IV SA/Wa 2247/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Milewska- Karczewska, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec, asesor WSA Anna Sidorowska- Ciesielska (spr.), Protokolant referent Katarzyna Matecka - Caban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi Burmistrza Gminy [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze gruntów rolnych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2019 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi - po rozpatrzeniu wniosku Burmistrza Gminy R. z 29 marca 2019 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy po wydaniu decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2019 r. nr [...]: 1) uchylił pkt 2 decyzji z dnia [...] marca 2019 r. w części dotyczącej 2,9424 ha gruntów rolnych klas III, położonych na terenie gminy R., w miejscowości K., w granicach wydzieleń planistycznych o symbolach: 15.MN, 67.MN, 71.MN, 76.MN i 11.MNU, oznaczonych różowym konturem na załącznikach graficznych, stanowiących integralną część wniosku, i w tym zakresie wyraził zgodę na przeznaczenie tych gruntów na cele nierolnicze; 2) utrzymał w mocy pkt 2 decyzji z dnia [...] marca 2019 r. w części dotyczącej 11.8327 ha gruntów rolnych klas III, położonych na terenie gminy R., w miejscowości K., w granicach wydzieleń planistycznych o symbolach: 3.MN, 6.MN. 20.MN, 22.MN. 24.MN, 26.MN, 73.MN, 74.MN, 7.MNU i 14.U, oznaczonych różowym konturem na załącznikach graficznych, stanowiących integralną część wniosku. W uzasadnieniu organ przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy: Wnioskiem z 11 maja 2017 r. Burmistrz Gminy R. wystąpił, za pośrednictwem Marszalka Województwa [...], do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z wnioskiem o wyrażenie zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze 22,9621 ha gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas III, położonych na terenie gminy R. w miejscowości K. Grunty te przewidziane zostały w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, usługowej, mieszkaniowo-usługowej, tereny usług kultu religijnego oraz pod komunikację. W trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego Burmistrz uzupełnił wniosek o dodatkowe załączniki graficzne, obrazujące zagospodarowanie terenów położonych w bezpośrednim sąsiedztwie wnioskowanych gruntów. Minister decyzją z [...] marca 2019 r. wyraził zgodę na przeznaczenie na cele nierolnicze 8,1870 ha z wnioskowanych gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas III oraz nie wyraził zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze 14,7751 ha z wnioskowanych gruntów rolnych. Burmistrz Gminy R. wnioskiem z 29 marca 2019 r. wystąpił o ponowne rozpatrzenie jego sprawy. Burmistrz powołał się na duże zapotrzebowanie na nowe tereny mieszkaniowe oraz na dogodne położenie wnioskowanych gruntów: w sąsiedztwie drogi krajowej i dróg gminnych oraz terenów zabudowanych. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, po rozpoznaniu wniosku Burmistrza o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z [...] lipca 2019 r.: 1) uchylił pkt 2 decyzji z [...] marca 2019 r. w części dotyczącej 2,9424 ha gruntów rolnych klas III, położonych na terenie gminy R., w miejscowości K., w granicach wydzieleń planistycznych o symbolach: 15.MN, 67.MN, 71.MN, 76.MN i 11.MNU, oznaczonych różowym konturem na załącznikach graficznych, stanowiących integralną część wniosku, i w tym zakresie wyraził zgodę na przeznaczenie tych gruntów na cele nierolnicze; 2) utrzymał w mocy pkt 2 decyzji z [...] marca 2019 r. w części dotyczącej 11.8327 ha gruntów rolnych klas III, położonych na terenie gminy R., w miejscowości K., w granicach wydzieleń planistycznych o symbolach: 3.MN, 6.MN. 20.MN, 22.MN. 24.MN, 26.MN, 73.MN, 74.MN, 7.MNU i 14.U, oznaczonych różowym konturem na załącznikach graficznych, stanowiących integralną część wniosku. Przychylając się do wniosku Burmistrza w części dotyczącej 2,9424 ha gruntów rolnych klas III, położonych w granicach wydzieleń planistycznych: 15.MN, 67.MN, 71.MN, 76.MN i 11.MNU, zdaniem Ministra należało uchylić zaskarżoną decyzję i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy. Grunty