IV SA/Wa 1990/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anita Wielopolska Sędziowie Sędzia WSA Anna Sękowska (spr.) Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 9 grudnia 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2019 r., znak [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oddala skargę Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (dalej: "organ II instancji" lub "GDOŚ") z [...] czerwca 2019 r., Nr: [...], utrzymujące w mocy postanowienie [...] Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] (dalej: "[...] Dyrektor") Nr [...] z [...] lutego 2019 r., którym nałożono obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar [...] oraz przedłożenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar [...] i ustalono jego zakres dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wbudowanym garażem dwustanowiskowym na działce nr ew. [...], w obrębie [...], gm. [...]. Stan sprawy przedstawia się następująco. W toku postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla ww. przedsięwzięcia, Wójta Gminy [...] wydał postanowienie z [...] lipca 2018 r., znak: [...] i [...], zobowiązując S. S.do przedstawienia [...] Dyrektorowi Ochrony Środowiska w [...] dokumentów, o których mowa w art. 96 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko Przy piśmie z [...] stycznia 2019 r. S. S. przedłożył [...] Dyrektorowi Ochrony Środowiska w [...] ww. dokumenty, tj.: kartę informacyjną przedsięwzięcia (dalej: KIP), kopię mapy ewidencyjnej w skali 1:1000, zaświadczenie Wójta Gminy [...] o braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu działki nr ew. [...], obręb [...], gm. [...] wraz z kopią wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie domu mieszkalnego jednorodzinnego z wbudowanym garażem dwustanowiskowym na działce nr [...] w obrębie [...] na terenie gminy [...]. [...] Dyrektor Ochrony Środowiska w [...], po przeanalizowaniu dokumentów przedłożonych przez S. S., postanowieniem z [...] lutego 2019 r., znak: [...], stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania ww. przedsięwzięcia na obszar [...] oraz przedłożenia raportu o oddziaływaniu ww. przedsięwzięcia na obszar [...], ustalając jednocześnie jego zakres, poprzez wskazanie, że powinien być ograniczony do określenia oddziaływania na obszar specjalnej ochrony ptaków [...], i zawierać elementy określone w art. 66 ust. 1, z wyjątkiem pkt 3, 10-11,12 i 15 ww. ustawy. Organ I instancji dokonując analizy rodzaju i skali możliwego odziaływania planowanego przedsięwzięcia na ww. obszar [...] wziął pod uwagę: jego rodzaj i zakres, uwarunkowania przyrodnicze terenu, na którym je zaplanowano i w jego sąsiedztwie, gatunki ptaków będące przedmiotami ochrony tego obszaru – ich wymagania siedliskowe, istniejące i potencjalne zagrożenia dla zachowania ich właściwego stanu. Na podstawie zabranych informacji organ ustalił, że teren inwestycyjny (który jest niezabudowany, stanowi grunty orne i łąki, z wysokim poziomem wód gruntowych, z trzcinowiskami) oraz jego otoczenie (ze zbiornikiem wodnym, niezabudowanymi terenami otwartymi sklasyfikowane jako tereny różne, nieużytki, grunty rolne, podmokłe łąki) stanowi dogodne miejsca lęgowe dla ptaków wodno-błotnych i nie wyklucza szerokiego wykorzystania go jako żerowiska przez ptaki, stanowiące przedmioty ochrony obszaru [...]. Planowane przedsięwzięcie położone na terenach otwartych, gdzie w bezpośrednim sąsiedztwie brak jest innych budynków zabudowy, a więc stanowiące zabudowę rozproszoną, może doprowadzić do zmian siedliskowych, co może przekładać się na zmiany w liczebności ptaków będących przedmiotami ochrony w tym obszarze. Na postanowienie [...] Dyrektora, pismem z [...] lutego 2019 r., zażalenie wniósł S. S., uzupełniając je pismem z [...] lutego 2019 r. Skarżący wskazał, iż kupując teren, na którym planuje zrealizować przedsięwzięcie, otrzymał informację o spełnieniu przez nią wszystkich warunków, tak by możliwa była na niej budowa, po uzyskaniu odpowiednich zezwoleń. Skarżący wyjaśnił, że od trzech lat na swojej działce nie widział ptaków, które miałyby być przedmiotem dokonywanej analizy w procedurze oceny odziaływania przedsięwzięcia na obszar [...] [...]