III SA/Łd 946/19

Dnia 8 stycznia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , Sędzia NSA Janusz Nowacki, Protokolant Sekretarz sądowy Renata Tomaszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2020 roku sprawy ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o częściowy zwrot akcyzy od energii elektrycznej za rok podatkowy 2017 oddala skargę. III SA/Łd 946/19 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] nr [...] wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 900) – dalej: o.p., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł. – B. z dnia [...], nr [...] wydane w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku A Spółka z o.o. z siedzibą w A. o częściowy zwrot akcyzy od energii elektrycznej za rok podatkowy 2017. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, iż A Sp. z o.o. z siedzibą w A. w ramach prowadzonej działalności dokonuje rozlewu wody pochodzącej ze źródeł głębinowych do produkowanych przez siebie butelek, wykorzystywanych jako opakowanie jednostkowe dla wody. Butelki produkowane są w Dziale Produkcji Butelek, który stanowi wydzieloną, zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w stosunku do pozostałej prowadzonej przez spółkę działalności, w szczególności rozlewniczej. Prowadzona przez ten dział produkcja opakowań z tworzyw sztucznych podlega oznaczeniu kodem PKD 22.22. Wnioskiem z dnia 18 grudnia 2018 r., w/w spółka reprezentowana przez pełnomocnika Z. S., działając na podstawie art. 31d ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1114) – dalej: u.p.a., wystąpiła do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. o częściowy zwrot akcyzy od energii elektrycznej za rok podatkowy 2017, w kwocie 63.487 zł. Do wniosku spółka załączyła opinię biegłego rewidenta z dnia 18 grudnia 2018 r. dotyczącą prawidłowości wyliczenia udziału wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej za rok 2017; dokument potwierdzający wyliczenie współczynnika K; oświadczenie z dnia 18 grudnia 2018 r. o wykonywaniu działalności uprawniającej do otrzymania częściowego zwrotu akcyzy; oświadczenie o prowadzeniu ksiąg rachunkowych oraz dokument pełnomocnictwa udzielonego Z. S.. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. wezwał pełnomocnik spółki do uzupełnienia wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem jego pozostawienia bez rozpatrzenia, poprzez: złożenie dokumentów na podstawie których wyliczono koszty wykorzystanej energii elektrycznej przez Dział Produkcji Butelek wraz ze wskazaniem pozycji i wyliczeń matematycznych; dokumentów na podstawie których wyliczono wartość sprzedanej (bilans, informacje księgowe/finansowe jednostki) z konkretnym wskazaniem pozycji oraz wyliczeń matematycznych; oryginałów faktur zakupu energii elektrycznej za rok 2017 wystawionych dla spółki przez Energa Obrót ze wskazaniem danych za każdy miesiąc określających wielkość zużytej energii elektrycznej przez Dział Produkcji Butelek; potwierdzenia zapłaty w/w faktur; wydruków z urządzeń pomiarowych ERCO.NET wskazujących faktyczną ilość zużytej energii przez Dział Produkcji Butelek dla każdego miesiąca; wartości przypisanych do zorganizowanej części przedsiębiorstwa w zakresie kosztów energii i wartości produkcji sprzedanej oraz przypisanych do całego przedsiębiorstwa. Odpis powyższego postanowienia został przesłany na adres pełnomocnika spółki wskazany w druku złożonego pełnomocnictwa, to jest – ul. B 4a, 00-189 W. Przesyłka pocztowa zawierająca w/w postanowienie została zwrócona do nadawcy z adnotacją "Zwrot. Adresat nieznany". W następstwie podjętych przez organ skarbowy czynności wyjaśniających, strona skarżąca pismem z dnia 15 lutego 2018 r., zatytułowanym "uzupełnienie pisma" wskazała pełen adres, na który należy kierować korespondencję w sprawie – Z. S. C Sp.k. G., budynek A, ul. B 4a, 00-189 W. Na ten adres organ ponownie, w dniu 19 lutego 2019 r. przesłał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku spółki z dnia 18 grudnia 2018 r, w w/w zakresie, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Odpis powyższego postanowienia wraz z postanowieniem z dnia 20 lutego 2019 r. o przedłużeniu terminu załatwienia wniosku skarżącej został doręczony pełnomocnikowi spółki w dniu 27 lutego 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 39A akt administracyjnych). W zakreślonym terminie spółka nie uzupełniła braków formalnych wniosku. Ze znajdującej się w aktach sprawy notatki służbowej sporządzonej przez pracownika Działu Podatku Akcyzowego i Podatku od Gier Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. 