II SA/Bd 472/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2019 r. sprawy ze skargi E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie oddala skargę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...], Wójt Gminy na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1121) w zw. z art. 545 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1566 z późn. zm.), art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, dalej powoływana jako K.p.a.) odmówił nałożenia sankcji określonej w art. 29 ust. 3 Prawa wodnego dotyczącego zmiany stanu wody na gruncie działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...] i [...], obręb K., ze szkodą dla gruntu działki ewidencyjnej nr [...], obręb K. położonych w miejscowości K. W uzasadnieniu organ wskazał, że [...].05.2017 r. wpłynął wniosek E. P. (dalej określana jako skarżąca) dotyczący wydania decyzji nakazującej właścicielom bagien przywrócenie poprzedniego odpływu oraz powołania komisji celem przeprowadzenia wizji lokalnej i ustalenia przyczyn zalewania budynków i działki nr [...] przez wody wybijające w miejscu wykopu prowadzonej inwestycji przez Gminę od 2006 r., decyzja nr [...], na działkach nr [...], [...] i [...]. W piśmie z [...].05.2017 r. skarżąca zwróciła się do Wójta Gminy o zatrzymanie wód na swoich działkach zgodnie z art. 29 Prawo wodne. Organ powołał komisję, której zadaniem było ustalenie przyczyn zalewania działki [...] i budynków oraz czy doszło do zmiany stanu wody na gruncie i czy zaistniał stan szkodliwości wpływu zmiany stanu wód na gruncie. W dniu [...].05.2018 r. po dokonaniu lustracji na miejscu (tj. na działkach [...], [...] [...]) komisja ustaliła, że działka nr [...] jest zalewana w wyniku wód opadowych i roztopowych przez wody z wyżej położonej działki nr [...] o dużym nachyleniu (od granicy z działki [...] do granicy z działką [...]). Następnie organ powołał biegłego w dziedzinie hydrologii, który uczestniczył w dniu [...].11.2018 r. w czynnościach procesowych przy udziale stron postępowania. Hydrolog nie został wpuszczony na posesję skarżącej. Hydrolog sporządził ekspertyzę hydrologiczno-hydrogeologiczną dotyczącą zmiany stanu wody na gruncie działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...] i [...] ze szkodą dla gruntu działki ewidencyjnej nr [...]. Wykonana ekspertyza wykazała, że właściciele działek gruntowych o nr [...], [...], [...] i [...] nie naruszyli stosunków wodnych i nie spowodowali zmiany stanu wody na gruncie przyległych działek ewidencyjnych, a w szczególności działki ewidencyjnej nr [...] w rozumieniu art. 29 ustawy Prawo wodne. Brak jest podstaw prawnych i merytorycznych do nakładania na właścicieli ww. działek jakichkolwiek sankcji. Brak jest związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wskazanymi przez skarżącą szkodami, których nie udało się udowodnić ze względu na odmowę współpracy w tym zakresie skarżącej. Jakiekolwiek ewentualne zalewanie działki gruntowej nr [...] może być wynikiem naturalnego ukształtowania terenu, budowy geologicznej oraz zwiększonej w ostatnich latach sumy rocznych opadów atmosferycznych. Właściciele działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...] nie dokonali w ich obrębie żadnych zmian, które mogłyby mieć wpływ na zmianę stosunków wodnych na działce ewidencyjnej nr [...] i wyrządzenie na tej działce wymiernej szkody. Organ wskazał, że zastosowanie mają przepisy obowiązujące w chwili złożenia wniosku, tj. art.29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne w zw. z art. 545 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne. Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne: "1. Właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może : zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej, ani kierunku odpływu ze źródeł- ze szkoda dla gruntów sąsiednich; odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom". Z brzmienia niniejszego artykułu wynika zatem ogólny zakaz dokonywania przez właściciela działki jakichkolwiek zmian stanu wody na gruncie oraz kierunku jej spływu, ze szkodą dla gruntów sąsiednich oraz obowiązek prawny usunięcia wszelkich przeszkód oraz zmian powstałych na jego działce, jeżeli szkodliwie wpływają one na grunty sąsiednie. Organ ustalił, że: działka nr [...] jest zalewana w wyniku wód opadowych i roztopowych przez wody z wyżej położonej działki nr [...] o dużym nachyleniu (od granicy z działki [...] do granicy z działką [...]); zalewanie działki nr [...]jest wynikiem spływu wód powierzchniowych, do którego dochodzi podczas obfitych opadów deszczy; prowadzona przez Gminę K. inwestycja budowy sieci wodociągowej na działkach nr [...], [...] i [...] nie spowodowała zmiany kierunku i natężenia odpływu znajdującej się na gruncie działki nr [...] wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich, tym samym nie doszło do naruszenia stosunków wodnych na działce nr [...]; ustalono, że bagno znajdujące się na działce nr [...] jest odpływowe; wody deszczowe z dachu budynku mieszkalnego odprowadzane są do bagna znajdującego się na w/w działce; z bagna prowadzi drenaż do bagna znajdującego się na działce nr [...]; wykonana ekspertyza wykazała, że właściciele działek gruntowych o nr [...], [...], [...] i [...] nie naruszyli stosunków wodnych i nie spowodowali zmiany stanu wody na gruncie przyległych działek ewidencyjnych, a w szczególności działki ewidencyjnej nr [...] w rozumieniu art. 29 ustawy Prawo wodne; brak jest podstaw prawnych i merytorycznych do nakładania na właścicieli działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...] i [...] jakichkolwiek sankcji; brak jest związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wskazanymi przez skarżącą szkodami, których nie udało się udowodnić ze względu na odmowę współpracy w tym zakresie skarżącej - na obecnym etapie rozpoznania stwierdzić można, że jakiekolwiek ewentualne zalewanie działki gruntowej nr [...] może być wynikiem naturalnego ukształtowania terenu, budowy geologicznej oraz zwiększonej w ostatnich latach sumy rocznych opadów atmosferycznych; właściciele działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...] i [...] nie dokonali w ich obrębie żadnych zmian, które mogłyby mieć wpływ na zmianę stosunków wodnych na działce ewidencyjnej nr [...] i wyrządzenie na tej działce wymiernej szkód. W ocenie organu, powołany biegły ma wystarczający zasób wiadomości specjalnych pozwalający w prawidłowy sposób ocenić zmiany dokonane na nieruchomości oraz wyciągnąć właściwe, zgodne z prawdą obiektywną wnioski w tym zakresie. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca wniosła o jej uchylenie w całości wskazując, że prowadzone postępowanie administracyjne i wydana decyzja są niezgodne z jej wnioskiem z [...].05.2017 r., z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...].08.2018 r. oraz art. 24 § 1 pkt 1 i § 3 K.p.a. Odwołująca zakwestionowała sposób prowadzenia postępowania przez organ I instancji podnosząc, że nie przeprowadzono wizji lokalnej na dzień wszczęcia postępowania, tj. [...].05.2017 r. Ponadto wskazała, że w aktach sprawy brak jest dokumentów potwierdzających zniszczenie rowu i drenażu podczas prowadzonych inwestycji - budowy wodociągu oraz dokumentów potwierdzających trwałe przywrócenie. Ponadto wskazała, że postępowanie prowadził pracownik Urzędu Gminy - inspektor B. D., który winien być wyłączony od jej prowadzenia. Odwołująca podkreśliła, że w trakcie postępowania ustalono, iż w czasie prowadzonej inwestycji przez Urząd Gminy zniszczono rów przydrożny przy drodze gminnej, uszkodzono drenaż na działkach nr [...] i [...]