VI SA/Wa 1978/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany koncesji na wydobywanie ropy naftowej ze złoża "[...]" postanawia odrzucić skargę S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargi S. K. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zmiany koncesji na wydobywanie ropy naftowej ze złoża "[...]". Zaskarżoną decyzją Minister Środowiska działając na podstawie art. 10 ustawy z dnia 25 maja 2017 r. o zmianie ustawy Prawo geologiczne i górnicze oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1215) oraz art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2014 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 613, 587 i 850), w związku z art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo geologiczne i górnicze oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1133 z późn. zm.), a także na podstawie art 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), po uzyskaniu przewidzianych ustawą Prawo geologiczne i górnicze uzgodnień właściwych organów współdziałających postanowił zmienić koncesję nr [...] dnia [...] czerwca 1993 r., udzieloną przez Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa na rzecz P. (obecnie P. S.A.) na wydobywanie ropy naftowej ze złoża "[...]", położonego na terenie gmin K., W. i D. w województwie [...] oraz na obszarze morskich wód wewnętrznych, zmienioną decyzją z dnia [...] kwietnia 1995 r. (znak: [...]), decyzją z dnia [...] czerwca 2001 r. (znak: [...]), postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. (znak: [...]) oraz decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. (znak: [...]), w ten sposób, że: 1) po ustępie 5c koncesji dodaje się ustęp 5d w brzmieniu: "5d. I. W przypadku wykonywania przez przedsiębiorcę robót górniczych na obszarze morskim Rzeczypospolitej Polskiej zobowiązuje się przedsiębiorcę do ustanowienia zabezpieczenia roszczeń mogących powstać wskutek wykonywania działalności polegającej na wydobywaniu ropy naftowej i towarzyszącego gazu ziemnego ze złoża "[...]". 5d.2. W przypadku o którym mowa w pkt 1, zabezpieczenie ustanowione zostanie w formie gwarancji bankowej. 5d.3. W przypadku o którym mowa w pkt l wysokość zabezpieczenia z tytułu działalności prowadzonej na podstawie planu ruchu zakładu górniczego wynosi 40000000 zł (słownie złotych: czterdzieści milionów) za zakład górniczy oraz 40 000 000 zł (słownie złotych: czterdzieści milionów) za każdy otwór eksploatacyjny oraz 4 000 000 zl (słownie złotych: cztery miliony) za każdy odwiert służący do zatłaczania wód do górotworu lub do zatłaczania gazów kwaśnych. 5d.4. Zobowiązuje się przedsiębiorcę do przekazania organowi koncesyjnemu dowodu ustanowienia zabezpieczenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji zatwierdzającej plan ruchu zakładu górniczego. 5d.5. W przypadku zatwierdzenia przez właściwy okręgowy urząd górniczy kolejnych planów ruchu zakładu górniczego, obejmujących wykonanie nowych robót górniczych - otworów eksploatacyjnych łub otworów służących do zatłaczania wód do górotworu lub do zatłaczania gazów kwaśnych, wysokość zabezpieczenia będzie sukcesywnie wzrastać o 40 000 000 zł (słownie złotych: czterdzieści milionów) za każdy nowy odwiert eksploatacyjny oraz o 4 000 000 zł (słownie złotych: cztery miliony) za każdy nowy odwiert służący do zatłaczania wód do górotworu. W przypadku zaistnienia takiej sytuacji ustanowienie tego zabezpieczenia nastąpi po dniu doręczenia decyzji zatwierdzającej nowy plan ruchu zakładu górniczego, nic później niż przed dniem rozpoczęcia ruchu zakładu górniczego prowadzonego na podstawie tego planu. 5d.6. W przypadku, o którym mowa w pkt 5 zobowiązuje się przedsiębiorcę do przekazania organowi koncesyjnemu dowodu ustanowienia zabezpieczenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji zatwierdzającej plan ruchu zakładu górniczego. 5d.7. W przypadku likwidacji otworów wiertniczych wysokość zabezpieczenia będzie sukcesywnie obniżana o 40 000 000 zł (słownie złotych: czterdzieści milionów) za każdy zlikwidowany odwiert eksploatacyjny oraz o 4 000 000 zł (słownie złotych: cztery miliony) za każdy zlikwidowany odwiert służący do zatłaczania wód do górotworu lub do zatłaczania gazów kwaśnych. W przypadku zaistnienia takiej sytuacji obniżenie wysokości zabezpieczenia nastąpi po zakończeniu likwidacji tego odwiertu, gdy zakład górniczy lub jego oznaczona część zostaną zlikwidowane zgodnie z planem ruchu likwidowanego zakładu górniczego. Zobowiązuje się przedsiębiorcę do przedstawienia organowi koncesyjnemu informacji o zatwierdzeniu planu ruchu likwidowanego zakładu górniczego łub jego oznaczonej części, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji zatwierdzającej plan ruchu zakładu górniczego, a także informacji o zakończeniu likwidacji odwiertu, w terminie 14 dni od jej zakończenia. 5d.8. Corocznie, w terminie do dnia 31 stycznia, przedsiębiorca jest zobowiązany przedłożyć organowi koncesyjnemu aktualny dowód istnienia zabezpieczenia. 5d.9. Zabezpieczanie będzie utrzymywane w stałej wysokości i uzupełniane niezwłocznie do tej wysokości przez cały okres, na który został sporządzony i zatwierdzony obowiązujący plan ruchu zakładu górniczego.". S. K. nie był stroną postępowania dotyczącego zmiany koncesji Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Należy podkreślić, że postępowanie administracyjne zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie dotyczyło interesu prawnego czy obowiązku Skarżącego. Podnoszony w skardze fakt, że nieruchomość gruntowa Skarżącego leży w bezpośrednim sąsiedztwie obszaru objętego koncesją nr [...], nie wskazuje na interes prawny Skarżącego w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wyłącznie zobowiązania spółki P. SA do ustanowienia zabezpieczenia finansowego na wypadek ewentualnych roszczeń mogących powstać wskutek wykonywania przez przedsiębiorcę robót górniczych tylko w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, a więc poza granicami nieruchomości gruntowej, której właścicielem jest Skarżący. Zmiana koncesji w niniejszej sprawie jest konsekwencją implementacji do polskiego systemu prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/30/UE z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich oraz zmiany dyrektywy 2004/35/ WE i w żadnym stopniu nie dotyczy działalności wydobywczej prowadzonej przez P. w obszarach lądowych. Stwierdzić zatem należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy Skarżący nie jest stroną postępowania koncesyjnego, nie ma bowiem interesu prawnego, o którym mowa w art. 28 k.p.a. i tym samym nie przysługiwało mu prawo zaskarżenia wydanej decyzji do Sądu. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlegała odrzuceniu.