstw wykończeniowych tarasu i balkonu, za których stan odpowiada wyłącznie właściciel lokalu, do którego przynależy taras wraz z balkonem. Stan techniczny tarasu jest wynikiem wad wykonawczych, które powodują jego przyspieszoną destrukcję i zagrażają zawilgoceniem budynku oraz wystąpieniem w nim korozji biologicznej. Stwierdzona obecność wilgoci na poziomie paroizolacji i warstwy spadkowej w tarasie wymusza przeprowadzenie remontu kapitalnego i wykonanie nowych warstw izolacji przeciwwodnej" (str. 41-42 ekspertyzy technicznej). Obecny stan balkonu jest skutkiem zsumowania się błędów projektowych, wykonawczych oraz niewłaściwej eksploatacji. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się jednolicie, że warstwy zabezpieczające, izolacyjne należą do części wspólnych budynku, bo ich zadaniem jest ochrona nie tylko balkonu ale również lokalu znajdującego się pod stropodachem. Prace nakazane decyzją wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego dotyczą elewacji zewnętrznej całego budynku którego istotnym elementem są tarasy i balkony powiązane funkcjonalnie z konstrukcją całego obiektu stanowiąc jego element wspólny. Prace te mają na celu utrzymanie w należytym stanie całego obiektu oraz wpływają na bezpieczeństwo wszystkich osób znajdujących się w ich pobliżu, a nie tylko właścicieli lokali mieszkalnych do których przynależą. Zdaniem Sądu organ nadzoru budowlanego prawidłowo nałożył obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego tarasu i balkonu na Wspólnotę Mieszkaniową, jako właściciela całego obiektu i dysponenta części wspólnych budynku. Zgodnie z dyspozycją art. 66 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Powyższa decyzja jest adresowana do właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, na których stosownie do treści art. 61 w/w ustawy ciąży obowiązek utrzymania obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym. Intencją uregulowania zawartego w art. 66 ustawy Prawo budowlane jest usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w aspekcie przepisów prawa budowlanego. Ewentualne rozliczenia nakładów pomiędzy Wspólnotą, a właścicielem lokalu, do którego przynależy taras lub balkon powinny być rozliczane na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego. Oceniając przeprowadzone postępowanie, Sąd stwierdza, że organy obu instancji przeprowadziły je z poszanowaniem przepisów proceduralnych. Organy wypełniły swoje ustawowe obowiązki i uzasadniły stanowisko wyrażone w decyzjach, w sposób wymagany przez art. 107 § 3 k.p.a. Zarzuty skargi wskazujące na naruszenie przepisów procesowych oraz materialnych są niezasadne gdyż przedmiotowa sprawa została rozstrzygnięta po wnikliwej i rzeczowej analizie akt sprawy, a przesłanki podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia zostały wyczerpująco przedstawione w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Z przedstawionych wyżej przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.)