. Nie ustalono, czy bagno na działce nr [...] jest odpływowe, czy nie. Zniszczenie drenażu na działce nr [...] doprowadziło do zatrzymania wód w bagnach na działce nr [...] i całkowitego jej zalania, co spowodowało zalanie działek sąsiednich. Inspektor prowadzący postępowanie nie sporządził odnośnie tych faktów żadnych dokumentów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...], na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne w zw. z art. 545 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że podstawę prawną rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy stanowiły przepisy ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, gdyż zgodnie z art. 545 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, niewymienionych w ust. 1-3d, stosuje się przepisy dotychczasowe (...). Jakkolwiek Wójt Gminy zawiadomił o wszczęciu postępowania pismem z [...].04.2018 r., to jednak postępowanie w niniejszej sprawie wszczął wniosek skarżącej z [...].05.2017 r., a zgodnie z art. 61 § 3 K.p.a. datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Skarżąca, będąca współwłaścicielką działki nr [...], niewątpliwie ma interes prawny w żądaniu przywrócenia stanu wód na gruncie, szkodliwie oddziałujących na jej nieruchomość. Podstawowym dowodem mającym znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy jest opinia biegłego. W opinii biegły wskazał na niejednolite ukształtowanie terenu. Działka nr [...] położona jest niżej w stosunku do działek gruntowych w otoczeniu, a uwzględniając budowę geologiczna terenu, zawsze należała do podmokłych. Teren działki opada w kierunku południowym o ok. 3 m na odcinku 120 m. Na północ i północny wschód teren wznosi się o 5 m na długości ok. 230 m. W związku z wykonywaną ekspertyzą biegły przeprowadził oględziny. Biegły wskazał, że skarżąca nie dopuściła do wykonania na jej działkach żadnych badań i pomiarów. W opinii biegły wskazał, że rzędne terenu zapewniają grawitacyjny spływ wód opadowych i roztopowych, które naturalnie migrują w stronę rowu w południowej części działki nr [...] i rowem tym odprowadzane są na tereny PKP. Ponadto, w podłożu działki nr [...] występują utwory nieprzepuszczalne w postaci glin zwałowych, polodowcowych, które przy szczególnie obfitych opadach deszczy, czy w okresie wiosennych roztopów mogą stanowić skuteczną barierę dla przenikania wód w głąb górotworu i mogą prowadzić do tworzenia się zastoisk wodnych. W odniesieniu do działki nr [...] biegły wskazał, że w części wschodniej działki znajduje się staw, do którego odprowadzane są wody opadowe z budynków posadowionych na działce. Lokalizacja stawu i kierunki spływu wód ustalone przez biegłego wykluczają możliwość zalewania wodami pochodzącymi z tej działki. W ocenie biegłego, jedynie w przypadku intensywnych, krótkotrwałych deszczy typu nawalnego istnieje zagrożenie spływu wód opadowych z terenu przedmiotowej działki na działkę nr [...] (drogę) i ewentualnie działkę nr [...]. Staw znajdujący się na tej działce nie stanowi zagrożenia dla działki stanowiącej własność skarżącej z uwagi na fakt, że różnica pomiędzy taflą wody a obwałowaniem stawu stanowi duży margines bezpieczeństwa dla przyjęcia dodatkowych ilości wody bez zagrożenia przelaniem się wody przez wał i ewentualnego zalania nieruchomości sąsiednich. W odniesieniu do działki nr [...] biegły stwierdził, że spływ wód powierzchniowych w kierunku działki nr [...] jest możliwy tylko w przypadku bardzo obfitych krótkotrwałych deszczy typu nawalnego, przy czym nie zachodzi niebezpieczeństwo spływu wód w stronę zabudowań mieszkalnych i gospodarskich. Biegły wskazał, że na działce nr [...] zlokalizowany jest staw odpływowy. Wody ze stawy odprowadzane są rowem w kierunku zachodnim, m.in. przez działkę nr [...] do rowu melioracyjnego wzdłuż torów kolejowych. Uwzględniając możliwość retencjonowania wody przez staw, w ocenie biegłego, jest on bezpieczny dla okolicznych pól i łąk i nie stanowi żadnego zagrożenia dla stanu wód na działce nr [...]