II SA/Po 195/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Asesor WSA Jan Szuma Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2019 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania dowodu osobistego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] Decyzją z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 32 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych (tekst jednolity: Dz.U. z 2017, poz. 1464), Prezydent Miasta [...] orzekł o odmowie wydania dowodu osobistego na nazwisko B. M.. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że rozstrzygnięcie zapadło na skutek rozpatrzenia wniosku M. B. o wydanie dowodu osobistego. Organ wskazał, że do wniosku o wydanie dowodu osobistego została załączona fotografia spełniająca wymogi wskazane w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010r. o dowodach osobistych oraz w § 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 stycznia 2015r. w sprawie wzoru dowodu osobistego oraz sposobu i trybu postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich utraty, uszkodzenia, unieważnienia i zwrotu (Dz.U. z 2015, poz. 212 z późn. zm.). Zgodnie z § 10 ust. 1 ww. rozporządzenia organ gminy przyjmując wniosek sprawdza zgodność danych zawartych we wniosku z danymi zgromadzonymi w rejestrze PESEL oraz Rejestrze Dowodów Osobistych. Rozpatrując wniosek ustalono, że: 1. na wniosku o wydanie dowodu osobistego na nazwisko B. M. w rubryce imię (imiona) wpisane zostały dwa imiona "[...]", 2. w Rejestrze PESEL pod danymi wnioskodawcy znajduje się zapis trzech imion, tj. [...], 3. w kopercie dowodowej wnioskodawcy znajdują się: • odpis skrócony aktu urodzenia sporządzony przez Urząd Stanu Cywilnego w [...] w dniu [...] września [...]r. nr dokumentu [...]/1, w którym wpisane są trzy imiona: [...], • odpis skrócony aktu urodzenia sporządzony przez Urząd Stanu Cywilnego w [...] w dniu [...] listopada [...]r. nr dokumentu [...]/1 w którym wpisane są trzy imiona: [...], • odpis skrócony aktu małżeństwa sporządzony przez Urząd Stanu Cywilnego w [...] w dniu [...] września [...]r., nr dokumentu [...], w którym wpisane są trzy imiona: [...]. Zapisy imion wnioskodawcy we wskazanych dokumentach stanu cywilnego zostały potwierdzone telefonicznie z pracownikiem Urzędu Stanu Cywilnego w [...] oraz w Urzędzie Stanu Cywilnego w [...]. 4. Poprzedni dowód osobisty [...], wydany przez Prezydenta Miasta [...] w dniu [...].02.2008r, został spersonalizowany na podstawie wniosku o wydanie dowodu osobistego, w którym wpisano dwa imiona. Organ wyjaśnił, że zgodnie z § 1 ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 lipca 2000r. w sprawie wzoru dowodu osobistego oraz trybu postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich wymiany zwrotu lub utraty (Dz. U. nr 112, poz. 1182 oraz z 2003r, nr 56, poz. 500) zapis imion na dowodzie osobistym winien być zgodny z zapisami w aktach stanu cywilnego, a więc już wtedy na dowodzie osobistym winny się znaleźć trzy imiona: [...]. Zatem brak trzech imion na dowodzie osobistym jest błędem popełnionym przez pracownika weryfikującego wniosek w [...]r. Organ stwierdził, że w świetle przytoczonych ustaleń złożony wniosek nie spełnia wymogów niezbędnych do wydania dowodu osobistego na nazwisko "B. M.", gdyż wystąpiła rozbieżność pomiędzy danymi zgromadzonymi w Rejestrze PESEL, danymi znajdującymi się w dokumentach stanu cywilnego znajdujących się w dyspozycji organu, a danymi znajdującymi się na wniosku o wydanie dowodu osobistego (w zakresie imion wnioskodawcy). W związku z tym wnioskodawca został, zgodnie z § 10 ust. 1 ust, 2 i ust. 3 rozporządzenia z dnia 29 stycznia 2015r. wezwany do : 1. przedłożenia aktualnie sporządzonego odpisu aktu urodzenia w którym znajdować się będą 2 imiona, lub 2. uzupełnienia wniosku o wydanie dowodu osobistego o trzecie imię "[...]". Ponadto wnioskodawcy wskazano, zgodnie z obowiązującymi przepisami o aktach stanu cywilnego, możliwość zmiany zapisu trzeciego imienia. W dniu [...] listopada 2018r. wpłynęło pismo wnioskodawcy, w którym nie wyraził chęci ujednolicenia zapisów trzech imion pomiędzy dokumentami stanu cywilnego, a złożonym wnioskiem o wydanie dowodu osobistego. Uznając, że wniosek o wydanie