. Skarżący zapewnił także, że może dostosować technologię budowy budynku do wskazań [...] Dyrektora. W kolejnym piśmie skarżący wskazał na rekreacyjny sposób wykorzystania terenu przy jeziorze. Postanowieniem z [...] czerwca 2019 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie [...] Dyrektora z [...] lutego 2019 r . W uzasadnieniu organ odwoławczy przypomniał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 97 ust. 1 ww. ustawy zgodnie z którym [...] dyrektor ochrony środowiska, uwzględniając łącznie uwarunkowania wymienione w ust. 1 pkt 1-3 wyżej wymienionego artykułu stwierdza, w drodze postanowienia, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar [...]. Wyjaśnił także, że zgodnie z art. 97 ust 2 ww. ustawy wyżej wymienione postanowienie wydaje się w przypadku stwierdzenia, że przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na obszar [...]. Przedmiotowe przedsięwzięcie, określone jako budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wbudowanym garażem dwustanowiskowym na działce nr ew. [...], w obrębie [...], gm. [...], nie jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy. Jednak przedsięwzięcie, inne niż przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, może wymagać przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar [...], jeżeli może znacząco oddziaływać na obszar [...], a nie jest bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynika z tej ochrony. W takim przypadku ocena oddziaływania przedsięwzięcia na obszar [...] dokonywana jest w ramach procedury określonej w dziale V rozdział 5 ww. ustawy (art. 96-103). Dalej organ podkreślił, że dla przedmiotowego obszaru obowiązuje Zarządzenie [...] Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] kwietnia 2014 r. w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru [...] [...]. Zawiera ono m.in. opis granic, mapę obszaru [...], identyfikację istniejących i potencjalnych zagrożeń dla zachowania właściwego stanu ochrony gatunków ptaków będących przedmiotami ochrony i ich siedlisk oraz cele działań ochronnych. W przedmiotowej sprawie działka i jej sąsiedztwo to tereny należące do obszaru [...] [...]. Działka nr ew. [...] znajduje się w niedalekiej odległości od jeziora [...], ok. 270 - 300 m od jego południowych brzegów. Teren, który rozciąga się od południowych brzegów jeziora w kierunku południowym (do granicy [...]) to pas niezabudowanych terenów rolnych o długości ok. 640 m i szerokości od ok. 215 m do ok. 440 m. Cechą wspólną omawianego terenu jest stałe lub okresowe przesycenie wodą podłoża. GDOŚ wyjaśnił, że z danych kartograficznych wynika, że działka, na której skarżący planuje realizację przedsięwzięcia, część stanowiąca ewidencyjnie łąkę, położona jest na terenie podmokłym i na fragmencie zbiornika wodnego, który ma swoją kontynuację na działce obok, nr ew. [...]. Z kolei na ortofotomapach (www.googleearth, www.geoportal.gov.pl) wskazany zbiornik wodny widoczny jest tylko na działce nr ew. [...]. Zdaniem organu II instancji lustro wody widoczne tylko na działce nr ew. [...] wiąże się najprawdopodobniej z zachodzącą sukcesją naturalną zbiornika – jego częściowym zarośnięciem i przekształceniem na działce nr ew. [...] w obszar o charakterze podmokłym. To jednakże nie zmieni faktu, iż działka nr ew. [...] wraz z terenami do niej przyległymi, będącymi niezabudowanymi terenami otwartymi nieużytkami, podmokłymi łąkami, gruntami ornymi to tereny, na których są korzystne warunki do bytowania ptaków wodno-błotnych. To one sprawiają, że teren ten jest wykorzystywany przez ptaki stanowiące przedmioty ochrony obszaru [...]