9k. 43 akt administracyjnych) na okoliczność przeprowadzonej w dniu 18 marca 2019 r. rozmowy telefonicznej z pełnomocnikiem skarżącej spółki Z. S., wynika, iż w/w nie odpowiedział na wezwanie w zakreślonym terminie, gdyż "nie zauważył, przeoczył" wezwanie z dnia 19 lutego 2019 r. o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot części podatku akcyzowego, gdyż w doręczonej mu przesyłce znajdowały się dwa pisma. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. pozostawił bez rozpatrzenia wniosek skarżącej spółki z dni 18 grudnia 2018 r. o częściowy zwrot akcyzy od energii elektrycznej za rok 2017. Kwestionując zasadność powyższego rozstrzygnięcia skarżąca spółka, reprezentowana przez pełnomocnika Z. S., wniosła zażalenie, w którym zarzuciła naruszenie: - art. 31d u.p.a. poprzez pozostawienie wniosku pomimo złożenia przez spółkę wszystkich wymaganych dokumentów; - art. 169 §1, § 4 w zw. z art. 216 o.p. poprzez pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, w sytuacji gdy w sprawie nie zaistniały przesłanki do wydania tego rozstrzygnięcia; - art. 169 § 1, § 4 i art. 207 §1 o.p. poprzez zakończenie prowadzonego merytorycznego postępowania postanowieniem o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, mimo iż powinno ono zostać zakończone decyzją; - art. 121 § 1 i art. 122 o.p. poprzez prowadzenie postępowania z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej oraz zasady zaufania do organów podatkowych. Z uwagi na powyższe naruszenie spółka wnosiła o uchylenie postanowienia organu I instancji. Uzasadniając zażalenie pełnomocnik skarżącej spółki wskazał, iż składając przedmiotowy wniosek strona przedłożyła wszelkie wymagane prawem dokumenty oraz spełniała wszystkie warunki otrzymania zwrotu części akcyzy, określone w art. 31d u.p.a. Natomiast dokumenty, do przedłożenia których wzywał spółkę organ I instancji odnosiły się, w ocenie pełnomocnika do kwestii potwierdzenia kosztów wykorzystanej przez stronę energii elektrycznej, a co za tym idzie były niezbędne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, zainicjowanej złożonym w dniu 18 grudnia 2018 r. wnioskiem. Co istotne strona skarżąca nie kwestionuje potrzeby zgromadzenia tych dokumentów, niemniej jednak uważa, iż ich niezłożenie nie stanowiło braku formalnego wniosku, w rozumieniu art. 169 § 1 o.p., który uniemożliwiał nadania wnioskowi dalszego biegu. Ich uzupełnienie winno nastąpić na wezwanie organu wystosowane choćby w trybie art. 155 lub art. 198 o.p., które to przepisy nie przewidują jednak rygoru pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Pełnomocnik spółki wskazał również, iż procedujący w sprawie organ I instancji dokonał de facto merytorycznego rozpoznania Ponadto w dniu 12 kwietnia 2019 r. spółka wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku z dnia 18 grudnia 2018 r. o częściowy zwrot akcyzy, przedkładając jednocześnie dokumentację, do złożenia której była wezwana postanowieniem z dnia [...] Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia wniosku z 18 grudnia 2018 r. Natomiast postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dnia [...] o pozostawieniu wniosku skarżącej bez rozpatrzenia. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy przedstawił dotychczasowe ustalenia faktyczne oraz przywołał treść art. 31d u.p.a. regulującego kwestie zwrotu części podatku akcyzowego od energii elektrycznej wykorzystanej przez zakład energochłonny. W szczególności organ odwoławczy wskazał na treść ust. 8 powołanej normy prawnej, z którego wynika, iż do wniosku o zwrot części akcyzy dołącza się dokumenty, na podstawie których określono koszty wykorzystanej energii elektrycznej przy obliczaniu kwoty zwracanej częściowo akcyzy, oraz opinię biegłego rewidenta, potwierdzającą prawidłowość wyliczenia udziału kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, za