rolne klas III, na które wyraża się zgodę na zmianę ich przeznaczenia, stanowią grunty przewidziane pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i mieszkaniowo-usługowej. Położone są w bezpośrednim sąsiedztwie terenów zainwestowanych wsi i będą stanowić naturalne uzupełnienie strefy zabudowanej z możliwością wykorzystania istniejącej infrastruktury technicznej. Przeznaczenie wnioskowanych gruntów na cele nierolnicze, ze względu na ich położenie i niewielki obszar, nie spowoduje istotnych strat w rolnictwie. Odnosząc się natomiast do pkt 2 sentencji zaskarżonej decyzji, Minister wskazał, że przeznaczenie na cele nierolnicze pozostałych użytków rolnych klas III o łącznej powierzchni 11.8327 ha przewidzianych w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na cele zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, mieszkaniowo-usługowej i usługowej, nie znajduje uzasadnienia. Sporne tereny wraz z przylegającymi gruntami klas III-IV tworzą rozlegle tereny użytkowane rolniczo, w których sąsiedztwie znajduje się rozproszona zabudowa zagrodowa. Z informacji zawartych w aktach sprawy wynika, że grunty rolne klasy I w gminie R. nie występują, natomiast grunty rolne klas II-III stanowią ok. 12% ogólnej powierzchni gruntów rolnych w gminie. W obrębie K. nie występują grunty rolne klasy I i II, natomiast grunty klas III stanowią ok. 11% ogólnej powierzchni gruntów rolnych w obrębie. Oznacza to, że ok. 88% gruntów rolnych w gminie oraz w omawianym obrębie stanowią grunty niższych klas bonitacyjnych tj. IV-VI, co daje możliwość zagospodarowania na cele nierolnicze w pierwszej kolejności takich terenów, a jednocześnie będzie zgodne z zadaniami ochrony gruntów rolnych. Planując więc rozwój funkcji nierolniczych w gminie, można uwzględnić ochronę najlepszych gleb, jednocześnie przestrzegając przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Z akt sprawy wynika również, że w granicach objętych projektem planu ok. 97 ha gruntów rolnych uzyskało zgodę na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze na podstawie wcześniejszych procedur planistycznych (w tym grunty klas III o powierzchni ok. 52 ha i grunty klas IV-VI o powierzchni ok. 45 ha). Jednocześnie w obrębie K. wyłączono z produkcji rolnej, pod tereny zabudowy mieszkaniowej, przemysłowej, rekreacyjno-wypoczynkowej, ok. 8 ha gruntów rolnych, natomiast ok. 50 ha to grunty oznaczone w ewidencji jako grunty rolne zabudowane. Biorąc pod uwagę powyższe, w obrębie K. pozostaje ok. 39 ha gruntów rolnych niezabudowanych a przeznaczonych w poprzednich procedurach na cele nierolnicze. Ponadto na terenie objętym projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego występują grunty klas IV- VI o powierzchni ok. 86 ha, dla których projektowanym przeznaczeniem jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i mieszkaniowo-usługowa. Są to grunty, dla których zgoda Ministra nie jest wymagana i które mogą zostać zainwestowane bez przeszkód. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uznał, że aktualnie gmina dysponuje terenem zapewniającym jej rozwój i zabezpieczającym zapotrzebowanie na nowe tereny mieszkaniowe, którego pomimo posiadanych możliwości jeszcze nie zrealizowała. Rozpatrując sprawę przeznaczenia gruntów rolnych klas III o powierzchni 11,8327 ha na terenie gminy R., Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi dał przewagę argumentom służącym ochronie gruntów rolnych, poprzez ograniczanie przeznaczania ich na cele nierolnicze, a nie argumentom potencjalnego, ale nie popartego dowodami, rozwoju gminy na tych terenach. Rozwój gminy, w tym nowej zabudowy, bez wątpienia może zostać zrealizowany na gruntach już do tego celu przeznaczonych oraz na gruntach mniej przydatnych do produkcji rolnej. Odnosząc się do argumentu Burmistrza w zakresie lokalizacji spornych gruntów w sąsiedztwie istniejącej drogi krajowej i dróg gminnych, należy zauważyć, że dogodne usytuowanie tych gruntów względem istniejącego układu komunikacyjnego, nie może być jedynym powodem, dla którego należy przeznaczyć je na cele nierolnicze. Uwarunkowania funkcjonalno-przestrzenne sprzyjają również prowadzeniu działalności rolniczej. Dobrze