II OSK 1032/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędziowie Sędzia NSA Tomasz Bąkowski Sędzia del. WSA Piotr Broda (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Bogdan Godlewski po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Wr 685/19 w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 9 sierpnia 2019 r. nr 972/2019 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych związanych z remontem dachu budynku mieszkalnego oddala skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 9 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Wr 685/19 oddalił skargę Z. M. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 9 sierpnia 2019 r. nr 972/2019 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych związanych z remontem dachu budynku mieszkalnego. Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Pismem z dnia 9 listopada 2015 r. Z. M. poinformowała Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "DWINB"), że jej sąsiad remontując dach podniósł jego konstrukcję oraz oparł ją na budynku należącym do niej, co doprowadziło do uszkodzenia tego budynku. Pismem z dnia 1 grudnia 2015 r. DWINB przekazał ten wniosek do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB"), będącego organem właściwym do jego rozpatrzenia. W dniu 15 grudnia 2015 r. PINB zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej naruszenia przepisów prawa budowlanego przy wykonywaniu przez A. M. robót związanych z przebudową dachu budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...]. W dniu 18 stycznia 2016 r. przeprowadzono oględziny podczas których dokonano pomiaru wysokości budynku nr [...] - wysokość do belki kalenicy wynosi ok. 6,57 m. Ponadto stwierdzono wykonanie okna wyłazowego w połaci od strony podwórza, okna w części strychowej od strony podwórza oraz okna w połaci dachowej od strony ul. [...], okien tych nie ma w projekcie. Podczas przeprowadzonych oględzin A. M. wyjaśnił, że roboty budowlane wykonywał na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę nr 528/2006. Z. M. wniosła uwagę do protokołu, że przed wykonaniem robót remontowych dachu przez A. M. pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] istniała przestrzeń, a budynki nie przylegały do siebie. W związku z rozbieżnościami pomiędzy wyjaśnieniami A. M. a twierdzeniami Z. M. dotyczącymi kwestii podwyższenia budynku A. M. oraz jego zbliżenia do budynku Z. M., wezwano na przesłuchanie inż. C. J., który pełnił funkcję kierownika budowy przedmiotowej inwestycji. C. J. zeznał do protokołu w dniu 8 kwietnia 2016 r., że: roboty budowlane prowadzone były zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym; ani wysokość dachu, ani też wysokość całego budynku nie została zmieniona; podczas prowadzonych robót zostały wymienione elementy konstrukcyjne dachu, które były zniszczone; elementy konstrukcyjne dachu budynku nr [...] w żaden sposób nie zostały zamocowane do ściany budynku nr [...]. W toku prowadzonego postępowania radca prawny P. S., działając w imieniu Z. M., przesłał do PINB potwierdzoną kserokopię ekspertyzy technicznej budynku mieszkalnego nr [...] należącego do Z. M., autorstwa mgr inż. M. K. Po przeanalizowaniu tej ekspertyzy PINB stwierdził, że nie wnosi nic znaczącego, co mogłoby mieć wpływ na podjęcie rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie dotyczącej budynku nr [...]. Postanowieniem nr 185/2016 z dnia 21 września 2016 r. PINB wyłączył z tego postępowania wątek sprawy dotyczący samowolnego wykonania okna w części strychowej w ścianie szczytowej budynku od strony nieruchomości nr [...] oraz okna w połaci dachowej budynku od strony [...] oraz okna w połaci dachowej budynku od strony [...] oraz poinformował, że będzie prowadził w tej sprawie oddzielne postępowanie, znak PINB.401-PG/3/2016. W toku tego postępowania, po otrzymaniu pozytywnej oceny technicznej odnośnie wykonania tych okien, decyzją nr 242/2016 z dnia 15 listopada 2016 r. umorzono prowadzone postępowanie administracyjne z powodu braku uzasadnienia do wdrożenia procedury naprawczej. Ostatecznie decyzją nr 186/2016 z dnia 21 września 2016 r. PINB w [...] umorzył postępowanie w sprawie naruszenia przepisów prawa budowlanego przy wykonywaniu przez A. M. robót budowlanych związanych z przebudową dachu budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...]. Od powyższej decyzji PINB, odwołanie wniosła Z. M. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu decyzją nr 518/2017 z dnia 23 marca 2017 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W swoim rozstrzygnięciu organ II instancji wskazał, że PINB niejasno określił przedmiot postępowania, nie wynika z niego na podstawie jakich przepisów prawa budowlanego było prowadzone niniejsze postępowanie a nie można stwierdzić braku podstaw do merytorycznego rozpoznania sprawy w przypadku, gdy przedmiot postępowania określony jest w sposób nieczytelny. Ponadto DWINB stwierdził, że PINB błędnie zakwalifikował wykonane roboty budowlane jako remont, bowiem wykonane roboty budowlane noszą znamiona przebudowy, o czym świadczy wykonanie trzech nowych okien, które nie były ujęte w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Zdaniem DWINB Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] niesłusznie wyłączył kwestię wykonania okien do odrębnego postępowania. Organ II instancji wskazał, że PINB w [...] powinien przede wszystkim zbadać kwestie wpływu wykonanych przez A. M. robót budowlanych na uszkodzenie budynku przy ul. [...] oraz zweryfikować zgodność wykonanych robót z przepisami prawa budowlanego. DWINB stwierdził również, że PINB w zaskarżonej decyzji nie uzasadnił dlaczego przedłożona przez Z. M. ekspertyza nie wnosi nic do postępowania oraz że nie wziął pod uwagę pisma skarżącej z dnia 8 sierpnia 2016 r., którym odniosła się do zebranych w sprawie materiałów dowodowych. Postanowieniem nr 272/2017 z dnia 19 września 2017 r. PINB zmienił przedmiot postępowania na postępowanie w sprawie wykonywania robót budowlanych związanych z remontem dachu budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...], w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, czyli w kierunku zastosowania przepisów określonych w art. 51 w związku z wykonaniem robót budowlanych w sposób określony w art. 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 z późn. zm., zwana dalej: "Prawo budowlane). W efekcie przeprowadzonych w toku postępowania oględzin dokonano porównania stanu faktycznego robót z zatwierdzonym projektem budowlanym, będącym załącznikiem do decyzji Starosty [...] nr 528/2006 z dnia 6 października 2006 r. Postanowieniem nr 273/2017 z dnia 19 września 2017 r., PINB nałożył na G. i A. M. obowiązek dostarczenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych, polegających na remoncie dachu budynku przy ul. [...] w [...]. W dniu 3 stycznia 2018 r. ta ocena techniczna została przedłożona. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego włączono do akt sprawy protokół przesłuchania R. P. (karta akt sprawy nr 49a), wskazanego przez Z. M.jako świadka w innej sprawie, znak PINB.403-PG/3/2010, dotyczącej stanu technicznego lokalu mieszkalnego zajmowanego przez Z. M., w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w [...]. W dniu 9 lutego 2018 r., PINB uzyskał z Wydziału Geodezji, Katastru i Nieruchomości Starostwa Powiatowego w [...] archiwalne materiały geodezyjne dotyczące budynków obecnie nr [...] i [...] przy ul. [...] w [...]: "Projekt podziału nieruchomości" z 1976 r. oraz szkic połowy z 1981 r. (karta akt nr 50a - 50c). W toku postępowania A. M. złożył w Powiatowym Inspektoracie w dniu 20 lutego 2018 r. pismo, w którym wniósł o przesłuchanie wskazanych przez siebie świadków, tj. Z. M., W. D., J. M., U. S., Z. M., G. M., M. R., C. J., Z. O., L. J., A. K., A. C., T. C., B. D., W. O., W. Ś. PINB dokonał przesłuchania wskazanych świadków. W dniu 26 lutego 2018 r. wpłynęło do PINB pismo z dnia 19 lutego 2018 r. radcy prawnego P. S. - pełnomocnika Z. M., w którym zawarł on swoje uwagi i zastrzeżenia dotyczące przedłożonej do akt sprawy oceny technicznej robót remontowych dachu budynku nr [...] przy ul. [...] w [...], autorstwa mgr inż. K. B.. Pismem z dnia 28 lutego 2018 r., znak PINB.401- PG/138/15-2018, PINB wezwał mgr inż. K. B., autora oceny technicznej do stawienia się celem złożenia wyjaśnień. W dniu 21 marca 2018 r. K. B. złożył do protokołu stosowne wyjaśnienia. Decyzją nr 181/2018 z dnia 15 czerwca 2018 r. PINB umorzył postępowanie administracyjne, z uwagi na to, że dalsze jego prowadzenie stało się bezprzedmiotowe, z powodu braku powodów do wdrożenia procedury określonej w art. 51 Prawo budowlane wobec nie stwierdzenia wykonywania robót budowlanych związanych z remontem dachu budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, o czym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 Prawo budowlane. Od tej decyzji odwołanie w ustawowym terminie wniosła Z. M. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu decyzją nr 1022/2018 z dnia 13 sierpnia 2018 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W swoim rozstrzygnięciu organ II instancji wskazał, że w przedmiotowym postępowaniu organu I instancji doszło do naruszenia art. 10 § 1 w zw. z art. 79 § 1 poprzez pozbawienie skarżącej możliwości brania czynnego udziału na każdym etapie postępowania administracyjnego, poprzez niezawiadomienie skarżącej o przesłuchaniu świadków. Stąd też DWINB wskazał, że czynność tę należy powtórzyć. Biorąc pod uwagę wskazania Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu, PINB ponownie wezwał wszystkich świadków w niniejszej sprawie do złożenia wyjaśnień. Pismem z dnia 18 października 2018 r., pełnomocnik Z. M. — radca prawny P. S. wniósł o zadanie przesłuchiwanym świadkom przesłanych pytań oraz o przeprowadzenie ponownych oględzin nieruchomości państwa M. W tym piśmie pełnomocnik strony wniósł również o przesłuchanie dodatkowych, wskazanych w tym piśmie świadków: S. L., D. B. i H. K. Przed wydaniem decyzji, umożliwiając stronom wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w sprawie, PINB powiadomił strony pismem z dnia 7 marca 2019 roku o możliwości skorzystania z powyższych uprawnień. Biorąc pod uwagę całość zebranego materiału dowodowego PINB w [...] decyzją nr 75/2019 z dnia 12 kwietnia 2019 r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie, z uwagi na to, że dalsze jego prowadzenie stało się bezprzedmiotowe, z powodu braku powodów do wdrożenia procedury określonej w art. 51 wobec nie stwierdzenia wykonywania robót budowlanych związanych z remontem dachu budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, o czym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 Prawo budowlane. Od decyzji powyższej w ustawowym terminie wniosła Pani Z. M. Decyzją nr 972/2019 z dnia 9 sierpnia 2019 r., wydaną na podstawie 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2018 r. poz. 2096 ze zm., zwana dalej "k.p.a.") DWINB utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w powołanym wyżej wyroku oddalił skargę Z. M. uznając, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Uzasadniając swoje stanowisko Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Stosownie do tego przepisu gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość zachodzi w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego nie mamy do czynienia ze sprawą administracyjną mogącą być przedmiotem postępowania. Wobec powyższego nieuzasadniony okazał się zarzut naruszenia przez organ art. 105 § 1 k.p.a., a tym samym również art. 138 § 1 k.p.a. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie nie doszło także do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., albowiem organ przeprowadził bardzo szerokie postępowanie, zmierzające do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Organ pierwszej instancji dwukrotnie przesłuchał świadków zgłoszonych przez strony postępowania, zgromadził dowody w sprawie, w szczególności dopuścił i przeprowadził dowody z archiwalnej dokumentacji, z której (jego zdaniem) wynika, że oba budynki była już przed remontem dachu do siebie "przyrośnięte"(por. K. 50a i n. akt adm., szkic do operatu szacunkowego k 9c i n, projekt budowlany remontu dachu k.15 i n.). Takie wnioski potwierdzają także i inne dowody zgromadzone w toku postępowania, a organy (wbrew twierdzeniom skargi) nie przekroczyły w tym zakresie zasady swobodnej oceny dowodów, zapisanej w art. 80 k.p.a. Odnosząc się do "ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego, znajdującego się przy ul. [...] w [...] (k. 17a akt administracyjnych) można dodać, że organ na s. 12 i n uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji wskazał z jakiej przyczyny odmówił wiarogodności tej ekspertyzie, a ocena ta (o czym była mowa wcześniej) nie przekracza zasad opisanych w art. 80 k.p.a. Sąd I instancji stwierdził bezspornie, że wysokość dachu budynku nie została zwiększona. Poziom górnej połaci dachowej pozostał na tej samej wysokości. Brak jest też fizycznie możliwości aby budynek został przesunięty w kierunku budynku nr [...], a w ramach zadania wykonano jedynie przekładkę dachu (bez rozbudowy). Wykonany zakres prac (remont dachu polegający na wymianie uszkodzonych elementów więźby dachowej oraz wymiana pokrycia z dachówki cementowej na blachę) spowodował odciążenie istniejącego układu konstrukcyjnego budynku nr [...]