VI SA/Wa 2260/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2017 r. sprawy ze skargi D. J. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] maja 2016 r. 2. zasądza od Głównego Geodety Kraju na rzecz skarżącej D. J. kwotę 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 26 lutego 2016 r. D. J., złożyła wniosek o nadanie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, w zakresie określonym w art. 43 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520, ze zm.). Na podstawie art. 45c ww. ustawy, Główny Geodeta Kraju przekazał wniosek D. J. komisji kwalifikacyjnej, protokołem z dnia [...] marca 2016 r. Po przeprowadzeniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. części wstępnej, D. J. nie została dopuszczona do części sprawdzającej postępowania kwalifikacyjnego, ponieważ w ocenie komisji kwalifikacyjnej nie przedstawiła dowodów na udział w pracach oraz opracowaniach geodezyjnych i kartograficznych, niezbędnych do uznania praktyki zawodowej w zakresie 1, o których mowa w załączniku nr 2 do rozporządzenia z 2014 r., co zostało uzasadnione w piśmie Przewodniczącego zespołu kwalifikacyjnego z dnia 26 kwietnia 2016 r. Mając na uwadze wynik części wstępnej postępowania kwalifikacyjnego, Główny Geodeta Kraju, w dniu [...] maja 2016 r., wydał decyzję nr [...] o odmowie nadania uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, w zakresie określonym w art. 43 pkt 1 ustawy. Pismem z dnia 20 maja 2016 r. D. J., złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wniosku tym, podniosła, że wydana decyzja oraz związany z jej wydaniem sposób działania organu, narusza szereg zasad postępowania administracyjnego. Jej zdaniem przebieg swojej praktyki zawodowej w całości udokumentowałam zgodnie z zapisami zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 30 lipca 2003 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii które nie definiuje ilości prac jakie muszą być opisane przez osobę ubiegającą się o nadanie uprawnień zawodowych. Pismem z dnia 15 czerwca 2016 r. Główny Geodeta Kraju przekazał kopię wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Przewodniczącego komisji kwalifikacyjnej do spraw uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, z prośbą o ustosunkowanie się do zarzutów w nim zawartych. Przewodniczący komisji kwalifikacyjnej do spraw uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii odniósł się do zarzutów D. J. przedstawionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w piśmie z dnia 15 lipca 2016 r. D. J., pismem z dnia 22 lipca 2016 r., została poinformowana o zakończeniu postępowania wyjaśniającego i możliwości wypowiedzenia się co do całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, z czego strona postępowania skorzystała, jednakże nie skierowała kolejnych wyjaśnień do Głównego Geodety Kraju. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. Główny Geodeta Kraju działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U, z 2016 r. poz. 23, ze zm.), oraz art. 6a ust. 1 pkt. 1 lit. a, art. 7a ust. 1 pkt. 10, art. 43, art. 44 ust. 1 i art. 45f ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez D. J. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dniu 4 maja 2016 r., o odmowie nadania uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie określonym w art. 43 pkt 1 ustawy, orzekł o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 45 ust. 3 ustawy, do wniosku o nadanie uprawnień zawodowych dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa w art. 44 lub 44a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Część wstępna postępowania kwalifikacyjnego polega na weryfikacji dokumentów, o których mowa w 45 ust. 3, w oparciu o art. 45a ust. 2 pkt a ustawy. Weryfikacja dokumentów, w myśl § 17 ust. 2 rozporządzenia z 2014 roku, polega, w szczególności na zbadaniu treści dziennika praktyki zawodowej poprzez analizę opisanych czynności wykonanych przez osobę zainteresowaną i zbadaniu, czy rodzaj i liczba prac i opracowań, powstałych w wyniku tych czynności, są zgodne z rodzajem i liczbą prac wskazanych w załączniku nr 2 do rozporządzenia z 2014 r. Po złożeniu przez D. J. wniosku