dowodu osobistego na nazwisko "B. M." nie spełnia przesłanek wynikających z art. 12 pkt. 1 b ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych oraz § 10 ust.2 cyt. powyżej rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 stycznia 2015 r., organ mając na uwadze przepis art. 32 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych rozstrzygnął o odmownym rozpatrzeniu wniosku. W odwołaniu od wyżej opisanej decyzji M. R. B. wniósł o jej uchylenie i zobowiązanie organu I instancji do ponownego przeanalizowania sprawy z uwzględnieniem interesu odwołującego. Odwołujący podniósł, że rozstrzygnięcie budzi wiele wątpliwości co do zasadności interpretacyjnych obowiązującego prawa w tym obszarze stosunków społecznych. Decyzja jest niespójna, sprzeczna z duchem ustawodawcy i daleka od szeroko rozumianego interesu społecznego. Ponadto wskazał, że prosił o wydanie dowodu z dwoma imionami - takiego jaki posiada i jakie miał we wcześniejszych emisjach od momentu ukończenia [...] roku życia - przez [...] lat. Tymczasem w decyzji jest mowa o wniosku złożonym na nazwisko "B. M.". Zdaniem odwołującego pominięto również zasadę, że sprawę rozstrzyga się w oparciu o stan prawny istniejący w dacie orzekania. Procedując w sprawie wydania dowodu osobisteg, urząd obok przepisów stricte związanych z tym obszarem zadań samorządu, musi uwzględniać też prawo o aktach stanu cywilnego - ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. i wcześniejsze regulacje. Ustawa o aktach stanu cywilnego przewiduje możliwość nadawania nie więcej niż dwóch imion. Gdy w przeszłości wystąpił o zapisanie trzech imion zgodnie z aktem urodzenia, urzędnik tego samego wydziału w [...] odmówił pouczając, że jest to niemożliwe z powodu aktualnych przepisów dotyczących akt stanu cywilnego, ograniczających nadawanie imion do dwóch. Zdaniem odwołującego Urząd przyznając się obecnie do błędnego wydania ostatniego dowodu, nie uwzględnia reperkusji wymuszanej zmiany - żądanie zmiany wniosku na [...] imiona. Urząd, bez głębszej refleksji, zmienia interpretacje swoich poprzedników z okresu [...] lat (łącznie z dowodem wydanym w [...] r.), a tymczasem wnioskodawca pozostanie z problemem wymiany licznych dokumentów nie przystających do nowego dowodu osobistego. Odwołujący wyjaśnił, że ma już [...] lat i sprawa jest dla niego istotna. Nie odpowiedziano na pytanie, kto będzie płacił za wymianę kilkunastu dokumentów, w tym emerytalnych. W tej sprawie nie chodzi tylko o dokumenty do wymiany. Hipotetycznie zakładając, ktoś zainteresowany może podważyć liczne jego akty notarialne związane z zakupem np. nieruchomości, i inne zdarzenia formalno- prawne przy których musiał być okazany dowód osobisty, który dość swobodnie urzędnicy obecnie traktują jako dokument fałszywy. W sprawie ważny jest "duch prawa". Skoro obecne przepisy zabraniają stosowania więcej imion niż dwa, to należy zweryfikować przeszłość i dostosować ją do współczesności. Wojewoda decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096, dalej k.p.a.), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu Wojewoda wyjaśnił, że nie znalazł podstaw prawnych i faktycznych do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji. Wskazano, że organ administracyjny w postępowaniu o wydanie dowodu osobistego związany jest treścią przepisów ustawy o dowodach osobistych oraz rozporządzenia w sprawie wzoru dowodu osobistego oraz sposobu i trybu postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich utraty, uszkodzenia, unieważnienia i zwrotu. Dokonana ocena okoliczności faktycznych, na tle stanu prawnego regulującego zasady wydania dowodu osobistego prowadzi do wniosku, że organ I instancji nie naruszył obowiązujących przepisów w istniejącym stanie faktycznym. Ustalono, że dane osobowe odwołującego się na wniosku o wydanie dowodu osobistego w rubryce "Imię (imiona)" zawierają dwa imiona "[...]", natomiast w Rejestrze PESEL znajduje się zapis trzech imion tj. "[...], co zgodne jest z odpisami skróconych aktów urodzenia i odpisem skróconego aktu małżeństwa sporządzonymi przez Urzędy Stanu Cywilnego w [...] i w [...]