. Organ wyjaśnił bowiem, że różnego rodzaju zbiorniki wodne (stawy rybne, torfianki, glinianki, żwirownie, zbiorniki retencyjne, oczka wodne) – o różnej głębokości (płytkowodne i głębokie), pochodzeniu, trofii, z roślinnością szuwarową w strefie litoralu czy pleustofitami na powierzchni lustra wody (np. rzęsą wodną, salwinią pływająca), jak i tereny będące środowiskami pośrednimi między typowo wodnymi i typowo lądowymi (obszary podmokłe), to siedliska preferowane przez ptaki wodno-błotne. Na omawianym terenie zostały stwierdzone gatunki: perkoza rdzawoszyjego (Podiceps grisegena), gęsi gęgawy (Anser anser), wodnika (Rallus aquaticus), żurawia zwyczajnego (Grus grus). Istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że oprócz gatunków występujących na omawianym terenie, również gatunki mogące występować w bliższym lub dalszym sąsiedztwie terenu inwestycyjnego, wykorzystują lub mogą wykorzystywać analizowany teren jako miejsca lęgowe, żerowiskowe oraz miejsca odpoczynku na trasach migracyjnych. Organ przypomniał, że zgodnie z KIP, skarżący na działce nr ew. [...] zamierza wybudować dom jednorodzinny w zabudowie siedliskowo - jednorodzinnej. Ma to być obiekt niepodpiwniczony, z garażem na dwa miejsca postojowe dla samochodów, z dwoma kondygnacjami naziemnymi i poddaszem użytkowym, o wysokości 9 m i długości elewacji frontowej 42 m, którego powierzchnia zabudowy będzie wynosić 726 m2. Planowanej budowie obiektu o powierzchni zabudowy 726 m2, będzie towarzyszyć realizacja infrastruktury technicznej: studni głębinowej (0,5 m3/dobę), przydomowej oczyszczalni ścieków (0,5 m3/dobę), przyłączy energii elektrycznej (do 12 kWh), utwardzonych dojazdów i dojść oraz wprowadzenie roślinności niskiej. Przedsięwzięcie zostało zaplanowane na części działki – na gruncie rolnym. Powierzchnia, która ma ulec przekształceniu w związku z realizacją przedsięwzięcia będzie nie większa niż 0,499 ha i ma objąć wyłącznie tereny użytku rolnego. Pozostała część działki, stanowiąca łąkę, ma pozostać "w stanie nienaruszonym". Przy dokonywaniu diagnozy wpływu planowanej inwestycji, tj. domu jednorodzinnego w zabudowie siedliskowej – jednorodzinnej, na cele ochrony obszaru [...] istotnym jest – w ocenie organu – że całość terenu działki, jaki i jej sąsiedztwo cechuje się wysokim poziomem wód gruntowych. Obecny na działce obszar podmokły to część obszaru podmokłego znajdującego się na sąsiadujących działkach. Pomimo, że został on pod względem ewidencyjnym podzielony na odrębne działki, i tylko pewna jego część znajduje się na działce nr ew. [...], to pod względem przyrodniczym, wraz z innymi płatami, położonymi na sąsiednich działkach tworzy jeden ekosystem. Kwestią niebudzącą wątpliwości jest, że w środowiskach podmokłych przewodnią rolę spełnia woda oraz roślinność i gleby. Zamierzone przedsięwzięcie nie zostało zaplanowane na obszarze podmokłym, jednak tuż przy nim. Sąsiedztwo to jest na tyle bezpośrednie, że procesy wodno-gruntowe, jak i biocenotyczne wzajemnie na siebie oddziałują. Choć planowany budynek będzie niepodpiwniczony, jednak w ramach infrastruktury technicznej zaplanowano budowę ujęcia własnego wody oraz budowę przydomowej oczyszczalni ścieków. O możliwości budowy przydomowych oczyszczalni ścieków decydują uwarunkowania geotechniczne – warstwy przepuszczalnego gruntu i poziom wód gruntowych. Zdaniem organu odwoławczego zaplanowana budowa oczyszczalni ścieków ze względu na istniejące warunki glebowe i poziom wód gruntowych może wpłynąć na warunki wodne. Może wiązać się z ryzykiem dopływu biogenów, które spowodują degradację występujących tam siedlisk. Budowa własnego ujęcia wody i pobór wody, również może mieć wpływ na obszar podmokły, poprzez ingerencję w lokalne stosunki wodne w konsekwencji doprowadzając do osuszenia terenu i likwidacji roślinności, czyli likwidacji