III SA/Gl 745/16
WyrokWSA w Gliwicach2017-01-25
Skład orzekający: Krzysztof Kandut, Małgorzata Herman, Adam Nita
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy energia elektryczna zużywana w procesie przygotowania wsadu do produkcji wyrobów hutniczych, w tym czynności takich jak przydzielanie kęsisk lub wlewków z wytopu oraz cięcie na określony wymiar, może być uznana za energię zużytą w procesie metalurgicznym, uprawniającym do zwolnienia z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym?Ratio decidendi
Sąd uznał, że proces metalurgiczny, w rozumieniu art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, rozpoczyna się wraz z przygotowaniem wsadu, obejmującym czynności takie jak przydzielanie kęsisk lub wlewków z wytopu oraz cięcie na określony wymiar. Energia elektryczna zużyta w tych etapach, niezbędnych do produkcji metalu, powinna korzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego. Zwolnienie to ma na celu poprawę konkurencyjności przemysłu metalurgicznego.Stan faktyczny
Spółka "A" Sp. z o.o. zwróciła się o interpretację indywidualną dotyczącą zwolnienia z podatku akcyzowego energii elektrycznej wykorzystywanej w procesie metalurgicznym. Spółka argumentowała, że jej działalność, obejmująca m.in. podgrzewanie materiału, walcowanie i obróbkę cieplną, spełnia definicję procesu metalurgicznego. Organ interpretacyjny uznał jednak, że energia elektryczna zużyta na etapie przygotowania wsadu (np. cięcie) oraz na etapie szlifowania i cięcia wyrobów nie podlega zwolnieniu. Spółka zaskarżyła tę interpretację do WSA w Gliwicach.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną Ministra Finansów i zasądzono od Ministra Rozwoju i Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Adam Nita, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2017 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w D. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2) zasądza od Ministra Rozwoju i Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Dyrektor Izby Skarbowej w K. indywidualną interpretacją prawa podatkowego z dnia [...] r. nr [...] , wydaną na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm. – dalej zwana w skrócie: O.p.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy: "A" spółka z o.o. w D. , przedstawione we wniosku z dnia [...] r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie zwolnienia z opodatkowania tym podatkiem energii elektrycznej wykorzystywanej w procesie metalurgicznym, jest nieprawidłowe.
Interpretację wydano w następującym stanie sprawy:
Wnioskiem z dnia [...] r. skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej w K. , działającego w imieniu Ministra Finansów, "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w D. , zwróciła się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego. Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego podał, że prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów hutniczych w procesie przeróbki plastycznej na gorąco, tj. podgrzaniu materiału a następnie jego walcowaniu i poddaniu procesowi obróbki cieplnej. Działalność ta sklasyfikowana jest na podstawie PKD 2410 Z, jako produkcja surówki, żelazostopów, żeliwa i stali oraz wyrobów hutniczych.
Spółka posiada dwie walcownie: wyrobów długich oraz wyrobów kuto-walcowanych, w których wytwarza następujące wyroby:
1. w walcowni wyrobów długich: pręty okrągłe 90-250 mm; pręty kwadratowe do wyrobu butli gazowych 130, 150, 200 mm; kęsy i kęsiska kwadratowe 80-300 mm oraz kształtowniki otwarte;
2. w walcowni wyrobów kuto-walcowanych: pierścienie o średnicy 280-3000 mm i masie do 3000 kg oraz obręcze: kolejowe do zestawów kołowych o średnicy zewnętrznej 850-1250 mm i tramwajowe o średnicy zewnętrznej 400-750mm, do produkcji, których wykorzystywana jest, obok gazu ziemnego wysokometanowego o kodzie CN 2711 21 00, również energia elektryczna o kodzie CN 2716 00 00.
Proces produkcji wyrobów walcowanych długich składa się z następujących etapów:
- przygotowanie wsadu - polega na przydzieleniu kęsisk lub wlewków z wytopu o wymaganym składzie chemicznym i odpowiedniej długości;
- proces nagrzewania wsadu do walcowania - w zależności od rodzaju wsadu prowadzony jest w piecach wgłębnych (wlewki) lub w piecu pokrocznym (kęsiska). Wszystkie piece opalane są gazem ziemnym o kodzie CN 2711 21 00.