rozwinięta infrastruktura techniczna oraz dogodne połączenia komunikacyjne, stwarzają korzystne warunki do inwestowania w sektorze rolnictwa. Powoływanie się natomiast Burmistrza na ustalone przez gminę zapisy w studium, które na wnioskowanych gruntach klas III przewidują zabudowę nierolniczą, nie mogą stanowić przesłanki do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Skargę na decyzję z [...] lipca 2019 r. wniósł Burmistrz Gminy R., w której wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części utrzymującej w mocy decyzję odmawiającą wyrażenia zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze gruntów rolnych o powierzchni 11,8327 ha oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania. Wskazał on, że użytki rolne klas III, występujące we wszystkich wskazanych terenach stanowią zaledwie niewielkie powierzchniowo enklawy w strukturze terenów już zainwestowanych zabudową mieszkaniową jednorodzinną. Części wnioskowanych terenów są już zabudowane, większość otoczona jest układem komunikacyjnym zwartej zabudowy wsi. Zmiana przeznaczenia gruntów rolnych objętych wnioskiem nie naruszy zwartości rolniczej przestrzeni produkcyjnej w miejscowości K., natomiast przyczyni się do właściwego rozwoju tej miejscowości przez koncentrację zabudowy wokół terenów już historycznie zainwestowanych, a opracowany projekt zachowuje zgodność z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R. Zdaniem skarżącego, nie sposób zgodzić się z argumentacją przemawiającą za odmową wyrażenia zgodny na zmianę przeznaczenia opisanych gruntów przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, bo wydając decyzję w przedmiocie wyrażenia zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych organ orzekający winien kierować się nie tylko celami ochrony gruntów rolnych, lecz także słusznie pojętym interesem społecznym. Zdaniem skarżącego dokonana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ocena uzasadniająca odmowę wyrażenia zgody jest ogólnikowa, bez odniesienia się do istniejącego stanu faktycznego sprawy. Minister wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wskazane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] lipca 2019 r. w części utrzymującej w mocy pkt 2 decyzji tego Ministra z [...] marca 2019 r. w zakresie dotyczącym odmowy wyrażenia zgodny na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze 11.8327 ha gruntów rolnych klas III, położonych na terenie gminy R., w miejscowości K., w granicach wydzieleń planistycznych o symbolach: 3.MN, 6.MN. 20.MN, 22.MN. 24.MN, 26.MN, 73.MN, 74.MN, 7.MNU i 14.U, oznaczonych różowym konturem na załącznikach graficznych, stanowiących integralną część wniosku. Z akt sprawy wynika, że Burmistrz Gminy R. wystąpił z wnioskiem o wyrażenie zgody na przeznaczenie na cele nierolnicze 22,9621 ha gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas III, położonych na terenie gminy R. w miejscowości K. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, uwzględnił wniosek Burmistrza, w zakresie 11,1294 ha gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas III i wyraził zgodę na przeznaczenie ich na cele nierolnicze, natomiast w pozostałym zakresie (podlegającym zaskarżeniu) Minister odmówił wyrażenia zgody na przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze. Wniosek o zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze był rozpatrywany przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1161 ze zm.). Przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi (art. 7 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych). Rozpatrując wniosek o zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi powinien mieć na względzie zasady, które ustawodawca wyraził w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Zostały one wyrażone w art. 3 ust. 1 i art. 6 ust. 1 powołanej ustawy. Artykuł 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych wyraża zasadę ograniczania przeznaczania gruntów rolnych na cele nierolnicze lub nieleśne. Na cele nierolnicze i nieleśne można przeznaczać przede wszystkim grunty oznaczone w ewidencji gruntów jako nieużytki, a w razie ich braku – inne grunty o najniższej