. Jest to jednak bez znaczenia dla budynku nr [...] a powoduje zmniejszenie obciążeń na ściany i fundamenty budynku poddanego remontowi. Nie ma więc możliwości, aby powstałe zawilgocenia czy spękania na budynku nr [...] spowodowane były prowadzonymi robotami związanymi z remontem dachu budynku nr [...]. W związku z przeprowadzonymi oględzinami, Sąd I instancji zaznaczył, że przeprowadzone roboty budowlane są zgodne z przepisami ustawy Prawo budowlane oraz z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065, zwane dalej: "r.w.t"). W ocenie Sądu I instancji trafnie organy zakwalifikowały wykonane roboty jako remont, na który inwestor posiadał pozwolenie, a nie jako przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7 lit. a Prawo budowlane. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła Z. M. zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu: I. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze późn. zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz 107 § 3 k.p.a.: a. poprzez niedokonanie przez WSA prawidłowej kontroli działalności organu administracji, a w konsekwencji przyjęcie, że organ dokładnie wyjaśnił stan faktyczny w sprawie i nie naruszył przepisów prawa procesowego w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy, podczas gdy organy administracji obu instancji nie dokonały wszechstronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez pominiecie zeznań B. D., Z. M., W. D., w zakresie w jakim dotyczą one rozbudowy dachu w budynku przy ul. [...], wyjaśnień Skarżącej złożonych podczas wizji dnia 18 stycznia 2016 r. i fotografii przedłożonych do akt sprawy, operatu szacunkowego nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...] z dnia 30 maja 1994 r., jak również ekspertyzy doc. dr inż. M. K. i przyjęcie, że budynki położone w [...] przy ul. [...] i [...] zawsze stykały się ze sobą, jak również, że budynek nr [...] nie został podwyższony, jak również nie została zmieniona konstrukcja jego dachu, podczas gdy z dowodów tych jednoznacznie wynika, że doszło do rozbudowy dachu w przedmiotowym budynku, b. poprzez pominięcie zeznań R. P. i H. K. i ekspertyzy doc. dr inż. M. K. w zakresie w jakim dotyczą one rozbudowy dachu w budynku przy ul. [...], podczas gdy zeznania te korespondują w powyższym zakresie z zeznaniami B. D., Z. M., W. D., którym organy I i II instancji dały wiarę w całości. II. naruszenie prawa materialnego: 1. art. 3 pkt 8 w zw. z art. 50 i art. 36a ust. 1 Prawo budowlane poprzez niewłaściwe zastosowanie tj. błędne przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, że roboty budowlane wykonane przez A. i G. M. stanowią remont wyrażający się w wymianie istniejących elementów konstrukcyjnych dachu, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie - zamiast remontu dachu - wykonano nową konstrukcję dachu, co spowodowało zwiększenie wysokości remontowanego obiektu oraz zwiększenie jego kubatury i jego nieprawidłowe osadzenie na budynku odwołującej, który został w wyniku przeprowadzonych robót uszkodzony w stopniu znacznym, co miało wpływ na wynik sprawy, jako że roboty faktycznie przeprowadzone doprowadziły do powstania obiektu budowlanego o innych parametrach użytkowych i technicznych, niż obiekt pierwotny i jako takie nie stanowiły remontu lecz przebudowę będącą samowolą budowlaną. Mając powyższe na uwadze skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA we Wrocławiu, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i uchylenie decyzji WINB we Wrocławiu oraz poprzedzającej jej decyzji PINB w [...]. Jednocześnie wniosła o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a także rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Powyższe zarzuty rozwinięto w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności postępowania, w którym wydano zaskarżony wyrok. W granicach skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się również powodów przemawiających za uchyleniem kwestionowanego orzeczenia z tych powodów. Skarga kasacyjna okazała się bezzasadna. Chybiony jest zarzut kasacyjny naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. Z art. 7, art. 77 par. 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej organy nadzoru budowanego prawidłowo zebrały materiał dowodowy niezbędny dla rozstrzygnięcia sprawy i poddały go ocenie, która zdaniem NSA nie nosi cech dowolności. Fakt, że wskazane przez skarżącą kasacyjnie osoby potwierdziły podnoszoną przez skarżącą wersję, iż doszło do rozbudowy spornego budynku zarówno poprzez dobudowanie do budynku skarżącej jak i podniesienie konstrukcji dachu i zwiększenie jego wysokości oraz kubatury budynku, bez jednoczesnego potwierdzenia tych okoliczności w dokumentach znajdujących się w aktach administracyjnych, nie świadczy o tym, że organy dokonały wadliwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Organy odniosły się do wszystkich zebranych w sprawie dowodów i wskazały, którym odmówiły wiarygodności oraz wyjaśniły przyczyny zajętego w tym zakresie stanowiska.. Należy zauważyć, że postępowanie dowodowe nie jest celem samym w sobie, a przyjęta w postępowaniu administracyjnym zasada zupełności materiału dowodowego nie oznacza, że należy prowadzić postępowanie dowodowe nawet wówczas, gdy całokształt okoliczności ujawnionych w sprawie wystarcza do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia. Należy także podkreślić, że zasada prawdy obiektywnej, wyrażona w art. 7 k.p.a., skonkretyzowana w art. 77 § 1 k.p.a. wskazuje, iż organy administracji publicznej mają obowiązek podjąć wszelkie działania niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, zobowiązane są także w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć materiał dowodowy. Przy czym jak wynika z utrwalonego w orzecznictwie poglądu, działania podejmowane w ramach wskazanych wyżej obowiązków mają na celu dokonanie ustaleń, pozwalających na prawidłowe zastosowanie prawa materialnego. Oznacza to, że to normy prawa materialnego wskazują, jakie fakty mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, wyznaczają tym samym zakres postępowania dowodowego i zakres ustaleń faktycznych koniecznych dla załatwienia sprawy. W rozpoznawanej sprawie zakres koniecznych do ustalenia faktów określał art. 50 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego, statuujące obowiązek wstrzymania prowadzonych robót budowlanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia lub zagrożenia środowiska. Jak wynikało z pisma inicjującego postępowanie skarżąca domagała się interwencji organów nadzoru budowlanego w związku z nieprawidłowo wykonanymi robotami budowlanymi w budynku sąsiednim, które negatywnie oddziaływają na jej nieruchomość. Organy prawidłowo ustaliły, że roboty budowlane zostały wykonane w oparciu o udzielone pozwolenie na budowę a zakres wykonanych robót budowlanych jest zgodny z zatwierdzonym projektem budowlanym, co do kwestionowanych w skardze okoliczności. Nadto prawidłowo ustalono w oparciu o przedłożoną ekspertyzę stan techniczny budynku oraz brak oddziaływania wykonanych robót budowlanych na nieruchomość sąsiednią, stąd też brak było podstaw do nałożenia jakichkolwiek obowiązków w ramach prowadzonego postępowania naprawczego. W konsekwencji niezasadny okazał się także zarzut kasacyjny naruszenia przepisów prawa materialnego, pomijając jego wadliwą konstrukcję tj. brak powołania jako naruszonego art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a w zw. z przepisami wskazanymi w treści tego zarzutu. Jak wynika z treści zatwierdzonego projektu budowlanego zakres wykonanych robót budowlanych obejmował wymianę elementów konstrukcyjnych w istniejącym dachu z jednej strony budynku, nadto wymianę pokrycia dachowego, co prawidłowo zostało zakwalifikowane jako remont dachu. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Przeprowadzona kontrola przez pracowników organu nadzoru budowlanego potwierdziła wykonanie robót budowlanych zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Zatem bezzasadne są argumenty skargi kasacyjnej kwestionujące te stanowisko. Skarżąca kasacyjnie sugeruje, że doszło do rozbudowy istniejącego budynku, czego dowodem mają być szkic sporządzony na okoliczność wyceny budynku w chwili jego zakupu oraz zeznania czterech świadków, którzy wskazują, że budynek obecnie jest wyższy niż pierwotnie i zbliżony do budynku skarżącej, jednocześnie zdaje się nie zauważać innych dowodów świadczących o tym, że budynek od zawsze był w zabudowie bliźniaczej w stosunku do budynku skarżącej oraz że jego wysokość a co za tym idzie także kubatura nie uległy zmianie. Prawidłowa jest w tym zakresie ocena Sądu I instancji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.