- walcowanie - jest procesem dwuetapowym: pierwszy etap polega na odwalcowaniu na Walcarce - Zgniatacz wstępniaka o określonych wymiarach; moc silnika głównego wynosi 4.740 KW.; następnie na Walcarce Nawrotnej następuje nadanie kształtu wyrobu; moc silnika wynosi 2x 2.250 KW; transport w czasie walcowania odbywa się z wykorzystaniem samotoku rolkowego i przesuwaczy linowych z zabierakami;
- cięcie - po odwalcowaniu następuje odcięcie odpadu technologicznego na nożycy o mocy 150 KW; podział pasma na długości zgodne z zamówieniem klienta odbywa się na dwóch piłach tarczowych na gorąco, każda o mocy 200 KW;
- znakowanie trwałe na gorąco, nanoszenie numeru wytopu, gatunku stali, znaku producenta oraz inne wymagane przez klienta; znakowanie prowadzone jest ręcznie.
- chłodzenie odwalcowanych i pociętych prętów prowadzone jest w dołach chłodniczych lub na chłodniach; każda z czterech sekcji wyposażona jest w silnik o mocy 80 KW; do transportu wykorzystywana jest suwnica oraz przesuwacze linowe z zabierakami;
- obróbka cieplna - pręty okrągłe, mogą być dostarczane w stanie: ulepszonym cieplnie, normalizowanym, odprężonym, kombinacji ww. stanów dostawy lub zmiękczonym; do procesów obróbki cieplnej, tj. normalizacja, zmiękczanie i odprężanie, wykorzystywany jest piec komorowy Seco Warwick. W ciągu do ulepszania cieplnego znajdują się: piec pokroczny (wykorzystywany do nagrzewania materiału do hartowania), wanna hartownicza oraz piec komorowy do przeprowadzania procesu odpuszczania;
- wszystkie wyroby huty podlegają prostowaniu; do prostowania prętów okrągłych wykorzystuje się prostownice Montbard (moc 500kw); Danieli (moc 500KW) oraz MAE (moc 100 KW); prostowanie kształtowników następuje na prostownicy pięciorolkowej (moc 136 KW) oraz naciągowej (moc 161 KW); prostowanie kęsisk prowadzone jest na prostownicy siedmiorolkowej o mocy 220 KW;
- powierzchnia kęsów i kęsisk przeznaczonych do kucia podlega szlifowaniu; moc szlifierki wynosi 220 KW.
- wyroby na specjalne przeznaczenie cięte są na wymiar na piłach na zimno; wydział posiada dwie piły o mocy 10 KW każda.
Proces produkcji wyrobów kuto-walcowanych składa się z następujących etapów:
- przygotowanie wsadu poprzez cięcie na określony wymiar; odbywa się to na 6 piłach taśmowych o mocy 10 KW każda;
- proces nagrzewania do przeróbki plastycznej prowadzony jest w piecu obrotowym opalanym gazem ziemnym;
- proces przeróbki plastycznej jest procesem dwuetapowym: pierwszy etap to spęczanie i dziurowanie; wykorzystywana jest prasa hydrauliczna produkcji firmy Thyssen Wagner typ HRP 4000 o nacisku 4000 Mg. Nadanie kształtu końcowego odbywa się na walcarce promieniowo- osiowej;
- chłodzenie odwalcowanych wyrobów odbywa się w dołach chłodniczych lub na chłodni’
- wyroby wydziału P3 mogą być dostarczane w stanie surowym, normalizowanym lub ulepszanym cieplnie; w ciągu do ulepszania cieplnego znajduje się pięć pleców szybowych, piec z wysuwnym trzonem oraz dwie wanny hartownicze.
Wewnętrzny transport wyrobów w spółce realizowany jest za pomocą manipulatorów oraz suwnic z napędem elektrycznym o łącznej mocy zainstalowanej 2.400 KW.
