I GZ 471/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [A.] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1350/19 w zakresie wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi [A.] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: oddalić zażalenie Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 29 października 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1350/19, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) w związku z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wezwał skarżącą [A.] Sp. z o.o. z siedzibą w W. do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 12770 zł od skargi na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. [A.] Sp. z o.o. wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie w całości i zarzucając mu naruszenie art. 231 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r., poprzez błędne przyjęcie, że skarga na decyzję w sprawie zwrotu dofinansowania nie podlega wpisowi stałemu. Zdaniem skarżącej, istotą sporu i rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie nie jest kwestia wielkości zwrotu dofinansowania, ale sama zasadność jego otrzymania, a więc istnienie prawa do jego otrzymania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie zaś z art. 230 § 1 p.p.s.a. wpis pobiera się od pism wszczynających postępowanie w danej instancji. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 220 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w innych sprawach pobiera się wpis stały. Należy zauważyć, że użyte w tym przepisie sformułowanie "przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna" stanowi pewnego rodzaju uproszczenie. Przedmiotem orzekania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest bowiem należność pieniężna, lecz legalność aktów, w których należność taka została określona lub ustalona (por. A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Wolters Kluwer business, Warszawa 2009 r., s. 629). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2019 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] września 2017 r. zobowiązującą skarżącą do zwrotu środków PFRON przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych w wysokości 1.296.983,26 zł. Wbrew twierdzeniom skarżącej przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest zatem należność pieniężna w rozumieniu art. 231 p.p.s.a., tj. decyzja, wydana na podstawie art. 26a ust. 11 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2046 ze zm.), nakazująca zwrot wypłaconego dofinansowania w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości w konkretnie określonej przez organ kwocie 1.296.983,26 zł, nie zaś decyzja rozstrzygająca jedynie zasadność przyznania dofinansowania. Decydujące jest przy tym ustalenie, że wydana decyzja stanowi tytuł prawny, uprawniający organ do wystąpienia z roszczeniem o uiszczenie należnej kwoty (vide: postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt II GSK 143/07, niepublik.). Prawidłowo zatem Sąd I instancji, wzywając skarżącą do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 12770 zł, podał jako podstawę do jego obliczenia § 1 pkt 4 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., który stanowi, że wpis wynosi 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uzupełnienia wpisu od skargi jest zgodne z prawem, bowiem sprawa dotyczy należności pieniężnych, a więc od wniesionej skargi należało pobrać wpis stosunkowy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i z art. 227 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.