III SA/Wa 1173/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Gurba (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz, sędzia WSA Anna Zaorska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę Pismem z 15 kwietnia 2019 r. A. C. (zwany dalej: "Skarżącym" lub "Stroną") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej "DIAS" lub "Organ") z [..] kwietnia [...] r. wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. 1. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] (dalej "NUS") decyzją z [...] listopada [...] r. określił Skarżącemu i A. C. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. w wysokości 248.980 zł. Decyzję doręczono Stronie 3 grudnia 2018 r., w trybie art. 150 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) - dalej "O.p.". 2. Skarżący, 22 lutego 2019 r., złożył odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie. Ponadto Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. 3. DIAS, postanowieniem z [...] kwietnia [...] r., stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji NUS z [...] listopada [...] r. W uzasadnieniu postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, DIAS wskazał, że decyzja NUS z [...] listopada [...] r. została doręczona Stronie 3 grudnia 2018 r., zaś odwołanie od ww. decyzji zostało złożone osobiście 22 lutego 2019 r. Zgodnie z art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 O.p., odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji Stronie. Termin do wniesienia odwołania upłynął 17 grudnia 2018 r., co oznacza, że odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji złożone osobiście 22 lutego 2019 r. narusza dyspozycję przytoczonego przepisu art. 223 O.p. DIAS wskazał również, że wprawdzie w dniu złożenia odwołania złożono wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, jednak po przeanalizowaniu okoliczności przedstawionych we wniosku, DIAS, postanowieniem z 5 kwietnia 2019 r., odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. DIAS wyjaśnił, że uchybienie ustawowemu terminowi do wniesienia odwołania skutkuje wydaniem postanowienia na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p., w myśl którego organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, co w konsekwencji powoduje, iż odwołanie nie podlega rozpatrzeniu, czego następstwem jest ostateczność decyzji NUS z 13 listopada 2018 r. 2.1. W przywołanej na wstępie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący sformułował żądanie uchylenia zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie odwołania po uwzględnieniu wniosku o przywrócenie terminu. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że nie zamieszkuje wraz z żoną i nie utrzymuje z nią żadnych kontaktów. Skarżący dodał, że żona po powrocie Skarżącego z sanatorium tj. 15 lutego 2019 r. poinformowała go o toczącym się postępowaniu, a nie o wydaniu treści decyzji. W ocenie Skarżącego najwcześniej 15 lutego 2019 r. ustała przyczyna uchybienia terminowi, co w konsekwencji oznacza, że w tym dniu rozpoczął bieg termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wniosek z 19 lutego 2019 r. wpłynął do organu 22 lutego 2019 r. zatem, w ocenie Skarżącego, 7 - dniowy termin został zachowany. Zdaniem Skarżącego, w przedmiotowej sprawie wszystkie cztery przesłanki zostały zachowane. Uchybiono terminowi, zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu z zachowaniem 7-dniowego terminu do jego wniesienia od ustania przyczyny jego uchybienia, wnioskujący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminowi oraz dokonał czynności, dla której termin jest przewidziany, tj. wniósł odwołanie. 2.2. DIAS w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 3. W wyniku kontroli sądu administracyjnego decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. - Dz. U. z 2019, poz. 2325, zwanej dalej: "P.p.s.a.") lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 134 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. 4. Przedmiotem sporu jest to, czy termin do wniesienia odwołania został uchybiony. 5. Skarga jest niezasadna. Termin do wniesienia odwołania został uchybiony, co organ był zobowiązany stwierdzić. 6. 1. Wyjaśniając ramy prawne wyroku wskazać należy, że z mocy art. 223 § 2 pkt 1 O.p. organ odwoławczy w pierwszej kolejności zobowiązany jest stwierdzić, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Okoliczność ta stanowi kategorię obiektywną i nie jest zależna od uznania organu. Stwierdzenie bowiem wniesienia odwołania z przekroczeniem terminu, zobowiązuje organ do wydania postanowienia w trybie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. 6.2. W granicach niniejszej sprawie nie mieści się rozważanie zagadnienia, czy zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 162 § 1 O.p., tj. możliwość przywrócenia terminu w razie jego uchybienia na odrębny wniosek zainteresowanego, w którym uprawdopodobniłby, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Sprawa przywrócenia uchybionego terminu jest sprawą odrębną, wszczynaną na wniosek, od sprawy stwierdzenia uchybienia terminu. Sądowi wiadomo z urzędu, że Strona wniosła do tutejszego Sądu też skargę na postanowienie organu odmawiające przywrócenia terminy do wniesienia odwołania, sprawa o sygn. akt III SA/Wa 1174/19. 7. 1. Nie ma sporu co do faktów. Decyzja wymiarowa z [...] listopada [...] r. została skutecznie doręczona 3 grudnia 2018 r. w trybie wskazanym w art. 150 O.p. Przesyłka z decyzją była dwukrotnie awizowana: w dniu 19 oraz 27 listopada 2018 r. Zawiadomienia pozostawiano w oddawczej skrzynce pocztowej. Operator pocztowy dokonał zwrotu przesyłki z decyzją z uwagi na jej niepodjęcie w terminie wskazanym w awizach. Organ prawidłowo więc ustalił datę doręczenia decyzji na dzień 3 grudnia 2018 r., zgodnie z art. 150 § 4 O.p. Odwołanie złożono w dniu 22 lutego 2019 r. Termin 14 dni do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 233 O.p., został więc ewidentnie uchybiony. 7.2. W skardze na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie podniesiono żadnych zarzutów w przedmiocie zastosowania procedury doręczenia, o której mowa w art. 150 O.p. Wręcz przeciwnie, w ostatnim akapicie skargi przyznano, że terminowi uchybiono. 8. 1. Wobec przedstawionych ustaleń Sąd nie znalazł powodów do stwierdzenia, że zaskarżonym postanowieniem naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, a w szczególności naruszenia przepisów zarzuconych przez Skarżącą, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy. 8. 2 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę w całości.