Bilans energii elektrycznej realizowany w Zakładzie w oparciu o system informatyczny ERCO Net i zainstalowane liczniki energii elektrycznej pozwala na precyzyjne wskazanie ilości energii:
- zużytej do procesu technologicznego (tj. opisywanego we wniosku procesu metalurgicznego);
- przeznaczonej na cele administracyjno-socjalne;
- przeznaczonej do dalszego odsprzedania dla pomiotów zlokalizowanych na terenie zakładu (odrębne podmioty gospodarcze).
W związku z powyższym Huta zadała pytanie: Czy w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. powyższa działalność Wnioskodawcy będzie mogła zostać uznana za spełniającą cechy procesów metalurgicznych, a tym samym czy wykorzystywana przez Spółkę energia elektryczna w celach metalurgicznych będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym ?
Zdaniem Huty opisany powyżej Proces mieści się w pojęciu: "proces metalurgiczny" i w efekcie zużycie energii elektrycznej w tym Procesie korzysta z w/w zwolnienia podatkowego. Uzasadniając swoje stanowisko wnioskodawca wskazał, że wykorzystuje on energię elektryczną w procesie metalurgicznym, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a., a jego działalność, zgodnie z PKD, obejmuje:
- obsługę wielkich pieców, stalowni konwertorowej, stalowni elektrycznej, walcowni i walcarek wykańczających,
- produkcję surówki odlewniczej i surówki zwierciadlistej w gąskach, blokach i pozostałych formach podstawowych,
- produkcję żelazostopów,
- produkcję żeliwa lub stali przez bezpośrednią redukcję rud żelaza lub innych gąbczastych produktów zawierających żelazo,
- produkcję żelaza wyjątkowej czystości w procesie elektrolizy lub innych procesach chemicznych,
- przetapianie wybrakowanych wlewków z żeliwa lub stali,
- produkcję granulatu i proszku z żeliwa lub stali,
- produkcję stali w postaci wlewków i innych form podstawowych,
- produkcję półproduktów z żeliwa lub stali,
- produkcję wyrobów płaskich walcowanych na gorąco i na zimno ze stali,
- produkcję sztab i prętów ze stali, walcowanych na gorąco,
- produkcję kątowników, kształtowników i innych profili otwartych ze stali, walcowanych na gorąco,
- produkcję ścianek szczelnych (grodzie) i kształtowników spawanych,
- produkcję elementów konstrukcyjnych torów kolejowych ze stali.
Działalność wnioskodawcy polegająca na produkcji wyrobów w procesie walcowania na gorąco, następnie poddania materiału obróbce cieplnej, będzie spełniać warunki procesu metalurgicznego. Z punktu widzenia dyscypliny naukowej, metalurgia obejmuje dwie zasadnicze grupy zagadnień: wytwarzanie stali w ciągu procesów mających na celu otrzymanie jej w formie ciała stałego oraz przetwarzanie zakrzepłej stali celem nadania jej odpowiednich własności oraz kształtu. Walcowanie na gorąco jest elementem przetwarzania stali i mieści się w tej definicji. Natomiast proces produkcji, to uporządkowany zestaw celowych działań wykonywanych w toku produkcji, począwszy od pobrania materiału wejściowego z magazynu, aż do zdania gotowego wyrobu włącznie. Proces produkcyjny zawsze dotyczy określonego wyrobu.
Zatem, przenosząc powyższe definicje na grunt pojęć używanych przez prawodawcę, zjawiska te, tj. cięcie, nagrzewanie, walcowanie, znakowanie oraz obróbka cieplna - prowadzą do wytworzenia wyrobu gotowego.
Wnioskodawca dodał, że jest w posiadaniu interpretacji indywidualnej nr [...] wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. , w której w/w procesy uznane zostały za procesy metalurgiczne i spółka korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania gazu ziemnego wykorzystywanego w tym procesie.
Dyrektor Izby Skarbowej w K. , działający z upoważnienia Ministra Finansów, wydał wnioskodawcy indywidualną interpretację z dnia [...] r., w której uznał za nieprawidłowe stanowisko w zakresie zwolnienia z podatku akcyzowego energii elektrycznej wykorzystywanej w procesie metalurgicznym opisanym przez spółkę.