. Mając na uwadze obowiązujące przepisy Wojewoda stwierdził, że nie ma podstaw, aby zrealizować wniosek odwołującego się o wydanie dowodu osobistego, a decyzja o odmowie wydania dowodu osobistego jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. M. R. B. zaskarżył decyzję Wojewody do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w [...]. Skarżący wniósł o uchylenie wydanych sprawie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skarżący podtrzymał argumentację przytoczoną na etapie postępowania administracyjnego. Dodatkowo podniósł, że do tej pory wydano mu pięć dowodów osobistych, a każdy z tych dokumentów opiewał na dwa imiona: M. R.. Skarżący zakwestionował żądanie od niego przedłożenia kolejnego nowego aktu urodzenia w sytuacji, gdy w aktach stanu cywilnego są dwa takie dokumenty dotyczące jego osoby. Do skargi skarżący załączył dokumenty i korespondencję, w których oznaczony był jednym lub dwoma imionami. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wraz z pismami procesowymi z dnia [...] marca 2019 r. oraz [...] września 2019 r. skarżący złożył do akt sprawy kserokopie kolejnych wcześniej otrzymanych dowodów osobistych, paszportu, legitymacji, książeczki wojskowej, potwierdzeń otrzymanych odznaczeń, dyplomu ukończenia studiów na Wydziale [...] dyplomu potwierdzającego uzyskanie stopnia naukowego doktora nauk humanistycznych, zaświadczeń o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, pozwolenia na broń, decyzji ZUS, dokumentacji pracowniczej i innych, w których oznaczony był jednym lub dwoma imionami "M. R.". Przedłożył również kserokopie korespondencji, którą otrzymywał w związku z aktywną działalnością wydawniczą, pisarską, społeczną, w tym kserokopie okładek wydanych publikacji, których był autorem. Ustanowiony w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy pełnomocnik na rozprawie w dniu [...] października 2019 r. poparł skargę, jej zarzuty oraz argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Przeprowadzona w tak zakreślonych granicach kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. W myśl przepisu art. 7 k.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z powołanego przepisu wynika obowiązek organu administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą w celu ustalenia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością. Zgodnie natomiast z przepisami art. 77 § 1 i 80 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a następnie na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona. Z kolei ocena dowodów, zgodnie z art. 80 k.p.a., powinna zostać oparta o wszechstronną analizę całokształtu materiału dowodowego. W rozpoznawanej sprawie organy administracji nie rozpoznały i nie rozstrzygnęły sprawy administracyjnej zgodnie z regułami wynikającymi z wymienionych przepisów, w szczególności nie dążyły do rozpatrzenia sprawy z uwzględnieniem słusznego interesu strony postępowania oraz interesu społecznego. Niniejsza sprawa dotyczy odmowy wydania skarżącemu dowodu osobistego zgodnie z wnioskiem z dnia [...] października 2018 r., w którym w rubryce imię/imiona i nazwisko wpisał "M. R. B.". W tym miejscu przyznać należy rację skarżącemu, iż w sentencji decyzji organu I instancji wadliwie odmówiono wydania dowodu osobistego na nazwisko M. B., bowiem jak wyżej wskazano wniosek dotyczył dwóch imion – "M. R.". Zważywszy jednak, że uzasadnienie decyzji odnosi się do dwóch imion, wskazana wadliwość nie miała istotnego znaczenia dla oceny tego rozstrzygnięcia. Przedmiot sprawy dotyczy wydania dowodu osobistego zawierającego określone dane co do imion. Sprawa zainicjowana została wnioskiem skarżącego o wydanie nowego dowodu osobistego w związku z upływem okresu na jaki opiewał dowód osobisty wydany skarżącemu w [...] roku. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest odmowa wydania dowodu osobistego w sytuacji, gdy skarżący w treści wniosku wpisał dwa imiona, a w rejestrze PESEL oraz w aktach stanu cywilnego figuruje pod trzema imionami. Skarżący wywodzi, że w pięciu kolejnych wydanych mu w przeszłości dowodach osobistych w rubryce "imiona" wpisywane były dwa imiona – "M. R.", co organy powinny mieć na uwadze. Wywodzi ponadto, że skoro obowiązujące przepisu ograniczają możliwość nadania dziecku imion do dwóch, to żądanie od niego złożenia wniosku, który wymieniać będzie trzy imiona, jest bezpodstawne. Ponadto skarżący podniósł, że w przestrzeni publicznej funkcjonował i jest znany pod dwoma imionami, tymi które podał we wniosku. Z kolei organy administracji stoją na stanowisku, że musi złożyć wniosek zgodny z treścią jego aktu urodzenia oraz z rejestrem PESEL. W pierwszej kolejności wskazać należy, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych (tekst jednolity: Dz.U. z 2017, poz. 1464), zgodnie z którym odmawia się wydania dowodu osobistego, w przypadku gdy fotografia załączona do wniosku przesłanego przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 29, lub wnioskodawca składa wniosek o wydanie dowodu osobistego z naruszeniem innych przepisów niniejszej ustawy. Rozpatrujące sprawę organy administracji nie miały zastrzeżeń co do złożonej z wnioskiem fotografii, wskazały natomiast, że zgodnie z § 10 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 stycznia 2015r. w sprawie wzoru dowodu osobistego oraz sposobu i trybu postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich utraty, uszkodzenia, unieważnienia i zwrotu, organ gminy przyjmując wniosek o wydanie dowodu osobistego sprawdza zgodność danych zawartych we wniosku z danymi zgromadzonymi w rejestrze PESEL oraz z aktami stanu cywilnego. W przypadku niezgodności danych w celu wyjaśnienia niezgodności, organ może żądać od wnioskodawcy aktu skróconego odpisu polskiego aktu urodzenia. Skoro skarżący takiego nowego aktu urodzenia nie przedłożył, a w dokumentach stanu cywilnego oraz w bazie PESEL zostały wpisane trzy imiona, to wobec stwierdzonych niezgodności w treści wniosku z tymi dokumentami, spełnione zostały przesłanki do odmowy wydania dowodu osobistego. Niewątpliwie treść przepisów ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych oraz ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 stycznia 2015r. w odniesieniu do ustalonego stanu faktycznego sprawy uprawniała organ I instancji do odmowy wydania dowodu osobistego na wniosek skarżącego z dnia [...] października 2018 r. Nie zaistniały bowiem ustawowe przesłanki, które dawałyby podstawę do wydania dowodu osobistego w sytuacji, gdy istnieje rozbieżność pomiędzy dokumentami stanu cywilnego dotyczącymi osoby skarżącego oraz zapisami w rejestrze PESEL, a treścią złożonego wniosku. W tym zakresie organy administracji prawidłowo odczytały i zastosowały przepisy ww. ustawy o dowodach osobistych oraz przywołanego rozporządzenia wykonawczego. Dane widniejące w dowodzie osobistym powinny być zgodne ze wszystkimi danymi wnioskodawcy przechowywanymi w dostępnych organowi ewidencjach, a obowiązek dokonania weryfikacji i zgodności tych danych spoczywa na organie właściwym do wydania dowodu osobistego. Jednocześnie wskazać należy, że dane w wydanych wcześniej wnioskodawcy dokumentach mają charakter wtórny w stosunku do danych zawartych w dokumentach z akt stanu cywilnego oraz w stosunku do rejestru PESEL. Co do zasady organ nie może samodzielnie dokonywać w dokumencie tożsamości wpisu danych innych aniżeli te, które znajdują się w aktach stanu cywilnego, nie może również zmieniać tych danych, nawet jeżeli domaga się tego wnioskodawca. Dokument tożsamości ma bowiem stanowić wierne odzwierciedlenie danych widniejących w aktach stanu cywilnego (por. wyrok WSA w Lublinie z 2 lutego 2017 r. sygn. II SA/Lu 1208/16 , publ. w CBOSA). W tym miejscu należy jednakże odwołać się do przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 2224) oraz wydanego na podstawie tej ustawy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lutego 2015 r. w sprawie sposobu prowadzenia rejestru stanu cywilnego oraz akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego (Dz.U. z 2015 r. poz. 225). Zgodnie z § 5 tego aktu wykonawczego imiona i nazwiska osób zamieszcza się w akcie stanu cywilnego w pełnym brzmieniu (1), a w treści aktu stanu cywilnego imię (imiona) zamieszcza się w polach przeznaczonych na zamieszczenie odpowiednio: imienia pierwszego, imienia drugiego, imienia kolejnego. Jednocześnie jednak należy mieć na uwadze, że dopiero od 1955 roku, zgodnie z dekretem z 8 czerwca 1955 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U. z 1955 r. nr 25 poz. 151), dziecku można było