który składany jest wniosek. Dalej organ odwoławczy wskazał, iż w niniejszej sprawie wbrew twierdzeniu skarżącej spółki, żaden ze złożonych wraz z wnioskiem dokumentów nie był dokumentem, na podstawie którego określono koszty wykorzystanej energii elektrycznej przy obliczaniu kwoty zwracanej częściowo akcyzy, do czego strona była zobowiązana zgodnie z powołanym wcześnie art. 31d ust. 8 u.p.a. Tym samym koniecznym było wezwanie spółki, w trybie art. 169 §1 o.p. do przedłożenia wymaganych prawem dokumentów, a niewywiązanie się z powyższego obowiązku w zakreślonym terminie skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia. Z uwagi na powyższe za nieuzasadnione organ odwoławczy uznał zarzuty zażalenia, przedstawiając na tę okoliczność obszerną argumentację. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi spółka A, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego A. B., ponowiła zarzuty i argumentacje przedstawiona w zażaleniu na postanowienie organu I instancji. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wnosił o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga, jako niezasadna podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 ustawy). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przy czym , co wymaga podkreślenia, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Dokonując w tak zakreślonej kognicji sądowoadministracyjnej kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, iż zarówno objęte wniesioną skargą postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...], jak i poprzedzające je postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dnia [...] odpowiadają obowiązującemu prawu. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w A. uczyniła w/w postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku skarżącej spółki z dnia 18 grudnia 2018 r. o częściowy zwrot akcyzy od energii elektrycznej za rok podatkowy 2017. Natomiast podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 169 §1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 900) – dalej: o.p. Zgodnie z treścią art. 169 § 1 o.p. jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie (art. 169 § 4 o.p.). Powyżej powołana norma prawna reguluje kwestie związane z brakami podań wnoszonych do organów podatkowych oraz skutki nieusunięcia braków. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że braki, o których mowa w art. 169 § 1 o.p., należy rozumieć szeroko i mogą one dotyczyć istotnego elementu treści pisma, np. podpisu, uzasadnienia, precyzyjnego określenia żądania, daty, jak również pełnomocnictwa. Wszystkie one podlegają uzupełnieniu pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia, a zatem nienadania mu dalszego biegu w postępowaniu. Jednak aby mogło dojść do usunięcia braku formalnego podania przez przedłożenie umocowania do występowania w imieniu strony, organ drugiej instancji musi dokonać stosownego wezwania do uzupełnienia stwierdzonego braku, pouczając jednocześnie stronę o skutkach nieusunięcia braków w terminie. W zależności od tego, czy podmiot zastosuje się do tego wezwania, czy też nie usunie stwierdzonego przez organ braku, dojdzie do nadania podaniu dalszego biegu, ewentualnie do pozostawienia go bez rozpatrzenia. Dopóki jednak takie wezwanie nie zostanie skierowane w trybie art. 169 § 1 o.p., dopóty rozpatrzenie środka zaskarżenia obarczonego wadą formalną stanowi naruszenie prawa procesowego. Podkreślenia wymaga także, że omawianej regulacji prawnej nie można stosować automatycznie do każdej zwłoki strony w zakresie dopełnienia czynności istotnych dla postępowania, lecz w każdym przypadku należy badać, czy brak formalny niweczy możliwość merytorycznego rozpoznania sprawy. Skutek w postaci pozostawienia podania bez rozpatrzenia nie może zatem dotyczyć wniosku spełniającego wymogi, które pozwalają na jego merytoryczną ocenę. Do usunięcia braków podania Ordynacja podatkowa wyznacza termin ustawowy 7 dni. Nie ma możliwości ani skracania, ani wydłużania tego terminu. Przy czym termin ten może być przywracana na ogólnych zasadach, jeśli doszło do jego uchybienia bez winy zainteresowanego (por. Babiarz S., Dauter B., Hauser R. , Kabat A., Niezgódka - Medek M., Rudowski