Uzasadniając swoje stanowisko organ przywołał przepisy art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 9 ust. 1 i 2, art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1 oraz art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym i wskazał, że przepisy w/w ustawy nie definiują pojęcia "procesy metalurgiczne", nie odwołują się także w powyższym zakresie wprost do innych aktów prawnych. Odwołując się do wyjaśnień zawartych w Polskiej Klasyfikacji Działalności (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD - Dz. U. Nr 251, poz. 1885) - opracowane na podstawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev 2, wprowadzonej rozporządzeniem Nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) Nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.Urz.UE L 393/1 z dnia 30 grudnia 2006 r.) – organ stwierdził, że zgodnie z wyjaśnieniami do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie PKD zawartymi w Dziale 24 Produkcja metali, dział ten obejmuje: wytapianie i/lub oczyszczanie metali żelaznych i nieżelaznych z rudy, surówki lub złomu przy zastosowaniu procesów elektrometalurgicznych i innych technik metalurgicznych, a także wytwarzanie stopów i nadstopów metali poprzez dodanie pierwiastków chemicznych do czystych metali.
Wyrób powstały w wyniku wytapiania i oczyszczania, występujący zazwyczaj w formie wlewków, jest poddany operacji walcowania, ciągnienia i wytłaczania w celu otrzymania arkuszy, blach, taśm, prętów, drutów lub rur, tub i profili drążonych, a w formie ciekłej, przeznaczony jest do produkcji odlewów i części z metalu.
Podklasa 24.10.Z - produkcja surówki, żelazostopów, żeliwa i stali oraz wyrobów hutniczych, obejmuje:
- obsługę wielkich pieców, stalowni konwertorowej, stalowni elektrycznej, walcowni i walcarek wykańczających,
- produkcję surówki odlewniczej i surówki zwierciadlistej w gąskach, blokach i pozostałych formach podstawowych,
- produkcję żelazostopów,
- produkcję żeliwa lub stali przez bezpośrednią redukcję rud żelaza lub innych gąbczastych produktów zawierających żelazo,
- produkcję żelaza wyjątkowej czystości w procesie elektrolizy lub innych procesach chemicznych,
- przetapianie wybrakowanych wlewków z żeliwa lub stali,
- produkcję granulatu i proszku z żeliwa lub stali,
- produkcję stali w postaci wlewków i innych form podstawowych,
- produkcję półproduktów z żeliwa lub stali,
- produkcję wyrobów płaskich walcowanych na gorąco i na zimno ze stali,
- produkcję sztab i prętów ze stali, walcowanych na gorąco,
- produkcję kątowników, kształtowników i innych profili otwartych ze stali, walcowanych na gorąco,
- produkcję ścianek szczelnych (grodzie) i kształtowników spawanych,
- produkcję elementów konstrukcyjnych torów kolejowych ze stali.
Podklasa ta nie obejmuje produkcji prętów poprzez ciągnienie na zimno, sklasyfikowanej w 24.31.Z.
W ujęciu branżowym pojęcie "procesy metalurgiczne" oznacza: procesy otrzymywania surówki w podwyższonych temperaturach, najczęściej w wyniku redukcji tlenków. Za procesy metalurgiczne uważa się procesy polegające na otrzymywaniu rafinacji oraz przetwarzaniu metali i ich stopów, m.in. przy użyciu prądu elektrycznego (A.Górecki, Technologia ogólna – podstawy technologii mechanicznych.). "Metalurgią" określa się natomiast szereg powiązanych ze sobą procesów technologicznych, mających na celu otrzymanie technicznie czystego produktu z surowców, którymi najczęściej są rudy wytapianych metali (R.Chudzikiewicz, W.Briks, Podstawy metalurgii i odlewnictwa.).
W ujęciu językowym, metalurgia to dziedzina nauki i techniki zajmująca się procesami otrzymywania metali i stopów z rud, ich rafinacją oraz obróbką (mającą na celu nadanie im odpowiedniego kształtu i właściwości). Metalurgia obejmuje: wstępną obróbkę rudy - rozdrabnianie i wzbogacanie (m.in. grawitacyjne, ogniowe, magnetyczne lub przez flotację) oraz spiekanie miałkich rud (aglomeracja), właściwy proces prowadzący do otrzymania metalu zwany procesem hutniczym, oraz rafinację metalu; zależnie od stosowanych metod metalurgię dzieli się na pirometalurgię, obejmującą procesy redukcji tlenków metali w wysokich temperaturach i procesy utleniania zanieczyszczeń (świeżenie), hydrometalurgię oraz elektrometalurgię (otrzymywanie metali w piecach elektrycznych), a także metalurgię próżniową i metalurgię proszków. Procesami metalurgicznymi są natomiast procesy produkcji wyrobów metalowych, w których występuje chemiczna lub termiczna obróbka surowców metalowych, przy czym "proces", to ciąg regularnie następujących po sobie zjawisk pozostających między sobą w związku przyczynowym.
