II SA/Wr 785/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 13 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi I.B. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych związanych z zabudową tarasu oraz nałożenie obowiązku przedstawienia stosownej dokumentacji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r., skarżąca I. B., reprezentowana przez radcę prawnego, zawarła wniosek o wstrzymanie jego wykonania. Postanowieniem tym skarżony organ utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r., nr [...], wydane na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz.1186), mocą którego: 1. wstrzymano skarżącej prowadzenie robót budowlanych związanych z zabudową tarasu przyległego do lokalu mieszkalnego nr [...]w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. P. [...] we W. (działka nr [...], AM-[...], obręb P.), 2. nałożono obowiązek przedłożenia w terminie 1 miesiąca od dnia kiedy postanowienie stanie się ostateczne dokumentów określonych w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, skarżąca wskazała, że brak zastosowania ochrony tymczasowej uniemożliwi zabezpieczenie przed skutkami bezpośrednio związanymi z wykonaniem postanowienia, których nie sposób naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest nałożenie na skarżącą konkretnych obowiązków związanych z toczącym się postępowaniem w sprawie legalizacji samowoli budowlanej. Zdaniem skarżącej wykonanie tych obowiązków w toku postępowania sądowoadministracyjnego w rzeczywistości zniweczy skuteczność środka prawnego, z którego korzysta, bowiem poniesie ona konkretne wydatki w celu sporządzenia projektu budowlanego, obejmującego wszelkie uzgodnienia z innymi właściwymi organami i podmiotami. W tej sytuacji brak wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia spowoduje konieczność wykonania nałożonych obowiązków i tym samym poniesienia przez skarżącą wydatków na ten cel, które nie zostaną jej zwrócone w razie uwzględnienie skargi. W razie korzystnego rozstrzygnięcia, udzielona stronie ochrona sądowa może stać się nieskuteczna, albowiem zaskarżone postanowienie zostanie już i tak w całości skonsumowane przez wykonanie nałożonych na skarżącą obowiązków. W takim wypadku korzystne dla skarżącej rozstrzygnięcie sądu administracyjnego nie tylko nie wywoła istotnej zmiany w jej sytuacji prawnej, lecz również spowoduje powstanie w jej majątku szkody, która nie będzie mogła zostać zrekompensowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej (lub też innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zatem okoliczności wyjątkowych. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie na podstawie wniosku skarżącego oraz materiału dowodowego sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej Zauważyć należy, że wykonalność zaskarżonego postanowienia może być rozumiana w dwóch aspektach. Pierwszy odnosi się do kwestii wstrzymania prowadzonych robót budowlanych. W tym zakresie Sąd zauważa, że postanowienie to nie ma charakteru kończącego postępowanie i załatwiającego co do istoty kwestię legalizacji. Celem wstrzymania prowadzenia robót jest w istocie rozważenie przez organ jakie nakazy, względnie zakazy w odniesieniu do prowadzonej budowy powinny zostać wydane. Dopiero skutkiem wydania zaskarżonego postanowienia będzie przeprowadzenie przez organ pierwszej instancji postępowania w przedmiocie legalizacji wykonanych robót budowlanych. Oznacza to, że nie można wstrzymać wykonania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, ponieważ wydanie takiego postanowienia dopiero uruchamia tryb postępowania naprawczego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego. Wstrzymanie wykonania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych stanowiłoby w istocie przyzwolenie na dalsze prowadzenie prac przez inwestora mimo samowoli budowlanej. Drugi aspekt wykonalności zaskarżonego postanowienia odnosi się do nałożonych na skarżącą obowiązków. Na gruncie niniejszej sprawy obowiązek taki stanowi konieczność przedłożenia wskazanych przez organ dokumentów. W ocenie Sądu również wykonanie tego obowiązku nie jest związane z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody ani też nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto skarżąca nie przedstawiła konkretnych argumentów oraz okoliczności w tym zakresie. Tymczasem, aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi powołać się na konkretne okoliczności pozwalające wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Zawarte we wniosku wywody powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco okoliczności obrazujących sytuację faktyczną skarżącej. Sąd wskazuje, że rozpoznając, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepubl.). Ewentualna niezgodność aktu administracyjnego z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Z przedstawionych przyczyn z wykonaniem nałożonych na skarżącą zaskarżonym postanowieniem obowiązków nie jest związane niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.