V SA/Wa 543/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, , po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy; oddala skargę. Przedmiotem skargi J. K. jest postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia .... stycznia 2019 r. .... stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższe orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Decyzją z dnia ... września 2018 r., znak: ...., Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych ustalił stronie wysokość miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za okres styczeń 2018 r. w kwocie 0,00 zł. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżona decyzja została przez stronę odebrana dnia 1 października 2018 r. Pismem nadanym dnia 30 listopada 2018 r. strona złożyła wniosek o wydane decyzji o wysokości przysługującego dofinansowania za okres styczeń 2018 r. Organ, pismem z dnia 14 grudnia 2018 r. wezwał stronę do sprecyzowania żądania, w związku z odebraną przez stronę decyzją dotyczącą okresu styczeń 2018 r. Strona pismem z dnia 19 grudnia 2018 r. przesłała sprecyzowane żądanie, wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wymienionym na wstępie postanowieniem Prezes Zarządu PFRON stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W uzasadnieniu wskazał, że na podstawie art. 26c ust 4b ustawy o rehabilitacji od decyzji ustalającej wysokość miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Prezesa Zarządu Funduszu. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy określony w art. 129 § 2 k.p.a., o którym strona została prawidłowo pouczona w decyzji, ekspirował w dniu 15 października 2018 r. Natomiast strona środek odwoławczy wniosła dopiero 30.11.2018 r. Doszło zatem do uchybienia terminu do złożenia wniosku. Dalej organ wyjaśnił, że zgodnie z treścią art, 45 ust 3a ustawy o rehabilitacji przy rozpatrywaniu i rozstrzyganiu spraw przez Fundusz, w zakresie nieuregulowanym w odrębnych przepisach, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Od powyższego postanowienia J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . Domagał się jego uchylenia i przyznania mu dofinansowania za miesiąc styczeń 2018 r. Zaprzeczył jakoby uchybił terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezes Zarządu PFRON wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Z kolei stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). Zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia kończącego postępowanie administracyjne została dokonana w trybie uproszczonym. Orzekając zaś w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie wyżej wymienionych ustaw Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W dniu ....09.2018 r. została w stosunku do J. K. wydana decyzja, o której mowa w art.26c ust. 4 ustawy o zatrudnianiu i rehabilitacji osób niepełnosprawnych ( art. 26c ust. 4 : W przypadku gdy ustalona przez Fundusz kwota dofinansowania jest inna niż kwota dofinansowania wykazana we wniosku pracodawcy, Prezes Zarządu Funduszu wydaje decyzję o wysokości dofinansowania, na wniosek pracodawcy złożony w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o ustaleniu wysokości przysługującego dofinansowania do wynagrodzenia.) Zgonie z art. 26c ust. 4b ustawy od decyzji, o której mowa w ust. 4, przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Prezesa Zarządu Funduszu. O środkach odwoławczych oraz terminach ich wnoszenia strona została prawidłowo powiadomiona w decyzji z .....09.2018 r. Wskazać generalnie należy, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Zgodnie z art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, co oznacza ,że również wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy powinien być wniesiony w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Wniesienie przez stronę odwołania z uchybieniem powyższego terminu determinuje uznanie, że czynność jego wniesienia jest bezskuteczna. Stosownie zaś do treści art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania( wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy ). W świetle powyższych regulacji organ odwoławczy obowiązany jest stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W realiach sprawy nie jest sporne, że decyzję organu pierwszej instancji skarżący odebrał w dniu 1 października 2018 r. , wobec czego ostatnim dniem na wniesienie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy był dzień 15 października 2019r. Skarżący wnosząc odwołanie w dniu 30 listopada 2018 r. niewątpliwie uchybił określonemu w treści art. 129 § 2 k.p.a. terminowi do złożenia środka odwoławczego.. Jednocześnie skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie organ odwoławczy - zgodnie z treścią art. 134 k.p.a. - zobligowany był stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, co w sposób zasadny uczynił. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że Prezes Zarządu PFRON prawidłowo zinterpretował i zastosował przywołane powyżej regulacje prawne orzekając o stwierdzeniu uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Uznawszy w reasumpcji zarzuty skarżącego za niezasadne jak i nie znajdując podstaw do stwierdzenia z urzędu, że wydane postanowienie narusza prawo (zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniesioną skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji wyroku.