. We wnioskach z przeprowadzonych czynności biegły wskazał, że właściciele działek o nr: [...], [...], [...] i [...] nie naruszyli stosunków wodnych i nie spowodowali zmiany stanu wody na gruncie przyległych działek ewidencyjnych, a w szczególności działki nr [...], w rozumieniu art. 29 Prawa wodnego, w związku z czym brak jest podstaw do nakładania na właścicieli ww. działek jakichkolwiek sankcji. W ocenie organu odwoławczego, opis i ocena stanu faktycznego w opinii nie budzą wątpliwości. Biegły stwierdził, że właściciel działek sąsiednich w stosunku do działki nr [...] nie podejmowali żadnych działań mogących mieć wpływ na zmianę stanu wody na gruncie, w granicach tej działki. Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych dla zastosowania art. 29 ust. 3 Prawa wodnego niezbędne jest zaistnienie dwóch przesłanek łącznie - zdarzeń wywołanych przez właściciela gruntu, powodujących zmianę naturalnych stosunków wodnych oraz skutków w postaci szkodliwego wpływu na grunty sąsiednie. W ocenie organu odwoławczego nie ma podstaw, aby dowodowi z opinii biegłego sporządzonej na potrzeby niniejszej sprawy odmówić mocy dowodowej. W sytuacji, gdy skarżąca nie przedstawiła dowodu przeciwnego, opinia biegłego stanowić może podstawę dla merytorycznego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, SKO wskazało, że organ I instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające w sposób pozwalający na wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające wyłączenie od prowadzenie postępowania w sprawie przez pracownika Urzędu Gminy. Podstawą wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu przez bezpośredniego przełożonego (art. 24 § 3 K.p.a.) jest uprawdopodobnienie istnienia okoliczności wymienionych w § 1, które mogą wywołać wątpliwości co do bezstronności pracownika. Fakt, że B. D.z ramienia gminy nadzorował w przeszłości prace związane z budową gminnej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, nie może być uznany za którąkolwiek z podstaw wyłączenia pracownika wymienionych w art. 24 § 1 K.p.a. SKO wskazało, że podnoszone przez skarżącą kwestie uszkodzenia czy nieutrzymywania w należytym stanie technicznym urządzeń melioracji wodnych od 1.01.2018 r. należy do właściwości Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Organ odwoławczy zwrócił również uwagę na to, że istotą postępowania w sprawie naruszenia stosunków wodnych przez właścicieli gruntów, w przypadku stwierdzenia, że zmiana stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, nie jest nakładanie sankcji na właścicieli gruntów, ale nałożenie na nich obowiązków polegających na nakazaniu właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonaniu urządzeń zapobiegających szkodom. Uchybienie związane ze sformułowanie sentencji w decyzji organu I instancji nie miało jednak wpływu na merytoryczną ocenę przedmiotowej sprawy. Skargę na powyższą decyzję złożyła E. P. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że prowadzone postępowanie było niezgodnie z jej wnioskiem, który dotyczył zmiany stanu wód na jej działce związanego z pracami wykonywanymi przez Gminę od 2006 r. pracami (wykopem) oraz nakazania właścicielom bagien znajdujących się na działkach nr [...] i [...] przywrócenia poprzedniego odpływu wód. Zdaniem skarżącej, zniszczony drenaż na działce nr [...] spowodował zatrzymanie wód w bagnach działki nr [...] i całkowite jej zalanie, co spowodowało zalewanie działek sąsiednich. Wykonana ekspertyza nie obejmuje działki nr [...]