I OZ 626/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Po 1141/19 odrzucające sprzeciw J. G. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia alimentacyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2020 r. Wojewódzkiegi Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił sprzeciw J. G. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 6 listopada 2019 r. uchylającej decyzję Burmistrza Miasta Turka z dnia [...] września 2019 r. o uznaniu świadczenia z funduszu alimentacyjnego wypłaconego skarżącej w okresie od 1 grudnia 2015 r. do 31 sierpnia 2016 r. za świadczenie nienależnie pobrane i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Wojewódzki wskazał, że decyzja SKO została wydana w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a. Decyzję organu II instancji doręczono skarżącej 12 listopada 2019 r. Sąd Wojewódzki podkreślił, że sprzeciw wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Termin na wniesienie sprzeciwu upłynął w dniu 26 listopada 2019 r. Skarżąca wniosła sprzeciw od decyzji 6 grudnia 2019 r. Sąd Wojewódzki podkreślił, że zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej "p.p.s.a.") od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja z [...] listopada 2019 r. była decyzją, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., tj. decyzją uchylającą decyzję organu I instancji w całości i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o tym, że nie przysługuje od niej skarga tylko sprzeciw, który wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 64c § 1 p.p.s.a sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 12 listopada 2019 r. Mogła ona być zaskarżona jedynie sprzeciwem a nie skargą, stąd pismo skarżącej należało mimo błędnego określenia uznać za sprzeciw. Termin do wniesienia sprzeciwu upływał z dniem 26 listopada 2019 r. Tymczasem z prezentaty naniesionej na kopercie w której go nadano wynika, że został on nadany w placówce pocztowej 6 grudnia 2019 r. Dlatego też Sąd Wojewódzki na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. odrzucił sprzeciw jak wniesiony po terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J. G. zarzucając naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 2 p.p.s.a. polegające na niewezwaniu skarżącej do uzupełnienia braków formalnych pisma; 2. art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi która została wniesiona w ustawowym terminie. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącej podkreślił, że w dniu 12 listopada 2019 r. skarżąca odebrała dwie decyzje SKO z dnia [...] listopada 2019 r. o nr [...] (od której przysługiwała skarga) oraz o nr [...] (od której przysługiwał sprzeciw). Intencją skarżącej było wniesienie skargi na decyzję SKO o nr [...], natomiast błędnie wskazała w skardze nr decyzji SKO w K. z dnia [...] listopada 2019 r. W ocenie pełnomocnika "nie jest to zbyt czytelna sytuacja prawna, nawet dla prawnika". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 64a p.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługiwała, jednak strona – stosownie do art. 64c § 1 p.p.s.a. – mogła wnieść sprzeciw w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 12 listopada 2019 r., zatem termin na wniesienie sprzeciwu ekspirował w dniu 26 listopada 2019 r. Sprzeciw natomiast został wniesiony 6 grudnia 2019 r. (data stempla pocztowego), a więc po upływie terminu. Z uwagi na ten fakt Sąd odrzucił sprzeciw. Wbrew argumentacji zażalenia, z pisma skarżącej zatytułowanego "skarga" jednoznacznie wynika że zaskarżyła ona decyzję SKO w K. z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...]. W uzasadnieniu pisma skarżąca wprost wskazała, że domaga się umorzenia postępowania w sprawie nienależnie pobranych świadczeń. Dodatkowo argumentacja zażalenia w istocie stanowi uzasadnienie do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, który nie został złożony. Naczelny Sąd Administracyjny oceniając niniejszą sprawę może jedynie stwierdzić, że sprzeciw strony skarżącej, jako wniesiony po terminie, podlegał odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.