VI SA/Wa 91/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Tomasz Sałek Protokolant ref. staż. Magdalena Koseła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi M. P. na uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności uchwały oddala skargę Zaskarżoną Uchwałą Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. organ, działając na podstawie art.158 § 1 w związku z art. 156 § 1 pkt 2 i 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.) oraz w związku z art. 33 pkt 10 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (Dz. U. z 2016 r. Nr 1725), po rozpatrzeniu wniosku M. P. dnia 14 października 2018 r. w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia z dnia [...] kwietnia 2018 r. – odmówił stwierdzenia nieważności wskazanej uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...]. Uchwała wydana została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Wnioskiem z dnia 14 października 2018 r. Pan M. P. wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. w sprawie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności uchwał: nr [...] Rady [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r. w sprawie odmowy dokonania tymczasowego wpisu na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa oraz uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. w sprawie rozpatrzenia odwołania. Uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. organ odmówił stwierdzenie nieważności ww. uchwał: nr [...] Rady [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r. oraz uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. W uzasadnieniu ww. Uchwały nr [...] organ podał, że jako powód żądania stwierdzenia nieważności uchwał skarżący podał brak prawidłowego podpisu odwołania. Wnioskodawca wskazał naruszenie przepisu art. 64 §2 K.p.a. poprzez nie wezwanie skarżącego do uzupełnienia braku poprzez podpisanie wniosku o wpis na listę osób świadczących usługi transgraniczne złożonego w formie elektronicznej bez kwalifikowanego podpisu elektronicznego. W ocenie wnioskodawcy stanowi to naruszenie uzasadniające stwierdzenie nieważności na podstawie art. 156 §1 pkt 2 i 7 K.p.a. Zdaniem Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w niniejszej sprawie brak było podstaw do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa lub wady powodującej nieważność zaskarżonych uchwał z mocy prawa. Podkreślono, że stan faktyczny sprawy był nieco odmienny od wskazanego przez wnioskodawcę. Wskazano, że zainteresowany jedynie pierwotny wniosek przekazał mailem. Następnie w toku postępowania ponawiał swoje żądanie i przekazywał dokumenty podpisując się podpisem elektronicznym. Działo się to m.in. w dniu 5 lutego 2017 r,14 lutego 2017 r., 14 grudnia 2016 r,. 10 czerwca 2017 r. Skarżący zwracał się też do Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa o przekazywanie dokumentów przekazywanych elektronicznie za pośrednictwem platformy EPUAP do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. Organ stwierdził, że w niniejszej sprawie nie może być wątpliwości zarówno co do osoby wnioskodawcy, treści jego żądania, czynnego udziału strony w postępowaniu, jak i skuteczności popierania wniosku i składania środków zaskarżenia w tym skargi do WSA. W ocenie Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa niewezwanie strony do złożenia podpisu na wniosku w sytuacji, gdy nie ma żadnych wątpliwości co do osoby strony ani treści wniosku a strona bierze czynny udział w postępowaniu i korzysta z przysługujących jej praw nie może skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji wydanych w takim postępowaniu. W takich warunkach, zdaniem organu, brak było podstaw do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa lub nieważności rozstrzygnięć organów z mocy prawa odnośnie uchwał: nr [...] Rady [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r. w sprawie odmowy dokonania tymczasowego wpisu na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa oraz uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. w sprawie rozpatrzenia odwołania. Dlatego też uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. odmówiono stwierdzenia ich nieważności. Następnie wnioskiem z dnia 14 października 2018 r. skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały ww. Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. w sprawie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności uchwał: nr [...] Rady [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r. w sprawie odmowy dokonania tymczasowego wpisu na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa oraz uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. w sprawie rozpatrzenia odwołania. Po rozpatrzeniu tego wniosku Uchwałą Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. organ odmówił stwierdzenia nieważności uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. W uzasadnieniu uchwały odmawiającej stwierdzenia nieważności (nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. ) organ podał, że bezzasadny był zarzut strony dotyczący nierozpoznania przez organ zagadnienia wstępnego. Organ wskazał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, iż "przez zagadnienie wstępne" rozumienie się zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale inny organ lub sąd i rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem załatwienia "głównej" sprawy administracyjnej. Ponadto, sam wnioskodawca nie wskazał jakie konkretnie zagadnienie wstępne występuje w niniejszej sprawie. Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, podkreśliła że zasadnie i zgodnie z przepisami prawa, uchwałą nr [...] odmówiła stwierdzenia nieważności ww. uchwał: nr [...] Rady [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r. oraz uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. Organ stwierdził, iż zgodnie z art. 16 § 1 i 2 K.p.a, decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Wzruszenie takich decyzji może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Decyzje mogą być również zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach. Wspomniany przepis art. 16 § 1 K.p.a. ustanawia ogólną zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. Decyzja ostateczna staje się wykonalna, wchodzi do obrotu prawnego, wywołując skutki prawne wobec jej adresatów, jak również wobec innych uczestników obrotu prawnego. Decyzja taka ma moc obowiązującą do czasu jej uchylenia lub zmiany. Zaznaczono także, iż skarga do sądu administracyjnego nie ma charakteru bezwzględnie suspensywnego, co oznacza, że jej wniesienie nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że decyzja (nawet zaskarżona do sądu, w razie gdy nie wstrzymano jej wykonania), jest wykonalna aż do czasu wyroku sądu o jej uchyleniu. W ocenie organu w niniejszej sprawie mamy do czynienia z dwoma alternatywnymi postępowaniami, przy czym podkreślono, że organ nie ingeruje, w postępowanie zawisłe przed sądem. To wnioskodawca wnioskiem z dnia [...] marca 2018 r. zwrócił się o stwierdzenie nieważności uchwały nr [...] Rady [...] OIIB z dnia [...] marca 2018 r., a podstawowym obowiązkiem organu było rozpatrzenie tego wniosku. Odnosząc się merytorycznie do przesłanek stwierdzenia nieważności postępowania wyrażonych w art. 156 K.p.a. stwierdzono, że stan faktyczny przedstawiony przez skarżącego nie wyczerpuje żadnej z nich. Organ podkreślił, że Polska Izba Inżynierów Budownictwa posiada jeden profil na platformie ePUAP, który jest zaufanym profilem w myśl ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Wskazano, że przedmiotowa decyzja (uchwała) została podpisana przez właściwy skład orzekający zgodnie z ustawą o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa. Przedmiotowa decyzja istnieje w obrocie prawnym, a zastrzeżenia skarżącego dotyczą jedynie sposobu jej doręczenia, który był prawidłowy. Organ stwierdził, że członkowie składu orzekającego nie posiadają własnych kwalifikowanych podpisów elektronicznych, w związku z czym brak było możliwości doręczania decyzji w sposób opisany przez Wnioskodawcę. Ponadto skarżący potwierdził fakt otrzymania zaskarżonych aktów administracyjnych i miał możliwość zapoznania się z ich treścią oraz skorzystać w trybie zwykłym z przysługujących mu środków zaskarżenia. Krajowa Rada w całości podzieliła ocenę prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 czerwca 2018 r. sygn. akt VISAB/Wa 62/17 zapadłym na tle analogicznych zarzutów skarżącego. Reasumując organ wskazał, że jego działanie było prawidłowe i zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. W badanej w trybie nadzoru Uchwale nr [...], w żadnej mierze nie można było stwierdzić rażącego naruszenie przepisów wskazanych jako naruszone ani nieważności zaskarżonej uchwały z mocy prawa. Mając powyższe na względzie orzeczono o odmowie stwierdzenia nieważności tej uchwały. Na powyższą Uchwałę Nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł drogą elektroniczną Pan M. P. Skarżący zarzucił ww. Uchwale naruszenie: - art. 6. art. 7, art. 8. art. 9, art. 10, art. 11, art. 77, art. 80. art. 107 § 3 w związku poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, oraz przeprowadzenie postępowania bez materiału dowodowego - art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. w zw. z 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez uznanie, że wydanie uchwały przy w przypadku, gdy organ zobligowany był zawiesić postępowanie nie stanowi przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji. - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez błędne uzasadnienie decyzji W związku z podniesionymi zarzutami skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały [...] [...] oraz o zasadzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu. W ocenie Sądu Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa prawidłowo przeprowadziła postępowanie nadzorcze i zgodnie z prawem Uchwałą Nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. odmówiła stwierdzenia nieważności uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa Nr [...] z dnia z dnia [...] kwietnia 2018 r. Sąd podziela stanowisko Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, że zasadnie odmówiono stwierdzenia nieważności ww. uchwał: nr [...] Rady [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r. oraz uchwały Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. Sąd zauważa, że to skarżący wnioskiem z dnia [...] marca 2018 r. zwrócił się o stwierdzenie nieważności uchwały nr [...] Rady [...] OIIB z dnia [...] marca 2018 r., a podstawowym obowiązkiem organu było rozpatrzenie tego wniosku. Odnosząc się merytorycznie do przesłanek stwierdzenia nieważności uchwały wyrażonych w art. 156 K.p.a. organ wykazał, że w sprawie nie można stwierdzić przesłanek uzasadniających unieważnienie tej uchwały (nr [...]). Organ wyjaśnił, że Polska Izba Inżynierów Budownictwa posiada jeden profil na platformie ePUAP, który jest zaufanym profilem w myśl ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Wskazano, że przedmiotowa decyzja (uchwała) została podpisana przez właściwy skład orzekający zgodnie z ustawą o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa. Przedmiotowa decyzja istnieje w obrocie prawnym, a zastrzeżenia skarżącego dotyczą jedynie sposobu jej doręczenia, który był prawidłowy. Organ stwierdził, że członkowie składu orzekającego nie posiadają własnych kwalifikowanych podpisów elektronicznych, w związku z czym brak było możliwości doręczania decyzji w sposób opisany przez Wnioskodawcę. Sąd zauważa, że skarżący potwierdził fakt otrzymania zaskarżonych aktów administracyjnych i miał możliwość zapoznania się z ich treścią oraz skorzystać w trybie zwykłym z przysługujących mu środków zaskarżenia. Sąd badając niniejszą sprawę podziela ocenę prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 czerwca 2018 r. sygn. akt VISAB/Wa 62/17 zapadłym na tle analogicznych zarzutów skarżącego. Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu naruszenia prawa. Słuszne było zatem stanowisko wyrażone w zaskarżonej obecnie Uchwale Nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. Działanie organu należy uznać, za prawidłowe i zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. W żadnej mierze nie można stwierdzić rażącego naruszenie przepisów wskazanych jako naruszone ani nieważności zaskarżonej uchwały z mocy prawa. Zdaniem Sądu w zaskarżonej uchwale Nr [...] organ dokonał prawidłowej oceny uchwały [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. i zasadnie odmówił stwierdzenia jej nieważności. Należy zauważyć, że zaskarżona Uchwała została podpisana przez właściwy skład orzekający zgodnie z ustawą o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa. Przedmiotowa Uchwała istnieje w obrocie prawnym, a zastrzeżenia skarżącego dotyczą jedynie sposobu jej doręczenia, który był prawidłowy. Co wyjaśnił Organ, członkowie składu orzekającego nie posiadają własnych kwalifikowanych podpisów elektronicznych, w związku z czym brak jest możliwości doręczania decyzji w sposób postulowany przez skarżącego. Ponadto skarżący potwierdził fakt otrzymania kwestionowanych aktów administracyjnych i miał możliwość zapoznania się z ich treścią oraz skorzystać z przysługujących środków zaskarżenia jak również skargi do sądu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.