Zdaniem organu pojęcie "proces" ma węższy zakres niż "produkcja", która może składać się z samego procesu, lecz może być też efektem kilku procesów lub kompilacją procesu oraz czynności nie stanowiących procesu; w ramach produkcji może też nie zachodzić żaden proces. Procesu produkcji nie można więc utożsamiać z procesem metalurgicznym.
Na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, zwolnieniu z akcyzy podlega wyłącznie ta część energii elektrycznej, która jest bezpośrednio zużyta w procesach metalurgicznych wyznaczonych przez technologię produkcji wyrobów hutniczych, wymaganych dla uzyskania produktu końcowego.
W świetle powyższego organ przyjął, że do procesu metalurgicznego nie można zaliczyć:
- etapu przygotowania wsadu w ramach którego mieszczą się takie czynności, jak przydzielenie kęsisk lub wlewków z wytopu mającego miejsce przy produkcji wyrobów walcowanych długich oraz etapu przygotowania wsadu poprzez cięcie na określony wymiar, który występuje przy produkcji wyrobów kuto-walcowanych;
a przy produkcji wyrobów walcowanych:
- czynności szlifowania powierzchni kęsów i kęsisk przeznaczonych do kucia;
- cięcia na wymiar na piłach na zimno wyrobu na specjalne przeznaczenie.
Zdaniem organu opisane wyżej czynności dotyczące przygotowania wsadu nie rozpoczynają procesu metalurgicznego wyrobów hutniczych. Nie można bowiem do procesu metalurgicznego zaliczyć wstępnego przygotowania wsadu, który dopiero ma być przeznaczony do produkcji. Przygotowanie wsadu można uznać za proces wspomagający opisany proces metalurgiczny, niemniej proces ten nie mieści się w ścisłej definicji procesu metalurgicznego. W konsekwencji energia elektryczna wykorzystana do przygotowania wsadu oraz do szlifowania i cięcia nie korzysta ze zwolnienia podatkowego.
Proces metalurgiczny rozpoczyna się dopiero od przetwarzania uzyskanego wsadu z zastosowaniem określonej technologii, który prowadzi do uzyskania gotowego wyrobu, jakim są produkty hutnicze. Za początek procesu metalurgicznego - opisanego we wniosku – w jego ścisłym znaczeniu, należy więc uznać rozpoczęcie obróbki przygotowanego do produkcji wsadu. Natomiast za zakończenie tego procesu należy uznać uzyskanie produktu hutniczego. W konsekwencji energia elektryczna wykorzystana do uzyskania wyrobu gotowego, jednak bez etapu przygotowania wsadu w produkcji wyrobów długich jak i wyrobów kuto-walcowanych oraz wykorzystywana w końcowej fazie produkcji wyrobów walcowanych do szlifowania i cięcia - podlega zwolnieniu z podatku akcyzowego.
Odnosząc się do wydanej wnioskodawcy interpretacji indywidulanej nr [...] w zakresie zwolnienia z akcyzy opodatkowania gazu ziemnego wykorzystywanego w procesie metalurgicznym organ stwierdził, że nie stoi ona w sprzeczności z przedmiotowym rozstrzygnięciem.