J. Ordynacja podatkowa., Komentarz do art. 169 , wyd. XI, WKP 2019). W niniejszej sprawie zasadniczą kwestią sporną pozostaje kompletność, wobec treści art. 31d ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1114) – dalej: u.p.a., złożonego przez skarżącą spółkę wniosku z dnia 18 grudnia 2018 r. o częściowy zwrot akcyzy za rok 2017. W ocenie spółki złożony przez nią wniosek był kompletny, zawierał wszystkie niezbędne elementy, o których mowa w art. 31d ust. 7 u.p.a., a nadto stosownie do wymogu ust. 8 powołanego przepisu, skarżąca załączyła opinię biegłego rewidenta potwierdzającego prawidłowość wyliczenia udziału kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości sprzedanej w roku podatkowym 2017. Tym samym możliwym było merytoryczne rozpatrzenie wniosku, a dane do uzupełnienia których strona została wezwana były niewątpliwie niezbędne do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jednakże pozostawały bez wpływu na możliwość nadania biegu wniosku skarżącej. Mogły bowiem zostać uzupełnione przez spółkę, na wezwanie organu podatkowego wystosowane w trybie art. 155 bądź też art. 198 o.p. W ocenie Sądu rozpoznającego przedmiotową skargę dla dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego, stricte procesowego postanowienia, konieczne jest uprzednie odwołanie się do treści art. 31d u.p.a. regulującego instytucję zwolnienia od akcyzy zakładu energochłonnego, które to zwolnienie realizowane jest przez zwrot części zapłaconej akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej przez ten zakład. Zgodnie z treścią art. 31d ust. 1 u.p.a. zakładowi energochłonnemu wykorzystującemu energię elektryczną, który łącznie spełnia następujące warunki: 1) wykonuje działalność gospodarczą oznaczoną następującymi kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD): 0510, 0729, 0811, 0891, 0893, 0899, 1032, 1039, 1041, 1062, 1104, 1106, 1310, 1320, 1394, 1395, 1411, 1610, 1621, 1711, 1712, 1722, 1920, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2060, 2110, 2221, 2222, 2311, 2312, 2313, 2314, 2319, 2320, 2331, 2342, 2343, 2349, 2399, 2410, 2420, 2431, 2432, 2434, 2441, 2442, 2443, 2444, 2445, 2446, 2720, 3299, 2011, 2332, 2351, 2352, 2451, 2452, 2453, 2454, 2611, 2680 lub 3832; 2) prowadzi księgi rachunkowe w rozumieniu przepisów o rachunkowości; 3) nie korzysta w stosunku do tej energii elektrycznej ze zwolnienia od akcyzy, o którym mowa w art. 30 ust. 7a - przysługuje zwolnienie od akcyzy, realizowane przez zwrot części zapłaconej akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej przez ten zakład. W myśl ust. 3 powołanej normy prawnej kwotę zwrotu części zapłaconej akcyzy, o której mowa w ust. 1, zwanej dalej "kwotą zwracanej częściowo akcyzy", oblicza się według następującego wzoru: [pic] w którym poszczególne symbole oznaczają: Z - kwotę zwracanej częściowo akcyzy (w złotych), K - udział kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej, wyrażony w procentach (%), w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5, W - kurs euro w stosunku do złotego, obowiązujący w pierwszym dniu roboczym października roku poprzedzającego rok, w którym rozpoczął się rok podatkowy, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5, opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, E - łączne zużycie energii elektrycznej wyrażone w megawatogodzinach (MWh) w roku podatkowym, za który składany jest wniosek, o którym mowa w ust. 5. Zwrot kwoty zwracanej częściowo akcyzy dokonywany jest na wniosek zakładu, o którym mowa w ust. 1, za okres roku podatkowego. O zwrocie tym orzeka, w drodze decyzji, właściwy naczelnik urzędu skarbowego (art. 31d ust. 5 u.p.a.). Zgodnie z art. 31d ust. 7 u.p.a. wniosek, o którym mowa w ust. 5, powinien zawierać: 1) imię i nazwisko lub nazwę wnioskodawcy, adres zamieszkania lub jego siedziby; 2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy; 3) numer wnioskodawcy w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo informację o wpisie w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej; 4) (uchylony); 5) określenie kwoty zwracanej częściowo akcyzy, o zwrot której ubiega się wnioskodawca; 6) numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonany zwrot kwoty zwracanej częściowo akcyzy; 7) określenie roku podatkowego, za który składany jest wniosek; 8) oświadczenie wnioskodawcy o: a) wykonywaniu działalności gospodarczej, o której mowa w ust. 1 pkt 1, z podaniem kodu Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), b) prowadzeniu ksiąg rachunkowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2. Ponadto jak wynika z ust. 8 analizowanego przepisu do wniosku, o którym mowa w ust. 5, dołącza się dokumenty, na podstawie których określono koszty wykorzystanej energii elektrycznej przy obliczaniu kwoty zwracanej częściowo akcyzy, oraz opinię biegłego rewidenta, potwierdzającą prawidłowość wyliczenia udziału kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym, za który składany jest wniosek. Wniosek, o którym mowa w ust. 5, jest składany za okres roku podatkowego, w terminie do dnia 31 grudnia roku następującego po roku, w którym zakończył się rok podatkowy, do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania ( w przypadku osób fizycznych) bądź też miejsca siedziby (osoby prawne) naczelnika urzędu skarbowego (art. 31d ust. 9 i ust. 11a u.p.a.). Na gruncie niniejszego stanu faktycznego bezsporne jest, iż skarżąca spółka spełnia przesłanki, o których mowa w art. 31d ust. 1 u.p.a., a złożony przez nią wniosek z dnia 18 grudnia 2018 r. o częściowy zwrot akcyzy zawierał wszystkie niezbędne elementy wymienione w ust. 5 powołanego przepisu, jak również wskazaną w ust. 8 opinię biegłego rewidenta, potwierdzającą prawidłowość wyliczenia udziału kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym 2017. Co więcej przedmiotowy wniosek został złożony z zachowaniem ustawowego terminu wskazanego w art. 31d ust. 9 u.p.a., do właściwego miejscowo - Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł. – B., zgodnie z wymogiem zawartym ust. 11a pkt 2 w/w przepisu. Niemniej jednak jak wynika z treści powołanego powyżej art. 31d ust. 8 u.p.a. jednym z niezbędnych elementów poprawności wniosku o udzielenie zwolnienia od akcyzy, obok wymienionej w nim opinii biegłego rewidenta, na co wskazuje użyty przez ustawodawcę zwrot "oraz" jest jednoczesne przedłożenie dokumentów, na podstawie których określono koszty wykorzystanej energii elektrycznej przy obliczaniu kwoty zwracanej częściowo akcyzy. Do takich dokumentów niewątpliwie zalicza się faktury VAT dokumentujące zakup energii elektrycznej, jak również dowód uiszczenia przez nabywcę wynikających z faktur należności, w tym podatku akcyzowego. Tymczasem skarżąca spółka wnosząc o częściowy zwrot akcyzy za rok podatkowy 2017, poza opinią biegłego rewidenta M. Z. z dnia 18 grudnia 2018 r., nie przedłożyła dokumentacji na podstawie, której określono koszty wykorzystanej energii elektrycznej przy obliczaniu kwoty zwracanej częściowo akcyzy, w tym faktur zakupowych energii elektrycznej, danych rejestracyjnych z platformy ERCO.NET, zestawienia kosztów siły roboczej pracowników Działu Produkcji Butelek, kosztów części zamiennych do maszyn produkujących butelki, jak również kosztów usług i serwisów zewnętrznych dotyczących tego działu, na które powołuje się strona w "Wyliczeniu udziału kosztów wykorzystanej energii elektrycznej w wartości produkcji sprzedanej w roku podatkowym 2017" (k. 11 akt administracyjnych), a które to wyliczenie stanowiło przedmiot oceny w/w opinii biegłego rewidenta. Powyższe dane, wbrew stanowisku strony skarżącej stanowiły niezbędne elementy składowe wniosku składanego w trybie art. 31d u.p.a., co wprost wynika z treści ust. 8 wskazanej normy prawnej, a ich brak uniemożliwiał nadanie dalszego biegu wniosku i w konsekwencji jego merytoryczne rozpatrzenie. Informacje te nie stanowiły natomiast, jak twierdzi spółka danych niezbędnych do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, podlegających uzupełnieniu, na wezwanie organu w toku merytorycznego rozpatrywania sprawy. Podkreślić bowiem należy, że w przypadku, gdy przepis obowiązującego prawa poza określonymi wymogami formalnymi stawianymi samemu wnioskowi, w sposób jednoznaczny wymienia także dokumenty (załączniki), które należy do tego wniosku załączyć, tryb określony w art. 169 § 1 o.p. znajduje również zastosowanie do tych złączników. Prawidłowo sporządzony