przydatności produkcyjnej (art. 6 ust. 1 tej ustawy). Wskazane przepisy zawierają istotną treść normatywną, wyznaczającą zadania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi i innych organów wskazanych w ustawie, spośród których najistotniejszym zadaniem jest ochrona gruntów rolnych i leśnych. Wykładnia językowa art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych prowadzi do wniosku, że zmiana przeznaczenia gruntów rolnych odnosić się powinna do nieużytków i gruntów o najniższej przydatności produkcyjnej, zaś wyjątkowo do gruntów najwyższej klasy. Przemawia za tym użycie przez ustawodawcę w tym przepisie słowa "przede wszystkim". Nie może zatem budzić wątpliwości, że organ rozpoznając wniosek o zmianę przeznaczenia gruntów powinien w pierwszej kolejności kierować się wskazanymi przez ustawodawcę zasadami ochrony gruntów, a wydając decyzję rozważyć interes publiczny, jakim jest ochrona gruntów rolnych i interes wnioskującej Gminy. Niejednokrotnie na tym tle dochodzi do kolizji interesu publicznego i interesu podmiotu wnioskującego o zmianę przeznaczenia gruntów na cele nierolnicze i stosownie do okoliczności zachodzi potrzeba dania pierwszeństwa jednemu dobru przed drugim. Wynik ważenia interesu publicznego i interesu podmiotu wnioskującego o zmianę przeznaczenia gruntów rolnych zależy od okoliczności konkretnej sprawy (porównaj: wyrok NSA z 23 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OSK 2898/12 oraz 24 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 2263/14). Ze znajdującej się w aktach sprawy mapy przedstawiającej grunty z oznaczeniem ich klas wynika, że odmową udzielenia zgody przez Ministra Rolnictwa objęte są grunty klasy III. Z akt sprawy wynika i co jest niekwestionowane, że grunty rolne klasy I w gminie R. nie występują, natomiast grunty rolne klas II-III stanowią ok. 12 % ogólnej powierzchni gruntów rolnych w tej gminie. W obrębie K. grunty rolne klas II-III nie występują, natomiast grunty klasy III stanowią ok. 11% ogólnej powierzchni gruntów rolnych w tym obrębie. Grunty najniższych klas bonitacyjnych tj. IV-Vi stanowią około 88% gruntów rolnych w gminie i w obrębie K. Słusznie podkreślił to Minister, że w pierwszej kolejności należy przeznaczyć na cele nierolnicze właśnie te tereny, co jest zgodne z zadaniami ochrony gruntów rolnych. Stosownie do powołanego art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, na cele nierolnicze i nieleśne można przeznaczać przede wszystkim grunty oznaczone w ewidencji gruntów jako nieużytki, a w razie ich braku – inne grunty o najniższej przydatności produkcyjnej. Dodatkowo niski udział w gminie i obrębie K. gruntów rolnych klasy III przemawia za potrzebą ich ochrony, zwłaszcza, że stanowią one część zwartego kompleksu rolnicze razem z gruntami niższych klas. Ponadto w granicach objętych projektem planu ok. 97 ha gruntów rolnych uzyskało zgodę na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze na podstawie wcześniejszych procedur planistyczynych (w tym grunty klasy III o powierzchni ok. 52 ha i grunty klas IV-Vi o powierzchni ok. 45 ha). Minister podkreślił, że w obrębie K. pozostaje ok. 39 ha gruntów rolnych niezabudowanych a przeznaczonych w poprzednich procedurach na cele nierolnicze. Ponadto na terenie objętym projektem planu miejscowego występują grunty klasy IV-VI o powierzchni ok. 86 ha, dla których projektowanym przeznaczeniem jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i mieszkaniowo-usługowa. Zasadnie zatem przyjął Minister, że aktualnie gmina dysponuje terenem zapewniającym jej rozwój i zabezpieczającym zapotrzebowanie na nowe tereny mieszkaniowe, którego pomimo posiadanych możliwości nie zrealizowała. W takich okolicznościach sprawy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi prawidłowo przyjął, że przewagę należy dać argumentom służącym ochronie gruntów rolnych, poprzez ograniczenie przeznaczenia ich na cele nierolnicze. Minister jednoznacznie wskazał o ochronę, jakich wartości chodzi (ochrona gruntów rolnych najwyższych klas oraz także jej znaczenie dla ochrony wód powierzchniowych i podziemnych) oraz że ochrona tych wartości znajdują uzasadnienie w przepisach