II FZ 625/19

Dnia 11 grudnia 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Go 19/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 16 października 2018 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność zabezpieczającą postanawia: oddalić zażalenie. 1. W dniu 29 listopada 2018 r. M. A. (zwany dalej skarżącym) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 16 października 2018 r. W związku z wniesionym pismem został zarządzeniem wezwany o uiszczenie wpisu od skargi (k. 14). Wezwanie pełnomocnik skarżącego odebrał w dniu 28 stycznia 2019 r. (karta 17). W aktach na kolejnej karcie znajduje się informacja, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy na podstawie § 21 ust. 6 zarządzenia nr 14 Prezesa NSA z dnia 6 sierpnia 2015 r. zarejestrowano pod sygnaturą I SPP/Go 34/19. Zarządzenie opatrzone jest datą 31 stycznia 2019 r. 2. W dniu 22 maja 2019 r. –– skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Wezwanie otrzymał w dniu 10 czerwca 2019 r. (k. 21). W dniu 23 lipca 2019 r. sąd odrzucił skargę z powodu jej nieopłacenia. (k.24). 3. Skarżący wniósł zażalenie, w którym podniósł, że skarga została odrzucona przedwcześnie, gdyż skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, a wniosek taki nie został rozpoznany – ani przez referendarza, ani przez sąd. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. 4. Z załącznika do akt dotyczącego prawa pomocy wynika, że skarżący złożył na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w prawie ze skargi na postanowienie z dnia 16 października 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 9 lipca 2018 r. oddalające skargę dot. zajęcia zabezpieczającego wierzytelności na podstawie zawiadomienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 23 kwietnia 2018 r. Wniosek ten na formularzu ma wypełnione pola dotyczące tego, kto jest wnioskodawcą, czego dotyczy sprawa. Wskazano również o co się wnosi. Dalsze rubryki, dotyczące uzasadnienia, stanu rodzinnego, majątku i nieruchomości pozostały niewypełnione. Skarżący został wezwany o uzupełnienie stosownych rubryk w formularzu. Wezwanie odebrał w dniu 26 lutego 2019 r. Od tego dnia miał 7 dni na uzupełnienie formularza. W wyznaczonym terminie uzupełnił braki, wysyłając w pełni uzupełniony i podpisany formularz. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2019 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Wskazał bowiem, że w sądzie toczą się łącznie 32 sprawy skarżącego. Wysokość wpisów we wszystkich sprawach wynosi 4.800 zł, tymczasem suma środków dostępnych na rachunkach bankowych skarżącego wynosi 195.607, 83 zł i 253, 38 euro. Skarżący ma zatem środki na pokrycie wpisu w wysokości 4.800 zł. Postanowienie to wraz z jego uzasadnieniem skarżący na ręce swojego pełnomocnika otrzymał w dniu 25 kwietnia 2019 r. (k. 32 akt prawa pomocy) W dniu 6 maja 2019 r. skarżący przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł sprzeciw. Postanowieniem z dnia 14 maja 2019 r., I SPP/Go 34/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Odpis postanowienia profesjonalny pełnomocnik skarżącego odebrał w dniu 3 czerwca 2019 r. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że niezasadne jest twierdzenie skarżącego, iż skarga została odrzucona przedwcześnie, bowiem skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy i nie został on rozpoznany ani przez referendarza, ani przez sąd. Sprawa z wniosku o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie została prawidłowo rozpoznana przez dwie instancje i rozstrzygnięcia każdorazowo były doręczane pełnomocnikowi. Strona nie może skutecznie twierdzić, że nie otrzymała rozstrzygnięcia, skoro odwołała się od niego. W niniejszej sprawie uzupełniony wniosek o przyznanie prawa pomocy został rozpoznany dwukrotnie, rozstrzygnięcie zostało stronie doręczone. Wobec nieuwzględnienia wniosku skarżący zobowiązany był wpis uiścić, czego nie uczynił mimo wezwania. Prawidłowo zatem sąd pierwszej instancji nieopłaconą skargę odrzucił. 5. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) orzekł jak w sentencji.