o nadanie uprawnień zawodowych z dnia 26 lutego 2016 r. i przekazaniu go komisji kwalifikacyjnej, w dniu 14 marca 2016 r. odbyła się część wstępną postępowania kwalifikacyjnego, w wyniku której strona postępowania nie została dopuszczona do części sprawdzającej postępowania kwalifikacyjnego. Organ wyjaśnił, że załącznik nr 2 do rozporządzenia z 2014 r. określa rodzaj i liczbę prac oraz opracowań geodezyjnych lub kartograficznych niezbędnych do uznania praktyki zawodowej i obowiązuje wszystkie osoby, które złożyły wnioski o nadanie uprawnień zawodowych po wejściu w życie tego rozporządzenia, a więc po 22 lutym 2014 r. Nie można zatem przyjąć powoływania się D. J. w tym postępowaniu kwalifikacyjnym na przepisy dotyczące nadawania uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, które obowiązywały w czasie, gdy uzyskała uprawnienia z zakresu 2 w 2001 r. bowiem w postępowaniu kwalifikacyjnym stosuje się przepisy obowiązujące w czasie toczącego się postępowania. Ponadto fakt dopuszczenia w 2001 r. D. J. do części sprawdzającej postępowania kwalifikacyjnego zdaniem organu nie ma żadnego znaczenia dla niniejszego postepowania, bowiem warunki dotyczące praktyki zawodowej wynikały wówczas z rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 14 listopada 2000 r. w sprawie sposobu, trybu i szczegółowych warunków nadawania uprawnień zawodowych oraz działania komisji kwalifikacyjnej do spraw uprawnień zawodowych dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. Nr 107, poz. 1139), obecnie już nieobowiązującego. Odnosząc się do twierdzenia D. J., że w decyzji z dnia [...] maja 2016 r. o odmowie nadania uprawnień zawodowych "lakonicznie" uzasadniono odmowę dopuszczenia jej do części sprawdzającej postępowania kwalifikacyjnego, Główny Geodeta Kraju zaznaczył, iż uzasadnienie jednoznacznie wskazuje brak przedstawienia dowodów na udział w pracach oraz opracowaniach geodezyjnych i kartograficznych, niezbędnych do uznania praktyki zawodowej w zakresie 1, co oznacza, brak spełnienia wymogów wynikających z przepisów rozporządzenia z 2014 r., określonych w załączniku nr 2. Wskazał ponadto, że wpisy w " Wykazie prac wykonanych w ramach praktyki zawodowej" stanowiącym załącznik do wniosku o nadanie uprawnień, powinna potwierdzić osoba posiadająca uprawnienia zawodowe z zakresu, o który ubiega się osoba zainteresowana i pod której kierunkiem osoba zainteresowana wykonywała wymienione prace. W wykazie prac D. J. wszystkie prace, począwszy od sierpnia 1999 r., potwierdzone zostały przez A. G. posiadającą świadectwo nadania uprawnień zawodowych nr [...] w zakresie 1, uzyskanych w dniu 19 lutego 2005 r. W związku z tym prace wykonane przez D. J., w okresie od sierpnia 1999 do lutego 2005 r., tj. pozycje wykazu od nr 1 do nr 5, nie mogą być uznane za spełniające wymogi rozporządzenia z 2014 r. Uwzględniając powyższe, zespół kwalifikacyjny, wyłoniony spośród członków komisji kwalifikacyjnej, wykazał: 1) w zakresie "pomiary sytuacyjne i wysokościowe oraz opracowywanie ich wyników, w tym sporządzanie lub aktualizacja mapy zasadniczej " - brak tego rodzaju prac, przy wymaganym minimum 15 prac i opracowań geodezyjnych; 2) w zakresie "tyczenie obiektów budowlanych" - brak tego rodzaju prac, przy wymaganym minimum 15 prac; 3) w zakresie " inwentaryzacja obiektów budowlanych" - pozycja wykazu prac: nr 6 -1 przy wymaganym minimum 12 prac; 4) w zakresie "zakładanie i pomiar osnów pomiarowych lub realizacyjnych sytuacyjnych i wysokościowych " - warunek spełniony; 5) w zakresie " kartograficzne opracowanie mapy do celów projektowych " - brak tego rodzaju prac, przy wymaganym minimum 5 prac. Główny Geodeta Kraju podkreślił, że w "Wykazie prac wykonanych w ramach praktyki zawodowej" wymienionych w pozycji od nr 6 do nr 11, tylko prace w pozycji nr 6 spełniają wymogi rozporządzenia z 2014 r., określone w załączniku nr 2. Prace wymienione w pozostałych punktach wykazu dotyczą prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków. W związku z powyższym, mając na uwadze że D. J. nie przedstawiła wystarczających dowodów na udział w pracach oraz opracowaniach geodezyjnych i kartograficznych, niezbędnych do uznania praktyki zawodowej w zakresie 1, o których mowa w załączniku nr 2 do rozporządzenia z 2014 roku. Główny Geodeta Kraju podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w decyzji z dnia [...] maja 2016 r. Pismem z dnia 2016 r. D. J. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższa decyzję, wnosząc o jej uchylenie jak i poprzedzającej ja decyzji. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że praktykę zawodową dla uzyskania wnioskowanych uprawnień udokumentowała w sposób przewidziany przez § 38 rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2014r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii. Zgodnie z treścią tego przepisu osoby zainteresowane, które rozpoczęły praktykę zawodową przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, mogą dokumentować przebieg praktyki zawodowej według przepisów dotychczasowych tylko w odniesieniu do prac geodezyjnych lub kartograficznych rozpoczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Wskazała, że kwestia ta nie została przez organ uwzględniona na żadnym etapie prowadzonego postępowania. Ponadto zdaniem skarżącej organ naruszył prawa skarżącej, nie informując jej przed wydaniem decyzji z dnia 4 maja 2016 r. o zakończeniu postępowania wyjaśniającego i możliwości wypowiedzenia się co do całości zgromadzonego, a następnie lakonicznie uzasadniając odmowę nadania uprawnień zawodowych w żądanym zakresie. Zwróciła uwagę, że o ustaleniach zespołu kwalifikacyjnego co do oceny przedłożonych przez skarżącą dokumentów, zamiast z protokołu posiedzenia komisji, dowiedziała się dopiero z pisma Przewodniczącego komisji z dnia 15 lipca 2016 r. Podkreśliła, że organ ponownie rozpoznając sprawę nie ustosunkował do wniosków i argumentów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. -- Dz. U. z 2016 poz.718 ze zm.). Oceniając zaskarżoną decyzję wg powyższych kryteriów Sąd uznał, że narusza ono prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Zdaniem Sądu należy na wstępie stanowczo podkreślić, że Główny Geodeta Kraju wydając zaskarżoną decyzję administracyjną związany był rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że organ jest obowiązany m.in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.). Z zasady wyrażonej w art. 8 k.p.a. wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej, nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 grudnia 1984 r., sygn. akt III SA 729/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 117, podkreślił, że w celu realizacji tej zasady konieczne jest przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględnienia w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa. Organ administracji jest ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Warto w tym miejscu przypomnieć treść zasad ogólnych rządzących postępowaniem administracyjnym. Zgodnie z art.7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie Główny Geodeta Kraju dopuścił się naruszenia wskazanych wyżej przepisów postępowania. W niniejszej sprawie D. J. skierowała do Głównego Geodety Kraju wniosek o nadanie jej uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii. Zgodnie z art. 45a ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520, ze zm.), stwierdzenie spełnienia przez osobę zainteresowaną wymagań określonych w art. 44 lub 44a, następuje w drodze postępowania kwalifikacyjnego. W oparciu o art. 45b ust. 1 ustawy, postępowanie kwalifikacyjne prowadzi komisja kwalifikacyjna do spraw uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, zwana dalej komisją kwalifikacyjną. Stosownie do brzmienia art. 45a ust. 2 ustawy, postępowanie kwalifikacyjne obejmuje część wstępną oraz część sprawdzającą. Część wstępna, według § 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. z 2014r., poz. 176), polega na weryfikacji dokumentów, o których mowa w art. 45 ust. 3 ustawy a w jej wyniku rozstrzyga się o dopuszczeniu lub dopuszczeniu warunkowym, lub niedopuszczeniu, osoby zainteresowanej do części sprawdzającej postępowania kwalifikacyjnego. Część sprawdzającą postępowania kwalifikacyjnego, zgodnie z § 19 ust. 1 rozporządzenia z 2014 r., przeprowadza się