prawa. Ponadto Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wykazał, w świetle materiałów zgromadzonych w sprawie, że ochrona wartości tych jest na tyle ważna i znacząca, że należy dać jej pierwszeństwo przed interesem gminy, zwłaszcza, że rozwój gminy, który upatruje ona w tworzeniu nowej zabudowy mieszkaniowej i mieszkaniowo-usługowej może zostać zrealizowanych na innych terenach, albowiem gmina dysponuje terenem zabezpieczającym zapotrzebowanie na nowe tereny mieszkaniowe. Przedstawiona w skardze argumentacja odnośnie tego, że grunty rolne, które nie uzyskały zgody na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze położone są w niedużej odległości od drogi krajowej oraz w niedużym oddaleniu od terenów zabudowanych nie była wystarczająca do podważenia stanowiska zaprezentowanego przez Ministra i wniosków wynikających z akt sprawy. W okolicznościach tej sprawy nie można mówić o automatycznym pierwszeństwie ogólnego interesu publicznego przed interesem społeczności lokalnych i o braku wyważenia tych wartości. Jak zasadnie argumentował Minister dogodne usytuowanie gruntów rolnych względem istniejącego układu komunikacyjnego, na co zasadniczo powołuje się Burmistrz, nie może być jedynym powodem, dla którego należy przeznaczyć je na cele nierolnicze, ponieważ uwarunkowania funkcjonalno-przestrzenne sprzyjają także prowadzeniu działalności rolniczej (korzystne warunki do inwestowania w sektorze rolnictwa). Racjonalne jest uzasadnienie Ministra, że sam fakt utworzenia sprawnego układu komunikacyjnego nie oznacza, że wszystkie grunty położone przy drogach powinny być zabudowywane. Gleba posiada właściwości akumulacyjne – zatrzymuje i neutralizuje zanieczyszczenia, co zapobiega ich migracji do wód powierzchniowych i podziemnych. Nie podważa prawidłowości stanowiska Ministra argumentacja skargi, że powierzchnia gruntów rolnych objętych wnioskiem Burmistrza, a stanowiących fragmentu terenu o symbolu funkcji 3.MN to tylko 0,12 ha, a część terenu 3.MN jest już zabudowana i uzbrojona. Należy bowiem zauważyć, że z dokumentacji graficznej znajdującej się w aktach sprawy wynika, że grunty te stanowią element większego zwartego kompleksu rolnego (grunty klas III i IV). W konsekwencji nie znajduje potwierdzenia w materiałach zgromadzonych w sprawie twierdzenie skarżącego, że pozostawiony bez zgody fragment ze względu na małą powierzchnie i położenie wśród zabudowy z pewnością nie będzie użytkowany rolniczo. Podobnie należy ocenić położenie gruntów rolnych, które zostały włączone do terenu określonego funkcją 6.MN, 14.U, 7MNU. Wbrew twierdzeniom skargi tereny te nie znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie terenów już zabudowanych i stanowią element większego zwartego kompleksu rolnego (grunty klas III i IV). Podobnie należy odnieść się do gruntów znajdujących się w granicach obszarów o symbolach 73.MN i 74.MN, a także 20.MN oraz 22.MN 24.MN, 26.MN. Grunty te tworzą zwarte kompleksy rolne łącznie z gruntami klasy IV, przy czym na terenach 22.MN 24.MN, 26.MN dominują grunty klasy III, tworzące na obszarze objętym projektem planu miejscowego największy zwarty kompleks rolny gruntów tej klasy. Okoliczność, że niektóre z tych gruntów sąsiadują z jednej strony z obszarami zabudowanymi (rozproszona zabudowa zagrodowa) nie oznacza sama przez się, że nie podlegają ochronnie i powinny być zabudowane, zwłaszcza że stanowią element zwartych kompleksów rolnych z innymi gruntami rolnymi, w tym gruntami niższych klas. Świadczy to o możliwości przeznaczenia tych gruntów pod produkcję rolniczą. Należy zatem podzielić stanowisko Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, że w odniesieniu do spornych terenów zachodziły podstawy do odmowy uwzględnienia wniosku Gminy. Odmowa uwzględnienia wniosku opartego na art. 7 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie może być oceniana jako istotne ograniczenie możliwości rozwoju gminy, lecz podyktowana była potrzebą ochrony niewielkich zasobów gruntów rolnych wyższych klas w gminie R., należących do nieodnawialnych zasobów przyrody, co pozostaje w zgodzie z celami określonymi w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), orzekł jak w sentencji.