. Ponadto organ nie uwzględnił w całości jej wniosku dowodowego z [...].11.2018 r. (tj. jego pkt 2). W ocenie skarżącej, sprawę prowadził pracownik, który powinien podlegać wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 4 i § 3 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga była niezasadna. W sprawie bezsporne było, że w związku z treścią art. 545 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r., zastosowanie winny mieć regulacje ustawy Prawo wodne z dnia 18 lipca 2001 r. Zgodnie z treścią art. 29 ustawy Prawo wodne z 2001 r.: "1. Właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej, ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2) odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. 2. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. 3. Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom." W swoim wniosku z [...].05.2017 r. skarżąca wskazała, że wnosi o ustalenie przyczyn zalewania budynków i działki nr [...] przez wody wybijające w miejscu wykopu prowadzonej od 2006 r. przez Gminę inwestycji na działkach [...], [...] i [...]. Wody z działki [...] odchodziły do naturalnego zbiornika wodnego (obecnie prawie suche bagno) na działkach [...] i [...], skąd odpływał rowami działek [...] i [...] do rowu kolejowego. Ponadto, w toku postępowania skarżąca w szczególności podkreślała wpływ prac ziemnych wykonywanych przez Gminę na terenie działki nr [...] na zalewanie działki nr [...]. Zadaniem organu było zatem zweryfikowanie, czy doszło do zmiany stanu wód na sąsiednich działkach i czy te ewentualne zmiany szkodliwie działały na sąsiedni grunt, tj. stanowiącą współwłasność skarżącej działkę nr [...]. W tym celu organ dopuścił dowód z opinii biegłego (ekspertyzy hydrologiczno-hydrogeologicznej), w oparciu o którą stwierdził, że nie doszło do spowodowanych przez właścicieli gruntów sąsiednich zmiany stanu wody na gruncie, które wpływałyby szkodliwie na grunt będący własnością skarżącej. Jak wynika z treści opinii: "Brak jest związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wskazanymi przez Skarżącą szkodami, których nie udało się udowodnić ze względu na odmowę współpracy w tym zakresie Skarżącej. Na obecnym etapie rozpoznania stwierdzić można, że jakiekolwiek ewentualne zalewanie działki gruntowej nr [...] może być wynikiem naturalnego ukształtowania terenu, budowy geologicznej oraz zwiększonej w ostatnich latach sumy rocznych opadów atmosferycznych". W tym miejscu należy szczególnie podkreślić brak współpracy ze strony skarżącej, który nie pozwolił na ustalenie, czy w ogóle doszło do zalewania działki nr [...]. Skarżąca odmówiła dokonania oględzin będących jej własnością działek nr [...] i [...]. Takie działanie skarżącej, która była przecież inicjatorką toczącego się postępowania, może budzić jedynie zdziwienie Sądu. To w szczególności w interesie skarżącej leżała ścisła współpraca z organem, a w szczególności z biegłym dokonującym oględzin terenu. Faktem jest, nie było możliwości zmuszenia skarżącej do udostępnienia w celu dokonania oględzin jej nieruchomości, jednakże w takim razie musiała ona zdawać sobie sprawę z niekorzystnych skutków, który taki brak współpracy może przynieść. Jeszcze raz należy wskazać na to, że we wnioskach opinii wskazano jedynie na ewentualne zalewanie działki skarżącej oraz na brak możliwości ustalenia wystąpienia szkód z uwagi na odmowę współpracy skarżącej. Z treści opinii wynika, że jej autorzy nie uwzględnili ewentualnych zmian dokonanych na działce nr [...], na którą uwagę zwracała skarżąca. W takiej sytuacji (tj. braku współpracy ze strony skarżącej) nawet ustalenie, że na działce nr [...] dokonano zmiany stanu wód, nie mogło pozwolić na ustalenie, że w ogóle doszło do szkodliwego wpływu tej zmiany na nieruchomość skarżącej, skoro w ogóle nie było możliwości ustalenia, czy doszło do szkód na działce będącej jej współwłasnością. To skarżąca, starająca się o uzyskanie korzystnego dla niej rozstrzygnięcia, powinna podjąć czynności w celu wykazania wszelkie przesłanek istotnych dla sposobu załatwienia sprawy i w tym celu ściśle współpracować z właściwymi organami. Organ nie mógł w tym celu uczynić niczego więcej. Stosownie do art. 12 § 1 K.p.a., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Przedłużanie przez organ postępowania i uzupełnianie postępowania dowodowego nie mogło przynieść oczekiwanych przez skarżącą rezultatów, biorąc pod uwagę jej postawę w toku postępowania. Abstrahując od powyższych rozważań związanych z brakiem współpracy ze strony skarżącej wskazać trzeba, że w jej ocenie do zalewania jej nieruchomości dochodzi na skutek wykonania wykopów na działce nr [...], co w konsekwencji prowadziło do zmiany stanu wód na sąsiedniej działce nr [...], z której następnie był zalewany teren jej działki. Tymczasem z opinii wynika, że w trakcie wizji lokalnej stwierdzono brak możliwości zalewania działki nr [...] przez wody ujęte w system drenażowy poprowadzony przez zbiorniki wodne na działce nr [...]. Skoro zatem nie było możliwości ewentualnego zalewania nieruchomości skarżącej z działki nr [...], to tym samym nie było możliwe jej zalewanie na skutek wykonywania prac ziemnych na działce nr [...], która oddzielona jest od nieruchomości skarżącej działką nr [...]. Z opinii w sposób jednoznaczny wynika również, że wykopanie na działkach nr [...] i [...] stawów nie mogło mieć wpływu na ewentualne zalewanie nieruchomości skarżącej, ponieważ zostały one wykonane kilkanaście lat przed zgłoszeniem przez skarżącą problemów z zalewaniem jej nieruchomości. Ponadto, stawy są urządzeniami melioracyjnymi, których jednym z zadań jest "ściąganie" wody z okolicy i służą one retencjonowaniu wód opadowych i roztopowych. Skarżąca w żaden sposób nie obaliła wiarygodności powyższego wniosku i poza gołosłownymi twierdzeniami nie przedstawiła żadnego dowodu na potwierdzenie swojej wersji. W tym miejscu należy wskazać, że Sąd uznał, podobnie jak organy, ww. opinię za w pełni wiarygodną. Została ona sporządzona w sposób jasny i logiczny. Opinia zawiera wszystkie istotne elementy, jej wnioski znajdują potwierdzenie w ustaleniach z niej wynikających. W tym kontekście zarzut skargi dotyczący nieuwzględnienia przez organ wniosku dowodowego zawartego w jej piśmie z [...].11.2018 r. również należy uznać za niezasadny. Wbrew twierdzeniom skarżącej, wnioski dowodowe zostały przez nią wskazanie w piśmie z dnia [...].06.2018 r. (k. 241 akt adm.). W zakresie tych wniosków organ wypowiedział się w uzasadnieniu decyzji z [...].06.2018 r. (k. 243 akt adm.) stwierdzając, że notatka z [...].04.2013 r. znajduje się w aktach sprawy, natomiast organ nie jest w posiadaniu protokołów z opisanych we wniosku skarżącej zdarzeń. Nie był także zasadny zarzut naruszenia art. 24 § 1 pkt 4 i § 3 K.p.a. Skarżąca wnosiła w toku postępowania o wyłączenie pracownika organu, ponieważ brał on udział w prowadzeniu inwestycji w 2006 r., która spowodowała zmianę stanu wód. Zgodnie z art. 24 § 1 pkt 4 K.p.a., pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której był świadkiem lub biegłym albo był lub jest przedstawicielem jednej ze stron, albo w której przedstawicielem strony jest jedna z osób wymienionych w pkt 2 i 3. Niewątpliwie okoliczność brania udziału w ww. inwestycji nie spełnia przesłanek wymienionych w cyt. przepisie, jednakże należy podkreślić, że postanowieniem z dnia [...].12.2018 r. (k. 301 akt adm.) ostatecznie pracownik organu został wyłączony od prowadzenia sprawy. Mając powyższe na uwadze stwierdzić trzeba, że zarzuty skargi były niezasadne i w oparciu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.