nadać maksymalnie dwa imiona (art. 36 ust. 2 dekretu). Takie samo ograniczenie zawarte zostało w art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U. z 1986 r. nr 36 poz. 180), a następnie w obowiązującej obecnie ustawie z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego – art. 50 ust. 1. Mając powyższe regulacje na uwadze można w opinii Sądu przyjąć, że począwszy od 1955 roku personalizacja osoby fizycznej następuje na podstawie jednego lub dwóch imion (w zależności od tego, ile imion wybrała osoba zgłaszająca urodzenie dziecka w urzędzie stanu cywilnego) oraz nazwiska. Powyższe pozwala stwierdzić, że wprowadzając ograniczenie w zakresie nadania ilości imion dziecku do dwóch imion, racjonalny ustawodawca uznał, że wpisane w aktach stanu cywilnego trzecie imię danej osoby nie ma w istocie żadnego znaczenia prawnego. W realiach rozpatrywanej sprawy organy administracji uznały, że wydawane w przeszłości skarżącemu dowody osobiste były wadliwe, bowiem nie miały wpisanego trzeciego imienia. Wskazując na wynikający z przepisów prawa wymóg zachowania spójności pomiędzy treścią wydawanego dowodu osobistego z aktami stanu cywilnego oraz rejestrem PESEL, organy stanęły na stanowisku, że nowy dowód osobisty wobec przeprowadzenia prawidłowej weryfikacji wniosku z dnia [...] października 2018 r. mógłby zostać wydany wyłącznie w sytuacji, gdy skarżący uzupełni ten wniosek o trzecie imię lub doprowadzi do zmiany treści zapisów w dokumentach aktów stanu cywilnego i w rejestrze PESEL. W opinii Sądu, choć co do zasady argumentacja organów w tym zakresie jest prawidłowa, to jednak pomija aspekt indywidualny przedmiotowej sprawy. W odniesieniu do osoby skarżącego, który w przestrzeni publicznej od [...] lat aktywnie istniał, działał i był rozpoznawalny jako M. R. B., należało bowiem rozważyć wydanie dowodu osobistego zgodnie ze złożonym wnioskiem, mając na uwadze słuszny interes strony, pouczając jednocześnie skarżącego o konsekwencjach nie podjęcia działań mających na celu wykreślenie trzeciego imienia z dokumentów stanu cywilnego oraz z rejestru PESEL. Zgodnie z art. 8 § 2 k.p.a. organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Przez utrwaloną praktykę należy przy tym rozumieć zgodne z prawem, akceptowane przez sądy, stabilne, jednolite, ustandaryzowane i wieloletnie oraz znane publicznie postępowanie organów administracji publicznej przy rozstrzyganiu spraw tego samego rodzaju w takich samych stanach faktycznych i prawnych. W opinii Sądu w realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z wieloletnim oraz znanym publicznie – co najmniej w odniesieniu do osoby skarżącego - postępowaniem organu administracji (Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta [...]), jak i taki sam stan faktyczny i prawny – w odniesieniu do jego osoby. Jednocześnie należy mieć na uwadze osobę skarżącego (w tym w szczególności jego aktywne i niewątpliwie ponad przeciętne funkcjonowanie w przestrzeni publicznej jako M. R. B.) oraz fakt, że od [...] roku nie można już nadawać trzech imion. Należy również pamiętać, że w pierwszej kolejności to organ administracji stosuje prawo, a nie obywatel, a w odniesieniu do osoby skarżącego prawo to przez kilkadziesiąt lat stosowano wadliwie. Reasumując, wszystkie przywołane okoliczności powinny zostać przez rozpatrujące sprawę organy administracji rozważone, co końcowo powinno skutkować pozytywnym rozpatrzeniem wniosku skarżącego z dnia [...] października 2018 roku. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] Uchylenie decyzji organów obu instancji rodzi obowiązek ponownego rozpoznania sprawy przez organy administracji, z uwzględnieniem wszystkich wskazanych wyżej uwag. Końcowo tylko należy wskazać, że pozytywne rozpatrzenie wniosku z dnia [...] października 2018 r. nie zwalnia skarżącego z obowiązku doprowadzenia dokumentów w aktach stanu cywilnego oraz zapisów w Rejestrze PESEL do zgodności z dowodem osobistym, który powinien zostać wydany na wniosek z [...] października 2018 r. Należy podkreślić, że doprowadzenie do takiego stanu jest w interesie skarżącego, a podstawę prawną do tych działań stanowią przepisy ustawy z dnia [...] listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego.