II SAB/Wr 23/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Anna Siedlecka (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 czerwca 2018r. sprawy ze skargi R. W. na przewlekłość Wojewody D. w przedmiocie prowadzenie postępowania w sprawie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania za nieruchomość oddala skargę w całości. Pismem z dnia [...] r. R.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Wojewodę D. w sprawie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania za nieruchomość nr [...] i nr [...], położoną w Cz. na terenie gminy N. Skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie przewlekłości postępowania Wojewody D. od dnia 23 stycznia 2013r. do dnia 15 lutego 2018 r.; 2) stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) przyznanie na rzecz skarżącego od Wojewody D. kwoty 20.000 złotych za przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania za nieruchomość; 4) zasądzenie od Wojewody D. na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Uzasadniając skargę podano, że w dniu [...] r. Wojewoda D.wszczął postępowanie w sprawie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania za ww. nieruchomość, która od [...] r. jest w posiadaniu G.D.D.K.iA., który zlecił budowę odcinka autostrady A-[...], użytkowanej od dnia [...] r. Postępowanie wywłaszczeniowe w tej sprawie toczy się dłużej niż jest to niezbędne, ponieważ od dnia jego wszczęcia upłynęło już 12 lat i 1 miesiąc. Wojewoda D. miał ustawowy obowiązek załatwienia sprawy w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące licząc od momentu wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego (art. 35 § 3 k.p.a.). W niniejszej sprawie Wojewoda D. ewidentnie przekroczył ustawowy termin załatwienia sprawy. Zachowanie organu ma zatem charakter rażącego naruszenia prawa w zakresie przewlekłości prowadzonego postępowania, zważywszy na fakt, że nieruchomość została odebrana skarżącemu w dniu [...]r. i od ponad 12 lat nie uzyskał za nią jakiegokolwiek odszkodowania. Przesłanką do uznania przez Sąd przewlekłości postępowania jest sposób zachowania się organu w trakcie toczącego się postępowania, prowadzący do niezałatwienia sprawy w wymaganym terminie, nie zaś fakt, że postępowanie to zostało wreszcie zakończone. Biorąc pod uwagę fakt, że przewlekłość postępowania była długotrwała oraz dotyczyła odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość o znacznej wartości, zasadnym jest wniosek o przyznanie od Wojewody D. sumy pieniężnej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie. Wojewoda wskazał, że decyzją z dnia [...] r. nr [...] zakończył postępowanie w sprawie. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...]r. To zaś wskazuje, że organ rozpatrzył opisaną sprawę administracyjną przed wniesieniem przez skarżącego ponaglenia ([...] r.) oraz skargi na przewlekłość postępowania administracyjnego. Już ta okoliczność powoduje, że przedstawiona skarga winna zostać oddalona. Dalej wskazano, że wyrokiem z dnia 23 stycznia 2013 r. (sygn. akt II SAB/Wr 44/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu skargi J. W. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę D. w opisanej sprawie administracyjnej zobowiązał Wojewoda do wydania decyzji w przedmiocie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania na rzecz R.W. w terminie 30 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku. W dniu 5 sierpnia 2013 r. do organu wpłynął ww. prawomocny wyrok WSA we Wrocławiu z 23 stycznia 2013 r. Wojewoda D. w dniu [...] r. wydał decyzję administracyjną w przedmiocie wywłaszczenia ww. nieruchomości stanowiącej własność R.W. oraz ustalenia odszkodowania z tego tytułu w kwocie [...] zł. Od powyższej decyzji odwołanie złożył R. W. Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z dnia [...] r. (znak: [...]) uchylił ww. decyzję Wojewody D. i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że nie zostało prawidłowo przeprowadzone postępowanie poprzedzające wywłaszczenie. Minister zobowiązał Wojewodę D., rozpatrującego wniosek G.D.D.K.iA. o ponowną próbę przeprowadzenia rozprawy administracyjnej z udziałem R. W. W tym celu zasadnym jest wyznaczenie w jednym piśmie kilku terminów rozpraw administracyjnych wyznaczonych w krótkich odstępach czasu aby ustrzec się od nie dochodzenia do skutku rozpraw, z przyczyn leżących wyłącznie po stronie R.W. Następnie Wojewoda D. kontynuując przedmiotowe postępowanie, dokonał oceny prawidłowości wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego i stwierdził, że doręczenie obligatoryjnego zawiadomienia Wojewody D., wyznaczającego termin do zawarcia umowy z G.D.D.K.iA., w sprawie nabycia działki nr [...], poprzedzającego dotychczas prowadzone postępowanie wywłaszczeniowe i odszkodowawcze było nieprawidłowe. Wobec braku skutecznego wyznaczenia terminu do zawarcia umowy brak było podstaw do prowadzenia przedmiotowego postępowania. W związku z powyższym Wojewoda D. decyzją z dnia [...] r.([...]) umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania co do działki nr[...] i nr [...]. Decyzja nie została zaskarżona przez strony postępowania i stała się ostateczna z dnia [...] r. Pismem z dnia 3 grudnia 2014 r. Wojewoda wyznaczył R.W., do dnia [...] r. termin do zawarcia umowy z G.D.D.K.iA. w sprawie nabycia własności części nieruchomości położonej na terenie gminy N. (działka nr [...]). W wyznaczonym terminie nie doszło do zawarcia umowy między stronami, z powodu nieskutecznego zawiadomienia. Wobec tego Wojewoda wyznaczył kolejny termin do dnia 31 maja 2015 r., w którym również nie doszło do zawarcia umowy. Wnioskiem z dnia [...]r. G.D.D.K.iA. wystąpiła do Wojewody D. o wszczęcie postępowania w odniesieniu do nieruchomości oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [...] o pow. [...] ha, obręb Cz. Pismem z dnia 16 września organ wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Wniosek został uzupełniony w dniu 23 września 2015 r. Następnie pismem z dnia [...]r. Wojewoda powiadomił strony, w tym R. W. o wszczęciu postępowania w tej sprawie oraz o fakcie wspólnego kontynuowania postępowania wywłaszczeniowego dla części nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...], gdyż stanowią część tej samej nieruchomości. Postępowanie zostało zakończone wskazaną na wstępie decyzją Wojewody D. z dnia [...] r. W ocenie Wojewody przedstawiony w uzasadnieniu tej decyzji tok czynności procesowych wskazuje jednoznacznie, iż postępowanie nie było prowadzone w sposób przewlekły. Wojewoda podkreślił, że sprawa wywłaszczenia nieruchomości toczyła się w ramach nowego postępowania, na skutek nowego wniosku GDDKiA z dnia [...]r. ( postępowanie zostało wszczęte, po usunięciu braków formalnych wniosku z października 2015 r.), nie zaś od dnia [...] r., jak podnosi to skarżący, gdyż uprzednie postępowanie zakończone zostało wspomnianą już ostateczną decyzją Wojewody z dnia [...]r. o umorzeniu postępowania. Podejmowane zatem, po tej dacie przez GDDKiA działania zmierzające do zawarcia umowy ze skarżącym odnośnie nabycia opisanych wyżej działek gruntu, nie miały charakteru orzeczniczego, a więc odpowiedzialności za ich przebieg i skutek Wojewoda D. nie ponosi. Prawidłowy pod względem formalnym wniosek uprawnionego podmiotu (GDDKiA) do zainicjowania postępowania administracyjnego w opisanym przedmiocie datowany jest na dzień [...] r. Dopiero zatem od daty nowego wniosku kwestia przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wojewodę D. może być poddana ocenie. Wojewoda analizując przebieg i charakter czynności podejmowanych w postępowaniu stwierdził, że dochował wszelkiej staranności i podjął wszelkie możliwe działania zmierzające do niezwłocznego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy administracyjnej. W szczególności podejmowane przez Wojewodę D. działania procesowe były nakierowane na rzetelne ustalenie stanu zagospodarowania wywłaszczanej nieruchomości na dzień [...] r. W tym celu, Organ zdecydował się na skorzystanie z licznych środków dowodowych takich jak: wyjaśnienia (oświadczenia) stron postępowania, zeznania świadków, dowody z dokumentów. Organ podkreślił, że trzeba mieć na uwadze, że znaczy upływ czasu (prawie 20 lat) utrudnia podjęcie jednoznacznych ustaleń w zakresie stanu zagospodarowania nieruchomości, stąd też niezbędnym i celowym jest skorzystanie przez organ z tak wielu dostępnych środków dowodowych i źródeł informacji. Dopiero bowiem rzetelne ustalenie stanu faktycznego w powyższym zakresie mogło stanowić podstawę sporządzenia opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego w formie operatu szacunkowego, który stanowi obligatoryjny środek dowodowy w zakresie ustalenia odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości. W ocenie organu postępowanie administracyjne w przedmiocie wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania z tego tytułu było prowadzone przez Wojewodę D. z poszanowaniem zasady prawdy obiektywnej (art. 7, art. 77 § 1 k.p.a.) z uwzględnieniem spornych interesów stron tego postępowania, jak i z poszanowaniem zasady szybkości i ekonomiki postępowania. Jednocześnie w toku postępowania organ dochował wymogów art. 36 k.p.a., tj. powiadamiał strony, w tym skarżącego, o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, wskazywał nowy termin jej załatwienia oraz podawał przyczyny zwłoki. Wojewoda przyznał, że skomplikowany charakter sprawy, wymagający podjęcia i wykorzystania różnych środków dowodowych mających na celu ustalenie istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych powoduje, że postępowanie w opisanej sprawie było prowadzone długotrwale. Jednakże, sam fakt długotrwałego prowadzenia postępowania administracyjnego nie świadczy automatycznie o stanie przewlekłości. Wobec tego skarga winna być oddalona. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga okazała się całkowicie bezzasadna. Należy podkreślić, że po wydaniu i przesłaniu w dniu [...] r. do Urzędu D. prawomocnego wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2013 r. (sygn.akt II SAB/Wr 44/12), Wojewoda D. ponownie zainicjował postępowanie administracyjne w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości opisanej na wstępie i ustalenia odszkodowania z tego tytułu, zakończone decyzją z dnia [...]. (Nr [...]), która w całości została zaskarżona w drodze odwołania przez R. W.do Ministra Infrastruktury i Rozwoju. Wobec załatwienia sprawy przez Wojewodę D. przed upływem miesiąca od daty wpływu odpisu wyroku WSA we Wrocławiu wraz z aktami administracyjnymi, organ ten nie nie pozostawał w jakiejkolwiek bezczynności. Nie naruszył więc miesięcznego terminu do załatwienia sprawy, o jakim mowa w art. 35 § 2 i 3 k.p.a. W dniu [...] r. do Urzędu D. wpłynęła – bez akt administracyjnych - decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] r. uchylająca decyzję Wojewody D. dnia [...] r. (Nr[...]) i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewodzie. W dniu 1 sierpnia Wojewoda D. zawiadomił strony o kontynuowaniu postępowania administracyjnego i podejmował w krótkich odstępach czasu szereg czynności procesowych aby zakończyć postępowanie administracyjne w postaci wystąpienia: 1) pismem z dnia 6 sierpnia 2014 r. do Ministra Infrastruktury i Rozwoju o zwrot akt administracyjnych, 2) pismem z dnia 20 sierpnia 2014 r. do rzeczoznawcy majątkowego o dokonanie oceny aktualności sporządzonego ponad rok wcześniej operatu szacunkowego, 3) pismem z dnia 4 września 2014 r. zawiadamiającym strony o terminach sześciu kolejno po sobie następujących rozpraw administracyjnych, w przypadku gdyby R. W. stosując dotychczasową metodę przesyłania każdorazowo krótkoterminowych zwolnień i nie ustanawiając pełnomocnika do działania w jego imieniu, w ten sposób przedłużał zakończenie postępowania administracyjnego. Do rozprawy administracyjnej nie doszło w żadnym z wyznaczonych sześciu terminach, gdyż i w tym przypadku R.W. przysłał dwutygodniowe zwolnienie lekarskie. W dniu [...]r. Wojewoda D. wydał decyzję o umorzeniu postępowania z powodu niewyczerpania przez GDDKiA obligatoryjnej drogi cywilnej, przed wszczęciem postępowania administracyjnego. Mając na uwadze przedstawione powyżej daty czynności, które dokonywał Wojewoda i badając zarzut przewlekłości co do okresu od [...]r.(data wpływu decyzji Ministra do Urzędu D.) do wydania decyzji przez Wojewodę D. z dnia [...]r., również zauważyć należy, że były to bardzo krótkie okresy pomiędzy poszczególnymi czynnościami. Uwzględniając treść przepisu § 5 art. 35 k.p.a., stwierdzić należy że Wojewoda nie prowadził postępowania przewlekle a wydanie decyzji po upływie ok. trzech miesięcy, było spowodowane okolicznościami, których przypisać nie można Wojewodzie. W świetle powyższego przedmiotem dalszej kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest przebieg postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem G.D.D.K.iA. z dnia [...] r. Postępowanie to zostało przez Wojewodę D. zakończone decyzją z dnia [...] r. (nr [...]), a zatem przed wniesieniem przez R.W. skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania (skarga datowana 15 luty 2018 r.). Oceniając przebieg postępowania w okresie od dnia 28 sierpnia 2015 r. do dnia 29 stycznia 2018 r. Sąd również i w tym przypadku nie dopatrzył się znamion przewlekłego prowadzenia tego postępowania przez Wojewodę D. Pamiętać należy, że o przewlekłości postępowania przed organem administracji można mówić, gdy czas jego trwania przekracza rozsądne granice, przy uwzględnieniu terminowości i prawidłowości czynności podjętych przez organ, a także stopnia zawiłości sprawy i postawy samej strony. Podobnie przewlekłość postępowania zdefiniował Naczelny Sąd Administracyjny, który wskazał, że z przewlekłością postępowania, która narusza prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, mamy do czynienia wówczas, gdy postępowanie trwało dłużej niż to konieczne do wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (zob. postanowienie z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II GPP 5/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić przy tym należy, iż terminy załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym reguluje art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.). W myśl § 1 tego przepisu organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W myśl § 5 cytowanego przepisu, do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Zatem stwierdzić można, że przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację działania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że tylko formalnie organ nie jest bezczynny. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a. ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. W tym kontekście Sąd na podstawie analizy akt administracyjnych ocenił, że przebieg kontrolowanego postępowania nie wskazuje na to, by organ działał w sposób przewlekły. Po wszczęciu nowego postępowania w dniu [...] r. – po uzupełnieniu braków formalnych wniosku - organ w tym samym dniu wystąpił do W. W. C. Doradztwo Inwestycyjne o dokonanie aktualności operatu szacunkowego sporządzonego dla przedmiotowej nieruchomości, zawiadamiając o tym fakcie R. W. Kolejnym pismem z dnia [...]r. zawiadomił o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy wskazując, że wynika to z konieczności dokonania aktualności operatu szacunkowego z [...]r. Wskazana przez organ przyczyna przedłużenia terminu załatwienia sprawy nie budzi wątpliwości. Następnie po wyznaczeniu rzeczoznawcy majątkowego (dnia [...] r.) organ uzyskał od rzeczoznawcy operat szacunkowy w dniu [...] r., zawiadamiając wcześniej o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie. Również upływ tego okresu nie wskazuje na przewlekłe prowadzenie postępowania, bowiem czynności organu były niezbędne do załatwienia sprawy. Pismem z dnia 28 października 2015 r. rzeczoznawca powiadomił organ o braku możliwości potwierdzenia aktualności wskazanego operatu szacunkowego. Pismem z dnia 3 listopada 2015 r. Wojewoda zawiadomił strony o potrzebie sporządzenia nowego operatu szacunkowego, na skutek utraty jego aktualności i niezwłocznym przystąpieniu do procedury wyłonienia wykonawcy operatu. Pismem z dnia 27 stycznia 2016 r. Wojewoda zawiadomił strony o przyczynie niezałatwienia sprawy w terminie ( konieczność uzyskania nowego operatu szacunkowego) i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 31 maja 2016 r. Pismem z dnia [...] r. Wojewoda zwrócił się do Ministra Infrastruktury i Budownictwa, powołując się na swoje wcześniejsze pismo z dnia [...]r., o zwrot akt sprawy o sygnaturze [...] dotyczących wywłaszczenia i ustalenia odszkodowania za przedmiotowe grunty. Pismem z dnia[...] r. Wojewoda wystąpił do GDDKiA o wskazanie właścicieli, którzy posiadali prawo własności w okresie 1996 – 1998 r., nieruchomości sąsiadujących z częścią nieruchomości położoną w gminie N. (dz. nr [...] i nr [...]), gdyż w piśmie z dnia [...] r. R.W. podniósł, iż na działe nr [...] znajdowała się plantacja towarowa czereśni a żaden z obecnie zgromadzonych dowodów nie potwierdza tego faktu. Po uzyskaniu informacji od GDDKiA (w dniu 8.04.2016 r.), pismami z dnia 25 kwietnia 2016 r. Wojewoda wezwał określone osoby do złożenia zeznań w charakterze świadków w dniu 8-9 czerwca 2016 r. i zawiadomił strony o powyższej czynności. Pismem z dnia 3 czerwca 2016 r. na skutek wniosku dowodowego R.W., Wojewoda wystąpił do Wojewody M. w ramach udzielenia pomocy prawnej do odebrania zeznań J.W. dopuszczonego w charakterze świadka w toczącym się postępowaniu. Pismem z dnia 2 września 2016 r. Wojewoda zawiadomił w trybie art. 36 k.p.a. o przedłożeniu terminu do załatwienia sprawy do dnia 30 listopada 2016 r., z uwagi na potrzebę przesłuchania świadka. Następnie wystosował monit do wojewody m. z dnia [...] r. w sprawie realizacji żądanej pomocy prawnej. Pismem z dnia 14 grudnia 2016 r. kolejny raz postał przedłużony do dnia 28 lutego 2017 r. termin załatwienia sprawy, albowiem Wojewoda M. dotychczas jeszcze nie przesłuchał świadka. Po raz kolejny Wojewoda D. pismami z dnia [...] r. i z dnia [...]r. monitował u Ministra Infrastruktury i Budownictwa w sprawie zwrotu akt sprawy. Pismem z dnia 3 marca 2017 r. wyznaczył kolejny termin do załatwienia sprawy - do dnia 31 maja 2017 r. - z uwagi na konieczność ustalenia stanu zagospodarowania przedmiotowych nieruchomości. Pismami z [...] r. i z dnia [...] r. Wojewoda D. ponownie wystąpił do Wojewody M. z zapytaniami o wyniki przesłuchania świadka J. W., gdyż brak przekazania materiałów z te czynności od wielu miesięcy uniemożliwia zakończenie postępowania. Dnia 31 maja 2017 r. Wojewoda D. zawiadomił strony o zebraniu materiału dowodowego. Następnie postanowieniem z dnia [...]r. powołał biegłego w celu sporządzenia operatu szacunkowego dot. nieruchomości opisanych na wstępie. W dniu 6 września 2017 r. dokonano odbioru operatu szacunkowego. Pismem z dnia 9 września 2017 r. organ zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z przedłożonym operatem, a ponadto pismem z dnia [...] r. Wojewoda zawiadomił strony i biegłego o czterech kolejnych terminach rozpraw administracyjnych, w przypadku gdyby poprzednie nie odbyły się ze względu na usprawiedliwione nieobecności. W dniu 17 października 2017 r. do organu wpłynęły trzy obszerne pisma skarżącego zawierające liczne wnioski dowodowe i polemikę z treścią operatu szacunkowego nieruchomości. Wnioski dowodowe organ rozstrzygnął postanowieniem z dnia [...] r., a więc bez zbędnej zwłoki. We wszystkich wyznaczonych terminach rozpraw R. W. nie stawił się doręczając każdorazowo kolejne krótkotrwałe zwolnienia lekarskie od różnych lekarzy, podobnie jak we wcześniejszych postępowaniach, w dalszym ciągu nie ustanawiając pełnomocnika. W tych okolicznościach w dniu 6 grudnia 2017 r. Wojewoda D. zawiadomił, że w związku z tym, że skarżący nie stawił się na żaden z 5 terminów rozpraw, dalszych terminów nie będzie wyznaczał. Nadto wskazano, że zebrane zostały materiały dowodowe konieczne do wydania decyzji, z którymi strony mogą się zapoznać w siedzibie organu w terminie 14 dni. W dniu 29 stycznia 2018 r. została wydana decyzja w tej sprawie. Oceniając całokształt czynności podejmowanych przez Wojewodę D.w postępowaniu administracyjnym Sąd stwierdził, że w żadnym okresie organ nie podejmował czynności zbędnych czy pozornych. Wyznaczenie rzeczoznawcy, sporządzenie operatu szacunkowego oraz próby przeprowadzenia rozprawy administracyjnej były czynnościami wprost zmierzającymi do załatwienia sprawy, które znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji Wojewody kończącej postępowanie. Dlatego też zarzuty skargi nie były zasadne w żadnym ich aspekcie. Reasumując Sąd na podstawie akt sprawy i nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi ocenił, że działania organu w sprawie nie były nacechowane przewlekłością. Zdaniem Sądu czas, jaki upłynął od wszczęcia postępowania do wydania decyzji administracyjnej, w realiach niniejszej sprawy, nie może być uznany za przewlekłe prowadzenie postępowania. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), orzekł jak w sentencji. Wyrok wydany został na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w zgodzie z art. 119 pkt 4 i art. 120 wskazanej ustawy.