wniosek oraz odpowiadające wymogom wynikającym z przepisów załączniki, stanowią bowiem formalny warunek przystąpienia przez organ podatkowy do procedowania , co do meritum sprawy. Tym samym w ocenie Sądu koniecznym, a tym samym zasadnym było wezwanie pełnomocnika skarżącej spółki, w trybie art. 169 § 1 o.p., do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 18 grudnia 2018 r. w zakresie wskazanym w postanowieniu z dnia [...] w terminie 7 dni. Nieuzupełnienie przez spółkę powyższych braków formalnych wniosku w zakreślonym terminie, pomimo pouczenia strony o skutkach niewykonania nałożonego na nią obowiązku, skutkowało wydaniem, zgodnie z art. 169 § 4 o.p., kwestionowanego przez nią postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Z uwagi na powyższe Sąd za nieuzasadnione uznał zarzuty skargi, co do naruszenia art. 31d u.p.a. oraz art. 169 § 1 i § 4 w zw. z art. 216 o.p. poprzez brak merytorycznego rozpoznania wniosku i pozostawienie go bez rozpatrzenia. Za chybione Sąd uznał także zarzut naruszenia art. 169 § 1 i § 4 w zw. z art. 207 § 1 o.p., polegającego zdaniem skarżącej na wydaniu wadliwego rozstrzygnięcia kończącego postępowanie. Wbrew stanowisku strony skarżącej, złożony przez nią w dniu 18 grudnia 2018 r. wniosek o częściowy zwrot akcyzy, nie był procedowany merytorycznie, a jedynie poddany ocenie formalnoprawnej, pod kątem jego zupełności oraz wymaganych prawem załączników, co było niezbędne do nadania sprawie dalszego biegu. Fakt nieuzupełnienia przez spółkę, pomimo wezwania, stwierdzonych przez organ podatkowy braków formalnych wniosku, obligował organ do wydania na podstawie powołanego już wcześniej art. 169 § 4 o.p. postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Nietrafnym w ocenie Sądu jest także zarzut naruszenia organy podatkowe określonych w art. 121 § 1 i art. 122 o.p. zasad prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz prawdy obiektywnej. Odnośnie pierwszego z zarzutów w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, zgodnie z którym wyrażona w art. 121 § 1 o.p. zasada budowania zaufania do organów podatkowych wymaga m.in. aby z uzasadnienia decyzji lub postanowienia organu podatkowego wynikał sposób rozumowania i uzasadnienie twierdzeń, dyrektywy wykładni potwierdzające punkt widzenia organu, a także wyjaśnienie znaczenia przepisu, który budzi wątpliwości. Zarzut naruszenia tej zasady powinien być powiązany z naruszeniem przepisu, który stanowi rozwinięcie tej zasady, np. art. 210, który zasadę zaufania do organów podatkowych określoną w art. 121 § 1 o.p. praktycznie urzeczywistnia. O naruszeniu art. 121 § 1 o.p. i zawartej w nim normy, nie może natomiast stanowić podjęcie przez organ podatkowy rozstrzygnięcia odmiennego od oczekiwanego przez podatnika (por. wyroki NSA z 18 lipca 2018 r., I FSK 1300/16; z dnia 9 listopada 2018 r., II FSK 331/18; www.cbois.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie zarówno zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji w pełni odpowiadają wymogom określonym w art. 210 o.p., a ich wydanie poprzedzone zostało przeprowadzonym postępowaniem, w którym strona miała zapewniony czynny udział. Natomiast wyrażona w art. 122 o.p. zasada prawdy obiektywnej nakłada na organy podatkowe obowiązek dokonania ustaleń faktycznych zgodnych z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń, mających znaczenie dla zastosowania przepisów prawa materialnego. Jej rozwinięciem jest wyrażony w art. 187 § 1 o.p. obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego z zachowaniem reguł określonych w art. 191 o.p. co dopiero pozwala na prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego. Na gruncie niniejszej sprawy, objęte przedmiotową skargą postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. oraz poprzedzającej je postanowienie organu I instancji są rozstrzygnięciami stricte procesowymi, pozostawiającymi wniosek spółki bez rozpoznania, co oznacza, iż w toku prowadzonego postępowania organy podatkowe nie dokonywały merytorycznej oceny wniosku, a tym samym nie gromadziły i nie rozpatrywały materiału dowodowego, pod kątem możliwości zastosowania w sprawie art. 31d u.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. a.l.