Pismem z dnia [...] r. wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na to wezwanie organ stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach "A" , wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji, zarzuciła naruszenie:
I. przepisów prawa materialnego, tj.:
1. art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 752 ze zm.) poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że do procesu metalurgicznego nie można zaliczyć etapu przygotowania wsadu w ramach którego mieszczą się takie czynności, jak przydzielenie kęsisk lub wlewków z wytopu mającego miejsce przy produkcji wyrobów walcowanych długich oraz etapu przygotowania wsadu poprzez cięcie na określony wymiar, który występuje przy produkcji wyrobów kuto-walcowanych; oraz przy produkcji wyrobów walcowanych - czynności szlifowania powierzchni kęsów i kęsisk przeznaczonych do kucia; cięcia na wymiar na piłach na zimno wyrobu na specjalne przeznaczenie, a także błędne uznanie, iż zużycie energii elektrycznej do przygotowania wsadu nie stanowi jej zużycia w procesach metalurgicznych w rozumieniu cytowanego przepisu;
2. art. 30 ust. 7a pkt 3 w zw. z art. 30 ust. 7b pkt 1 i 2 u.p.a. poprzez nieuwzględnienie w wydanej interpretacji tego, że warunkiem zwolnienia od podatku energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach metalurgicznych jest jej wykorzystywanie przez podmiot będący podatnikiem akcyzy od tej energii; oraz przekazywanie przez podmiot wykorzystujący energię elektryczną do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym podmiot wykorzystał energię elektryczną, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania, w związku z czym energia elektryczna zużywana w procesie produkcji wyrobów hutniczych przez skarżącą nie podlega zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7 pkt 3 u.p.a.
II. przepisów postępowania, tj. art. 14b w zw. z art. 120 i art. 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze. zm.) poprzez wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w oparciu o nieobowiązującą regulację prawną art. 30b ust. 7a pkt 3 u.p.a.
Do skargi skarżąca załączyła Opinię Instytutu Metalurgii Żelaza określającą zakres procesów metalurgicznych w liniach technologicznych "A" sp. z o.o.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości dotychczasową argumentację zawartą w zaskarżonej interpretacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2014, poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej zwana P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zatem kontrola sądów administracyjnych ogranicza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpatrywania i załatwienia sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 P.p.s.a.
Stosownie do art. 57a P.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy opisany przez Hutę we wniosku o udzielenie interpretacji proces mieści się w pojęciu: "proces metalurgiczny" i w efekcie, czy zużycie energii elektrycznej w tym procesie będzie korzystało ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752 ze zm. – dalej zwana u.p.a.) ? Uściślając bardziej sedno sporu, dotyczy on rozumienia i zakresu sformułowania "proces metalurgiczny" użytego w w/w przepisie, według którego zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach metalurgicznych. Warunki tego zwolnienia precyzują ust. 7b i 7c art. 30 ustawy, przy czym wykładnia tych przepisów nie była przedmiotem wniosku i nie jest sporna.
Pojęcie "procesu metalurgicznego" nie zostało wyjaśnione w przepisach ustawy o podatku akcyzowym ani dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U.UE.L.2003.283.51). Zasadne jest zatem odwołanie się do wykładni tego pojęcia w języku potocznym. Według Słownika języka polskiego "metalurgia", to: 1) nauka o sposobach wydobywania metali z rud i kruszców, sposobach ich oczyszczania i obrabiania oraz o właściwościach otrzymanych produktów; 2) dział przemysłu obejmujący produkcję metali (słownik pod red. E.Sobol, wyd. PWN). Podobnie Słownik języka polskiego pod red. M.Szymczaka: "metalurgia" to nauka o metodach wytwarzania metali z rud i kruszców, o sposobach ich oczyszczania i dalszej obróbki, mającej na celu nadanie im żądanych kształtów i właściwości; dział przemysłu zajmujący się produkcją metali". Z kolei termin "proces" oznacza przebieg następujących po sobie i powiązanych przyczynowo określonych zmian, faza rozwojowa, stadium.
W literaturze fachowej (R. Chudzikiewicz, W. Briks, Podstawy metalurgii i odlewnictwa, wyd. PWN, Warszawa 1977) metalurgię definiuje się jako szereg powiązanych ze sobą procesów technologicznych mających na celu otrzymanie technicznie czystego produktu z surowców, którymi najczęściej są rudy wytapianych metali. Podstawowe procesy metalurgiczne to: wstępna przeróbka rudy, wzbogacanie rudy, proces hutniczy, rafinacja. Metalurgię dzieli się na: pirometalurgię (otrzymywanie metali z rud na drodze suchej - redukcja tlenków metali w wysokich temperaturach), hydromelaturgię (procesy mokrego otrzymywania metali za pomocą ługowania, czyli oddziaływania wodnymi roztworami odpowiednich związków chemicznych), elektrometalurgię (przebiega w wysokich temperaturach uzyskiwanych poprzez wykorzystanie energii elektrycznej), metalurgię próżniową, metalurgię proszków (polega na otrzymywaniu metali w stanie znacznego rozdrobnienia, a następnie ich spiekaniu w temperaturze niższej od temperatury topnienia).
W świetle powyższych definicji można przyjąć, że "procesem metalurgicznym" można nazwać całokształt czynności (działań) z zakresu przetwarzania, oczyszczania i obróbki rud metalu (nadto surówki lub złomu), w wyniku których wytwarzany jest metal; to także wytwarzanie stopów i nadstopów metali poprzez dodanie pierwiastków chemicznych do czystych metali. Powyższe definicje i wyjaśnienia nie kładą nacisku na określony rodzaj obróbki lecz na oddziaływanie umożlwiające uzyskanie przede wszystkim z rud - metali bądź ich stopów. Biorąc pod uwagę w/w pojęcia metalurgii i procesu, na potrzeby języka prawniczego, pod pojęciem procesu metalurgicznego należy rozumieć proces, który w swoim podstawowym zarysie rozpoczyna się wraz z przygotowaniem wsadu, w ramach którego mieszczą się takie czynności, jak przydzielenie kęsisk lub wlewków z wytopu mającego miejsce przy produkcji wyrobów walcowanych długich oraz etapu przygotowania wsadu poprzez cięcie na określony wymiar, który występuje przy produkcji wyrobów kuto-walcowanych. Innymi słowy rozpoczyna się wraz z przygotowaniem surowca, który w dalszej kolejności podawany jest do nagrzewania lub przeróbki plastycznej. Proces można uznać za zakończony wraz z otrzymaniem metalu o stosownych właściwościach, z tym zastrzeżeniem, że pojęcie procesu metalurgicznego nie obejmuje produkcji jakichkolwiek wyrobów użytkowych z metalu, ani czynności szlifowania powierzchni kęsów i kęsisk przeznaczonych do kucia, czy też cięcia na wymiar na piłach na zimno wyrobu na specjalne przeznaczenie.
Zdaniem Sądu proces metalurgiczny określa produkcję metalu z rud i kruszców, a zatem nie powinno budzić wątpliwości, że pierwszym etapem jest przygotowanie materiału - wsadu. Bez dokonania tych czynności nie jest możliwe zainicjowanie procesu metalurgicznego, którego produktem finalnym jest metal. Za proces metalurgiczny należy uznać szeroko rozumiany zespół czynności niezbędnych i koniecznych do produkcji metali. Skoro do metalurgii, a dalej do procesu metalurgicznego, zalicza się wstępną obróbkę rudy, rozdrabnianie i wzbogacanie (m.in. grawitacyjne, ogniowe, magnetyczne lub przez flotację) oraz spiekanie miałkich rud (aglomeracja), to powinno się do nich zaliczyć także te czynności (biorąc pod uwagę specyfikę konkretnego procesu), których celem jest przygotowanie materiału nadającego się do uformowania wsadu. Będzie to zatem etap przygotowania wsadu w ramach którego mieszczą się takie czynności, jak przydzielenie kęsisk lub wlewków z wytopu mającego miejsce przy produkcji wyrobów walcowanych długich oraz etap przygotowania wsadu poprzez cięcie na określony wymiar, który występuje przy produkcji wyrobów kuto-walcowanych. Bezpośrednie powiązanie oraz niezbędność w procesie, kwalifikuje powyższe czynności jako elementy procesu metalurgicznego. W konsekwencji – wbrew stanowisku organu interpretacyjnego - energia elektryczna zużywana w procesie metalurgicznym liczonym od tego momentu mieścić się będzie w zakresie zastosowania art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a.
Oceniając charakter przedmiotowego zwolnienia Sąd stwierdza, że jakkolwiek słusznie podniósł organ, że wszelkiego rodzaju zwolnienia nie mogą być interpretowane rozszerzająco, to jednak interpretacja takich zwolnień powinna uwzględniać określony w ustawie cel, jaki realizują, stąd musi być dokonywana w taki sposób, by nie uniemożliwić osiągnięcia celu tego zwolnienia (zob. wyrok TSUE z 14 czerwca 2007r. w sprawie Werner Hader przeciwko Finanzamt Wilmersdorf C-445/05 pkt 18, wyrok z 25 lutego 1999 r. w sprawie Card Protection Plan Ltd. Przeciwko Commissioners of Custom and Excise C-349/96 pkt 22 i 23; wyrok z 19 listopada 2009 r. w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV przeciwko Staatssecretaris van Financien C- 461/08 pkt 25). Zdaniem Sądu, uwzględniając założenia i cele Dyrektywy Energetycznej, tj. wyłączenie z zakresu jej zastosowania (spod opodatkowania akcyzą) produktów energetycznych (w tym energii elektrycznej) zużywanych w procesach metalurgicznych, należy przyjąć, że prawodawca unijny w sposób szczególny traktuje specyficzne uwarunkowania przemysłu metalurgicznego, który z istoty swej działalności poddany jest szczególnej konkurencji w wymiarze globalnym, a jednocześnie jest kluczowy z punktu widzenia polityki bezpieczeństwa poszczególnych państw. Z tego względu ustawodawca krajowy wprowadził do ustawy o podatku akcyzowym pojęcie "proces metalurgiczny" bez jego ograniczania definicją, która mogłaby być - wobec uwarunkowań technologicznych - zbyt wąska, a przez to ograniczająca istotę zwolnienia z art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. Takie stanowisko potwierdza uzasadnienie do projektu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 1479) – druk sejmowy 3255 - w którym wskazano (pkt 1 oceny skutków regulacji), że zwolnienie z opodatkowania energii wykorzystywanej w procesach metalurgicznych ma na celu zrównanie pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstw funkcjonujących w Polsce z przedsiębiorstwami w innych krajach UE, które nie ponoszą kosztów od energii elektrycznej. Zaznaczono, że wprowadzone zwolnienie jest adresowane do wszystkich podatników akcyzy od energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach metalurgicznych. Z kolei zwolnienie podatkowe w ujęciu UE ma poprawić konkurencyjność branży w konfrontacji z firmami azjatyckimi.
W konsekwencji należało przyjąć, że błędne jest stanowisko organu, według którego energia elektryczna wykorzystywana do opisanych wyżej celów nie powinna być objęta zwolnieniem z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. Powyższe czyniło skutecznym zarzut naruszenia art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a., co spowodowało uchylenie interpretacji indywidualnej na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a.
Sąd podzielił natomiast stanowisko organu co do tego, że zwolnienie nie obejmuje energii zużywanej podczas wytwarzania gotowych produktów innych niż produkty procesu metalurgicznego, tj. wyrobów walcowanych wraz z czynnościami szlifowania powierzchni kęsów i kęsisk przeznaczonych do kucia, cięcia na wymiar na piłach na zimno wyrobu na specjalne przeznaczenie. Działania te mają bowiem na celu wytworzenie określonego wyrobu z już otrzymanego metalu. Skoro proces metalurgiczny zmierza do wytworzenia metalu, to wszystkie późniejsze czynności związane z jego wykorzystaniem wykraczają poza ten proces i tym samym nie mieszczą się w zakresie zastosowania art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a.
Sąd nie podzielił zarzutu skargi wydania zaskarżonej indywidualnej interpretacji podatkowej na podstawie nieobowiązującego art. 30b ust. 7a pkt 3 u.p.a. Organ przytoczył powyższy przepis jedynie w tej części interpretacji, w której powołał się na stanowisko "A" zawarte we wniosku o interpretację. W piśmie z dnia 1 grudnia 2015 r. spółka sprostowała błędnie wskazany przepis (art. 30b ust. 7a pkt 3 u.p.a.) mający podlegać interpretacji i organ prawidłowo w wydanej interpretacji odniósł się do art. art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a.
Przy ponownym załatwieniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, organ zobligowany będzie uwzględnić ocenę prawną przedstawioną w wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 i art. 205 p.p.s.a
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło