III SA/Gd 783/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 października 2019 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić sprzeciw. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] wniósł sprzeciw od – wydanej m.in. na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. – dalej jako: "k.p.a.") - decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 października 2019 r. (nr [...]) orzekającej o uchyleniu decyzji Wójta Gminy z dnia 3 czerwca 2019 r. (nr [...]) odmawiającej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego i przekazaniu sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Uchylona przez organ odwoławczy decyzja organu I instancji została wydana przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] na mocy Zarządzenia Nr [...] Wójta Gminy z dnia 1 czerwca 2018 r. w sprawie udzielenia upoważnienia do prowadzenia postępowania w sprawach świadczeń rodzinnych, a także wydawania decyzji administracyjnych w tym zakresie oraz do prowadzenia postępowania w sprawach o zasiłki dla opiekunów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Stosownie natomiast do art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. W orzecznictwie przyjmuje się, że prawo do wniesienia skargi (a tym samym sprzeciwu) nie przysługuje organowi wydającemu decyzję. Organ, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia sprzeciwu do sądu administracyjnego w tej sprawie i kwestionowania zasadności decyzji organu odwoławczego. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na podstawie ustawy czy też w formie porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też postępowania sądowoadministracyjnego. W takiej zatem sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie jest podmiotem uprawnionym do zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego (por. uchwała NSA z dnia 9 października 2000 r., sygn. akt OPK 14/00, ONSA 2001/1/17; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04, LEX nr 171164; postanowienie NSA z dnia 19 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00, LEX nr 46440). W niniejszej sprawie Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], jako – działający z upoważnienia Wójta Gminy– organ I instancji wydający decyzję nie jest zatem uprawniony do wniesienia sprzeciwu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 października 2019 r., rozstrzygającą odwołanie od tej decyzji. Wniesienie sprzeciwu przez nieuprawniony podmiot uzasadnia jego odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. art. 64b § 1 p.p.s.a., jako niedopuszczalnego, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.