w formie egzaminu pisemnego i ustnego. Egzamin pisemny, stosownie do § 21 ust. 1 rozporządzenia z 2014 r., obejmuje część ogólną i część szczegółową. Zgodnie z § 23 ust. 5 rozporządzenia z 2014 r., nie sprawdza się pracy z części szczegółowej egzaminu pisemnego osoby zainteresowanej, która nie uzyskała wyniku pozytywnego z części ogólnej. Warunkiem dopuszczenia do egzaminu ustnego, co wynika z § 24 rozporządzenia z 2014 r., jest uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu pisemnego. W przedmiotowej sprawie po przeprowadzeniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. części wstępnej, D. J. nie została dopuszczona do części sprawdzającej postępowania kwalifikacyjnego, ponieważ w ocenie komisji kwalifikacyjnej nie przedstawiła dowodów na udział w pracach oraz opracowaniach geodezyjnych i kartograficznych, niezbędnych do uznania praktyki zawodowej w zakresie 1, o których mowa w załączniku nr 2 do rozporządzenia z 2014 r. W ocenie Sądu za uzasadnione uznać należy zarzuty skargi, że na żadnym etapie postępowania przed komisją kwalifikacyjną, ani przed Głównym Geodetą Kraju nie zostało wyjaśnione czy skarżąca rzeczywiście nie przedstawiła dowodów na udział w pracach oraz opracowaniach geodezyjnych i kartograficznych, niezbędnych do uznania praktyki zawodowej w zakresie uprawnień geodezyjnych w dziedzinie geodezji i kartografii. Skarżąca zarówno we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i w skardze podniosła, że prawidłowo udokumentowała przebieg praktyki zawodowej na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 lipca 2003 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. z 2003 r. Nr 143, poz. 1396). Zdaniem skarżącej upoważnienie do takiego działania wynika z treści § 38 rozporządzenia Ministra Administracji z dnia 31 stycznia 2014r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz.U. z 2014 r., poz.176). Zgodnie z powołanym przepisem osoby zainteresowane, które rozpoczęły praktykę zawodową przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, mogą dokumentować przebieg praktyki zawodowej według przepisów dotychczasowych tylko w odniesieniu do prac geodezyjnych lub kartograficznych rozpoczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. W ocenie D. J. skoro praktykę zawodową niezbędną dla uzyskania uprawnień zawodowych odbywała w latach 1996-2013, a więc przed wejściem w życie rozporządzenia z 2014 r. uzasadnione było w świetle § 38 rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2014r. udokumentowanie przebiegu praktyki zawodowej według przepisów dotychczasowych. Wobec powyższego zastosowanie powinien znaleźć § 8 rozporządzenia z dnia 30 lipca 2003 r., a nie jak twierdzi organ § 7 rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2014r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii. Stosownie do treści § 8 rozporządzenia z dnia 30 lipca 2003 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, osoba zainteresowana dokumentuje praktykę zawodową zaświadczeniem pracodawcy lub składa oświadczenie dotyczące praktyki zawodowej. Jak wynika z akt sprawy takie oświadczenie dotyczące praktyki zawodowej skarżąca do wniosku załączyła, opatrując tytułem: wykaz prac wykonanych w ramach praktyki zawodowej. Zdaniem Sądu powyższa kwestia, mająca zasadnicze znaczenie dla oceny prawidłowości postępowania przed komisją kwalifikacyjną odmawiającą dopuszczenia skarżącej do części sprawdzającej nie została w ogóle wyjaśniona przez Głównego Geodetę Kraju. Za uzasadniony uznać należy zarzut skarżącej, że organ nie odniósł się do podnoszonych w tym zakresie zarzutów w zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu za uzasadnione uznać również należy zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia prawa skarżącej do czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Jak wynika z akt sprawy Główny Geodeta Kraju nie poinformował skarżącej przed wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2016 r. o zakończeniu postępowania wyjaśniającego i możliwości wypowiedzenia się co do całości zgromadzonego, a następnie lakonicznie uzasadnił odmowę nadania uprawnień zawodowych w żądanym zakresie. Nie można przy tym podzielić stanowiska organu, że zarzuty D. J., odnoszące się do "lakoniczności" nie są uzasadnione, albowiem z uzasadnienia decyzji z dnia [...] maja 2016 r. jednoznacznie wynika, że brak przedstawienia dowodów na udział w pracach oraz opracowaniach geodezyjnych i kartograficznych, niezbędnych do uznania praktyki zawodowej w zakresie 1, oznacza, brak spełnienia wymogów wynikających z przepisów rozporządzenia z 2014 roku, określonych w załączniku nr 2. Należy jednak zauważyć, że ani z treści uzasadnienia decyzji ani tym bardziej z protokołu posiedzenia komisji kwalifikacyjnej nie wynika, które z przedstawionych przez skarżącą dokumentów nie stanowią dowodów na udział w pracach oraz opracowaniach geodezyjnych i kartograficznych. Zgodnie z treścią § 27 rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2014r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, przebieg postępowania kwalifikacyjnego jest dokumentowany w protokole postępowania kwalifikacyjnego, w którym umieszcza się informacje opisujące przebieg postępowania kwalifikacyjnego w części wstępnej i części sprawdzającej. Zgodnie z ust. 2 protokół zawiera szczegółowe uzasadnienie stanowiska odpowiednio w prawie niedopuszczenia do części sprawdzającej postępowania kwalifikacyjnego albo stwierdzenia braku kwalifikacji osoby zainteresowanej do nadania uprawnień zawodowych we wnioskowanym zakresie. Sporządzony w sprawie protokół ogranicza się do stwierdzenia, że przedstawiony wykaz prac nie spełnia wymogów co do ilości i rodzaju prac wynikających z przepisów rozporządzenia z 2014 roku, określonych w załączniku nr 2. Jak słusznie zauważyła skarżąca szczegółowe stanowisko komisji kwalifikacyjnej co do oceny przedłożonych przez skarżącą dokumentów, przedstawione zostało dopiero w piśmie Przewodniczącego komisji kwalifikacyjnej z dnia 15 lipca 2016 r. Wobec powyższego stwierdzić należy, że dopiero z zaskarżonej decyzji skarżąca dowiedziała się dlaczego w ocenie komisji przedstawiony przez skarżącą wykaz prac nie spełnia wymogów co do ilości i rodzaju prac wynikających z przepisów rozporządzenia z 2014 roku, określonych w załączniku nr 2. Takie działania w ocenie Sądu uznać należy za naruszające wyrażoną w art. 15 k.p.a. zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, która stanowi niewątpliwie konkretyzację przepisu art. 78 Konstytucji RP, a jednocześnie element szerszej zasady sprawiedliwości proceduralnej, która obejmuje dwa istotne elementy, a mianowicie obowiązek uzasadniania swoich rozstrzygnięć przez organy władzy publicznej oraz prawo do zaskarżania przez strony i uczestników postępowania rozstrzygnięć wydanych w pierwszej instancji, zagwarantowane w art. 78 Konstytucji (por. wyrok TK z dnia 14 czerwca 2006 r.,K 53/05, OTK ZU 2006, nr 6A, poz. 66). Stąd też organ pierwszej instancji naruszył zasadę pogłębiania zaufania obywateli zawartą w art. 8 k.p.a. w myśl którego organy administracji publicznej prowadzą postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej i owo naruszenie miało - w ocenie Sądu - wpływ na wynik sprawy. Ponadto w myśl art. 11 k.p.a. (zasada przekonywania), organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którym kierowano się przy załatwianiu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez stronę decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu, natomiast opisane działanie organu pierwszej instancji naruszyło ową zasadę w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze, że sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, za niezbędne Sąd uznał uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Głównemu Geodecie Kraju. Wobec powyższego Sąd uznał, że na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c zachodzi podstawa do uchylenia wydanych w sprawie decyzji. W oparciu o art. 200, art. 205 § 1 i 2 oraz art. 209 p.p.s.a., Sąd zasądził od Głównego Geodety Kraju na rzecz skarżącej D. J. kwotę 697 zł, w tym kwotę 200 zł, stanowiącą wartość uiszczonego wpisu od skargi, i kwotę 480 zł, poniesioną tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.) oraz kwotę 17 zł, poniesioną tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa.