I OZ 1416/19

P O S T A N O W I E N I E Dnia 24 stycznia 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1988/19 w sprawie ze skargi A.Z. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 11 października 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1988/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A.Z. (dalej skarżąca) na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji. Sąd I instancji podniósł, że skarżąca wniosła 14 czerwca 2019 r. skargę do WSA. W związku z brakami formalnymi skargi Sąd wezwał skarżącą do ich usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie numeru PESEL [k. 1, 13, 16 akt sądowych]. Wezwanie doręczono skarżącej, na adres podany w skardze 30 września 2019 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 [ze zm.]) [k. 20 akt sądowych]. Termin na wykonanie wezwania upłynął 7 października 2019 r. W wyznaczonym terminie wezwania nie wykonano. Do Sądu nie wpłynął żądany dokument. Skarga nie spełniała wymogów z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa. W wyznaczonym przez Sąd terminie, tj. do 7 października 2019 r., skarżąca nie wykonała wezwania. Nienadesłanie numeru PESEL, stanowi brak formalny skargi skutkujący brakiem możliwości nadania jej dalszego biegu. Skarga jest zatem niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, odrzucił skargę (k. 22-24 akt sądowych). Zażalenie na postanowienie II SA/Wa 1988/19 wywiodła A.Z., reprezentowana przez r. pr. K.S. Skarżąca zaskarżyła ww. postanowienie w całości i zarzuciła mu naruszenie: 1. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 49 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 46 ppsa; 2. art. 73 § 3 i 4 ppsa. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania (k. 31-35 akt sądowych). Pismem z 3 grudnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej przesłał odpowiedź Poczty Polskiej na złożoną reklamację (k. 46-48 akt sądowych) Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Bezsporne jest, że przesyłka zawierająca wezwanie do nadesłania nr PESEL została wysłana na adres skarżącej podany w skardze do WSA. Jak wynika z adnotacji i pieczątek na kopercie, przesyłka nr [...]69 została nadana 12.9.2019 r. w UP [...]. Pierwsze awizo nastąpiło 16.9.2016 r., po czym przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, a stosowne zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórne awizo miało miejsce 24.9.2019 r. Wobec nieodebrania przesyłki z placówki pocztowej dokonano jej zwrotu 2.10.2019 r. (k. 20 akt sądowych). Powyższe dane pokrywają się z informacjami umieszczonymi w systemie śledzenia przesyłek Poczty Polskiej. Z dołączonej do akt odpowiedzi na reklamację nie wynika, że Poczta uchybiła procedurom wynikającym z przepisów prawa ("jednoznaczne odniesienie się do sygnalizowanych zastrzeżeń jest utrudnione"; k. 48 akt sądowych). Brak również dowodów, które potwierdziłyby twierdzenia skarżącej, że Poczta czy Sąd I instancji uchybili przepisom regulującym doręczanie przesyłek pocztowych. Oświadczenie skarżącej o braku stosownych zawiadomień jest okolicznością niewystarczającą wobec nie budzących wątpliwości adnotacji i pieczątek pracowników (agentów) operatora pocztowego. Przesyłka została powtórnie awizowana wobec czego Poczta uczyniła zadość art. 73 § 3 ppsa. Sąd I instancji prawidłowo uznał ją za doręczoną z dniem 30.9.2019 r., skoro pierwsza próba doręczenia miała miejsce 16.9.2019 r. (art. 73 § 4 ppsa). Autor zażalenia zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 49 § 1 pkt 1 i 2 ppsa. Należy wskazać, że brak jednak takich przepisów, gdyż art. 49 § 1 ppsa nie dzieli się na punkty. WSA prawidłowo zastosował w sprawie art. 49 § 1 ppsa. Nie mógł przynieść spodziewanego skutku zarzut naruszenia art. 46 ppsa. W szczególności Sąd I instancji nie naruszył art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ppsa (pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku). Zważywszy że wezwanie zostało doręczone skarżącej 30.9.2019 r., termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął 7 października 2019 r. Skarżąca w tym czasie nie nadesłała nr PESEL. Sąd I instancji prawidłowo zatem skargę odrzucił postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa) na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, oddalił zażalenie.