siedlisk ptaków wodno-błotnych. Zdaniem organu istnieje wysokie prawdopodobieństwo ryzyka, że wraz z realizacją przedsięwzięcia, na terenie podmokłym dojdzie do niekorzystnych zmian w jego funkcjonowaniu – osuszenia, zmniejszenia powierzchni podtopionych szuwarów. Będzie to równoważne z ograniczaniem powierzchni siedlisk ptaków objętych ochroną [...] Jezioro [...] które stanowi, zgodnie z [...], zagrożenie dla zachowania przedmiotów ochrony ww. obszaru. Organ II instancji wskazał także, że planowane przedsięwzięcie wpisuje się w niekorzystny trend zabudowy rozproszonej, powstającej poza zwartymi układami wykształconej zabudowy, będącej także jednym z zagrożeń dla zachowania i osiągnięcia celów ochrony obszaru [...] Jezioro [...] określonych w [...]. Teren planowanego przedsięwzięcia jest tak zlokalizowany, że nie jest powiązany przestrzennie z istniejącymi zabudowaniami wsi [...]. Nie ma wątpliwości, że wraz z realizacją planowanej inwestycji nastąpi fragmentacja niezabudowanej przestrzeni na mniejsze, odrębne części. Reasumując organ uznał, że planowane przedsięwzięcie może znacząco negatywnie wpływać na gatunki ptaków będące przedmiotem ochrony w obszarze [...] i ich siedliska, w związku z czym niezbędne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na ww. obszar [...] w określonym przez Organ I instancji zakresie. Powyższe jak podkreślił organ II instancji nie oznacza braku zgody na planowane przedsięwzięcie, a jedynie konieczność przeprowadzenia dla niej stosownej oceny oddziaływania. Nałożenie konieczności przeprowadzenia stosownej oceny oddziaływania w związku z planowanym przedsięwzięciem nie oznacza zakazu prowadzenia na działce nr ew. [...] gospodarki rolnej. Pismem z [...] lipca 2019 r. S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] czerwca 2019 r. Skarżący przywołał art. 64 i art. 31 ust. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 140 Kodeksu cywilnego oraz zapisy z aktu notarialnego dotyczące działki nr ew. [...] z obrębu [...], gm. [...] w zakresie Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego gminy [...]. Skarżący wskazał, że w każdym przypadku ustawowych ograniczeń prawa własności należy badać, czy nie naruszają one zasady proporcjonalności, a więc, czy są odpowiednie z punku widzenia zamierzonego celu (zasada adekwatności), czy są niezbędne (zasada konieczności) oraz czy są tak dobrane, aby były jak najmniej uciążliwe. Skarżący przedstawił przykłady realizowanych inwestycji z gm. [...], gdzie właściciel "nie musiał robić badania ptaków" oraz z gm. [...], gdzie "też pewnie nie robili raportów na temat ptaków". Skarżący po przytoczeniu art. 8 kpa, stwierdził, że nie podoba mu się narzucanie obowiązków, których nie narzuca się innym mieszkańcom w tym rejonie. Na jego znajomych, którzy kupili działki budowalne w tym rejonie, nie wymuszano robienia raportu środowiskowego, który dotyczyłby ptaków. W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego, bądź prawa procesowego w stopniu skutkującym konieczność jego uchylenia. Przedmiotem kontroli legalności w niniejszym postępowaniu jest postanowienie wydane na podstawie art. 97 ust. 2 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (jedn. tekst Dz. U. z 2018 r., poz. 2081 ze zm., dalej "u.o.o.ś."), nakładające na wnioskodawcę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar [...] dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wbudowanym garażem dwustanowiskowym na działce nr ew. [...], w obrębie [...], gm. [...] oraz określające zakres tego raportu. Wyjaśnić zatem należy, że wbrew obawom skarżącego postanowienie to nie wyklucza możliwości realizacji inwestycji, a jedynie stanowi o tym, że planowana inwestycja – z uwagi na to, że teren na którym ma zostać zrealizowana stanowi obszar [...] i może na ten teren znacząco oddziaływać – musi być poprzedzona dokonaniem oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar [...]. Konieczność przeprowadzenia takiej oceny – wbrew twierdzeniom zawartym w skardze – nie stanowi naciągania na koszty, ale wynika z przepisów prawa, które w razie ziszczenia się opisanych w nich okoliczności, upoważniają wyspecjalizowane organy do nałożenia na inwestora takiego obowiązku wraz z zakreśleniem zakresu jego realizacji. Przypomnieć bowiem trzeba, że z art. 61 ust. 4 u.o.o.ś. wynika, że ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na obszar [...], o której mowa w art. 62 ust. 2 tej ustawy, przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w art. 96 ust. 1 u.o.o.ś., jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar [...] został stwierdzony na podstawie art. 97 ust. 1 u.o.o.ś. Stosownie zaś do postanowień zawartych w art. 96 ust. 1 u.o.o.ś. w stosunku do inwestycji planowanych do realizacji na obszarze [...], w odniesieniu do przedsięwzięcia, innego niż przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru [...] lub nie wynika z tej ochrony, organ właściwy do wydania decyzji, która musi być uzyskana przed rozpoczęciem realizacji takiego przedsięwzięcia, ma obowiązek rozważyć czy planowane przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar [...]. Wyjaśnić przy tym należy, że z mocy art. 96 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, organem zobowiązanym do czynienia wyżej opisanych rozważań jest organ właściwy dla wydania decyzji o warunkach zabudowy. Jeżeli – tak jak w rozpoznanej sprawie – organ stwierdzi, że planowane przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar [...], wówczas zobowiązuje inwestora do przedłożenia właściwemu miejscowo RDOŚ ([...] dyrektor ochrony środowiska) dokumenty określone w art. 96 ust. 3 u.o.o.ś. W oparciu o te dokumenty oraz wymienione w art. 97 ust. 1 pkt 1-3 uwarunkowania, RDOŚ ocenia czy planowane przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na środowisko. Jeżeli w wyniku dokonanej oceny, odpowiedź jest twierdząca, wówczas RDOŚ stwierdza, w drodze postanowienia, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar [...]. Stanowi tak art. 97 ust. 1 w związku z art. 97 ust. 2 u.o.o.ś. Trzeba przy tym zaznaczyć, że użycie przez ustawodawcę trybu orzekającego ("stwierdza"), oznacza obowiązek stwierdzenia. RDOŚ zatem – z woli ustawodawcy – ma w omówionym przypadku obowiązek orzec o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar [...]. Przy tym, stosownie do treści art. 97 ust. 3 u.o.o.ś., w postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, [...] dyrektor ochrony środowiska nakłada obowiązek przedłożenia, w dwóch egzemplarzach wraz z ich zapisem w formie elektronicznej na informatycznych nośnikach danych, raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar [...] i określa zakres tego raportu. Ze wskazanych powyżej przyczyn, za niezasadne uznał Sąd zarzuty dotyczące naruszenia bądź ograniczenia prawa własności, oparte o postanowienia Konstytucji RP oraz kodeksu cywilnego. Własność skarżącego nie została bowiem naruszona ani ograniczona w sposób nieuprawniony. Na tym etapie postępowania nie jest bowiem przesądzone, że inwestycja nie może zostać zrealizowana. Co prawda, jest wielce prawdopodobne, że jej realizacja będzie podlegać pewnym restrykcjom prawnym, co można postrzegać jako ograniczenie prawa własności, jednak ograniczenie to jest zgodne z prawem, albowiem wynikać będzie z powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Cytowane przez skarżącego unormowanie konstytucyjne i ustawowe chroniące własność, takie ograniczenia dopuszczają. Własność nie jest bowiem wartością bezwzględną i może podlegać ograniczeniom, ale musi to być dokonywane zgodnie z Konstytucją i ustawami zwykłymi. Badając zasadność wydania zaskarżonego postanowienia należy zauważyć, że planowana inwestycja ma zostać zrealizowana na obszarze [...]. Okolicznością niekwestionowaną, że działka skarżącego leży w obszarze [...] Jezioro [...], dla którego obowiązuje Zarządzenie [...] Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] kwietnia 2014 r. w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru [...] Jezioro [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2014 r., poz. [...]). Przedsięwzięcie to nie należy do grupy przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko jest lub może być wymagane. Jednak w oparciu o wyżej przywołane oraz omówione przepisy u.o.o.ś., organ właściwy do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy, uznał że przedsięwzięcie to może potencjalnie oddziaływać na obszar [...] (postanowienie Wójta Gminy [...] z [...] lipca 2018 r., znak: [...] ). Tym samym istniała podstawa do wydania zaskarżonego postanowienia, a jego wydanie nie stanowi naruszenia art. 8 kpa. Organy oparły swoje działania w tej konkretnej sprawie na obowiązujących przepisach prawa i prawidłowo jej zastosowały. Powoływanie się zaś przez skarżącego na bliżej nieokreślone przypadki spraw, gdzie tożsamego obowiązku nie nałożono, nie może odnieść zamierzonego skutku. Nie można bowiem wykluczyć, że okoliczności tych spraw nie kreowały obowiązku sporządzenia oceny, zatem brak wydania postanowień jak w niniejszej sprawie, był zrozumiały. Niemniej Sąd rozstrzygając sprawę objętą skargą, nie może wypowiadać się w zakresie innych spraw, albowiem przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, takich uprawnień do oceniania wszelkich spraw, sądom administracyjnym nie przyznają. Zaznaczyć również należy, że ocena czy przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na obszar [...], pozostawiona została – zgodnie z wolą ustawodawcy wyrażoną w art. 97 ust. 2 u.o.o.ś. – podmiotowi wyspecjalizowanemu, posiadającego stosowną wiedzę w zakresie ochrony środowiska, tj. [...] dyrektorowi ochrony środowiska. Przy tym przepis ten nie wymaga kategorycznego stwierdzenia, że przedsięwzięcie będzie negatywnie oddziaływać, ale dokonania oceny czy istnieje taka możliwość. Każdorazowo ocenie tej należy jednak dać wyraz w uzasadnieniu postanowienia. W rozpoznanej sprawie, takie uzasadnienie zostało zawarte zarówno w postanowieniu organu I jak i II instancji i w ocenie Sądu jest ono sporządzone w sposób odpowiadający zasadom wyrażonym w art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Zasadnicze zaś motywy uzasadnienia zostały przytoczone na stronach 2-6 części sprawozdawczej niniejszego uzasadnienia i ich ponowne przytaczanie należy uznać za bezcelowe. Szczególnie jeśli się zważy, że skarżący nie zawarł polemiki z uzasadnieniem zaskarżonego postanowienia. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że przepisy omawianej ustawy w sposób szczegółowy określają po uwzględnieniu jakich uwarunkowań oraz przy zastosowaniu jakich przepisów, organ winien określić zakres raportu oddziaływania przedsięwzięcia na obszar [...]. W ocenie Sądu w rozpoznanej sprawie organy zastosowały obowiązujące przepisy w sposób prawidłowy. Zaskarżone postanowienie uwzględnia rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, zaś zakres raportu ustala stosownie do reguł wyrażonych w art. 97 ust. 4 i 4a u.o.o.ś. Odnosząc się do postawionych w skardze pytań, wskazać trzeba, że wojewódzkie sądy administracyjne sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem wypowiadać się w innych kwestiach, w tym właśnie w kwestiach postawionych w pytaniach zadanych przez skarżącego. Biorąc powyższe pod uwagę w ocenie Sądu wydane w sprawie postanowienia odpowiadają prawu, a organy stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia przedstawiły jakie okoliczności zostały wzięte pod uwagę przy ustalaniu zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi (151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jedn. tekst Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.).